ထွက်မြောက်

Old Testament

Chapter 22
Judson Burmese Bible (18…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ထွက်မြောက် 22

Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1လူ သည် သိုး နွား ကိုခိုး ၍ သတ် သည်ဖြစ်စေ ၊ ရောင်း သည်ဖြစ်စေ၊ နွား တကောင်အတွက် နွား ငါး ကောင် ကို၎င်း၊ သိုး တကောင်အတွက် သိုး လေး ကောင်ကို၎င်းပြန်ပေး ရမည်။
1“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ขโมย​วัว​หรือ​แกะ แล้ว​ฆ่า​หรือ​ขาย เขา​ต้อง​ชดใช้​วัว 5 ตัวแทน​วัว 1 ตัว และ​แกะ 4 ตัวแทน​แกะ 1 ตัว
2သူခိုး သည် အိမ်ကိုထွင်း ဖောက်စဉ်၊ သူတပါးတွေ့ ၍ သေ အောင် သတ် သော်လည်း၊ သေစား မ သေ စေရ။
2ถ้า​พบ​ขโมย​กำลัง​งัด​แงะ​เข้า​บ้าน​และ​มี​คน​ตี​เขา​จน​ตาย ผู้​ที่​ตี​เขา​ไม่​ต้อง​รับผิด​ใน​ความ​ตาย​ของ​เขา
3သို့သော်လည်းနေ ထွက် လျှင် သေ စားသေစေရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ပြန်ပေးစရာအကြောင်းရှိ၏။ ဥစ္စာအလျှင်းမရှိလျှင်၊ ခိုးသည်ဥစ္စာအတွက် ကိုယ်ကိုရောင်းရမည်။
3แต่​ถ้า​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น​แล้ว ผู้​ที่​ฆ่า​เขา​ต้อง​รับผิด​ใน​ความ​ตาย​ของ​เขา ขโมย​ต้อง​ชดใช้ ถ้า​ไม่​มี​อะไร​จะ​ชดใช้ ให้​ขาย​ตัว​เขา​เพื่อ​ชำระ​ค่า​ของ​ที่​ขโมย
4သူခိုးလက်၌ ခိုး သောနွား ၊ သိုး ကို အသက်ရှင် လျှက် အမှန်တွေ့ လျှင်၊ နှစ်ဆ ပြန်ပေး ရမည်။
4ถ้า​พบ​ของ​ที่​ขโมย​อยู่​ใน​มือ​เขา​และ​ยัง​มี​ชีวิต ไม่​ว่า​จะ​เป็น​วัว ลา หรือ​แกะ เขา​ต้อง​ชดใช้​เป็น 2 เท่า
5သူ့လယ် ၊ သူ့စပျစ် ဥယျာဉ်ကို စား စေသော်၎င်း၊ မိမိ တိရိစ္ဆာန် ကို သူ့ လယ် ၌ ထိန်း ကျောင်းသော်၎င်း ၊ မိမိ လယ် ၊ မိမိ စပျစ် ဥယျာဉ်ထဲကအကောင်း ဆုံးကို ထုတ်၍ ပြန်ပေး ရမည်။
5“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ปล่อย​สัตว์​ของ​ตน​ไป​กิน​หญ้า แล้ว​มัน​ไป​กิน​พืช​ใน​ไร่​หรือ​สวน​องุ่น​ของ​คน​อื่น เขา​ต้อง​ชดใช้​จาก​ผล​ผลิต​ที่​ดี​ที่สุด​ใน​ไร่​และ​สวน​องุ่น​ของ​ตน
6မီးရှို့ သောအခါမြက်ပင် ကြောင့် အစဉ်အတိုင်းရှောက် ၍ လောင်လျက်၊ ကောက် လှိုင်း၊ စပါး ပင်၊ လယ် ၌ရှိသောအရာတို့ကို လောင် လျှင် ၊ မီးရှို့ သောသူသည် အမှန်လျော် ရမည်။
6“ถ้า​เกิด​ไฟ​ไหม้​แล้ว​ลาม​ไป​ติด​พุ่ม​หนาม จน​เผา​กอง​ข้าว ต้น​ข้าว​ที่​ยัง​อยู่​ใน​นา หรือ​ทั้ง​ไร่ คน​ที่​จุด​ไฟ​ต้อง​ชดใช้​ความ​เสียหาย​อย่าง​แน่นอน
7လူ တဦးသည် အိမ်နီးချင်း တဦး၌ ရွှေငွေ အစရှိသော ဥစ္စာ တစုံတခုကို အပ်နှံ ၍ ၊ အပ်နှံခံသောသူ ၏အိမ် မှ သူခိုးခိုး သွားလျှင် ၊ သူခိုး ကို တွေ့ မိသောအခါ နှစ်ဆ လျော် စေ။
