שְׁמוֹת 11
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה עֹ֣וד נֶ֤גַע אֶחָד֙ אָבִ֤יא עַל־פַּרְעֹה֙ וְעַל־מִצְרַ֔יִם אֽ͏ַחֲרֵי־כֵ֕ן יְשַׁלַּ֥ח אֶתְכֶ֖ם מִזֶּ֑ה כְּשַׁ֨לְּחֹ֔ו כָּלָ֕ה גָּרֵ֛שׁ יְגָרֵ֥שׁ אֶתְכֶ֖ם מִזֶּֽה׃
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “เราจะนำภัยพิบัติอีกเพียงครั้งเดียวมาสู่ฟาโรห์และอียิปต์ หลังจากนั้นเขาจะปล่อยพวกเจ้าไป และเมื่อเขาปล่อย เขาจะขับพวกเจ้าออกไปทั้งหมดอย่างแน่นอน
2דַּבֶּר־נָ֖א בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם וְיִשְׁאֲל֞וּ אִ֣ישׁ ׀ מֵאֵ֣ת רֵעֵ֗הוּ וְאִשָּׁה֙ מֵאֵ֣ת רְעוּתָ֔הּ כְּלֵי־כֶ֖סֶף וּכְלֵ֥י זָהָֽב׃
2ตอนนี้จงบอกประชาชนให้ผู้ชายแต่ละคนขอเครื่องเงินเครื่องทองจากเพื่อนบ้านของตน และให้ผู้หญิงแต่ละคนขอจากเพื่อนบ้านของตนด้วย”
3וַיִּתֵּ֧ן יְהוָ֛ה אֶת־חֵ֥ן הָעָ֖ם בְּעֵינֵ֣י מִצְרָ֑יִם גַּ֣ם ׀ הָאִ֣ישׁ מֹשֶׁ֗ה גָּדֹ֤ול מְאֹד֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בְּעֵינֵ֥י עַבְדֵֽי־פַרְעֹ֖ה וּבְעֵינֵ֥י הָעָֽם׃ ס
3พระยาห์เวห์ทำให้ชาวอิสราเอลได้รับความเอ็นดูจากชาวอียิปต์ และโมเสสเองก็เป็นคนสำคัญมากในแผ่นดินอียิปต์ ทั้งในสายตาข้ารับใช้ของฟาโรห์และประชาชน
4וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה כַּחֲצֹ֣ת הַלַּ֔יְלָה אֲנִ֥י יֹוצֵ֖א בְּתֹ֥וךְ מִצְרָֽיִם׃
4โมเสสพูดว่า “พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า ‘ประมาณเที่ยงคืน เราจะออกไปท่ามกลางอียิปต์
5וּמֵ֣ת כָּל־בְּכֹור֮ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ מִבְּכֹ֤ור פַּרְעֹה֙ הַיֹּשֵׁ֣ב עַל־כִּסְאֹ֔ו עַ֚ד בְּכֹ֣ור הַשִּׁפְחָ֔ה אֲשֶׁ֖ר אַחַ֣ר הָרֵחָ֑יִם וְכֹ֖ל בְּכֹ֥ור בְּהֵמָֽה׃
5ลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์จะตาย ตั้งแต่ลูกคนโตของฟาโรห์ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ไปจนถึงลูกคนโตของทาสหญิงที่อยู่หลังหินโม่ รวมทั้งลูกตัวแรกของสัตว์ทุกชนิด
6וְהָֽיְתָ֛ה צְעָקָ֥ה גְדֹלָ֖ה בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲשֶׁ֤ר כָּמֹ֙הוּ֙ לֹ֣א נִהְיָ֔תָה וְכָמֹ֖הוּ לֹ֥א תֹסִֽף׃
6จะมีเสียงร้องไห้คร่ำครวญดังไปทั่วแผ่นดินอียิปต์ อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนและจะไม่มีอีกเลย
7וּלְכֹ֣ל ׀ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לֹ֤א יֶֽחֱרַץ־כֶּ֙לֶב֙ לְשֹׁנֹ֔ו לְמֵאִ֖ישׁ וְעַד־בְּהֵמָ֑ה לְמַ֙עַן֙ תֵּֽדְע֔וּן אֲשֶׁר֙ יַפְלֶ֣ה יְהוָ֔ה בֵּ֥ין מִצְרַ֖יִם וּבֵ֥ין יִשְׂרָאֵֽל׃
7แต่ต่อชาวอิสราเอล ไม่ว่าจะเป็นคนหรือสัตว์ แม้แต่สุนัขสักตัวก็จะไม่เห่าหรือแม้แต่ขยับลิ้น เพื่อพวกเจ้าจะได้รู้ว่าพระยาห์เวห์แยกชาวอียิปต์ออกจากอิสราเอล
8וְיָרְד֣וּ כָל־עֲבָדֶיךָ֩ אֵ֨לֶּה אֵלַ֜י וְהִשְׁתַּֽחֲוּוּ־לִ֣י לֵאמֹ֗ר צֵ֤א אַתָּה֙ וְכָל־הָעָ֣ם אֲשֶׁר־בְּרַגְלֶ֔יךָ וְאַחֲרֵי־כֵ֖ן אֵצֵ֑א וַיֵּצֵ֥א מֵֽעִם־פַּרְעֹ֖ה בָּחֳרִי־אָֽף׃ ס
8แล้วข้ารับใช้ของท่านทุกคนจะลงมาหาผม ก้มกราบแล้วพูดว่า “ออกไปเถอะ ทั้งท่านและประชาชนทั้งหมดที่ติดตามท่าน” หลังจากนั้นผมจะออกไป’” แล้วโมเสสก็ออกจากฟาโรห์ด้วยความโกรธจัด
9וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה לֹא־יִשְׁמַ֥ע אֲלֵיכֶ֖ם פַּרְעֹ֑ה לְמַ֛עַן רְבֹ֥ות מֹופְתַ֖י בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
9พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ฟาโรห์จะไม่ฟังพวกเจ้า เพื่อสิ่งอัศจรรย์ของเราจะเพิ่มมากขึ้นในแผ่นดินอียิปต์”
10וּמֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֗ן עָשׂ֛וּ אֶת־כָּל־הַמֹּפְתִ֥ים הָאֵ֖לֶּה לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ אֶת־לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹֽא־שִׁלַּ֥ח אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֹֽו׃ פ
10โมเสสกับอาโรนทำสิ่งอัศจรรย์ทั้งหมดนี้ต่อหน้าฟาโรห์ แต่พระยาห์เวห์ทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจึงไม่ยอมปล่อยชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินของเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.