خروج
Chapter 3
Old Persian Version (ترج…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1و اما موسی گله پدر زن خود، یترون، کاهن مدیان را شبانی می‌کرد، و گله را بدان طرف صحرا راند و به حوریب که جبل الله باشد آمد.
1เวลา​นั้น​โมเสส​กำลัง​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​ของ​เยโธร​พ่อตา​ของ​เขา ซึ่ง​เป็น​นักบวช​แห่ง​มีเดียน เขา​พา​ฝูง​สัตว์​ไป​ยัง​อีก​ฟาก​ของ​ถิ่น​ทุรกันดาร จน​มา​ถึง​ภูเขา​ของ​พระเจ้า​ที่​โฮเรบ
2وفرشته خداوند در شعله آتش از میان بوته‌ای بروی ظاهر شد، و چون او نگریست، اینک آن بوته به آتش مشتعل است اما سوخته نمی شود.
2ทูต​ของ​พระยาห์เวห์ ปรากฏ​แก่​เขา​ท่ามกลาง​เปลว​ไฟ​ที่​ลุก​อยู่​กลาง​พุ่มไม้ โมเสส​มอง​ดู เห็น​พุ่มไม้​นั้น​ลุก​เป็น​ไฟ​แต่​ไม่​ถูก​ไฟ​เผาผลาญ
3وموسی گفت: «اکنون بدان طرف شوم، و این امرغریب را ببینم، که بوته چرا سوخته نمی شود.»
3โมเสส​พูด​ว่า “ผม​จะ​เข้า​ไป​ดู​ภาพ​น่า​พิศวง​นี้ ว่า​ทำไม​พุ่มไม้​ถึง​ไม่​ถูก​ไฟ​เผาผลาญ”
4چون خداوند دید که برای دیدن مایل بدان سومی شود، خدا از میان بوته به وی ندا درداد و گفت: «ای موسی! ای موسی!» گفت: «لبیک.»
4เมื่อ​พระยาห์เวห์​เห็น​ว่า​โมเสส​เดิน​เข้า​ไป​ดู พระเจ้า​ก็​เรียก​เขา​จาก​กลาง​พุ่มไม้​ว่า “โมเสส! โมเสส!” เขา​ตอบ​ว่า “ผม​อยู่​นี่”
5گفت: «بدین جا نزدیک میا، نعلین خود را از پایهایت بیرون کن، زیرا مکانی که در آن ایستاده‌ای زمین مقدس است.»
5พระองค์​ตรัส​ว่า “อย่า​เข้า​มา​ใกล้ ถอด​รองเท้า​ออก เพราะ​ที่​ที่​เจ้า​ยืน​อยู่​นี้​เป็น​พื้น​ดิน​ศักดิ์สิทธิ์”
6و گفت: «من هستم خدای پدرت، خدای ابراهیم، و خدای اسحاق، وخدای یعقوب.» آنگاه موسی روی خود راپوشانید، زیرا ترسید که به خدا بنگرد.
6แล้ว​พระองค์​ตรัส​ต่อ​ไป​ว่า “เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​พ่อ​เจ้า เป็น​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ” โมเสส​ก็​ปิด​หน้า เพราะ​กลัว​ที่​จะ​มอง​พระเจ้า โมเสส​ปิด​หน้า เพราะ​กลัว​ที่​จะ​มอง​พระเจ้า
7وخداوند گفت: «هر آینه مصیبت قوم خود را که درمصرند دیدم، و استغاثه ایشان را از دست سرکاران ایشان شنیدم، زیرا غمهای ایشان رامی دانم.
7พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “เรา​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ประชาชน​ของ​เรา​ที่​อยู่​ใน​อียิปต์​อย่าง​แน่นอน เรา​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​เพราะ​ผู้คุม​แรงงาน และ​เรา​รู้​ถึง​ความ​เจ็บ​ปวด​ของ​พวก​เขา
8و نزول کردم تا ایشان را از دست مصریان خلاصی دهم، و ایشان را از آن زمین به زمین نیکو و وسیع برآورم، به زمینی که به شیر وشهد جاری است، به مکان کنعانیان و حتیان و اموریان و فرزیان و حویان و یبوسیان.
8เรา​จึง​ลง​มา​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ชาว​อียิปต์ และ​พา​พวก​เขา​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน​นั้น​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​ดี​และ​กว้าง​ใหญ่ เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์ เป็น​ที่​อยู่​ของ​ชาว​คานาอัน ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​เปริสไซต์ ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส
9و الان اینک استغاثه بنی‌اسرائیل نزد من رسیده است، وظلمی را نیز که مصریان بر ایشان می‌کنند، دیده‌ام.
9ตอน​นี้​เสียง​ร้อง​ของ​ชาว​อิสราเอล​มา​ถึง​เรา​แล้ว และ​เรา​ได้​เห็น​แล้ว​ว่า​ชาว​อียิปต์​กดขี่​พวก​เขา​อย่างไร
10پس اکنون بیا تا تو را نزد فرعون بفرستم، و قوم من، بنی‌اسرائیل را از مصر بیرون آوری.»
10มา​เถอะ เรา​จะ​ส่ง​เจ้า​ไป​หา​ฟาโรห์ เพื่อ​ให้​เจ้า​พา​ประชาชน​ของ​เรา คือ​ชาว​อิสราเอล ออก​จาก​อียิปต์”
11موسی به خدا گفت: «من کیستم که نزدفرعون بروم، و بنی‌اسرائیل را از مصر بیرون آورم؟»
11โมเสส​ถาม​พระเจ้า​ว่า “ผม​เป็น​ใคร​ถึง​จะ​ไป​หา​ฟาโรห์ และ​พา​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์​ได้?”
