שְׁמוֹת 23
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1לֹ֥א תִשָּׂ֖א שֵׁ֣מַע שָׁ֑וְא אַל־תָּ֤שֶׁת יָֽדְךָ֙ עִם־רָשָׁ֔ע לִהְיֹ֖ת עֵ֥ד חָמָֽס׃ ס
1“อย่าแพร่ข่าวเท็จ และอย่าร่วมมือกับคนชั่วเป็นพยานมุ่งร้าย
2לֹֽא־תִהְיֶ֥ה אַחֲרֵֽי־רַבִּ֖ים לְרָעֹ֑ת וְלֹא־תַעֲנֶ֣ה עַל־רִ֗ב לִנְטֹ֛ת אַחֲרֵ֥י רַבִּ֖ים לְהַטֹּֽת׃
2“อย่าตามฝูงชนไปทำชั่ว และอย่าให้การในศาลเข้าข้างคนส่วนมากจนบิดเบือนความยุติธรรม
3וְדָ֕ל לֹ֥א תֶהְדַּ֖ר בְּרִיבֹֽו׃ ס
3อย่าลำเอียงเข้าข้างคนยากจนในคดีของเขา
4כִּ֣י תִפְגַּ֞ע שֹׁ֧ור אֹֽיִבְךָ֛ אֹ֥ו חֲמֹרֹ֖ו תֹּעֶ֑ה הָשֵׁ֥ב תְּשִׁיבֶ֖נּוּ לֹֽו׃ ס
4“ถ้าพบวัวหรือลาของศัตรูหลงทาง เจ้าต้องพากลับไปคืนเขาอย่างแน่นอน
5כִּֽי־תִרְאֶ֞ה חֲמֹ֣ור שֹׂנַאֲךָ֗ רֹבֵץ֙ תַּ֣חַת מַשָּׂאֹ֔ו וְחָדַלְתָּ֖ מֵעֲזֹ֣ב לֹ֑ו עָזֹ֥ב תַּעֲזֹ֖ב עִמֹּֽו׃ ס
5ถ้าเห็นลาของคนที่เกลียดเจ้าล้มอยู่ใต้ของที่บรรทุก อย่าปล่อยเขาไว้ เจ้าต้องช่วยเขาพยุงมันขึ้นอย่างแน่นอน
6לֹ֥א תַטֶּ֛ה מִשְׁפַּ֥ט אֶבְיֹנְךָ֖ בְּרִיבֹֽו׃
6“อย่าบิดเบือนความยุติธรรมของคนยากจนในคดีของเขา
7מִדְּבַר־שֶׁ֖קֶר תִּרְחָ֑ק וְנָקִ֤י וְצַדִּיק֙ אַֽל־תַּהֲרֹ֔ג כִּ֥י לֹא־אַצְדִּ֖יק רָשָֽׁע׃
7“จงอยู่ให้ห่างจากข้อกล่าวหาเท็จ และอย่าฆ่าคนบริสุทธิ์หรือคนชอบธรรม เพราะเราจะไม่ประกาศคนชั่วว่าไม่มีความผิด
8וְשֹׁ֖חַד לֹ֣א תִקָּ֑ח כִּ֤י הַשֹּׁ֙חַד֙ יְעַוֵּ֣ר פִּקְחִ֔ים וִֽיסַלֵּ֖ף דִּבְרֵ֥י צַדִּיקִֽים׃
8“อย่ารับสินบน เพราะสินบนทำให้คนที่มองเห็นกลับตาบอด และทำให้คำของคนชอบธรรมบิดเบือนไป
9וְגֵ֖ר לֹ֣א תִלְחָ֑ץ וְאַתֶּ֗ם יְדַעְתֶּם֙ אֶת־נֶ֣פֶשׁ הַגֵּ֔ר כִּֽי־גֵרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
9“อย่ากดขี่คนต่างถิ่น เพราะพวกเจ้ารู้ดีถึงหัวอกของคนต่างถิ่น เนื่องจากพวกเจ้าเคยเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินอียิปต์
10וְשֵׁ֥שׁ שָׁנִ֖ים תִּזְרַ֣ע אֶת־אַרְצֶ֑ךָ וְאָסַפְתָּ֖ אֶת־תְּבוּאָתָֽהּ׃
10“เจ้าต้องหว่านพืชในแผ่นดินของเจ้าและเก็บผลผลิตเป็นเวลา 6 ปี
11וְהַשְּׁבִיעִ֞ת תִּשְׁמְטֶ֣נָּה וּנְטַשְׁתָּ֗הּ וְאָֽכְלוּ֙ אֶבְיֹנֵ֣י עַמֶּ֔ךָ וְיִתְרָ֕ם תֹּאכַ֖ל חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֑ה כֵּֽן־תַּעֲשֶׂ֥ה לְכַרְמְךָ֖ לְזֵיתֶֽךָ׃
11แต่ในปีที่ 7 จงปล่อยให้แผ่นดินพักและรกร้าง เพื่อคนยากจนในหมู่ประชาชนของเจ้าจะได้กิน และสิ่งที่พวกเขาเหลือไว้ก็ให้สัตว์ป่ากิน จงทำเช่นเดียวกันกับสวนองุ่นและสวนมะกอกของเจ้า
