שְׁמוֹת 2
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֵּ֥לֶךְ אִ֖ישׁ מִבֵּ֣ית לֵוִ֑י וַיִּקַּ֖ח אֶת־בַּת־לֵוִֽי׃
1ชายคนหนึ่งจากตระกูลเลวีไปแต่งงานกับหญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกหลานของเลวี
2וַתַּ֥הַר הָאִשָּׁ֖ה וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַתֵּ֤רֶא אֹתֹו֙ כִּי־טֹ֣וב ה֔וּא וַֽתִּצְפְּנֵ֖הוּ שְׁלֹשָׁ֥ה יְרָחִֽים׃
2หญิงนั้นตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย เมื่อเห็นว่าเด็กงดงามดี เธอก็ซ่อนเขาไว้ 3 เดือน
3וְלֹא־יָכְלָ֣ה עֹוד֮ הַצְּפִינֹו֒ וַתִּֽקַּֽח־לֹו֙ תֵּ֣בַת גֹּ֔מֶא וַתַּחְמְרָ֥ה בַחֵמָ֖ר וּבַזָּ֑פֶת וַתָּ֤שֶׂם בָּהּ֙ אֶת־הַיֶּ֔לֶד וַתָּ֥שֶׂם בַּסּ֖וּף עַל־שְׂפַ֥ת הַיְאֹֽר׃
3เมื่อซ่อนต่อไปไม่ไหว เธอเอาตะกร้าที่สานจากต้นกกมาทาด้วยยางมะตอยและชัน แล้ววางเด็กลงในตะกร้าและนำไปวางไว้ในกออ้อริมแม่น้ำ
4וַתֵּתַצַּ֥ב אֲחֹתֹ֖ו מֵרָחֹ֑ק לְדֵעָ֕ה מַה־יֵּעָשֶׂ֖ה לֹֽו׃
4พี่สาวของเด็กยืนอยู่ห่าง ๆ เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา
5וַתֵּ֤רֶד בַּת־פַּרְעֹה֙ לִרְחֹ֣ץ עַל־הַיְאֹ֔ר וְנַעֲרֹתֶ֥יהָ הֹלְכֹ֖ת עַל־יַ֣ד הַיְאֹ֑ר וַתֵּ֤רֶא אֶת־הַתֵּבָה֙ בְּתֹ֣וךְ הַסּ֔וּף וַתִּשְׁלַ֥ח אֶת־אֲמָתָ֖הּ וַתִּקָּחֶֽהָ:
5ลูกสาวของฟาโรห์ลงมาอาบน้ำที่แม่น้ำ ขณะที่หญิงรับใช้ของเธอเดินอยู่ริมแม่น้ำ ลูกสาวฟาโรห์เห็นตะกร้าอยู่ในกออ้อ จึงส่งสาวใช้ไปเอามา
6וַתִּפְתַּח֙ וַתִּרְאֵ֣הוּ אֶת־הַיֶּ֔לֶד וְהִנֵּה־נַ֖עַר בֹּכֶ֑ה וַתַּחְמֹ֣ל עָלָ֔יו וַתֹּ֕אמֶר מִיַּלְדֵ֥י הָֽעִבְרִ֖ים זֶֽה׃
6เมื่อเปิดตะกร้า เธอก็เห็นเด็ก และตอนนั้นเองเด็กทารกกำลังร้องไห้ เธอสงสารเขาและพูดว่า “นี่เป็นลูกของชาวฮีบรูคนหนึ่ง”
7וַתֹּ֣אמֶר אֲחֹתֹו֮ אֶל־בַּת־פַּרְעֹה֒ הַאֵלֵ֗ךְ וְקָרָ֤אתִי לָךְ֙ אִשָּׁ֣ה מֵינֶ֔קֶת מִ֖ן הָעִבְרִיֹּ֑ת וְתֵינִ֥ק לָ֖ךְ אֶת־הַיָּֽלֶד׃
7พี่สาวของเด็กจึงถามลูกสาวฟาโรห์ว่า “จะให้ไปตามแม่นมชาวฮีบรูมาเลี้ยงเด็กคนนี้ให้ไหม?”
