اَلْخُرُوجُ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 22
Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَلْخُرُوجُ 22

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1«إِذَا سَرَقَ إِنْسَانٌ ثَوْرًا أَوْ شَاةً فَذَبَحَهُ أَوْ بَاعَهُ، يُعَوِّضُ عَنِ ٱلثَّوْرِ بِخَمْسَةِ ثِيرَانٍ، وَعَنِ ٱلشَّاةِ بِأَرْبَعَةٍ مِنَ ٱلْغَنَمِ.
1“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ขโมย​วัว​หรือ​แกะ แล้ว​ฆ่า​หรือ​ขาย เขา​ต้อง​ชดใช้​วัว 5 ตัวแทน​วัว 1 ตัว และ​แกะ 4 ตัวแทน​แกะ 1 ตัว
2إِنْ وُجِدَ ٱلسَّارِقُ وَهُوَ يَنْقُبُ، فَضُرِبَ وَمَاتَ، فَلَيْسَ لَهُ دَمٌ.
2ถ้า​พบ​ขโมย​กำลัง​งัด​แงะ​เข้า​บ้าน​และ​มี​คน​ตี​เขา​จน​ตาย ผู้​ที่​ตี​เขา​ไม่​ต้อง​รับผิด​ใน​ความ​ตาย​ของ​เขา
3وَلَكِنْ إِنْ أَشْرَقَتْ عَلَيْهِ ٱلشَّمْسُ، فَلَهُ دَمٌ. إِنَّهُ يُعَوِّضُ. إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ يُبَعْ بِسَرِقَتِهِ.
3แต่​ถ้า​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น​แล้ว ผู้​ที่​ฆ่า​เขา​ต้อง​รับผิด​ใน​ความ​ตาย​ของ​เขา ขโมย​ต้อง​ชดใช้ ถ้า​ไม่​มี​อะไร​จะ​ชดใช้ ให้​ขาย​ตัว​เขา​เพื่อ​ชำระ​ค่า​ของ​ที่​ขโมย
4إِنْ وُجِدَتِ ٱلسَّرِقَةُ فِي يَدِهِ حَيَّةً، ثَوْرًا كَانَتْ أَمْ حِمَارًا أَمْ شَاةً، يُعَوِّضُ بِٱثْنَيْنِ.
4ถ้า​พบ​ของ​ที่​ขโมย​อยู่​ใน​มือ​เขา​และ​ยัง​มี​ชีวิต ไม่​ว่า​จะ​เป็น​วัว ลา หรือ​แกะ เขา​ต้อง​ชดใช้​เป็น 2 เท่า
5«إِذَا رَعَى إِنْسَانٌ حَقْلًا أَوْ كَرْمًا وَسَرَّحَ مَوَاشِيَهُ فَرَعَتْ فِي حَقْلِ غَيْرِهِ، فَمِنْ أَجْوَدِ حَقْلِهِ، وَأَجْوَدِ كَرْمِهِ يُعَوِّضُ.
5“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ปล่อย​สัตว์​ของ​ตน​ไป​กิน​หญ้า แล้ว​มัน​ไป​กิน​พืช​ใน​ไร่​หรือ​สวน​องุ่น​ของ​คน​อื่น เขา​ต้อง​ชดใช้​จาก​ผล​ผลิต​ที่​ดี​ที่สุด​ใน​ไร่​และ​สวน​องุ่น​ของ​ตน
6إِذَا خَرَجَتْ نَارٌ وَأَصَابَتْ شَوْكًا فَٱحْتَرَقَتْ أَكْدَاسٌ أَوْ زَرْعٌ أَوْ حَقْلٌ، فَٱلَّذِي أَوْقَدَ ٱلْوَقِيدَ يُعَوِّضُ.
6“ถ้า​เกิด​ไฟ​ไหม้​แล้ว​ลาม​ไป​ติด​พุ่ม​หนาม จน​เผา​กอง​ข้าว ต้น​ข้าว​ที่​ยัง​อยู่​ใน​นา หรือ​ทั้ง​ไร่ คน​ที่​จุด​ไฟ​ต้อง​ชดใช้​ความ​เสียหาย​อย่าง​แน่นอน
7إِذَا أَعْطَى إِنْسَانٌ صَاحِبَهُ فِضَّةً أَوْ أَمْتِعَةً لِلْحِفْظِ، فَسُرِقَتْ مِنْ بَيْتِ ٱلْإِنْسَانِ، فَإِنْ وُجِدَ ٱلسَّارِقُ، يُعَوِّضُ بِٱثْنَيْنِ.