12שֵׁ֤שֶׁת יָמִים֙ תַּעֲשֶׂ֣ה מַעֲשֶׂ֔יךָ וּבַיֹּ֥ום הַשְּׁבִיעִ֖י תִּשְׁבֹּ֑ת לְמַ֣עַן יָנ֗וּחַ שֹֽׁורְךָ֙ וַחֲמֹרֶ֔ךָ וְיִנָּפֵ֥שׁ בֶּן־אֲמָתְךָ֖ וְהַגֵּֽר׃
12“เจ้าต้องทำงาน 6 วัน แต่ในวันที่ 7 จงพัก เพื่อวัวและลาของเจ้าจะได้พัก ลูกของคนรับใช้และคนต่างถิ่นก็จะได้พักหายเหนื่อย
13וּבְכֹ֛ל אֲשֶׁר־אָמַ֥רְתִּי אֲלֵיכֶ֖ם תִּשָּׁמֵ֑רוּ וְשֵׁ֨ם אֱלֹהִ֤ים אֲחֵרִים֙ לֹ֣א תַזְכִּ֔ירוּ לֹ֥א יִשָּׁמַ֖ע עַל־פִּֽיךָ׃
13“จงระวังและทำทุกสิ่งที่เราบอกพวกเจ้า อย่าเอ่ยชื่อเทพเจ้าอื่น แม้แต่ชื่อของพวกมันก็อย่าให้ได้ยินจากปากพวกเจ้า
14שָׁלֹ֣שׁ רְגָלִ֔ים תָּחֹ֥ג לִ֖י בַּשָּׁנָֽה׃
14“พวกเจ้าต้องจัดเทศกาลถวายแก่เรา 3 ครั้งต่อปี
15אֶת־חַ֣ג הַמַּצֹּות֮ תִּשְׁמֹר֒ שִׁבְעַ֣ת יָמִים֩ תֹּאכַ֨ל מַצֹּ֜ות כּֽ͏ַאֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֗ךָ לְמֹועֵד֙ חֹ֣דֶשׁ הָֽאָבִ֔יב כִּי־בֹ֖ו יָצָ֣אתָ מִמִּצְרָ֑יִם וְלֹא־יֵרָא֥וּ פָנַ֖י רֵיקָֽם׃
15จงถือเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ กินขนมปังไร้เชื้อ 7 วันตามที่เราสั่งไว้ ตามเวลาที่กำหนดในเดือนอาบีบ เพราะในเดือนนั้นพวกเจ้าออกจากอียิปต์ และอย่าให้ใครมาปรากฏต่อหน้าเรามือเปล่า
16וְחַ֤ג הַקָּצִיר֙ בִּכּוּרֵ֣י מַעֲשֶׂ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר תִּזְרַ֖ע בַּשָּׂדֶ֑ה וְחַ֤ג הָֽאָסִף֙ בְּצֵ֣את הַשָּׁנָ֔ה בְּאָסְפְּךָ֥ אֶֽת־מַעֲשֶׂ֖יךָ מִן־הַשָּׂדֶֽה׃
16จงถือเทศกาลเก็บเกี่ยว ซึ่งเป็นผลแรกจากงานที่พวกเจ้าหว่านลงในนา และเทศกาลรวบรวมผลผลิตตอนสิ้นปี เมื่อพวกเจ้าเก็บผลจากงานในไร่นา
17שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִ֖ים בַּשָּׁנָ֑ה יֵרָאֶה֙ כָּל־זְכ֣וּרְךָ֔ אֶל־פְּנֵ֖י הָאָדֹ֥ן ׀ יְהוָֽה׃
17ปีละ 3 ครั้ง ผู้ชายทุกคนของเจ้าต้องมาปรากฏต่อหน้าพระยาห์เวห์ผู้เป็นเจ้านาย
18לֹֽא־תִזְבַּ֥ח עַל־חָמֵ֖ץ דַּם־זִבְחִ֑י וְלֹֽא־יָלִ֥ין חֵֽלֶב־חַגִּ֖י עַד־בֹּֽקֶר׃
18“อย่าถวายเลือดจากเครื่องบูชาของเราพร้อมกับขนมปังที่มีเชื้อ และอย่าปล่อยไขมันจากเครื่องบูชาในเทศกาลของเราไว้ตลอดคืนจนถึงเช้า
19רֵאשִׁ֗ית בִּכּוּרֵי֙ אַדְמָ֣תְךָ֔ תָּבִ֕יא בֵּ֖ית יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ לֹֽא־תְבַשֵּׁ֥ל גְּדִ֖י בַּחֲלֵ֥ב אִמֹּֽו׃ ס
