שְׁמוֹת 22
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1אִם־בַּמַּחְתֶּ֛רֶת יִמָּצֵ֥א הַגַּנָּ֖ב וְהֻכָּ֣ה וָמֵ֑ת אֵ֥ין לֹ֖ו דָּמִֽים׃
1“ถ้าชายคนหนึ่งขโมยวัวหรือแกะ แล้วฆ่าหรือขาย เขาต้องชดใช้วัว 5 ตัวแทนวัว 1 ตัว และแกะ 4 ตัวแทนแกะ 1 ตัว
2אִם־זָרְחָ֥ה הַשֶּׁ֛מֶשׁ עָלָ֖יו דָּמִ֣ים לֹ֑ו שַׁלֵּ֣ם יְשַׁלֵּ֔ם אִם־אֵ֣ין לֹ֔ו וְנִמְכַּ֖ר בִּגְנֵבָתֹֽו׃
2ถ้าพบขโมยกำลังงัดแงะเข้าบ้านและมีคนตีเขาจนตาย ผู้ที่ตีเขาไม่ต้องรับผิดในความตายของเขา
3אִֽם־הִמָּצֵא֩ תִמָּצֵ֨א בְיָדֹ֜ו הַגְּנֵבָ֗ה מִשֹּׁ֧ור עַד־חֲמֹ֛ור עַד־שֶׂ֖ה חַיִּ֑ים שְׁנַ֖יִם יְשַׁלֵּֽם׃ ס
3แต่ถ้าดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว ผู้ที่ฆ่าเขาต้องรับผิดในความตายของเขา ขโมยต้องชดใช้ ถ้าไม่มีอะไรจะชดใช้ ให้ขายตัวเขาเพื่อชำระค่าของที่ขโมย
4כִּ֤י יַבְעֶר־אִישׁ֙ שָׂדֶ֣ה אֹו־כֶ֔רֶם וְשִׁלַּח֙ אֶת־*בְּעִירָה (בְּעִירֹ֔ו) וּבִעֵ֖ר בִּשְׂדֵ֣ה אַחֵ֑ר מֵיטַ֥ב שָׂדֵ֛הוּ וּמֵיטַ֥ב כַּרְמֹ֖ו יְשַׁלֵּֽם׃ ס
4ถ้าพบของที่ขโมยอยู่ในมือเขาและยังมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นวัว ลา หรือแกะ เขาต้องชดใช้เป็น 2 เท่า
5כִּֽי־תֵצֵ֨א אֵ֜שׁ וּמָצְאָ֤ה קֹצִים֙ וְנֶאֱכַ֣ל גָּדִ֔ישׁ אֹ֥ו הַקָּמָ֖ה אֹ֣ו הַשָּׂדֶ֑ה שַׁלֵּ֣ם יְשַׁלֵּ֔ם הַמַּבְעִ֖ר אֶת־הַבְּעֵרָֽה׃ ס
5“ถ้าชายคนหนึ่งปล่อยสัตว์ของตนไปกินหญ้า แล้วมันไปกินพืชในไร่หรือสวนองุ่นของคนอื่น เขาต้องชดใช้จากผลผลิตที่ดีที่สุดในไร่และสวนองุ่นของตน
6כִּֽי־יִתֵּן֩ אִ֨ישׁ אֶל־רֵעֵ֜הוּ כֶּ֤סֶף אֹֽו־כֵלִים֙ לִשְׁמֹ֔ר וְגֻנַּ֖ב מִבֵּ֣ית הָאִ֑ישׁ אִם־יִמָּצֵ֥א הַגַּנָּ֖ב יְשַׁלֵּ֥ם שְׁנָֽיִם׃
6“ถ้าเกิดไฟไหม้แล้วลามไปติดพุ่มหนาม จนเผากองข้าว ต้นข้าวที่ยังอยู่ในนา หรือทั้งไร่ คนที่จุดไฟต้องชดใช้ความเสียหายอย่างแน่นอน
7אִם־לֹ֤א יִמָּצֵא֙ הַגַּנָּ֔ב וְנִקְרַ֥ב בַּֽעַל־הַבַּ֖יִת אֶל־הָֽאֱלֹהִ֑ים אִם־לֹ֥א שָׁלַ֛ח יָדֹ֖ו בִּמְלֶ֥אכֶת רֵעֵֽהוּ׃