7“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มอบ​เงิน​หรือ​สิ่งของ​ให้​ผู้​อื่น​เก็บ​รักษา แล้ว​ของ​นั้น​ถูก​ขโมย​จาก​บ้าน ถ้า​จับ​ขโมย​ได้ ขโมย​ต้อง​ชดใช้​เป็น 2 เท่า
8သူခိုး ကို မ တွေ့ လျှင် ၊ အိမ် ရှင် သည် မိမိ အိမ်နီးချင်း ဥစ္စာ ကို ယူ သလောမ ယူလောဟု ဘုရား သခင့်ရှေ့တော်၌ အစစ် ခံရမည်။
8ถ้า​จับ​ขโมย​ไม่​ได้ เจ้าของ​บ้าน​ต้อง​เข้า​ไป​ใกล้​พระเจ้า เพื่อ​ให้​รู้​ว่า​เขา​ได้​ยื่น​มือ​ไป​เอา​ทรัพย์​ของ​ผู้​อื่น​หรือ​ไม่
9သူ့ဥစ္စာကို ပြစ်မှားသည် အမှု မှာ ၊ နွား ၊ မြည်း ၊ သိုး ၊ အဝတ် အစ ရှိသောပျောက်သော ဥစ္စာ တစုံတခု ကို တွေ့၍၊ ဤ ဥစ္စာကား၊ ငါ၏ဥစ္ဇာဖြစ်သည်ဟု တစုံတယောက်ဆို လျှင်၊ အမှု သည် နှစ်ဦး တို့သည် ဘုရား သခင်ရှေ့ တော်၌အစစ်ခံရ၍၊ တရား ရှုံးသော သူသည် နှစ်ဆ လျော် ရမည်။
9ใน​คดี​เกี่ยว​กับ​การ​ล่วงละเมิด​ทุก​ชนิด ไม่​ว่า​จะ​เป็น​วัว ลา แกะ เสื้อ​ผ้า หรือ​ของ​ที่​สูญหาย​ซึ่ง​มี​คน​อ้าง​ว่า ‘นี่​เป็น​ของ​ผม’ ให้​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​นำ​คดี​มา​หา​พระเจ้า ผู้​ที่​พระเจ้า​ตัดสิน​ว่า​ผิด​ต้อง​ชดใช้​ให้​อีก​ฝ่าย​เป็น 2 เท่า
10လူ သည် အိမ်နီးချင်းလယ်၌ မြည်း ၊ နွား ၊ သိုး အစရှိသော တိရစ္ဆာန် တစုံတခု ကို အပ်နှံ ၍ ၊ ထိုတိရစ္ဆာန် သေ သော်၎င်း ၊ ထိခိုက် ၍နာသော်၎င်း ၊ သက်သေ မရှိ ဘဲ သူတပါးမောင်း ၍သွားသော်၎င်း၊
10“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ฝาก​ลา วัว แกะ หรือ​สัตว์​ชนิด​ใด​ไว้​กับ​ผู้​อื่น แล้ว​สัตว์​นั้น​ตาย บาดเจ็บ หรือ​ถูก​ต้อน​หาย​ไป​โดย​ไม่​มี​ใคร​เห็น
11အပ်နှံခံသောသူသည် ငါ့အိမ်နီးချင်း ၏ဥစ္စာ ကို ငါမ ယူ ဟု နှစ်ဦး သဘောတူလျက်၊ ထာဝရဘုရား ရှေ့မှာ အကျိန် ခံရလျှင်၊ ဥစ္စာ ရှင် သည် ဝန်ခံ ရမည်။ အပ်နှံခံသူလည်း မ လျော် ရ။
11ให้​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​สาบาน​ต่อ​พระ​ยาห์เวห์​ว่า​ผู้​รับ​ฝาก​ไม่​ได้​ยื่น​มือ​ไป​เอา​ทรัพย์​ของ​เจ้าของ เจ้าของ​ต้อง​ยอมรับ​คำ​สาบาน​นั้น และ​ผู้​รับ​ฝาก​ไม่​ต้อง​ชดใช้
12သို့ရာတွင် သူတပါးခိုး သွားလျှင် ၊ အပ်နှံခံသူသည် ဥစ္စာ ရှင် အား ပြန်ပေး ရမည်။
12แต่​ถ้า​สัตว์​ถูก​ขโมย​ไป​จาก​เขา คน​ที่​ขโมย​ต้อง​ชดใช้​ให้​เจ้าของ
13သားရဲကိုက် လျှင် သက်သေ ဘို့ အသေ ကောင်ကိုပြ စေ။ ပြနိုင်လျှင် အလျော် မ ခံရ။
13ถ้า​สัตว์​นั้น​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้น ๆ ให้​เขา​นำ​ซาก​มา​เป็น​หลักฐาน และ​ไม่​ต้อง​ชดใช้​สัตว์​ที่​ถูก​ฉีก
14လူ သည် အိမ်နီးချင်း ၌ တစုံတခုကို ငှါး ၍ ဥစ္စာရှင် မ ပါ ဘဲ သေ သော်၎င်း၊ ထိခိုက် ၍ နာသော်၎င်း၊ အမှန်လျော် ရမည်။
