Exodus 32
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1And when the people saw that Moses delayed to come down out of the mount, the people gathered themselves together unto Aaron, and said unto him, Up, make us gods, which shall go before us; for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him.
1เมื่อประชาชนเห็นว่าโมเสสยังไม่ลงมาจากภูเขา พวกเขาก็พากันมาหาอาโรนและพูดว่า “มาเถอะ ทำเหล่าเทพเจ้าให้พวกเราเพื่อนำทางพวกเรา เพราะโมเสสคนนี้ คนที่พาพวกเราออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา”
2And Aaron said unto them, Break off the golden earrings, which are in the ears of your wives, of your sons, and of your daughters, and bring them unto me.
2อาโรนบอกพวกเขาว่า “ถอดห่วงทองที่หูของภรรยา ลูกชาย และลูกสาวของพวกคุณ แล้วเอามาให้ผม”
3And all the people brake off the golden earrings which were in their ears, and brought them unto Aaron.
3ประชาชนทุกคนจึงถอดห่วงทองที่หูของตนแล้วนำมาให้อาโรน
4And he received them at their hand, and fashioned it with a graving tool, after he had made it a molten calf: and they said, These be thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt.
4อาโรนรับทองจากมือพวกเขา แล้วใช้เครื่องมือแกะสลักแต่งทองนั้นเป็นรูปลูกวัวหล่อ พวกเขาจึงพูดว่า “อิสราเอลเอ๋ย นี่คือเหล่าเทพเจ้าของพวกคุณที่พาพวกคุณออกมาจากแผ่นดินอียิปต์”
5And when Aaron saw it , he built an altar before it; and Aaron made proclamation, and said, To morrow is a feast to the LORD .
5เมื่ออาโรนเห็นอย่างนั้น เขาก็สร้างแท่นบูชาไว้หน้ารูปลูกวัว แล้วประกาศว่า “พรุ่งนี้จะมีเทศกาลแด่พระยาห์เวห์”
6And they rose up early on the morrow, and offered burnt offerings, and brought peace offerings; and the people sat down to eat and to drink, and rose up to play.
6เช้าวันรุ่งขึ้นพวกเขาลุกขึ้นแต่เช้า ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและนำเครื่องบูชาเพื่อสันติมาถวาย จากนั้นประชาชนก็นั่งลงกินและดื่ม แล้วลุกขึ้นสนุกสนานกัน
7¶ And the LORD said unto Moses, Go, get thee down; for thy people, which thou broughtest out of the land of Egypt, have corrupted themselves:
7พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ลงไปเถอะ เพราะประชาชนของเจ้า ซึ่งเจ้าพาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ ทำตัวเสื่อมทรามแล้ว
8They have turned aside quickly out of the way which I commanded them: they have made them a molten calf, and have worshipped it, and have sacrificed thereunto, and said, These be thy gods, O Israel, which have brought thee up out of the land of Egypt.
8พวกเขาหันออกจากทางที่เราสั่งอย่างรวดเร็ว พวกเขาทำรูปลูกวัวหล่อขึ้นมา กราบไหว้มัน ถวายเครื่องบูชาแก่มัน และพูดว่า ‘อิสราเอลเอ๋ย นี่คือเหล่าเทพเจ้าของพวกเจ้าที่พาพวกเจ้าออกมาจากแผ่นดินอียิปต์’”
9And the LORD said unto Moses, I have seen this people, and, behold, it is a stiffnecked people:
9พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสอีกว่า “เราเห็นประชาชนพวกนี้แล้ว ดูสิ พวกเขาเป็นคนหัวแข็ง
10Now therefore let me alone, that my wrath may wax hot against them, and that I may consume them: and I will make of thee a great nation.
10ตอนนี้อย่าขวางเราเลย ให้ความโกรธของเราเดือดพล่านต่อพวกเขาและเผาผลาญพวกเขาเสีย แล้วเราจะทำให้เจ้ากลายเป็นชนชาติใหญ่”
11And Moses besought the LORD his God, and said, LORD , why doth thy wrath wax hot against thy people, which thou hast brought forth out of the land of Egypt with great power, and with a mighty hand?
11แต่โมเสสอ้อนวอนพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาว่า “พระยาห์เวห์ ทำไมความโกรธของพระองค์จึงเดือดพล่านต่อประชาชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์พาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยฤทธิ์อำนาจยิ่งใหญ่และมืออันทรงพลัง?
