اَلْخُرُوجُ 12
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ فِي أَرْضِ مِصْرَ قَائِلًا:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนในแผ่นดินอียิปต์ว่า
2«هَذَا ٱلشَّهْرُ يَكُونُ لَكُمْ رَأْسَ ٱلشُّهُورِ. هُوَ لَكُمْ أَوَّلُ شُهُورِ ٱلسَّنَةِ.
2“เดือนนี้จะเป็นเดือนเริ่มต้นของพวกเจ้า ให้ถือเป็นเดือนแรกของปี
3كَلِّمَا كُلَّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ قَائِلَيْنِ: فِي ٱلْعَاشِرِ مِنْ هَذَا ٱلشَّهْرِ يَأْخُذُونَ لَهُمْ كُلُّ وَاحِدٍ شَاةً بِحَسَبِ بُيُوتِ ٱلْآبَاءِ، شَاةً لِلْبَيْتِ.
3จงบอกชุมชนอิสราเอลทั้งหมดว่า ‘ในวันที่ 10 ของเดือนนี้ ให้แต่ละครัวเรือนในตระกูลเลือกลูกแกะ 1 ตัว ครัวเรือนละ 1 ตัว
4وَإِنْ كَانَ ٱلْبَيْتُ صَغِيرًا عَنْ أَنْ يَكُونَ كُفْوًا لِشَاةٍ، يَأْخُذُ هُوَ وَجَارُهُ ٱلْقَرِيبُ مِنْ بَيْتِهِ بِحَسَبِ عَدَدِ ٱلنُّفُوسِ. كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى حَسَبِ أُكْلِهِ تَحْسُبُونَ لِلشَّاةِ.
4ถ้าครอบครัวไหนมีคนน้อยเกินกว่าจะกินลูกแกะทั้งตัว ให้ครอบครัวนั้นรวมกับเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกัน เลือกหนึ่งตัวตามจำนวนคน และคำนวณตามปริมาณที่แต่ละคนกินได้
5تَكُونُ لَكُمْ شَاةً صَحِيحَةً ذَكَرًا ٱبْنَ سَنَةٍ، تَأْخُذُونَهُ مِنَ ٱلْخِرْفَانِ أَوْ مِنَ ٱلْمَوَاعِزِ.
5สัตว์ที่เลือกต้องไม่มีตำหนิ เป็นตัวผู้อายุ 1 ปี จะเลือกเป็นลูกแกะหรือลูกแพะก็ได้
6وَيَكُونُ عِنْدَكُمْ تَحْتَ ٱلْحِفْظِ إِلَى ٱلْيَوْمِ ٱلرَّابِعَ عَشَرَ مِنْ هَذَا ٱلشَّهْرِ. ثُمَّ يَذْبَحُهُ كُلُّ جُمْهُورِ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ فِي ٱلْعَشِيَّةِ.
6จงเก็บมันไว้จนถึงวันที่ 14 ของเดือนนั้น แล้วชุมชนอิสราเอลทั้งหมดจะฆ่ามันในเวลาเย็น
7وَيَأْخُذُونَ مِنَ ٱلدَّمِ وَيَجْعَلُونَهُ عَلَى ٱلْقَائِمَتَيْنِ وَٱلْعَتَبَةِ ٱلْعُلْيَا فِي ٱلْبُيُوتِ ٱلَّتِي يَأْكُلُونَهُ فِيهَا.
7ให้เอาเลือดบางส่วนทาที่เสาประตูทั้งสองข้างและคานประตูด้านบนของบ้านที่กินเนื้อนั้น
8وَيَأْكُلُونَ ٱللَّحْمَ تِلْكَ ٱللَّيْلَةَ مَشْوِيًّا بِٱلنَّارِ مَعَ فَطِيرٍ. عَلَى أَعْشَابٍ مُرَّةٍ يَأْكُلُونَهُ.