8וַתֹּֽאמֶר־לָ֥הּ בַּת־פַּרְעֹ֖ה לֵ֑כִי וַתֵּ֙לֶךְ֙ הָֽעַלְמָ֔ה וַתִּקְרָ֖א אֶת־אֵ֥ם הַיָּֽלֶד׃
8ลูกสาวฟาโรห์ตอบว่า “ไปสิ” หญิงสาวคนนั้นจึงไปเรียกแม่ของเด็กมา
9וַתֹּ֧אמֶר לָ֣הּ בַּת־פַּרְעֹ֗ה הֵילִ֜יכִי אֶת־הַיֶּ֤לֶד הַזֶּה֙ וְהֵינִקִ֣הוּ לִ֔י וַאֲנִ֖י אֶתֵּ֣ן אֶת־שְׂכָרֵ֑ךְ וַתִּקַּ֧ח הָאִשָּׁ֛ה הַיֶּ֖לֶד וַתְּנִיקֵֽהוּ׃
9ลูกสาวฟาโรห์บอกเธอว่า “เอาเด็กคนนี้ไปเลี้ยงให้ฉัน และให้นมเขาด้วย แล้วฉันจะจ่ายค่าจ้างให้” หญิงคนนั้นจึงรับเด็กไปเลี้ยง หญิงนั้นจึงรับเด็กไปเลี้ยงและให้นม
10וַיִגְדַּ֣ל הַיֶּ֗לֶד וַתְּבִאֵ֙הוּ֙ לְבַת־פַּרְעֹ֔ה וֽ͏ַיְהִי־לָ֖הּ לְבֵ֑ן וַתִּקְרָ֤א שְׁמֹו֙ מֹשֶׁ֔ה וַתֹּ֕אמֶר כִּ֥י מִן־הַמַּ֖יִם מְשִׁיתִֽהוּ׃
10เมื่อเด็กโตขึ้น แม่ของเด็กก็พาเขามาหาลูกสาวฟาโรห์ และเขาก็ได้เป็นลูกของเธอ ลูกสาวฟาโรห์ตั้งชื่อเขาว่าโมเสส เพราะเธอบอกว่า “ฉันดึงเขาขึ้นมาจากน้ำ”
11וַיְהִ֣י ׀ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֗ם וַיִּגְדַּ֤ל מֹשֶׁה֙ וַיֵּצֵ֣א אֶל־אֶחָ֔יו וַיַּ֖רְא בְּסִבְלֹתָ֑ם וַיַּרְא֙ אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י מַכֶּ֥ה אִישׁ־עִבְרִ֖י מֵאֶחָֽיו׃
11หลายปีต่อมา เมื่อโมเสสโตเป็นผู้ใหญ่ เขาออกไปหาพี่น้องร่วมชาติและเห็นภาระงานหนักของพวกเขา เขาเห็นชาวอียิปต์คนหนึ่งกำลังตีชาวฮีบรู ซึ่งเป็นคนร่วมชาติของเขา
12וַיִּ֤פֶן כֹּה֙ וָכֹ֔ה וַיַּ֖רְא כִּ֣י אֵ֣ין אִ֑ישׁ וַיַּךְ֙ אֶת־הַמִּצְרִ֔י וַֽיִּטְמְנֵ֖הוּ בַּחֹֽול׃
12โมเสสมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เขาก็ฆ่าชาวอียิปต์คนนั้นแล้วฝังไว้ในทราย
13וַיֵּצֵא֙ בַּיֹּ֣ום הַשֵּׁנִ֔י וְהִנֵּ֛ה שְׁנֵֽי־אֲנָשִׁ֥ים עִבְרִ֖ים נִצִּ֑ים וַיֹּ֙אמֶר֙ לָֽרָשָׁ֔ע לָ֥מָּה תַכֶּ֖ה רֵעֶֽךָ׃
13วันรุ่งขึ้นเขาออกไปอีก และเห็นชายฮีบรูสองคนกำลังต่อสู้กัน เขาจึงถามคนที่เป็นฝ่ายผิดว่า “ทำไมถึงตีคนร่วมชาติของตัวเอง?”
14וַ֠יֹּאמֶר מִ֣י שָֽׂמְךָ֞ לְאִ֨ישׁ שַׂ֤ר וְשֹׁפֵט֙ עָלֵ֔ינוּ הַלְהָרְגֵ֙נִי֙ אַתָּ֣ה אֹמֵ֔ר כַּאֲשֶׁ֥ר הָרַ֖גְתָּ אֶת־הַמִּצְרִ֑י וַיִּירָ֤א מֹשֶׁה֙ וַיֹּאמַ֔ר אָכֵ֖ן נֹודַ֥ע הַדָּבָֽר׃
14ชายคนนั้นตอบว่า “ใครตั้งนายให้เป็นผู้ปกครองและผู้ตัดสินพวกเรา? คิดจะฆ่าฉันเหมือนที่ฆ่าชาวอียิปต์คนนั้นหรือ?” โมเสสก็กลัวและคิดว่า “เรื่องนี้คงรู้กันแล้วแน่ ๆ” โมเสสจึงกลัวและคิดว่า “เรื่องนี้รู้กันแล้วแน่ ๆ”
15וַיִּשְׁמַ֤ע פַּרְעֹה֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וַיְבַקֵּ֖שׁ לַהֲרֹ֣ג אֶת־מֹשֶׁ֑ה וַיִּבְרַ֤ח מֹשֶׁה֙ מִפְּנֵ֣י פַרְעֹ֔ה וַיֵּ֥שֶׁב בְּאֶֽרֶץ־מִדְיָ֖ן וַיֵּ֥שֶׁב עַֽל־הַבְּאֵֽר׃
15เมื่อฟาโรห์ได้ยินเรื่องนี้ก็พยายามจะฆ่าโมเสส แต่โมเสสหนีจากฟาโรห์ไปอยู่ในแผ่นดินมีเดียน แล้วเขาก็นั่งลงข้างบ่อน้ำแห่งหนึ่ง
