שְׁמוֹת 18
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיִּשְׁמַ֞ע יִתְרֹ֨ו כֹהֵ֤ן מִדְיָן֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְמֹשֶׁ֔ה וּלְיִשְׂרָאֵ֖ל עַמֹּ֑ו כִּֽי־הֹוצִ֧יא יְהוָ֛ה אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל מִמִּצְרָֽיִם׃
1เยโธร นักบวชแห่งมีเดียนและพ่อตาของโมเสส ได้ยินเรื่องทั้งหมดที่พระเจ้าทำเพื่อโมเสสและอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของพระองค์ รวมทั้งที่พระยาห์เวห์พาอิสราเอลออกจากอียิปต์
2וַיִּקַּ֗ח יִתְרֹו֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֶת־צִפֹּרָ֖ה אֵ֣שֶׁת מֹשֶׁ֑ה אַחַ֖ר שִׁלּוּחֶֽיהָ׃
2เยโธรพ่อตาของโมเสสรับซิปโปราห์ภรรยาของโมเสสกลับมา หลังจากโมเสสส่งเธอกลับไป
3וְאֵ֖ת שְׁנֵ֣י בָנֶ֑יהָ אֲשֶׁ֨ר שֵׁ֤ם הָֽאֶחָד֙ גֵּֽרְשֹׁ֔ם כִּ֣י אָמַ֔ר גֵּ֣ר הָיִ֔יתִי בְּאֶ֖רֶץ נָכְרִיָּֽה׃
3พร้อมลูกชาย 2 คน ลูกคนหนึ่งชื่อเกอร์โชม เพราะเขาพูดว่า “ผมมาอยู่เป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินต่างแดน”
4וְשֵׁ֥ם הָאֶחָ֖ד אֱלִיעֶ֑זֶר כִּֽי־אֱלֹהֵ֤י אָבִי֙ בְּעֶזְרִ֔י וַיַּצִּלֵ֖נִי מֵחֶ֥רֶב פַּרְעֹֽה׃
4อีกคนชื่อเอลีเอเซอร์ เพราะเขาพูดว่า “พระเจ้าของพ่อผมช่วยผมและช่วยให้พ้นจากดาบของฟาโรห์”
5וַיָּבֹ֞א יִתְרֹ֨ו חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֛ה וּבָנָ֥יו וְאִשְׁתֹּ֖ו אֶל־מֹשֶׁ֑ה אֶל־הַמִּדְבָּ֗ר אֲשֶׁר־ה֛וּא חֹנֶ֥ה שָׁ֖ם הַ֥ר הָאֱלֹהִֽים׃
5เยโธรพ่อตาของโมเสส พาลูกชายกับภรรยาของโมเสสมาหาเขาในถิ่นทุรกันดาร ซึ่งโมเสสตั้งค่ายอยู่ที่ภูเขาของพระเจ้า
6וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אֲנִ֛י חֹתֶנְךָ֥ יִתְרֹ֖ו בָּ֣א אֵלֶ֑יךָ וְאִ֨שְׁתְּךָ֔ וּשְׁנֵ֥י בָנֶ֖יהָ עִמָּֽהּ׃
6เยโธรพูดกับโมเสสว่า “ผม เยโธรพ่อตาของคุณ มาหาคุณแล้ว พร้อมภรรยาของคุณและลูกชายทั้ง 2 คนของเธอ”
7וַיֵּצֵ֨א מֹשֶׁ֜ה לִקְרַ֣את חֹֽתְנֹ֗ו וַיִּשְׁתַּ֙חוּ֙ וַיִּשַּׁק־לֹ֔ו וַיִּשְׁאֲל֥וּ אִישׁ־לְרֵעֵ֖הוּ לְשָׁלֹ֑ום וַיָּבֹ֖אוּ הָאֹֽהֱלָה׃
7โมเสสออกไปต้อนรับพ่อตา ก้มลงคำนับและจูบเขา ทั้งสองถามไถ่ทุกข์สุขกัน แล้วเข้าไปในเต็นท์
8וַיְסַפֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ לְחֹ֣תְנֹ֔ו אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ לְפַרְעֹ֣ה וּלְמִצְרַ֔יִם עַ֖ל אֹודֹ֣ת יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֤ת כָּל־הַתְּלָאָה֙ אֲשֶׁ֣ר מְצָאָ֣תַם בַּדֶּ֔רֶךְ וַיַּצִּלֵ֖ם יְהוָֽה׃
8โมเสสเล่าให้พ่อตาฟังทุกอย่างที่พระยาห์เวห์ทำกับฟาโรห์และชาวอียิปต์เพื่ออิสราเอล รวมทั้งความยากลำบากทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างทาง และวิธีที่พระยาห์เวห์ช่วยพวกเขาให้พ้นภัย