8คืนนั้นให้กินเนื้อซึ่งย่างด้วยไฟพร้อมขนมปังไร้เชื้อและผักรสขม
9لَا تَأْكُلُوا مِنْهُ نِيئًا أَوْ طَبِيخًا مَطْبُوخًا بِٱلْمَاءِ، بَلْ مَشْوِيًّا بِٱلنَّارِ. رَأْسَهُ مَعَ أَكَارِعِهِ وَجَوْفِهِ.
9อย่ากินดิบหรือเอาไปต้มในน้ำ ต้องย่างด้วยไฟทั้งหัว ขา และเครื่องใน
10وَلَا تُبْقُوا مِنْهُ إِلَى ٱلصَّبَاحِ. وَٱلْبَاقِي مِنْهُ إِلَى ٱلصَّبَاحِ، تُحْرِقُونَهُ بِٱلنَّارِ.
10อย่าเหลือไว้ถึงเช้า ถ้ามีอะไรเหลือถึงเช้าให้เผาเสีย
11وَهَكَذَا تَأْكُلُونَهُ: أَحْقَاؤُكُمْ مَشْدُودَةٌ، وَأَحْذِيَتُكُمْ فِي أَرْجُلِكُمْ، وَعِصِيُّكُمْ فِي أَيْدِيكُمْ. وَتَأْكُلُونَهُ بِعَجَلَةٍ. هُوَ فِصْحٌ لِلرَّبِّ.
11ให้กินแบบนี้ คือคาดเข็มขัดไว้ที่เอว สวมรองเท้า ถือไม้เท้าไว้ในมือ และรีบกิน นี่คือพิธีปัสกาของพระยาห์เวห์
12فَإِنِّي أَجْتَازُ فِي أَرْضِ مِصْرَ هَذِهِ ٱللَّيْلَةَ، وَأَضْرِبُ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَٱلْبَهَائِمِ. وَأَصْنَعُ أَحْكَامًا بِكُلِّ آلِهَةِ ٱلْمِصْرِيِّينَ. أَنَا ٱلرَّبُّ.
12เพราะคืนนั้นเราจะผ่านไปทั่วแผ่นดินอียิปต์ และจะประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ทั้งคนและสัตว์ เราจะพิพากษาเทพเจ้าทั้งหมดของอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์
13وَيَكُونُ لَكُمُ ٱلدَّمُ عَلَامَةً عَلَى ٱلْبُيُوتِ ٱلَّتِي أَنْتُمْ فِيهَا، فَأَرَى ٱلدَّمَ وَأَعْبُرُ عَنْكُمْ، فَلَا يَكُونُ عَلَيْكُمْ ضَرْبَةٌ لِلْهَلَاكِ حِينَ أَضْرِبُ أَرْضَ مِصْرَ.
13เลือดบนบ้านที่พวกเจ้าอยู่จะเป็นหมายสำคัญสำหรับพวกเจ้า เมื่อเราเห็นเลือด เราจะผ่านเลยพวกเจ้าไป และเมื่อเราโจมตีแผ่นดินอียิปต์ ภัยพิบัติที่จะทำลายจะไม่เกิดกับพวกเจ้า
14وَيَكُونُ لَكُمْ هَذَا ٱلْيَوْمُ تَذْكَارًا فَتُعَيِّدُونَهُ عِيدًا لِلرَّبِّ. فِي أَجْيَالِكُمْ تُعَيِّدُونَهُ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً.
14วันนี้จะเป็นวันที่พวกเจ้าระลึกถึง จงฉลองวันนี้เป็นเทศกาลถวายแด่พระยาห์เวห์ พวกเจ้าต้องถือเทศกาลนี้ตลอดทุกชั่วอายุเป็นข้อกำหนดถาวร
15«سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُونَ فَطِيرًا. ٱلْيَوْمَ ٱلْأَوَّلَ تَعْزِلُونَ ٱلْخَمِيرَ مِنْ بُيُوتِكُمْ، فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ خَمِيرًا مِنَ ٱلْيَوْمِ ٱلْأَوَّلِ إِلَى ٱلْيَوْمِ ٱلسَّابِعِ تُقْطَعُ تِلْكَ ٱلنَّفْسُ مِنْ إِسْرَائِيلَ.