12Wherefore should the Egyptians speak, and say, For mischief did he bring them out, to slay them in the mountains, and to consume them from the face of the earth? Turn from thy fierce wrath, and repent of this evil against thy people.
12ทำไมต้องให้ชาวอียิปต์พูดว่า ‘พระองค์พาพวกเขาออกมาเพราะคิดร้าย เพื่อฆ่าพวกเขาบนภูเขาและกำจัดพวกเขาให้หมดไปจากพื้นโลก’? ขอพระองค์คลายความโกรธอันรุนแรง และงดทำสิ่งร้ายต่อประชาชนของพระองค์เถิด
13Remember Abraham, Isaac, and Israel, thy servants, to whom thou swarest by thine own self, and saidst unto them, I will multiply your seed as the stars of heaven, and all this land that I have spoken of will I give unto your seed, and they shall inherit it for ever.
13โปรดระลึกถึงอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล ผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งพระองค์สาบานด้วยพระองค์เองและตรัสกับพวกเขาว่า ‘เราจะทำให้ลูกหลาน ของพวกเจ้ามีจำนวนมากเหมือนดาวบนท้องฟ้า และเราจะมอบแผ่นดินทั้งหมดที่เราพูดถึงนี้ให้แก่เชื้อสายของพวกเจ้า พวกเขาจะได้แผ่นดินนั้นเป็นมรดกตลอดไป’”
14And the LORD repented of the evil which he thought to do unto his people.
14พระยาห์เวห์จึงงดทำสิ่งร้ายที่พระองค์ตรัสว่าจะทำกับประชาชนของพระองค์
15¶ And Moses turned, and went down from the mount, and the two tables of the testimony were in his hand: the tables were written on both their sides; on the one side and on the other were they written.
15โมเสสหันกลับลงจากภูเขาโดยถือแผ่นศิลาพันธสัญญา 2 แผ่นไว้ในมือ แผ่นศิลานั้นมีข้อความเขียนอยู่ทั้ง 2 ด้าน ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
16And the tables were the work of God, and the writing was the writing of God, graven upon the tables.
16แผ่นศิลานั้นเป็นผลงานของพระเจ้า และลายอักษรที่สลักอยู่บนแผ่นศิลาก็เป็นลายเขียนของพระเจ้า
17And when Joshua heard the noise of the people as they shouted, he said unto Moses, There is a noise of war in the camp.
17เมื่อโยชูวาได้ยินเสียงประชาชนร้องตะโกน เขาพูดกับโมเสสว่า “มีเสียงสงครามอยู่ในค่าย”
18And he said, It is not the voice of them that shout for mastery, neither is it the voice of them that cry for being overcome: but the noise of them that sing do I hear.
18โมเสสตอบว่า “นั่นไม่ใช่เสียงร้องของฝ่ายชนะ และไม่ใช่เสียงร้องของฝ่ายแพ้ แต่เป็นเสียงร้องเพลงที่ผมได้ยิน”
19¶ And it came to pass, as soon as he came nigh unto the camp, that he saw the calf, and the dancing: and Moses’ anger waxed hot, and he cast the tables out of his hands, and brake them beneath the mount.
19พอเข้าใกล้ค่าย โมเสสก็เห็นรูปลูกวัวกับการเต้นรำ ความโกรธของเขาจึงเดือดพล่าน เขาโยนแผ่นศิลาจากมือลงแตกที่เชิงภูเขา
20And he took the calf which they had made, and burnt it in the fire, and ground it to powder, and strawed it upon the water, and made the children of Israel drink of it .
20เขาเอารูปลูกวัวที่พวกเขาทำมาเผาไฟ บดจนเป็นผง โปรยลงในน้ำ แล้วให้ชาวอิสราเอลดื่มน้ำนั้น
21And Moses said unto Aaron, What did this people unto thee, that thou hast brought so great a sin upon them?
21โมเสสถามอาโรนว่า “ประชาชนพวกนี้ทำอะไรกับคุณ คุณถึงนำบาปใหญ่หลวงมาสู่พวกเขา?”
22And Aaron said, Let not the anger of my lord wax hot: thou knowest the people, that they are set on mischief.
22อาโรนตอบว่า “นายท่าน อย่าโกรธเลย ท่านก็รู้ว่าประชาชนพวกนี้มุ่งแต่ทำชั่ว
23For they said unto me, Make us gods, which shall go before us: for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him.
23พวกเขาบอกผมว่า ‘ทำเหล่าเทพเจ้าให้พวกเราเพื่อนำทางพวกเราเถอะ เพราะโมเสสคนนี้ คนที่พาพวกเราออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา’
24And I said unto them, Whosoever hath any gold, let them break it off. So they gave it me: then I cast it into the fire, and there came out this calf.