7“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มอบ​เงิน​หรือ​สิ่งของ​ให้​ผู้​อื่น​เก็บ​รักษา แล้ว​ของ​นั้น​ถูก​ขโมย​จาก​บ้าน ถ้า​จับ​ขโมย​ได้ ขโมย​ต้อง​ชดใช้​เป็น 2 เท่า
8وَإِنْ لَمْ يُوجَدِ ٱلسَّارِقُ يُقَدَّمُ صَاحِبُ ٱلْبَيْتِ إِلَى ٱللهِ لِيَحْكُمَ هَلْ لَمْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى مُلْكِ صَاحِبِهِ.
8ถ้า​จับ​ขโมย​ไม่​ได้ เจ้าของ​บ้าน​ต้อง​เข้า​ไป​ใกล้​พระเจ้า เพื่อ​ให้​รู้​ว่า​เขา​ได้​ยื่น​มือ​ไป​เอา​ทรัพย์​ของ​ผู้​อื่น​หรือ​ไม่
9فِي كُلِّ دَعْوَى جِنَايَةٍ، مِنْ جِهَةِ ثَوْرٍ أَوْ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ ثَوْبٍ أَوْ مَفْقُودٍ مَا، يُقَالُ: إِنَّ هَذَا هُوَ، تُقَدَّمُ إِلَى ٱللهِ دَعْوَاهُمَا. فَٱلَّذِي يَحْكُمُ ٱللهُ بِذَنْبِهِ، يُعَوِّضُ صَاحِبَهُ بِٱثْنَيْنِ.
9ใน​คดี​เกี่ยว​กับ​การ​ล่วงละเมิด​ทุก​ชนิด ไม่​ว่า​จะ​เป็น​วัว ลา แกะ เสื้อ​ผ้า หรือ​ของ​ที่​สูญหาย​ซึ่ง​มี​คน​อ้าง​ว่า ‘นี่​เป็น​ของ​ผม’ ให้​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​นำ​คดี​มา​หา​พระเจ้า ผู้​ที่​พระเจ้า​ตัดสิน​ว่า​ผิด​ต้อง​ชดใช้​ให้​อีก​ฝ่าย​เป็น 2 เท่า
10إِذَا أَعْطَى إِنْسَانٌ صَاحِبَهُ حِمَارًا أَوْ ثَوْرًا أَوْ شَاةً أَوْ بَهِيمَةً مَّا لِلْحِفْظِ، فَمَاتَ أَوِ ٱنْكَسَرَ أَوْ نُهِبَ وَلَيْسَ نَاظِرٌ،
10“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ฝาก​ลา วัว แกะ หรือ​สัตว์​ชนิด​ใด​ไว้​กับ​ผู้​อื่น แล้ว​สัตว์​นั้น​ตาย บาดเจ็บ หรือ​ถูก​ต้อน​หาย​ไป​โดย​ไม่​มี​ใคร​เห็น
11فَيَمِينُ ٱلرَّبِّ تَكُونُ بَيْنَهُمَا، هَلْ لَمْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى مُلْكِ صَاحِبِهِ. فَيَقْبَلُ صَاحِبُهُ. فَلَا يُعَوِّضُ.
11ให้​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​สาบาน​ต่อ​พระ​ยาห์เวห์​ว่า​ผู้​รับ​ฝาก​ไม่​ได้​ยื่น​มือ​ไป​เอา​ทรัพย์​ของ​เจ้าของ เจ้าของ​ต้อง​ยอมรับ​คำ​สาบาน​นั้น และ​ผู้​รับ​ฝาก​ไม่​ต้อง​ชดใช้
12وَإِنْ سُرِقَ مِنْ عِنْدِهِ يُعَوِّضُ صَاحِبَهُ.
12แต่​ถ้า​สัตว์​ถูก​ขโมย​ไป​จาก​เขา คน​ที่​ขโมย​ต้อง​ชดใช้​ให้​เจ้าของ
13إِنِ ٱفْتُرِسَ يُحْضِرُهُ شَهَادَةً. لَا يُعَوِّضُ عَنِ ٱلْمُفْتَرَسِ.
