اَلْخُرُوجُ 3
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَأَمَّا مُوسَى فَكَانَ يَرْعَى غَنَمَ يَثْرُونَ حَمِيهِ كَاهِنِ مِدْيَانَ، فَسَاقَ ٱلْغَنَمَ إِلَى وَرَاءِ ٱلْبَرِّيَّةِ وَجَاءَ إِلَى جَبَلِ ٱللهِ حُورِيبَ.
1เวลานั้นโมเสสกำลังเลี้ยงฝูงสัตว์ของเยโธรพ่อตาของเขา ซึ่งเป็นนักบวชแห่งมีเดียน เขาพาฝูงสัตว์ไปยังอีกฟากของถิ่นทุรกันดาร จนมาถึงภูเขาของพระเจ้าที่โฮเรบ
2وَظَهَرَ لَهُ مَلَاكُ ٱلرَّبِّ بِلَهِيبِ نَارٍ مِنْ وَسَطِ عُلَّيْقَةٍ. فَنَظَرَ وَإِذَا ٱلْعُلَّيْقَةُ تَتَوَقَّدُ بِٱلنَّارِ، وَٱلْعُلَّيْقَةُ لَمْ تَكُنْ تَحْتَرِقُ.
2ทูตของพระยาห์เวห์ ปรากฏแก่เขาท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกอยู่กลางพุ่มไม้ โมเสสมองดู เห็นพุ่มไม้นั้นลุกเป็นไฟแต่ไม่ถูกไฟเผาผลาญ
3فَقَالَ مُوسَى: «أَمِيلُ ٱلْآنَ لِأَنْظُرَ هَذَا ٱلْمَنْظَرَ ٱلْعَظِيمَ. لِمَاذَا لَا تَحْتَرِقُ ٱلْعُلَّيْقَةُ؟».
3โมเสสพูดว่า “ผมจะเข้าไปดูภาพน่าพิศวงนี้ ว่าทำไมพุ่มไม้ถึงไม่ถูกไฟเผาผลาญ”
4فَلَمَّا رَأَى ٱلرَّبُّ أَنَّهُ مَالَ لِيَنْظُرَ، نَادَاهُ ٱللهُ مِنْ وَسَطِ ٱلْعُلَّيْقَةِ وَقَالَ: «مُوسَى، مُوسَى!». فَقَالَ: «هَأَنَذَا».
4เมื่อพระยาห์เวห์เห็นว่าโมเสสเดินเข้าไปดู พระเจ้าก็เรียกเขาจากกลางพุ่มไม้ว่า “โมเสส! โมเสส!” เขาตอบว่า “ผมอยู่นี่”
5فَقَالَ: «لَا تَقْتَرِبْ إِلَى هَهُنَا. ٱخْلَعْ حِذَاءَكَ مِنْ رِجْلَيْكَ، لِأَنَّ ٱلْمَوْضِعَ ٱلَّذِي أَنْتَ وَاقِفٌ عَلَيْهِ أَرْضٌ مُقَدَّسَةٌ».
5พระองค์ตรัสว่า “อย่าเข้ามาใกล้ ถอดรองเท้าออก เพราะที่ที่เจ้ายืนอยู่นี้เป็นพื้นดินศักดิ์สิทธิ์”
6ثُمَّ قَالَ: «أَنَا إِلَهُ أَبِيكَ، إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلَهُ إِسْحَاقَ وَإِلَهُ يَعْقُوبَ». فَغَطَّى مُوسَى وَجْهَهُ لِأَنَّهُ خَافَ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى ٱللهِ.
6แล้วพระองค์ตรัสต่อไปว่า “เราเป็นพระเจ้าของพ่อเจ้า เป็นพระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ” โมเสสก็ปิดหน้า เพราะกลัวที่จะมองพระเจ้า โมเสสปิดหน้า เพราะกลัวที่จะมองพระเจ้า
7فَقَالَ ٱلرَّبُّ: «إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مَذَلَّةَ شَعْبِي ٱلَّذِي فِي مِصْرَ وَسَمِعْتُ صُرَاخَهُمْ مِنْ أَجْلِ مُسَخِّرِيهِمْ. إِنِّي عَلِمْتُ أَوْجَاعَهُمْ،
7พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เราเห็นความทุกข์ของประชาชนของเราที่อยู่ในอียิปต์อย่างแน่นอน เราได้ยินเสียงร้องของพวกเขาเพราะผู้คุมแรงงาน และเรารู้ถึงความเจ็บปวดของพวกเขา
8فَنَزَلْتُ لِأُنْقِذَهُمْ مِنْ أَيْدِي ٱلْمِصْرِيِّينَ، وَأُصْعِدَهُمْ مِنْ تِلْكَ ٱلْأَرْضِ إِلَى أَرْضٍ جَيِّدَةٍ وَوَاسِعَةٍ، إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلًا، إِلَى مَكَانِ ٱلْكَنْعَانِيِّينَ وَٱلْحِثِّيِّينَ وَٱلْأَمُورِيِّينَ وَٱلْفِرِزَّيِّينَ وَٱلْحِوِّيِّينَ وَٱلْيَبُوسِيِّينَ.