24ผมจึงบอกพวกเขาว่า ‘ใครมีทองก็ถอดออกมา’ พวกเขาก็เอาทองมาให้ผม ผมโยนมันเข้าไปในไฟ แล้วลูกวัวตัวนี้ก็ออกมา”
25¶ And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies:)
25เมื่อโมเสสเห็นว่าประชาชนกำลังเตลิด เพราะอาโรนปล่อยปละจนคุมกันไม่อยู่ และทำให้ศัตรูเยาะเย้ยพวกเขา
26Then Moses stood in the gate of the camp, and said, Who is on the LORD’s side? let him come unto me. And all the sons of Levi gathered themselves together unto him.
26โมเสสจึงยืนอยู่ที่ประตูค่ายและร้องว่า “ใครอยู่ฝ่ายพระยาห์เวห์ ให้มาหาผม!” คนเผ่าเลวีทั้งหมดก็มารวมตัวกันรอบเขา
27And he said unto them, Thus saith the LORD God of Israel, Put every man his sword by his side, and go in and out from gate to gate throughout the camp, and slay every man his brother, and every man his companion, and every man his neighbour.
27โมเสสบอกพวกเขาว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตรัสดังนี้ว่า ‘ทุกคนจงคาดดาบไว้ที่เอว เดินไปมาจากประตูหนึ่งถึงอีกประตูหนึ่งทั่วค่าย แล้วแต่ละคนจงฆ่าพี่น้อง เพื่อน และคนข้างเคียงของตน’”
28And the children of Levi did according to the word of Moses: and there fell of the people that day about three thousand men.
28ลูกหลานของเลวีก็ทำตามคำของโมเสส วันนั้นมีประชาชนล้มตายประมาณ 3,000 คน
29For Moses had said, Consecrate yourselves to day to the LORD , even every man upon his son, and upon his brother; that he may bestow upon you a blessing this day.
29โมเสสพูดว่า “วันนี้พวกคุณจงถวายตัวแด่พระยาห์เวห์ เพราะแต่ละคนอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับลูกชายและพี่น้องของตน เพื่อวันนี้พระองค์จะประทานพรแก่พวกคุณ”
30¶ And it came to pass on the morrow, that Moses said unto the people, Ye have sinned a great sin: and now I will go up unto the LORD ; peradventure I shall make an atonement for your sin.
30วันรุ่งขึ้นโมเสสบอกประชาชนว่า “พวกคุณทำบาปใหญ่หลวง ตอนนี้ผมจะขึ้นไปหาพระยาห์เวห์ บางทีผมอาจทำการชดใช้บาปของพวกคุณได้”
31And Moses returned unto the LORD , and said, Oh, this people have sinned a great sin, and have made them gods of gold.
31โมเสสกลับไปหาพระยาห์เวห์และพูดว่า “โอ ประชาชนพวกนี้ทำบาปใหญ่หลวง พวกเขาทำเหล่าเทพเจ้าทองคำขึ้นมาเป็นของตน
32Yet now, if thou wilt forgive their sin—; and if not, blot me, I pray thee, out of thy book which thou hast written.
32ตอนนี้ ถ้าพระองค์ยอม โปรดให้อภัยบาปของพวกเขาเถิด แต่ถ้าไม่ โปรดลบชื่อผมออกจากหนังสือที่พระองค์เขียนไว้”
33And the LORD said unto Moses, Whosoever hath sinned against me, him will I blot out of my book.
33พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “คนที่ทำบาปต่อเรา เราจะลบชื่อคนนั้นออกจากหนังสือของเรา
34Therefore now go, lead the people unto the place of which I have spoken unto thee: behold, mine Angel shall go before thee: nevertheless in the day when I visit I will visit their sin upon them.
34ตอนนี้ไปเถอะ นำประชาชนไปยังสถานที่ที่เราเคยบอกเจ้าไว้ ดูสิ ทูตของเราจะนำหน้าพวกเจ้าไป แต่เมื่อถึงวันที่เราลงโทษ เราจะลงโทษพวกเขาเพราะบาปของพวกเขา”
35And the LORD plagued the people, because they made the calf, which Aaron made.
35แล้วพระยาห์เวห์ก็ฟาดประชาชน เพราะสิ่งที่พวกเขาทำกับรูปลูกวัวซึ่งอาโรนสร้างขึ้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.