15“‘พวกเจ้าต้องกินขนมปังไร้เชื้อเป็นเวลา 7 วัน ตั้งแต่วันแรกให้เอาเชื้อแป้งออกจากบ้าน เพราะใครกินขนมปังที่มีเชื้อตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่ 7 คนนั้นจะถูกตัดออกจากอิสราเอล
16وَيَكُونُ لَكُمْ فِي ٱلْيَوْمِ ٱلْأَوَّلِ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ، وَفِي ٱلْيَوْمِ ٱلسَّابِعِ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. لَا يُعْمَلُ فِيهِمَا عَمَلٌ مَا إِلَّا مَا تَأْكُلُهُ كُلُّ نَفْسٍ، فَذَلِكَ وَحْدَهُ يُعْمَلُ مِنْكُمْ.
16ในวันแรกและวันที่ 7 ให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ ห้ามทำงานใด ๆ ในวันเหล่านั้น นอกจากเตรียมอาหารที่แต่ละคนต้องกินเท่านั้น
17وَتَحْفَظُونَ ٱلْفَطِيرَ لِأَنِّي فِي هَذَا ٱلْيَوْمِ عَيْنِهِ أَخْرَجْتُ أَجْنَادَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، فَتَحْفَظُونَ هَذَا ٱلْيَوْمَ فِي أَجْيَالِكُمْ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً.
17จงถือเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เพราะในวันนี้เองเราได้นำกองทัพของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเจ้าจึงต้องถือวันนี้ตลอดทุกชั่วอายุเป็นข้อกำหนดถาวร
18فِي ٱلشَّهْرِ ٱلْأَوَّلِ، فِي ٱلْيَوْمِ ٱلرَّابِعَ عَشَرَ مِنَ ٱلشَّهْرِ، مَسَاءً، تَأْكُلُونَ فَطِيرًا إِلَى ٱلْيَوْمِ ٱلْحَادِي وَٱلْعِشْرِينَ مِنَ ٱلشَّهْرِ مَسَاءً.
18ในเดือนแรก ตั้งแต่เย็นวันที่ 14 จนถึงเย็นวันที่ 21 ของเดือน พวกเจ้าต้องกินขนมปังไร้เชื้อ
19سَبْعَةَ أَيَّامٍ لَا يُوجَدْ خَمِيرٌ فِي بُيُوتِكُمْ. فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ مُخْتَمِرًا تُقْطَعُ تِلْكَ ٱلنَّفْسُ مِنْ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، ٱلْغَرِيبُ مَعَ مَوْلُودِ ٱلْأَرْضِ.
19ตลอด 7 วันต้องไม่พบเชื้อแป้งในบ้านของพวกเจ้า เพราะใครกินสิ่งที่มีเชื้อ คนนั้นจะถูกตัดออกจากชุมชนอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นคนต่างชาติหรือคนที่เกิดในแผ่นดิน
20لَا تَأْكُلُوا شَيْئًا مُخْتَمِرًا. فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ تَأْكُلُونَ فَطِيرًا».
20พวกเจ้าอย่ากินสิ่งใดที่มีเชื้อ ไม่ว่าพวกเจ้าจะอาศัยอยู่ที่ไหนก็ให้กินขนมปังไร้เชื้อ’”
21فَدَعَا مُوسَى جَمِيعَ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ لَهُمُ: «ٱسْحَبُوا وَخُذُوا لَكُمْ غَنَمًا بِحَسَبِ عَشَائِرِكُمْ وَٱذْبَحُوا ٱلْفِصْحَ.
21โมเสสเรียกผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลมาแล้วพูดว่า “ไปเลือกลูกแกะตามครอบครัวของพวกคุณ แล้วฆ่าสัตว์สำหรับพิธีปัสกา
22وَخُذُوا بَاقَةَ زُوفَا وَٱغْمِسُوهَا فِي ٱلدَّمِ ٱلَّذِي فِي ٱلطَّسْتِ وَمُسُّوا ٱلْعَتَبَةَ ٱلْعُلْيَا وَٱلْقَائِمَتَيْنِ بِٱلدَّمِ ٱلَّذِي فِي ٱلطَّسْتِ. وَأَنْتُمْ لَا يَخْرُجْ أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ بَابِ بَيْتِهِ حَتَّى ٱلصَّبَاحِ،
22เอากิ่งหุสบหนึ่งกำจุ่มลงในเลือดที่อยู่ในอ่าง แล้วใช้เลือดนั้นแต้มคานประตูด้านบนกับเสาประตูทั้งสองข้าง ไม่มีใครออกจากประตูบ้านจนถึงเช้า
23فَإِنَّ ٱلرَّبَّ يَجْتَازُ لِيَضْرِبَ ٱلْمِصْرِيِّينَ. فَحِينَ يَرَى ٱلدَّمَ عَلَى ٱلْعَتَبَةِ ٱلْعُلْيَا وَٱلْقَائِمَتَيْنِ يَعْبُرُ ٱلرَّبُّ عَنِ ٱلْبَابِ وَلَا يَدَعُ ٱلْمُهْلِكَ يَدْخُلُ بُيُوتَكُمْ لِيَضْرِبَ.
23เพราะพระยาห์เวห์จะผ่านไปประหารชาวอียิปต์ เมื่อพระองค์เห็นเลือดบนคานประตูด้านบนและเสาประตูทั้งสองข้าง พระยาห์เวห์จะผ่านเลยประตูนั้นไป และจะไม่ยอมให้ผู้ทำลายเข้าไปในบ้านของพวกคุณเพื่อประหารพวกคุณ
24فَتَحْفَظُونَ هَذَا ٱلْأَمْرَ فَرِيضَةً لَكَ وَلِأَوْلَادِكَ إِلَى ٱلْأَبَدِ.
24พวกคุณและลูก ๆ ต้องปฏิบัติตามเรื่องนี้เป็นข้อกำหนดตลอดไป
25وَيَكُونُ حِينَ تَدْخُلُونَ ٱلْأَرْضَ ٱلَّتِي يُعْطِيكُمُ ٱلرَّبُّ كَمَا تَكَلَّمَ، أَنَّكُمْ تَحْفَظُونَ هَذِهِ ٱلْخِدْمَةَ.
25เมื่อพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์จะประทานให้ตามที่พระองค์สัญญาไว้แล้ว ก็จงถือพิธีนี้ต่อไป
26وَيَكُونُ حِينَ يَقُولُ لَكُمْ أَوْلَادُكُمْ: مَا هَذِهِ ٱلْخِدْمَةُ لَكُمْ؟
26เมื่อลูก ๆ ถามพวกคุณว่า ‘พิธีนี้หมายความว่าอย่างไร?’
27أَنَّكُمْ تَقُولُونَ: هِيَ ذَبِيحَةُ فِصْحٍ لِلرَّبِّ ٱلَّذِي عَبَرَ عَنْ بُيُوتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي مِصْرَ لَمَّا ضَرَبَ ٱلْمِصْرِيِّينَ وَخَلَّصَ بُيُوتَنَا». فَخَرَّ ٱلشَّعْبُ وَسَجَدُوا.
27ให้ตอบว่า ‘นี่คือเครื่องบูชาปัสกาของพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ผ่านเลยบ้านของชาวอิสราเอลในอียิปต์ไป ตอนที่พระองค์ประหารชาวอียิปต์ แต่ละเว้นบ้านของพวกเราไว้’” ประชาชนจึงก้มศีรษะลงนมัสการ
28وَمَضَى بَنُو إِسْرَائِيلَ وَفَعَلُوا كَمَا أَمَرَ ٱلرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ. هَكَذَا فَعَلُوا.