13ถ้า​สัตว์​นั้น​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้น ๆ ให้​เขา​นำ​ซาก​มา​เป็น​หลักฐาน และ​ไม่​ต้อง​ชดใช้​สัตว์​ที่​ถูก​ฉีก
14وَإِذَا ٱسْتَعَارَ إِنْسَانٌ مِنْ صَاحِبِهِ شَيْئًا فَٱنْكَسَرَ أَوْ مَاتَ، وَصَاحِبُهُ لَيْسَ مَعَهُ، يُعَوِّضُ.
14“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ยืม​ของ​จาก​ผู้​อื่น แล้ว​ของ​นั้น​เสียหาย หรือ​ถ้า​เป็น​สัตว์​แล้ว​มัน​บาดเจ็บ​หรือ​ตาย ขณะ​ที่​เจ้าของ​ไม่​ได้​อยู่​ด้วย เขา​ต้อง​ชดใช้​อย่าง​แน่นอน
15وَإِنْ كَانَ صَاحِبُهُ مَعَهُ لَا يُعَوِّضُ. إِنْ كَانَ مُسْتَأْجَرًا أَتَى بِأُجْرَتِهِ.
15ถ้า​เจ้าของ​อยู่​ด้วย เขา​ไม่​ต้อง​ชดใช้ ถ้า​เป็น​ของ​ที่​เช่า​มา ความ​เสี่ยง​นั้น​รวม​อยู่​ใน​ค่า​เช่า​แล้ว
16«وَإِذَا رَاوَدَ رَجُلٌ عَذْرَاءَ لَمْ تُخْطَبْ، فَٱضْطَجَعَ مَعَهَا يَمْهُرُهَا لِنَفْسِهِ زَوْجَةً.
16“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​เกลี้ยกล่อม​หญิง​สาว​พรหมจารี​ที่​ยัง​ไม่​ได้​หมั้น​หมาย แล้ว​นอน​กับ​นาง เขา​ต้อง​จ่าย​ค่า​สินสอด​และ​รับ​นาง​เป็น​ภรรยา​อย่าง​แน่นอน
17إِنْ أَبَى أَبُوهَا أَنْ يُعْطِيَهُ إِيَّاهَا، يَزِنُ لَهُ فِضَّةً كَمَهْرِ ٱلْعَذَارَى.
17ถ้า​พ่อ​ของ​นาง​ไม่​ยอม​ยก​นาง​ให้​เขา​อย่าง​เด็ดขาด เขา​ยัง​ต้อง​จ่าย​เงิน​เท่ากับ​ค่า​สินสอด​สำหรับ​หญิง​สาว​พรหมจารี
18لَا تَدَعْ سَاحِرَةً تَعِيشُ.
18“อย่า​ปล่อย​ให้​หญิง​ผู้​ใช้​เวทมนตร์​มี​ชีวิต​อยู่
19كُلُّ مَنِ ٱضْطَجَعَ مَعَ بَهِيمَةٍ يُقْتَلُ قَتْلًا.
19“ใคร​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​สัตว์ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
20مَنْ ذَبَحَ لِآلِهَةٍ غَيْرِ ٱلرَّبِّ وَحْدَهُ، يُهْلَكُ.
20“ใคร​ถวาย​เครื่องบูชา​แก่​เทพเจ้า​อื่น นอกจาก​พระ​ยาห์เวห์​เพียง​พระองค์​เดียว ต้อง​ถูก​ทำลาย​สิ้น
21«وَلَا تَضْطَهِدِ ٱلْغَرِيبَ وَلَا تُضَايِقْهُ، لِأَنَّكُمْ كُنْتُمْ غُرَبَاءَ فِي أَرْضِ مِصْرَ.
21“อย่า​ทำร้าย​หรือ​กดขี่​คน​ต่าง​ถิ่น เพราะ​พวก​เจ้า​เอง​เคย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์
22لَا تُسِيءْ إِلَى أَرْمَلَةٍ مَّا وَلَا يَتِيمٍ.
22“อย่า​เอาเปรียบ​หญิง​ม่าย​หรือ​เด็ก​กำพร้า​พ่อ​คน​ใด
23إِنْ أَسَأْتَ إِلَيْهِ فَإِنِّي إِنْ صَرَخَ إِلَيَّ أَسْمَعُ صُرَاخَهُ،
23ถ้า​พวก​เจ้า​รังแก​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​เรา เรา​จะ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​อย่าง​แน่นอน
24فَيَحْمَى غَضَبِي وَأَقْتُلُكُمْ بِٱلسَّيْفِ، فَتَصِيرُ نِسَاؤُكُمْ أَرَامِلَ، وَأَوْلَادُكُمْ يَتَامَى.