8เราจึงลงมาเพื่อช่วยพวกเขาให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และพาพวกเขาขึ้นจากแผ่นดินนั้นไปยังแผ่นดินที่ดีและกว้างใหญ่ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ เป็นที่อยู่ของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส
9وَٱلْآنَ هُوَذَا صُرَاخُ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ أَتَى إِلَيَّ، وَرَأَيْتُ أَيْضًا ٱلضِّيقَةَ ٱلَّتِي يُضَايِقُهُمْ بِهَا ٱلْمِصْرِيُّونَ،
9ตอนนี้เสียงร้องของชาวอิสราเอลมาถึงเราแล้ว และเราได้เห็นแล้วว่าชาวอียิปต์กดขี่พวกเขาอย่างไร
10فَٱلْآنَ هَلُمَّ فَأُرْسِلُكَ إِلَى فِرْعَوْنَ، وَتُخْرِجُ شَعْبِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ».
10มาเถอะ เราจะส่งเจ้าไปหาฟาโรห์ เพื่อให้เจ้าพาประชาชนของเรา คือชาวอิสราเอล ออกจากอียิปต์”
11فَقَالَ مُوسَى لِلهِ: «مَنْ أَنَا حَتَّى أَذْهَبَ إِلَى فِرْعَوْنَ، وَحَتَّى أُخْرِجَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ؟»
11โมเสสถามพระเจ้าว่า “ผมเป็นใครถึงจะไปหาฟาโรห์ และพาชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ได้?”
12فَقَالَ: «إِنِّي أَكُونُ مَعَكَ، وَهَذِهِ تَكُونُ لَكَ ٱلْعَلَامَةُ أَنِّي أَرْسَلْتُكَ: حِينَمَا تُخْرِجُ ٱلشَّعْبَ مِنْ مِصْرَ، تَعْبُدُونَ ٱللهَ عَلَى هَذَا ٱلْجَبَلِ».
12พระองค์ตอบว่า “เราจะอยู่กับเจ้าอย่างแน่นอน และนี่จะเป็นหมายสำคัญให้เจ้ารู้ว่าเราเป็นผู้ส่งเจ้าไป เมื่อเจ้าพาประชาชนออกจากอียิปต์แล้ว พวกเจ้าจะรับใช้พระเจ้าบนภูเขานี้”
13فَقَالَ مُوسَى لِلهِ: «هَا أَنَا آتِي إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَقُولُ لَهُمْ: إِلَهُ آبَائِكُمْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. فَإِذَا قَالُوا لِي: مَا ٱسْمُهُ؟ فَمَاذَا أَقُولُ لَهُمْ؟»
13โมเสสถามพระเจ้าว่า “เมื่อผมไปหาชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณส่งผมมาหาพวกคุณ’ แล้วพวกเขาถามว่า ‘พระองค์ชื่ออะไร?’ ผมควรตอบว่าอย่างไร?”
14فَقَالَ ٱللهُ لِمُوسَى: «أَهْيَهِ ٱلَّذِي أَهْيَهْ». وَقَالَ: «هَكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: أَهْيَهْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ».
14พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “เราเป็นผู้ที่เราเป็น” แล้วตรัสว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เราเป็น’ ส่งผมมาหาพวกคุณ”
15وَقَالَ ٱللهُ أَيْضًا لِمُوسَى: «هَكَذَا تَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: يَهْوَهْ إِلَهُ آبَائِكُمْ، إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِلَهُ إِسْحَاقَ وَإِلَهُ يَعْقُوبَ أَرْسَلَنِي إِلَيْكُمْ. هَذَا ٱسْمِي إِلَى ٱلْأَبَدِ وَهَذَا ذِكْرِي إِلَى دَوْرٍ فَدَوْرٍ.