28ชาวอิสราเอลก็ไปทำเช่นนั้น พวกเขาทำตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสและอาโรนทุกอย่าง
29فَحَدَثَ فِي نِصْفِ ٱللَّيْلِ أَنَّ ٱلرَّبَّ ضَرَبَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ فِرْعَوْنَ ٱلْجَالِسِ عَلَى كُرْسِيِّهِ إِلَى بِكْرِ ٱلْأَسِيرِ ٱلَّذِي فِي ٱلسِّجْنِ، وَكُلَّ بِكْرِ بَهِيمَةٍ.
29เวลาเที่ยงคืน พระยาห์เวห์ประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ตั้งแต่ลูกคนโตของฟาโรห์ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ไปจนถึงลูกคนโตของเชลยที่อยู่ในคุกใต้ดิน รวมทั้งลูกตัวแรกของสัตว์ทั้งหมด
30فَقَامَ فِرْعَوْنُ لَيْلًا هُوَ وَكُلُّ عَبِيدِهِ وَجَمِيعُ ٱلْمِصْرِيِّينَ. وَكَانَ صُرَاخٌ عَظِيمٌ فِي مِصْرَ، لِأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْتٌ لَيْسَ فِيهِ مَيْتٌ.
30ฟาโรห์ลุกขึ้นกลางดึกพร้อมกับข้ารับใช้ทั้งหมดและชาวอียิปต์ทุกคน เกิดเสียงร้องไห้คร่ำครวญดังทั่วอียิปต์ เพราะไม่มีบ้านไหนที่ไม่มีคนตาย
31فَدَعَا مُوسَى وَهَارُونَ لَيْلًا وَقَالَ: «قُومُوا ٱخْرُجُوا مِنْ بَيْنِ شَعْبِي أَنْتُمَا وَبَنُو إِسْرَائِيلَ جَمِيعًا، وَٱذْهَبُوا ٱعْبُدُوا ٱلرَّبَّ كَمَا تَكَلَّمْتُمْ.
31ฟาโรห์เรียกโมเสสกับอาโรนมากลางดึกแล้วพูดว่า “ลุกขึ้น! ออกไปจากท่ามกลางประชาชนของเรา ทั้งพวกเจ้าและชาวอิสราเอล ไปเสีย ไปรับใช้พระยาห์เวห์อย่างที่พวกเจ้าพูดไว้!
32خُذُوا غَنَمَكُمْ أَيْضًا وَبَقَرَكُمْ كَمَا تَكَلَّمْتُمْ وَٱذْهَبُوا. وَبَارِكُونِي أَيْضًا».
32เอาทั้งฝูงแพะแกะและฝูงวัวของพวกเจ้าไปด้วยอย่างที่พวกเจ้าพูดไว้ แล้วไปให้พ้น และช่วยอวยพรเราด้วย!”
33وَأَلَحَّ ٱلْمِصْرِيُّونَ عَلَى ٱلشَّعْبِ لِيُطْلِقُوهُمْ عَاجِلًا مِنَ ٱلْأَرْضِ، لِأَنَّهُمْ قَالُوا: «جَمِيعُنَا أَمْوَاتٌ».
33ชาวอียิปต์เร่งให้ประชาชนออกจากแผ่นดินโดยเร็ว เพราะพูดกันว่า “พวกเราตายกันหมดแน่!”
34فَحَمَلَ ٱلشَّعْبُ عَجِينَهُمْ قَبْلَ أَنْ يَخْتَمِرَ، وَمَعَاجِنُهُمْ مَصْرُورَةٌ فِي ثِيَابِهِمْ عَلَى أَكْتَافِهِمْ.