7“ถ้าชายคนหนึ่งมอบเงินหรือสิ่งของให้ผู้อื่นเก็บรักษา แล้วของนั้นถูกขโมยจากบ้าน ถ้าจับขโมยได้ ขโมยต้องชดใช้เป็น 2 เท่า
8עַֽל־כָּל־דְּבַר־פֶּ֡שַׁע עַל־שֹׁ֡ור עַל־חֲ֠מֹור עַל־שֶׂ֨ה עַל־שַׂלְמָ֜ה עַל־כָּל־אֲבֵדָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יֹאמַר֙ כִּי־ה֣וּא זֶ֔ה עַ֚ד הָֽאֱלֹהִ֔ים יָבֹ֖א דְּבַר־שְׁנֵיהֶ֑ם אֲשֶׁ֤ר יַרְשִׁיעֻן֙ אֱלֹהִ֔ים יְשַׁלֵּ֥ם שְׁנַ֖יִם לְרֵעֵֽהוּ׃ ס
8ถ้าจับขโมยไม่ได้ เจ้าของบ้านต้องเข้าไปใกล้พระเจ้า เพื่อให้รู้ว่าเขาได้ยื่นมือไปเอาทรัพย์ของผู้อื่นหรือไม่
9כִּֽי־יִתֵּן֩ אִ֨ישׁ אֶל־רֵעֵ֜הוּ חֲמֹ֨ור אֹו־שֹׁ֥ור אֹו־שֶׂ֛ה וְכָל־בְּהֵמָ֖ה לִשְׁמֹ֑ר וּמֵ֛ת אֹו־נִשְׁבַּ֥ר אֹו־נִשְׁבָּ֖ה אֵ֥ין רֹאֶֽה׃
9ในคดีเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นวัว ลา แกะ เสื้อผ้า หรือของที่สูญหายซึ่งมีคนอ้างว่า ‘นี่เป็นของผม’ ให้ทั้งสองฝ่ายนำคดีมาหาพระเจ้า ผู้ที่พระเจ้าตัดสินว่าผิดต้องชดใช้ให้อีกฝ่ายเป็น 2 เท่า
10שְׁבֻעַ֣ת יְהוָ֗ה תִּהְיֶה֙ בֵּ֣ין שְׁנֵיהֶ֔ם אִם־לֹ֥א שָׁלַ֛ח יָדֹ֖ו בִּמְלֶ֣אכֶת רֵעֵ֑הוּ וְלָקַ֥ח בְּעָלָ֖יו וְלֹ֥א יְשַׁלֵּֽם׃
10“ถ้าชายคนหนึ่งฝากลา วัว แกะ หรือสัตว์ชนิดใดไว้กับผู้อื่น แล้วสัตว์นั้นตาย บาดเจ็บ หรือถูกต้อนหายไปโดยไม่มีใครเห็น
11וְאִם־גָּנֹ֥ב יִגָּנֵ֖ב מֵעִמֹּ֑ו יְשַׁלֵּ֖ם לִבְעָלָֽיו׃
11ให้ทั้งสองฝ่ายสาบานต่อพระยาห์เวห์ว่าผู้รับฝากไม่ได้ยื่นมือไปเอาทรัพย์ของเจ้าของ เจ้าของต้องยอมรับคำสาบานนั้น และผู้รับฝากไม่ต้องชดใช้
12אִם־טָרֹ֥ף יִטָּרֵ֖ף יְבִאֵ֣הוּ עֵ֑ד הַטְּרֵפָ֖ה לֹ֥א יְשַׁלֵּֽם׃ פ
12แต่ถ้าสัตว์ถูกขโมยไปจากเขา คนที่ขโมยต้องชดใช้ให้เจ้าของ
13וְכִֽי־יִשְׁאַ֥ל אִ֛ישׁ מֵעִ֥ם רֵעֵ֖הוּ וְנִשְׁבַּ֣ר אֹו־מֵ֑ת בְּעָלָ֥יו אֵין־עִמֹּ֖ו שַׁלֵּ֥ם יְשַׁלֵּֽם׃
13ถ้าสัตว์นั้นถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ให้เขานำซากมาเป็นหลักฐาน และไม่ต้องชดใช้สัตว์ที่ถูกฉีก
14אִם־בְּעָלָ֥יו עִמֹּ֖ו לֹ֣א יְשַׁלֵּ֑ם אִם־שָׂכִ֣יר ה֔וּא בָּ֖א בִּשְׂכָרֹֽו׃ ס