14“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ยืม​ของ​จาก​ผู้​อื่น แล้ว​ของ​นั้น​เสียหาย หรือ​ถ้า​เป็น​สัตว์​แล้ว​มัน​บาดเจ็บ​หรือ​ตาย ขณะ​ที่​เจ้าของ​ไม่​ได้​อยู่​ด้วย เขา​ต้อง​ชดใช้​อย่าง​แน่นอน
15ဥစ္စာရှင် ပါ လျှင် ၊ ငှါးသောသူသည် မ လျော် ရ။ အခ နှင့် ငှါးလျှင် မူကား၊ ဥစ္စာရှင်သည် အခ ကိုသာ တောင်းရမည်။
15ถ้า​เจ้าของ​อยู่​ด้วย เขา​ไม่​ต้อง​ชดใช้ ถ้า​เป็น​ของ​ที่​เช่า​มา ความ​เสี่ยง​นั้น​รวม​อยู่​ใน​ค่า​เช่า​แล้ว
16မ ပေးစား လိုသော အပျို ကို၊ အကြင်ယောက်ျား သည် ချော့မော့ ၍ သင့်နေလျှင် ၊ ကန်တော့ ဥစ္စာကို ပေး ၍ ထိုမိန်းမကို မယား အရာ၌ မြှောက်ထားရမည်။
16“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​เกลี้ยกล่อม​หญิง​สาว​พรหมจารี​ที่​ยัง​ไม่​ได้​หมั้น​หมาย แล้ว​นอน​กับ​นาง เขา​ต้อง​จ่าย​ค่า​สินสอด​และ​รับ​นาง​เป็น​ภรรยา​อย่าง​แน่นอน
17မိန်းမ ၏အဘ သဘော မတူမပေးစား လိုလျှင် ၊ ကန်တော့ ရသည်နှင့်အမျှ ငွေ ကို လျော် ရမည်။
17ถ้า​พ่อ​ของ​นาง​ไม่​ยอม​ยก​นาง​ให้​เขา​อย่าง​เด็ดขาด เขา​ยัง​ต้อง​จ่าย​เงิน​เท่ากับ​ค่า​สินสอด​สำหรับ​หญิง​สาว​พรหมจารี
18စုန်းမ ကို အသက် ရှင်စေခြင်းငှါ အခွင့်မ ပေးရ။
18“อย่า​ปล่อย​ให้​หญิง​ผู้​ใช้​เวทมนตร์​มี​ชีวิต​อยู่
19တိရစ္ဆာန် နှင့် သင့် နေသောသူသည် အသေ သတ် ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။
19“ใคร​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​สัตว์ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
20ထာဝရဘုရား မှတပါး အခြားသော ဘုရား ရှေ့ မှာ ယဇ် ပူဇော်သောသူကို ရှင်းရှင်းဖျက်ဆီး ရမည်။
20“ใคร​ถวาย​เครื่องบูชา​แก่​เทพเจ้า​อื่น นอกจาก​พระ​ยาห์เวห์​เพียง​พระองค์​เดียว ต้อง​ถูก​ทำลาย​สิ้น
21တပြည်တနိုင်ငံသားဖြစ်သော ဧည့်သည် ကို မ နှောင့်ရှက် မ ညှဉ်းဆဲ ရ။ သင်တို့သည် အဲဂုတ္တု ပြည် ၌ ဧည့်သည် ဖြစ် ကြဘူးပြီ။
21“อย่า​ทำร้าย​หรือ​กดขี่​คน​ต่าง​ถิ่น เพราะ​พวก​เจ้า​เอง​เคย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์
22မိဘ မရှိသောသူငယ်နှင့် မုတ်ဆိုးမ ကို သင်တို့သည် မ နှောင့်ရှက် ရ။
22“อย่า​เอาเปรียบ​หญิง​ม่าย​หรือ​เด็ก​กำพร้า​พ่อ​คน​ใด
23နှောင့်ရှက် ခြင်းတစုံတခုကို ပြု၍ သူတို့သည် ငါ့ အား အနည်းငယ်အော်ဟစ် လျှင် ၊ ငါသည် ထိုအသံ ကို အမှန်ကြား ၍၊
23ถ้า​พวก​เจ้า​รังแก​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​เรา เรา​จะ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​อย่าง​แน่นอน