9וַיִּ֣חַדְּ יִתְרֹ֔ו עַ֚ל כָּל־הַטֹּובָ֔ה אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה יְהוָ֖ה לְיִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁ֥ר הִצִּילֹ֖ו מִיַּ֥ד מִצְרָֽיִם׃
9เยโธรดีใจกับสิ่งดีทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ทำให้อิสราเอล โดยช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์
10וַיֹּאמֶר֮ יִתְרֹו֒ בָּר֣וּךְ יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר הִצִּ֥יל אֶתְכֶ֛ם מִיַּ֥ד מִצְרַ֖יִם וּמִיַּ֣ד פַּרְעֹ֑ה אֲשֶׁ֤ר הִצִּיל֙ אֶת־הָעָ֔ם מִתַּ֖חַת יַד־מִצְרָֽיִם׃
10เยโธรพูดว่า “สรรเสริญพระยาห์เวห์เถิด พระองค์ช่วยพวกคุณให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์และจากมือของฟาโรห์ ช่วยประชาชนให้พ้นจากอำนาจของชาวอียิปต์
11עַתָּ֣ה יָדַ֔עְתִּי כִּֽי־גָדֹ֥ול יְהוָ֖ה מִכָּל־הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י בַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר זָד֖וּ עֲלֵיהֶֽם׃
11ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าพระยาห์เวห์ยิ่งใหญ่กว่าเทพเจ้าทั้งหมด จากสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อชาวอียิปต์ปฏิบัติต่อประชาชนอย่างหยิ่งยโส”
12וַיִּקַּ֞ח יִתְרֹ֨ו חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֛ה עֹלָ֥ה וּזְבָחִ֖ים לֵֽאלֹהִ֑ים וַיָּבֹ֨א אַהֲרֹ֜ן וְכֹ֣ל ׀ זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לֶאֱכָל־לֶ֛חֶם עִם־חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֖ה לִפְנֵ֥י הָאֱלֹהִֽים׃
12แล้วเยโธรพ่อตาของโมเสสนำเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาอื่น ๆ มาถวายแด่พระเจ้า อาโรนกับผู้อาวุโสทั้งหมดของอิสราเอลก็มากินอาหารร่วมกับพ่อตาของโมเสสต่อหน้าพระเจ้า
13וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיֵּ֥שֶׁב מֹשֶׁ֖ה לִשְׁפֹּ֣ט אֶת־הָעָ֑ם וַיַּעֲמֹ֤ד הָעָם֙ עַל־מֹשֶׁ֔ה מִן־הַבֹּ֖קֶר עַד־הָעָֽרֶב׃
13วันรุ่งขึ้นโมเสสนั่งตัดสินเรื่องของประชาชน และประชาชนยืนอยู่รอบเขาตั้งแต่เช้าจนเย็น
14וַיַּרְא֙ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֔ה אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁר־ה֥וּא עֹשֶׂ֖ה לָעָ֑ם וַיֹּ֗אמֶר מָֽה־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֨ר אַתָּ֤ה עֹשֶׂה֙ לָעָ֔ם מַדּ֗וּעַ אַתָּ֤ה יֹושֵׁב֙ לְבַדֶּ֔ךָ וְכָל־הָעָ֛ם נִצָּ֥ב עָלֶ֖יךָ מִן־בֹּ֥קֶר עַד־עָֽרֶב׃
14เมื่อพ่อตาของโมเสสเห็นทุกอย่างที่เขาทำเพื่อประชาชน ก็ถามว่า “นี่คุณกำลังทำอะไรกับประชาชน? ทำไมคุณนั่งอยู่คนเดียว ส่วนประชาชนทั้งหมดต้องยืนรออยู่รอบคุณตั้งแต่เช้าจนเย็น?”
15וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה לְחֹתְנֹ֑ו כִּֽי־יָבֹ֥א אֵלַ֛י הָעָ֖ם לִדְרֹ֥שׁ אֱלֹהִֽים׃
15โมเสสตอบพ่อตาว่า “เพราะประชาชนมาหาผมเพื่อถามพระเจ้า
16כִּֽי־יִהְיֶ֨ה לָהֶ֤ם דָּבָר֙ בָּ֣א אֵלַ֔י וְשָׁ֣פַטְתִּ֔י בֵּ֥ין אִ֖ישׁ וּבֵ֣ין רֵעֵ֑הוּ וְהֹודַעְתִּ֛י אֶת־חֻקֵּ֥י הָאֱלֹהִ֖ים וְאֶת־תֹּורֹתָֽיו׃
16เมื่อพวกเขามีเรื่องพิพาทก็มาหาผม ผมตัดสินระหว่างคนหนึ่งกับอีกคนหนึ่ง และบอกให้พวกเขารู้ข้อกำหนดกับคำสอนของพระเจ้า”
17וַיֹּ֛אמֶר חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֖ה אֵלָ֑יו לֹא־טֹוב֙ הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה׃
17พ่อตาของโมเสสพูดว่า “วิธีที่คุณทำอยู่นี้ไม่ดี
18נָבֹ֣ל תִּבֹּ֔ל גַּם־אַתָּ֕ה גַּם־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה אֲשֶׁ֣ר עִמָּ֑ךְ כִּֽי־כָבֵ֤ד מִמְּךָ֙ הַדָּבָ֔ר לֹא־תוּכַ֥ל עֲשֹׂ֖הוּ לְבַדֶּֽךָ׃
18ทั้งคุณและประชาชนที่อยู่กับคุณจะเหนื่อยจนหมดแรงแน่ งานนี้หนักเกินไปสำหรับคุณ คุณทำคนเดียวไม่ไหว
19עַתָּ֞ה שְׁמַ֤ע בְּקֹלִי֙ אִיעָ֣צְךָ֔ וִיהִ֥י אֱלֹהִ֖ים עִמָּ֑ךְ הֱיֵ֧ה אַתָּ֣ה לָעָ֗ם מ֚וּל הָֽאֱלֹהִ֔ים וְהֵבֵאתָ֥ אַתָּ֛ה אֶת־הַדְּבָרִ֖ים אֶל־הָאֱלֹהִֽים׃
19ฟังผมนะ ผมมีคำแนะนำให้คุณ และขอให้พระเจ้าอยู่กับคุณ คุณจงเป็นตัวแทนของประชาชนต่อหน้าพระเจ้า และนำเรื่องของพวกเขาไปทูลพระองค์
20וְהִזְהַרְתָּ֣ה אֶתְהֶ֔ם אֶת־הַחֻקִּ֖ים וְאֶת־הַתֹּורֹ֑ת וְהֹודַעְתָּ֣ לָהֶ֗ם אֶת־הַדֶּ֙רֶךְ֙ יֵ֣לְכוּ בָ֔הּ וְאֶת־הַֽמַּעֲשֶׂ֖ה אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֽׂוּן׃
20สอนพวกเขาให้รู้ข้อกำหนดและคำสอน บอกให้รู้ว่าควรดำเนินชีวิตอย่างไรและต้องทำอะไร
21וְאַתָּ֣ה תֶחֱזֶ֣ה מִכָּל־הָ֠עָם אַנְשֵׁי־חַ֜יִל יִרְאֵ֧י אֱלֹהִ֛ים אַנְשֵׁ֥י אֱמֶ֖ת שֹׂ֣נְאֵי בָ֑צַע וְשַׂמְתָּ֣ עֲלֵהֶ֗ם שָׂרֵ֤י אֲלָפִים֙ שָׂרֵ֣י מֵאֹ֔ות שָׂרֵ֥י חֲמִשִּׁ֖ים וְשָׂרֵ֥י עֲשָׂרֹֽת׃