15พระเจ้าตรัสกับโมเสสอีกว่า “จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณ พระเจ้าของอับราฮัม พระเจ้าของอิสอัค และพระเจ้าของยาโคบ ส่งผมมาหาพวกคุณ’ นี่คือชื่อของเราตลอดไป และคนทุกชั่วอายุจะระลึกถึงเราด้วยชื่อนี้
16اِذْهَبْ وَٱجْمَعْ شُيُوخَ إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمُ: ٱلرَّبُّ إِلَهُ آبَائِكُمْ، إِلَهُ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ ظَهَرَ لِي قَائِلًا: إِنِّي قَدِ ٱفْتَقَدْتُكُمْ وَمَا صُنِعَ بِكُمْ فِي مِصْرَ.
16ไปเรียกบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลมารวมกัน แล้วบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกคุณ พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ปรากฏแก่ผมและตรัสว่า “เราได้มาดูแลพวกเจ้าอย่างแน่นอน และได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเจ้าในอียิปต์
17فَقُلْتُ أُصْعِدُكُمْ مِنْ مَذَلَّةِ مِصْرَ إِلَى أَرْضِ ٱلْكَنْعَانِيِّينَ وَٱلْحِثِّيِّينَ وَٱلْأَمُورِيِّينَ وَٱلْفِرِزِّيِّينَ وَٱلْحِوِّيِّينَ وَٱلْيَبُوسِيِّينَ، إِلَى أَرْضٍ تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلًا.
17เราบอกแล้วว่า เราจะพาพวกเจ้าขึ้นจากความทุกข์ในอียิปต์ ไปยังแผ่นดินของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสไซต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์”’
18«فَإِذَا سَمِعُوا لِقَوْلِكَ، تَدْخُلُ أَنْتَ وَشُيُوخُ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى مَلِكِ مِصْرَ وَتَقُولُونَ لَهُ: ٱلرَّبُّ إِلَهُ ٱلْعِبْرَانِيِّينَ ٱلْتَقَانَا، فَٱلْآنَ نَمْضِي سَفَرَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ وَنَذْبَحُ لِلرَّبِّ إِلَهِنَا.
18พวกเขาจะฟังเจ้า จากนั้นเจ้าและบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลจะไปหากษัตริย์อียิปต์ และบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของชาวฮีบรู ได้มาพบกับพวกเรา โปรดอนุญาตให้พวกเราเดินทางเข้าไปในถิ่นทุรกันดารเป็นระยะทาง 3 วัน เพื่อถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา’
19وَلَكِنِّي أَعْلَمُ أَنَّ مَلِكَ مِصْرَ لَا يَدَعُكُمْ تَمْضُونَ وَلَا بِيَدٍ قَوِيَّةٍ،
19เรารู้ว่ากษัตริย์อียิปต์จะไม่ยอมให้พวกเจ้าไป แม้จะเผชิญมืออันทรงพลัง
20فَأَمُدُّ يَدِي وَأَضْرِبُ مِصْرَ بِكُلِّ عَجَائِبِي ٱلَّتِي أَصْنَعُ فِيهَا. وَبَعْدَ ذَلِكَ يُطْلِقُكُمْ.
20เราจึงจะยื่นมือออกและโจมตีอียิปต์ด้วยสิ่งอัศจรรย์ทั้งหมดที่เราจะทำท่ามกลางพวกเขา หลังจากนั้นกษัตริย์จะยอมให้พวกเจ้าไป
21وَأُعْطِي نِعْمَةً لِهَذَا ٱلشَّعْبِ فِي عُيُونِ ٱلْمِصْرِيِّينَ. فَيَكُونُ حِينَمَا تَمْضُونَ أَنَّكُمْ لَا تَمْضُونَ فَارِغِينَ.
21เราจะทำให้ประชาชนกลุ่มนี้ได้รับความเอ็นดูจากชาวอียิปต์ และเมื่อพวกเจ้าออกไป พวกเจ้าจะไม่ไปมือเปล่า
22بَلْ تَطْلُبُ كُلُّ ٱمْرَأَةٍ مِنْ جَارَتِهَا وَمِنْ نَزِيلَةِ بَيْتِهَا أَمْتِعَةَ فِضَّةٍ وَأَمْتِعَةَ ذَهَبٍ وَثِيَابًا، وَتَضَعُونَهَا عَلَى بَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ. فَتَسْلُبُونَ ٱلْمِصْرِيِّينَ».
22ผู้หญิงทุกคนจะขอเครื่องเงิน เครื่องทอง และเสื้อผ้าจากเพื่อนบ้านและจากหญิงที่มาหาเธอที่บ้าน แล้วพวกเจ้าจะนำสิ่งเหล่านั้นมาให้ลูกชายลูกสาวสวมใส่ พวกเจ้าจะริบทรัพย์ของชาวอียิปต์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.