24ငါ အမျက် ပြင်းစွာထွက် လျှက် သင် တို့ကို ထား ဘေးဖြင့် ကွပ်မျက် မည်။ သင် တို့မယား များသည်လည်း မုတ်ဆိုးမ ဖြစ်၍ ၊ သားသမီး များသည်လည်း မိဘ မရှိသော သူငယ်ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
24ความ​โกรธ​ของ​เรา​จะ​ลุก​เป็น​ไฟ เรา​จะ​ฆ่า​พวก​เจ้า​ด้วย​ดาบ แล้ว​ภรรยา​ของ​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​ม่าย และ​ลูก ๆ ของ​พวก​เจ้า​จะ​กำพร้า​พ่อ
25ငါ့ လူ ဖြစ်သော ဆင်းရဲသား အိမ်နီးချင်းအား သင်သည် ငွေ ကို ချေး လျှင် ၊ အတိုး စားသော သူကဲ့သို့ သူ ၌ မ ပြု ၊ အတိုး ကို မ တောင်း ရ။
25“ถ้า​พวก​เจ้า​ให้​คน​ยากจน​ใน​ประชาชน​ของ​เรา​ที่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​ยืม​เงิน อย่า​ทำ​ตัว​เป็น​เจ้าหนี้​ที่​บีบคั้น​เขา และ​อย่า​เรียก​ดอกเบี้ย​จาก​เขา
26အိမ်နီးချင်း သည် မိမိစောင် ကို သင် ၌ ပေါင် ထားလျှင် ၊ မိုဃ်းမချုပ်မှီ ပြန် ပေးရမည်။
26ถ้า​พวก​เจ้า​เอา​เสื้อ​คลุม​ของ​ผู้​อื่น​ไว้​เป็น​ประกัน ต้อง​คืน​ให้​เขา​ก่อน​ดวง​อาทิตย์​ตก
27အကြောင်း မူကား၊ အခြားသောခြုံ စရာမရှိ။ ကိုယ် ခြုံ ဘို့ ဖြစ်၏။ သူသည် အဘယ်သို့ အိပ် နိုင်သနည်း။ ငါ့ အား အော်ဟစ် လျှင် ငါကြား မည်။ ငါ သည် သနား သော သဘောရှိ၏။
27เพราะ​นั่น​เป็น​สิ่ง​เดียว​ที่​ใช้​คลุม​ตัว เป็น​เสื้อ​ผ้า​ที่​ห่ม​กาย แล้ว​เขา​จะ​เอา​อะไร​ห่ม​นอน? เมื่อ​เขา​ร้อง​หา​เรา เรา​จะ​ฟัง เพราะ​เรา​เปี่ยม​ด้วย​ความ​เมตตา
28ဘုရား သခင်ကို လွန်ကျူး ၍ မ ပြောရ။ သင် ၏အမျိုး ကို အုပ်စိုး သော မင်း ကို မ ကျိန်ဆဲ ရ။
28“อย่า​ลบหลู่​พระเจ้า และ​อย่า​สาปแช่ง​ผู้ปกครอง​ประชาชน​ของ​เจ้า
29အဦးမှည့် သောအသီး၊ အဦးညှစ် သောအရည်ကို မ ထိမ် မဝှက်ဘဲ ဆက်ကပ်ရမည်။ အဦး ဘွားသော သား ယောက်ျားကိုလည်း ငါ့ အား ဆက်ကပ် ရမည်။
29“อย่า​ชักช้า​ที่​จะ​ถวาย​ผล​เก็บเกี่ยว​และ​น้ำ​ที่​ได้​จาก​เครื่อง​คั้น​ของ​เจ้า “เจ้า​ต้อง​ยก​ลูก​คน​โต​ของ​เจ้า​ให้​เรา
30ထိုနည်းတူ သိုး နွား တို့ကို ပြု ရမည်။ ခုနစ် ရက် ပတ်လုံးသိုးနွားသငယ်ကို အမိ နှင့် အတူ နေ စေ၍၊ အဋ္ဌမ နေ့ ရောက်မှ ငါ့ အား ဆက်ကပ် ရမည်။
30จง​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​วัว​และ​แกะ​ของ​เจ้า ให้​ลูก​สัตว์​อยู่​กับ​แม่ 7 วัน แล้ว​ใน​วัน​ที่ 8 จง​ยก​มัน​ให้​เรา
31သင်တို့သည် ငါ့ ထံ ၌ သန့်ရှင်း သောသူ ဖြစ် ရကြမည်။ တော ၌ သားရဲ ကိုက်သော အမဲသား ကို မ စား ရ။ ခွေး တို့အား ပစ် ပေးရမည်။
31“พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​คน​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา เพราะ​ฉะนั้น​อย่า​กิน​เนื้อ​สัตว์​ที่​ถูก​สัตว์​ป่า​ฉีก​ใน​ทุ่ง จง​โยน​ให้​สุนัข​กิน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.