19จงนำส่วนแรกจากผลผลิตแรกของแผ่นดินของเจ้ามายังพระนิเวศของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า “อย่าต้มลูกแพะในน้ำนมแม่ของมัน
20הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י שֹׁלֵ֤חַ מַלְאָךְ֙ לְפָנֶ֔יךָ לִשְׁמָרְךָ֖ בַּדָּ֑רֶךְ וְלַהֲבִ֣יאֲךָ֔ אֶל־הַמָּקֹ֖ום אֲשֶׁ֥ר הֲכִנֹֽתִי׃
20“ดูสิ เราจะส่งทูตไปข้างหน้าพวกเจ้า เพื่อคุ้มครองพวกเจ้าระหว่างทางและพาไปยังสถานที่ที่เราเตรียมไว้
21הִשָּׁ֧מֶר מִפָּנָ֛יו וּשְׁמַ֥ע בְּקֹלֹ֖ו אַל־תַּמֵּ֣ר בֹּ֑ו כִּ֣י לֹ֤א יִשָּׂא֙ לְפִשְׁעֲכֶ֔ם כִּ֥י שְׁמִ֖י בְּקִרְבֹּֽו׃
21จงใส่ใจเขาและฟังเสียงของเขา อย่าขัดขืนเขา เพราะเขาจะไม่ยกโทษการไม่เชื่อฟังของพวกเจ้า เนื่องจากชื่อของเราอยู่ในเขา
22כִּ֣י אִם־שָׁמֹ֤עַ תִּשְׁמַע֙ בְּקֹלֹ֔ו וְעָשִׂ֕יתָ כֹּ֖ל אֲשֶׁ֣ר אֲדַבֵּ֑ר וְאָֽיַבְתִּי֙ אֶת־אֹ֣יְבֶ֔יךָ וְצַרְתִּ֖י אֶת־צֹרְרֶֽיךָ׃
22แต่ถ้าพวกเจ้าฟังเสียงของเขาอย่างแท้จริงและทำทุกสิ่งที่เราพูด เราจะเป็นศัตรูกับศัตรูของพวกเจ้า และเป็นคู่ปรปักษ์กับคู่ปรปักษ์ของพวกเจ้า
23כִּֽי־יֵלֵ֣ךְ מַלְאָכִי֮ לְפָנֶיךָ֒ וֶהֱבִֽיאֲךָ֗ אֶל־הָֽאֱמֹרִי֙ וְהַ֣חִתִּ֔י וְהַפְּרִזִּי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י הַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִ֑י וְהִכְחַדְתִּֽיו׃
23เพราะทูตของเราจะไปข้างหน้าพวกเจ้า และพาเข้าไปหาชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวคานาอัน ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส แล้วเราจะทำลายพวกเขา
24לֹֽא־תִשְׁתַּחֲוֶ֤ה לֵאלֹֽהֵיהֶם֙ וְלֹ֣א תָֽעָבְדֵ֔ם וְלֹ֥א תַעֲשֶׂ֖ה כְּמַֽעֲשֵׂיהֶ֑ם כִּ֤י הָרֵס֙ תְּהָ֣רְסֵ֔ם וְשַׁבֵּ֥ר תְּשַׁבֵּ֖ר מַצֵּבֹתֵיהֶֽם׃
24อย่ากราบลงต่อเทพเจ้าของพวกเขา อย่ารับใช้เทพเหล่านั้นหรือทำตามธรรมเนียมของพวกเขา แต่จงโค่นเทพเจ้าเหล่านั้นลงให้หมดและทุบเสาหินของพวกเขาให้แตก
25וַעֲבַדְתֶּ֗ם אֵ֚ת יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וּבֵרַ֥ךְ אֶֽת־לַחְמְךָ֖ וְאֶת־מֵימֶ֑יךָ וַהֲסִרֹתִ֥י מַחֲלָ֖ה מִקִּרְבֶּֽךָ׃
25พวกเจ้าต้องรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า พระองค์จะอวยพรอาหารและน้ำของพวกเจ้า และเราจะขจัดโรคภัยออกจากท่ามกลางพวกเจ้า
26לֹ֥א תִהְיֶ֛ה מְשַׁכֵּלָ֥ה וַעֲקָרָ֖ה בְּאַרְצֶ֑ךָ אֶת־מִסְפַּ֥ר יָמֶ֖יךָ אֲמַלֵּֽא׃