14“ถ้าชายคนหนึ่งยืมของจากผู้อื่น แล้วของนั้นเสียหาย หรือถ้าเป็นสัตว์แล้วมันบาดเจ็บหรือตาย ขณะที่เจ้าของไม่ได้อยู่ด้วย เขาต้องชดใช้อย่างแน่นอน
15וְכִֽי־יְפַתֶּ֣ה אִ֗ישׁ בְּתוּלָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא־אֹרָ֖שָׂה וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ מָהֹ֛ר יִמְהָרֶ֥נָּה לֹּ֖ו לְאִשָּֽׁה׃
15ถ้าเจ้าของอยู่ด้วย เขาไม่ต้องชดใช้ ถ้าเป็นของที่เช่ามา ความเสี่ยงนั้นรวมอยู่ในค่าเช่าแล้ว
16אִם־מָאֵ֧ן יְמָאֵ֛ן אָבִ֖יהָ לְתִתָּ֣הּ לֹ֑ו כֶּ֣סֶף יִשְׁקֹ֔ל כְּמֹ֖הַר הַבְּתוּלֹֽת׃ ס
16“ถ้าชายคนหนึ่งเกลี้ยกล่อมหญิงสาวพรหมจารีที่ยังไม่ได้หมั้นหมาย แล้วนอนกับนาง เขาต้องจ่ายค่าสินสอดและรับนางเป็นภรรยาอย่างแน่นอน
17מְכַשֵּׁפָ֖ה לֹ֥א תְחַיֶּֽה׃ ס
17ถ้าพ่อของนางไม่ยอมยกนางให้เขาอย่างเด็ดขาด เขายังต้องจ่ายเงินเท่ากับค่าสินสอดสำหรับหญิงสาวพรหมจารี
18כָּל־שֹׁכֵ֥ב עִם־בְּהֵמָ֖ה מֹ֥ות יוּמָֽת׃ ס
18“อย่าปล่อยให้หญิงผู้ใช้เวทมนตร์มีชีวิตอยู่
19זֹבֵ֥חַ לָאֱלֹהִ֖ים יָֽחֳרָ֑ם בִּלְתִּ֥י לַיהוָ֖ה לְבַדֹּֽו׃
19“ใครมีเพศสัมพันธ์กับสัตว์ ต้องถูกประหารอย่างแน่นอน
20וְגֵ֥ר לֹא־תֹונֶ֖ה וְלֹ֣א תִלְחָצֶ֑נּוּ כִּֽי־גֵרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
20“ใครถวายเครื่องบูชาแก่เทพเจ้าอื่น นอกจากพระยาห์เวห์เพียงพระองค์เดียว ต้องถูกทำลายสิ้น
21כָּל־אַלְמָנָ֥ה וְיָתֹ֖ום לֹ֥א תְעַנּֽוּן׃
21“อย่าทำร้ายหรือกดขี่คนต่างถิ่น เพราะพวกเจ้าเองเคยเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินอียิปต์
22אִם־עַנֵּ֥ה תְעַנֶּ֖ה אֹתֹ֑ו כִּ֣י אִם־צָעֹ֤ק יִצְעַק֙ אֵלַ֔י שָׁמֹ֥עַ אֶשְׁמַ֖ע צַעֲקָתֹֽו׃
22“อย่าเอาเปรียบหญิงม่ายหรือเด็กกำพร้าพ่อคนใด
23וְחָרָ֣ה אַפִּ֔י וְהָרַגְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם בֶּחָ֑רֶב וְהָי֤וּ נְשֵׁיכֶם֙ אַלְמָנֹ֔ות וּבְנֵיכֶ֖ם יְתֹמִֽים׃ פ