21นอกจากนี้ให้เลือกคนที่มีความสามารถจากประชาชนทั้งหมด เป็นคนที่เกรงกลัวพระเจ้า ซื่อสัตย์ และเกลียดผลประโยชน์ที่ได้มาโดยมิชอบ แล้วตั้งคนเหล่านี้ให้ดูแลประชาชน เป็นหัวหน้ากลุ่มละ 1,000 คน 100 คน 50 คน และ 10 คน
22וְשָׁפְט֣וּ אֶת־הָעָם֮ בְּכָל־עֵת֒ וְהָיָ֞ה כָּל־הַדָּבָ֤ר הַגָּדֹל֙ יָבִ֣יאוּ אֵלֶ֔יךָ וְכָל־הַדָּבָ֥ר הַקָּטֹ֖ן יִשְׁפְּטוּ־הֵ֑ם וְהָקֵל֙ מֵֽעָלֶ֔יךָ וְנָשְׂא֖וּ אִתָּֽךְ׃
22ให้พวกเขาตัดสินเรื่องของประชาชนอยู่เสมอ เรื่องสำคัญทุกเรื่องให้นำมาหาคุณ แต่เรื่องเล็ก ๆ ให้พวกเขาเป็นผู้ตัดสินเอง แบบนี้งานของคุณจะเบาลง และพวกเขาจะช่วยคุณแบกภาระ
23אִ֣ם אֶת־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ תַּעֲשֶׂ֔ה וְצִוְּךָ֣ אֱלֹהִ֔ים וְיָֽכָלְתָּ֖ עֲמֹ֑ד וְגַם֙ כָּל־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה עַל־מְקֹמֹ֖ו יָבֹ֥א בְשָׁלֹֽום׃
23ถ้าคุณทำอย่างนี้และพระเจ้าสั่งให้ทำ คุณก็จะรับภาระนี้ไหว และประชาชนทั้งหมดจะกลับไปยังที่ของตนอย่างสงบ”
24וַיִּשְׁמַ֥ע מֹשֶׁ֖ה לְקֹ֣ול חֹתְנֹ֑ו וַיַּ֕עַשׂ כֹּ֖ל אֲשֶׁ֥ר אָמָֽר׃
24โมเสสฟังคำของพ่อตาและทำตามทุกอย่างที่เขาแนะนำ
25וַיִּבְחַ֨ר מֹשֶׁ֤ה אַנְשֵׁי־חַ֙יִל֙ מִכָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּתֵּ֥ן אֹתָ֛ם רָאשִׁ֖ים עַל־הָעָ֑ם שָׂרֵ֤י אֲלָפִים֙ שָׂרֵ֣י מֵאֹ֔ות שָׂרֵ֥י חֲמִשִּׁ֖ים וְשָׂרֵ֥י עֲשָׂרֹֽת׃
25โมเสสเลือกคนที่มีความสามารถจากอิสราเอลทั้งหมด แล้วตั้งให้เป็นหัวหน้าประชาชน เป็นหัวหน้ากลุ่มละ 1,000 คน 100 คน 50 คน และ 10 คน
26וְשָׁפְט֥וּ אֶת־הָעָ֖ם בְּכָל־עֵ֑ת אֶת־הַדָּבָ֤ר הַקָּשֶׁה֙ יְבִיא֣וּן אֶל־מֹשֶׁ֔ה וְכָל־הַדָּבָ֥ר הַקָּטֹ֖ן יִשְׁפּוּט֥וּ הֵֽם׃
26พวกเขาตัดสินเรื่องของประชาชนอยู่เสมอ เรื่องยากก็นำมาหาโมเสส แต่เรื่องเล็ก ๆ พวกเขาเป็นผู้ตัดสินเอง
27וַיְשַׁלַּ֥ח מֹשֶׁ֖ה אֶת־חֹתְנֹ֑ו וַיֵּ֥לֶךְ לֹ֖ו אֶל־אַרְצֹֽו׃ פ
27แล้วโมเสสก็ส่งพ่อตากลับ เขาจึงเดินทางกลับไปยังแผ่นดินของตน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.