26ในแผ่นดินของพวกเจ้าจะไม่มีหญิงแท้งลูกหรือเป็นหมัน เราจะให้พวกเจ้ามีอายุครบตามจำนวนวัน
27אֶת־אֵֽימָתִי֙ אֲשַׁלַּ֣ח לְפָנֶ֔יךָ וְהַמֹּתִי֙ אֶת־כָּל־הָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר תָּבֹ֖א בָּהֶ֑ם וְנָתַתִּ֧י אֶת־כָּל־אֹיְבֶ֛יךָ אֵלֶ֖יךָ עֹֽרֶף׃
27เราจะส่งความน่าสะพรึงกลัวของเราไปข้างหน้าพวกเจ้า ทำให้ชนทุกกลุ่มที่พวกเจ้าไปถึงสับสน และทำให้ศัตรูทั้งหมดหันหลังหนีจากพวกเจ้า
28וְשָׁלַחְתִּ֥י אֶת־הַצִּרְעָ֖ה לְפָנֶ֑יךָ וְגֵרְשָׁ֗ה אֶת־הַחִוִּ֧י אֶת־הַֽכְּנַעֲנִ֛י וְאֶת־הַחִתִּ֖י מִלְּפָנֶֽיךָ׃
28เราจะส่งแตนไปข้างหน้าพวกเจ้า เพื่อขับชาวฮีไวต์ ชาวคานาอัน และชาวฮิตไทต์ออกไปให้พ้นหน้าพวกเจ้า
29לֹ֧א אֲגָרְשֶׁ֛נּוּ מִפָּנֶ֖יךָ בְּשָׁנָ֣ה אֶחָ֑ת פֶּן־תִּהְיֶ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ שְׁמָמָ֔ה וְרַבָּ֥ה עָלֶ֖יךָ חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶֽה׃
29เราจะไม่ขับพวกเขาออกไปให้หมดภายในปีเดียว มิฉะนั้นแผ่นดินจะรกร้างและสัตว์ป่าจะเพิ่มจำนวนขึ้นจนเป็นภัยต่อพวกเจ้า
30מְעַ֥ט מְעַ֛ט אֲגָרְשֶׁ֖נּוּ מִפָּנֶ֑יךָ עַ֚ד אֲשֶׁ֣ר תִּפְרֶ֔ה וְנָחַלְתָּ֖ אֶת־הָאָֽרֶץ׃
30เราจะค่อย ๆ ขับพวกเขาออกไปทีละน้อย จนพวกเจ้าเพิ่มจำนวนมากขึ้นและรับแผ่นดินนั้นเป็นมรดก
31וְשַׁתִּ֣י אֶת־גְּבֻלְךָ֗ מִיַּם־סוּף֙ וְעַד־יָ֣ם פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמִמִּדְבָּ֖ר עַד־הַנָּהָ֑ר כִּ֣י ׀ אֶתֵּ֣ן בְּיֶדְכֶ֗ם אֵ֚ת יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ וְגֵרַשְׁתָּ֖מֹו מִפָּנֶֽיךָ׃
31เราจะกำหนดเขตแดนของพวกเจ้าตั้งแต่ทะเลแดงไปจนถึงทะเลของชาวฟีลิสเตีย และจากถิ่นทุรกันดารไปจนถึงแม่น้ำ เพราะเราจะมอบชาวแผ่นดินนั้นไว้ในมือพวกเจ้า และพวกเจ้าจะขับพวกเขาออกไปให้พ้นหน้า
32לֹא־תִכְרֹ֥ת לָהֶ֛ם וְלֵאלֹֽהֵיהֶ֖ם בְּרִֽית׃
32อย่าทำพันธสัญญากับพวกเขาหรือกับเทพเจ้าของพวกเขา
33לֹ֤א יֵשְׁבוּ֙ בְּאַרְצְךָ֔ פֶּן־יַחֲטִ֥יאוּ אֹתְךָ֖ לִ֑י כִּ֤י תַעֲבֹד֙ אֶת־אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם כִּֽי־יִהְיֶ֥ה לְךָ֖ לְמֹוקֵֽשׁ׃ פ
33อย่าให้พวกเขาอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเจ้า มิฉะนั้นพวกเขาจะทำให้พวกเจ้าทำบาปต่อเรา เพราะถ้าพวกเจ้ารับใช้เทพเจ้าของพวกเขา เรื่องนั้นจะกลายเป็นบ่วงดักสำหรับพวกเจ้าอย่างแน่นอน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.