16וּלְכֹהֵ֥ן מִדְיָ֖ן שֶׁ֣בַע בָּנֹ֑ות וַתָּבֹ֣אנָה וַתִּדְלֶ֗נָה וַתְּמַלֶּ֙אנָה֙ אֶת־הָ֣רְהָטִ֔ים לְהַשְׁקֹ֖ות צֹ֥אן אֲבִיהֶֽן׃
16นักบวชแห่งมีเดียนมีลูกสาว 7 คน พวกเธอมาตักน้ำใส่รางจนเต็มเพื่อให้ฝูงสัตว์ของพ่อกินน้ำ
17וַיָּבֹ֥אוּ הָרֹעִ֖ים וַיְגָרְשׁ֑וּם וַיָּ֤קָם מֹשֶׁה֙ וַיֹּ֣ושִׁעָ֔ן וַיַּ֖שְׁקְ אֶת־צֹאנָֽם׃
17แต่พวกคนเลี้ยงแกะเข้ามาไล่พวกเธอ โมเสสจึงลุกขึ้นช่วยและตักน้ำให้ฝูงสัตว์ที่พวกเธอดูแล
18וַתָּבֹ֕אנָה אֶל־רְעוּאֵ֖ל אֲבִיהֶ֑ן וַיֹּ֕אמֶר מַדּ֛וּעַ מִהַרְתֶּ֥ן בֹּ֖א הַיֹּֽום׃
18เมื่อกลับไปหาเรอูเอลผู้เป็นพ่อ เขาถามว่า “ทำไมวันนี้กลับมาเร็วนัก?”
19וַתֹּאמַ֕רְןָ אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י הִצִּילָ֖נוּ מִיַּ֣ד הָרֹעִ֑ים וְגַם־דָּלֹ֤ה דָלָה֙ לָ֔נוּ וַיַּ֖שְׁקְ אֶת־הַצֹּֽאן׃
19พวกเธอตอบว่า “ชายอียิปต์คนหนึ่งช่วยเราให้พ้นจากพวกคนเลี้ยงแกะ ทั้งยังตักน้ำให้เราและให้ฝูงสัตว์กินน้ำด้วย”
20וַיֹּ֥אמֶר אֶל־בְּנֹתָ֖יו וְאַיֹּ֑ו לָ֤מָּה זֶּה֙ עֲזַבְתֶּ֣ן אֶת־הָאִ֔ישׁ קִרְאֶ֥ן לֹ֖ו וְיֹ֥אכַל לָֽחֶם׃
20เขาจึงถามลูกสาวว่า “แล้วเขาอยู่ไหน? ทำไมถึงทิ้งชายคนนั้นไว้? ไปเรียกเขามากินอาหารสิ”
21וַיֹּ֥ואֶל מֹשֶׁ֖ה לָשֶׁ֣בֶת אֶת־הָאִ֑ישׁ וַיִּתֵּ֛ן אֶת־צִפֹּרָ֥ה בִתֹּ֖ו לְמֹשֶֽׁה׃
21โมเสสตกลงที่จะอยู่กับชายคนนั้น และเรอูเอลก็ยกซิปโปราห์ลูกสาวให้โมเสส
22וַתֵּ֣לֶד בֵּ֔ן וַיִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמֹ֖ו גֵּרְשֹׁ֑ם כִּ֣י אָמַ֔ר גֵּ֣ר הָיִ֔יתִי בְּאֶ֖רֶץ נָכְרִיָּֽה׃ פ
22เธอคลอดลูกชาย โมเสสตั้งชื่อเขาว่าเกอร์โชม เพราะเขาพูดว่า “ผมมาอยู่เป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินต่างแดน”
23וַיְהִי֩ בַיָּמִ֨ים הֽ͏ָרַבִּ֜ים הָהֵ֗ם וַיָּ֙מָת֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיֵּאָנְח֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מִן־הָעֲבֹדָ֖ה וַיִּזְעָ֑קוּ וַתַּ֧עַל שַׁוְעָתָ֛ם אֶל־הָאֱלֹהִ֖ים מִן־הָעֲבֹדָֽה׃
23หลายปีผ่านไป กษัตริย์อียิปต์ก็ตาย ชาวอิสราเอลถอนใจเพราะการเป็นทาสและร้องขอความช่วยเหลือ เสียงร้องของพวกเขาเพราะการเป็นทาสขึ้นไปถึงพระเจ้า
24וַיִּשְׁמַ֥ע אֱלֹהִ֖ים אֶת־נַאֲקָתָ֑ם וַיִּזְכֹּ֤ר אֱלֹהִים֙ אֶת־בְּרִיתֹ֔ו אֶת־אַבְרָהָ֖ם אֶת־יִצְחָ֥ק וְאֶֽת־יַעֲקֹֽב׃
24พระเจ้าได้ยินเสียงคร่ำครวญของพวกเขา และพระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
25וַיַּ֥רְא אֱלֹהִ֖ים אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּ֖דַע אֱלֹהִֽים׃ ס
25พระเจ้ามองเห็นชาวอิสราเอล และพระองค์ก็รับรู้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.