23ถ้าพวกเจ้ารังแกพวกเขา แล้วพวกเขาร้องหาความช่วยเหลือจากเรา เราจะได้ยินเสียงร้องของพวกเขาอย่างแน่นอน
24אִם־כֶּ֣סֶף ׀ תַּלְוֶ֣ה אֶת־עַמִּ֗י אֶת־הֶֽעָנִי֙ עִמָּ֔ךְ לֹא־תִהְיֶ֥ה לֹ֖ו כְּנֹשֶׁ֑ה לֹֽא־תְשִׂימ֥וּן עָלָ֖יו נֶֽשֶׁךְ׃
24ความโกรธของเราจะลุกเป็นไฟ เราจะฆ่าพวกเจ้าด้วยดาบ แล้วภรรยาของพวกเจ้าจะเป็นม่าย และลูก ๆ ของพวกเจ้าจะกำพร้าพ่อ
25אִם־חָבֹ֥ל תַּחְבֹּ֖ל שַׂלְמַ֣ת רֵעֶ֑ךָ עַד־בֹּ֥א הַשֶּׁ֖מֶשׁ תְּשִׁיבֶ֥נּוּ לֹֽו׃
25“ถ้าพวกเจ้าให้คนยากจนในประชาชนของเราที่อยู่กับพวกเจ้ายืมเงิน อย่าทำตัวเป็นเจ้าหนี้ที่บีบคั้นเขา และอย่าเรียกดอกเบี้ยจากเขา
26כִּ֣י הִ֤וא *כְסוּתָה (כְסוּתֹו֙) לְבַדָּ֔הּ הִ֥וא שִׂמְלָתֹ֖ו לְעֹרֹ֑ו בַּמֶּ֣ה יִשְׁכָּ֔ב וְהָיָה֙ כִּֽי־יִצְעַ֣ק אֵלַ֔י וְשָׁמַעְתִּ֖י כִּֽי־חַנּ֥וּן אָֽנִי׃ ס
26ถ้าพวกเจ้าเอาเสื้อคลุมของผู้อื่นไว้เป็นประกัน ต้องคืนให้เขาก่อนดวงอาทิตย์ตก
27אֱלֹהִ֖ים לֹ֣א תְקַלֵּ֑ל וְנָשִׂ֥יא בְעַמְּךָ֖ לֹ֥א תָאֹֽר׃
27เพราะนั่นเป็นสิ่งเดียวที่ใช้คลุมตัว เป็นเสื้อผ้าที่ห่มกาย แล้วเขาจะเอาอะไรห่มนอน? เมื่อเขาร้องหาเรา เราจะฟัง เพราะเราเปี่ยมด้วยความเมตตา
28מְלֵאָתְךָ֥ וְדִמְעֲךָ֖ לֹ֣א תְאַחֵ֑ר בְּכֹ֥ור בָּנֶ֖יךָ תִּתֶּן־לִּֽי׃
28“อย่าลบหลู่พระเจ้า และอย่าสาปแช่งผู้ปกครองประชาชนของเจ้า
29כֵּֽן־תַּעֲשֶׂ֥ה לְשֹׁרְךָ֖ לְצֹאנֶ֑ךָ שִׁבְעַ֤ת יָמִים֙ יִהְיֶ֣ה עִם־אִמֹּ֔ו בַּיֹּ֥ום הַשְּׁמִינִ֖י תִּתְּנֹו־לִֽי׃
29“อย่าชักช้าที่จะถวายผลเก็บเกี่ยวและน้ำที่ได้จากเครื่องคั้นของเจ้า “เจ้าต้องยกลูกคนโตของเจ้าให้เรา
30וְאַנְשֵׁי־קֹ֖דֶשׁ תִּהְי֣וּן לִ֑י וּבָשָׂ֨ר בַּשָּׂדֶ֤ה טְרֵפָה֙ לֹ֣א תֹאכֵ֔לוּ לַכֶּ֖לֶב תַּשְׁלִכ֥וּן אֹתֹֽו׃ ס
30จงทำเช่นเดียวกันกับวัวและแกะของเจ้า ให้ลูกสัตว์อยู่กับแม่ 7 วัน แล้วในวันที่ 8 จงยกมันให้เรา
no verse 31 in this text
31“พวกเจ้าต้องเป็นคนศักดิ์สิทธิ์สำหรับเรา เพราะฉะนั้นอย่ากินเนื้อสัตว์ที่ถูกสัตว์ป่าฉีกในทุ่ง จงโยนให้สุนัขกิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.