34ประชาชนจึงยกแป้งที่ยังไม่ขึ้นฟูไปทั้งอ่างนวดแป้ง โดยห่ออ่างไว้ในเสื้อผ้าแล้วแบกขึ้นบ่า
35وَفَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِحَسَبِ قَوْلِ مُوسَى. طَلَبُوا مِنَ ٱلْمِصْرِيِّينَ أَمْتِعَةَ فِضَّةٍ وَأَمْتِعَةَ ذَهَبٍ وَثِيَابًا.
35ชาวอิสราเอลทำตามที่โมเสสบอก พวกเขาขอเครื่องเงิน เครื่องทอง และเสื้อผ้าจากชาวอียิปต์
36وَأَعْطَى ٱلرَّبُّ نِعْمَةً لِلشَّعْبِ فِي عُيُونِ ٱلْمِصْرِيِّينَ حَتَّى أَعَارُوهُمْ. فَسَلَبُوا ٱلْمِصْرِيِّينَ.
36พระยาห์เวห์ทำให้ชาวอิสราเอลได้รับความเอ็นดูจากชาวอียิปต์ ชาวอียิปต์จึงให้สิ่งที่พวกเขาขอ ชาวอิสราเอลจึงกวาดเอาทรัพย์สินของชาวอียิปต์ไป
37فَٱرْتَحَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ مِنْ رَعَمْسِيسَ إِلَى سُكُّوتَ، نَحْوَ سِتِّ مِئَةِ أَلْفِ مَاشٍ مِنَ ٱلرِّجَالِ عَدَا ٱلْأَوْلَادِ.
37ชาวอิสราเอลเดินทางจากราเมเสสไปสุคคท มีผู้ชายที่เดินเท้าประมาณ 600,000 คน ไม่นับเด็ก
38وَصَعِدَ مَعَهُمْ لَفِيفٌ كَثِيرٌ أَيْضًا مَعَ غَنَمٍ وَبَقَرٍ، مَوَاشٍ وَافِرَةٍ جِدًّا.
38ยังมีฝูงชนหลากหลายกลุ่มจำนวนมากร่วมเดินทางไปกับพวกเขา พร้อมฝูงแพะแกะ ฝูงวัว และสัตว์เลี้ยงจำนวนมาก
39وَخَبَزُوا ٱلْعَجِينَ ٱلَّذِي أَخْرَجُوهُ مِنْ مِصْرَ خُبْزَ مَلَّةٍ فَطِيرًا، إِذْ كَانَ لَمْ يَخْتَمِرْ. لِأَنَّهُمْ طُرِدُوا مِنْ مِصْرَ وَلَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَتَأَخَّرُوا، فَلَمْ يَصْنَعُوا لِأَنْفُسِهِمْ زَادًا.
39พวกเขาเอาแป้งที่นำออกมาจากอียิปต์มาอบเป็นแผ่นขนมปังไร้เชื้อ เพราะแป้งยังไม่ขึ้นฟู เนื่องจากพวกเขาถูกเร่งให้ออกจากอียิปต์จนรอไม่ได้ และไม่ได้เตรียมเสบียงไว้สำหรับตัวเอง
40وَأَمَّا إِقَامَةُ بَنِي إِسْرَائِيلَ ٱلَّتِي أَقَامُوهَا فِي مِصْرَ فَكَانَتْ أَرْبَعَ مِئَةٍ وَثَلَاثِينَ سَنَةً.
40ชาวอิสราเอลพำนักอยู่ในอียิปต์เป็นเวลา 430 ปี
41وَكَانَ عِنْدَ نِهَايَةِ أَرْبَعِ مِئَةٍ وَثَلَاثِينَ سَنَةً، فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ عَيْنِهِ، أَنَّ جَمِيعَ أَجْنَادِ ٱلرَّبِّ خَرَجَتْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
41เมื่อครบ 430 ปีพอดี ในวันนั้นเอง กองทัพทั้งหมดของพระยาห์เวห์ก็ออกจากแผ่นดินอียิปต์
42هِيَ لَيْلَةٌ تُحْفَظُ لِلرَّبِّ لِإِخْرَاجِهِ إِيَّاهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ. هَذِهِ ٱللَّيْلَةُ هِيَ لِلرَّبِّ. تُحْفَظُ مِنْ جَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي أَجْيَالِهِمْ.