24ความ​โกรธ​ของ​เรา​จะ​ลุก​เป็น​ไฟ เรา​จะ​ฆ่า​พวก​เจ้า​ด้วย​ดาบ แล้ว​ภรรยา​ของ​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​ม่าย และ​ลูก ๆ ของ​พวก​เจ้า​จะ​กำพร้า​พ่อ
25إِنْ أَقْرَضْتَ فِضَّةً لِشَعْبِي ٱلْفَقِيرِ ٱلَّذِي عِنْدَكَ فَلَا تَكُنْ لَهُ كَٱلْمُرَابِي. لَا تَضَعُوا عَلَيْهِ رِبًا.
25“ถ้า​พวก​เจ้า​ให้​คน​ยากจน​ใน​ประชาชน​ของ​เรา​ที่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​ยืม​เงิน อย่า​ทำ​ตัว​เป็น​เจ้าหนี้​ที่​บีบคั้น​เขา และ​อย่า​เรียก​ดอกเบี้ย​จาก​เขา
26إِنِ ٱرْتَهَنْتَ ثَوْبَ صَاحِبِكَ فَإِلَى غُرُوبِ ٱلشَّمْسِ تَرُدُّهُ لَهُ،
26ถ้า​พวก​เจ้า​เอา​เสื้อ​คลุม​ของ​ผู้​อื่น​ไว้​เป็น​ประกัน ต้อง​คืน​ให้​เขา​ก่อน​ดวง​อาทิตย์​ตก
27لِأَنَّهُ وَحْدَهُ غِطَاؤُهُ، هُوَ ثَوْبُهُ لِجِلْدِهِ، فِي مَاذَا يَنَامُ؟ فَيَكُونُ إِذَا صَرَخَ إِلَيَّ أَنِّي أَسْمَعُ، لِأَنِّي رَؤُوفٌ.
27เพราะ​นั่น​เป็น​สิ่ง​เดียว​ที่​ใช้​คลุม​ตัว เป็น​เสื้อ​ผ้า​ที่​ห่ม​กาย แล้ว​เขา​จะ​เอา​อะไร​ห่ม​นอน? เมื่อ​เขา​ร้อง​หา​เรา เรา​จะ​ฟัง เพราะ​เรา​เปี่ยม​ด้วย​ความ​เมตตา
28«لَا تَسُبَّ ٱللهَ، وَلَا تَلْعَنْ رَئِيسًا فِي شَعْبِكَ.
28“อย่า​ลบหลู่​พระเจ้า และ​อย่า​สาปแช่ง​ผู้ปกครอง​ประชาชน​ของ​เจ้า
29لَا تُؤَخِّرْ مِلْءَ بَيْدَرِكَ، وَقَطْرَ مِعْصَرَتِكَ، وَأَبْكَارَ بَنِيكَ تُعْطِينِي.
29“อย่า​ชักช้า​ที่​จะ​ถวาย​ผล​เก็บเกี่ยว​และ​น้ำ​ที่​ได้​จาก​เครื่อง​คั้น​ของ​เจ้า “เจ้า​ต้อง​ยก​ลูก​คน​โต​ของ​เจ้า​ให้​เรา
30كَذَلِكَ تَفْعَلُ بِبَقَرِكَ وَغَنَمِكَ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ يَكُونُ مَعَ أُمِّهِ، وَفِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّامِنِ تُعْطِينِي إِيَّاهُ.
30จง​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​วัว​และ​แกะ​ของ​เจ้า ให้​ลูก​สัตว์​อยู่​กับ​แม่ 7 วัน แล้ว​ใน​วัน​ที่ 8 จง​ยก​มัน​ให้​เรา
31وَتَكُونُونَ لِي أُنَاسًا مُقَدَّسِينَ. وَلَحْمَ فَرِيسَةٍ فِي ٱلصَّحْرَاءِ لَا تَأْكُلُوا. لِلْكِلَابِ تَطْرَحُونَهُ.
31“พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​คน​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา เพราะ​ฉะนั้น​อย่า​กิน​เนื้อ​สัตว์​ที่​ถูก​สัตว์​ป่า​ฉีก​ใน​ทุ่ง จง​โยน​ให้​สุนัข​กิน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.