42คืนนั้นเป็นคืนที่ต้องเฝ้าระลึกถึงพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์พาพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ นี่คือคืนของพระยาห์เวห์ที่ชาวอิสราเอลทุกชั่วอายุต้องเฝ้าระลึกถึง
43وَقَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى وَهَارُونَ: «هَذِهِ فَرِيضَةُ ٱلْفِصْحِ: كُلُّ ٱبْنِ غَرِيبٍ لَا يَأْكُلُ مِنْهُ.
43พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “นี่คือข้อกำหนดสำหรับพิธีปัสกา คนต่างชาติห้ามกินอาหารพิธีนี้
44وَلَكِنْ كُلُّ عَبْدِ رَجُلٍ مُبْتَاعٍ بِفِضَّةٍ تَخْتِنُهُ ثُمَّ يَأْكُلُ مِنْهُ.
44แต่ทาสชายที่ซื้อมา เมื่อให้เขาเข้าสุหนัตแล้วจึงกินได้
45ٱلنَّزِيلُ وَٱلْأَجِيرُ لَا يَأْكُلَانِ مِنْهُ.
45คนต่างชาติและลูกจ้างห้ามกิน
46فِي بَيْتٍ وَاحِدٍ يُؤْكَلُ. لَا تُخْرِجْ مِنَ ٱللَّحْمِ مِنَ ٱلْبَيْتِ إِلَى خَارِجٍ، وَعَظْمًا لَا تَكْسِرُوا مِنْهُ.
46ต้องกินในบ้านหลังเดียว ห้ามนำเนื้อออกนอกบ้าน และห้ามหักกระดูกของมันแม้แต่ชิ้นเดียว
47كُلُّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ يَصْنَعُونَهُ.
47ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดต้องถือพิธีนี้
48وَإِذَا نَزَلَ عِنْدَكَ نَزِيلٌ وَصَنَعَ فِصْحًا لِلرَّبِّ، فَلْيُخْتَنْ مِنْهُ كُلُّ ذَكَرٍ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ لِيَصْنَعَهُ، فَيَكُونُ كَمَوْلُودِ ٱلْأَرْضِ. وَأَمَّا كُلُّ أَغْلَفَ فَلَا يَأْكُلُ مِنْهُ.
48ถ้ามีคนต่างถิ่นมาพำนักอยู่กับพวกเจ้าและต้องการถือพิธีปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์ ทุกคนในบ้านของเขาที่เป็นเพศชายต้องเข้าสุหนัตก่อน แล้วเขาจึงเข้าร่วมพิธีได้ เขาจะเป็นเหมือนคนที่เกิดในแผ่นดิน แต่คนที่ไม่ได้เข้าสุหนัตห้ามกินอาหารพิธีนี้
49تَكُونُ شَرِيعَةٌ وَاحِدَةٌ لِمَوْلُودِ ٱلْأَرْضِ وَلِلنَّزِيلِ ٱلنَّازِلِ بَيْنَكُمْ».
49กฎเดียวกันใช้กับคนพื้นเมืองและคนต่างถิ่นที่มาพำนักอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า”
50فَفَعَلَ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمَا أَمَرَ ٱلرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ. هَكَذَا فَعَلُوا.
50ชาวอิสราเอลทุกคนก็ทำเช่นนั้น พวกเขาทำตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสและอาโรน
51وَكَانَ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ عَيْنِهِ أَنَّ ٱلرَّبَّ أَخْرَجَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِحَسَبِ أَجْنَادِهِمْ.
51ในวันนั้นเอง พระยาห์เวห์นำชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์เป็นกองทัพต่าง ๆ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.