12گفت: «البته با تو خواهم بود. و علامتی که من تو را فرستاده‌ام، این باشد که چون قوم را ازمصر بیرون آوردی، خدا را بر این کوه عبادت خواهید کرد.»
12พระองค์​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า​อย่าง​แน่นอน และ​นี่​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​ให้​เจ้า​รู้​ว่า​เรา​เป็น​ผู้​ส่ง​เจ้า​ไป เมื่อ​เจ้า​พา​ประชาชน​ออก​จาก​อียิปต์​แล้ว พวก​เจ้า​จะ​รับใช้​พระเจ้า​บน​ภูเขา​นี้”
13موسی به خدا گفت: «اینک چون من نزد بنی‌اسرائیل برسم، و بدیشان گویم خدای پدران شما مرا نزد شما فرستاده است، و ازمن بپرسند که نام او چیست، بدیشان چه گویم؟»
13โมเสส​ถาม​พระเจ้า​ว่า “เมื่อ​ผม​ไป​หา​ชาว​อิสราเอล​และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ​ส่ง​ผม​มา​หา​พวก​คุณ’ แล้ว​พวก​เขา​ถาม​ว่า ‘พระองค์​ชื่อ​อะไร?’ ผม​ควร​ตอบ​ว่า​อย่างไร?”
14خدا به موسی گفت: «هستم آنکه هستم.» وگفت: «به بنی‌اسرائیل چنین بگو: اهیه (هستم ) مرانزد شما فرستاد.»
14พระเจ้า​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เรา​เป็น​ผู้​ที่​เรา​เป็น” แล้ว​ตรัส​ว่า “จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘เรา​เป็น’ ส่ง​ผม​มา​หา​พวก​คุณ”
15و خدا باز به موسی گفت: «به بنی‌اسرائیل چنین بگو، یهوه خدای پدران شما، خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب، مرا نزد شما فرستاده، این است نام من تا ابدالاباد، و این است یادگاری من نسلا بعد نسل.
15พระเจ้า​ตรัส​กับ​โมเสส​อีก​ว่า “จง​บอก​ชาวอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ ส่ง​ผม​มา​หา​พวก​คุณ’ นี่​คือ​ชื่อ​ของ​เรา​ตลอด​ไป และ​คน​ทุก​ชั่ว​อายุ​จะ​ระลึก​ถึง​เรา​ด้วย​ชื่อ​นี้
16برو ومشایخ بنی‌اسرائیل را جمع کرده، بدیشان بگو: یهوه خدای پدران شما، خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب، به من ظاهر شده، گفت: هر آینه از شماو از آنچه به شما در مصر کرده‌اند، تفقد کرده‌ام،
16ไป​เรียก​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​มา​รวม​กัน แล้ว​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ พระเจ้า​ของ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ ปรากฏ​แก่​ผม​และ​ตรัส​ว่า “เรา​ได้​มา​ดูแล​พวก​เจ้า​อย่าง​แน่นอน และ​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​พวก​เจ้า​ใน​อียิปต์
17و گفتم شما را از مصیبت مصر بیرون خواهم آورد، به زمین کنعانیان و حتیان و اموریان وفرزیان و حویان و یبوسیان، به زمینی که به شیر وشهد جاری است.
17เรา​บอก​แล้ว​ว่า เรา​จะ​พา​พวก​เจ้า​ขึ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ใน​อียิปต์ ไป​ยัง​แผ่นดิน​ของ​ชาว​คานาอัน ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​เปริสไซต์ ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์”’
18و سخن تو را خواهندشنید، و تو با مشایخ اسرائیل، نزد پادشاه مصر بروید، و به وی گویید: یهوه خدای عبرانیان ما راملاقات کرده است. و الان سفر سه روزه به صحرابرویم، تا برای یهوه خدای خود قربانی بگذرانیم.
18พวก​เขา​จะ​ฟัง​เจ้า จาก​นั้น​เจ้า​และ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​จะ​ไป​หา​กษัตริย์​อียิปต์ และ​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ได้​มา​พบ​กับ​พวก​เรา โปรด​อนุญาต​ให้​พวก​เรา​เดินทาง​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เป็น​ระยะทาง 3 วัน เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา’
19و من می‌دانم که پادشاه مصر شما را نمی گذاردبروید، و نه هم به‌دست زورآور.
19เรา​รู้​ว่า​กษัตริย์​อียิปต์​จะ​ไม่​ยอม​ให้​พวก​เจ้า​ไป แม้​จะ​เผชิญ​มือ​อัน​ทรง​พลัง
20پس دست خود را دراز خواهم کرد، و مصر را به همه عجایب خود که در میانش به ظهور می‌آورم خواهم زد، و بعد از آن شما را رها خواهد کرد.
20เรา​จึง​จะ​ยื่น​มือ​ออก​และ​โจมตี​อียิปต์​ด้วย​สิ่ง​อัศจรรย์​ทั้งหมด​ที่​เรา​จะ​ทำ​ท่ามกลาง​พวก​เขา หลัง​จาก​นั้น​กษัตริย์​จะ​ยอม​ให้​พวก​เจ้า​ไป
21و این قوم را در نظر مصریان مکرم خواهم ساخت، و واقع خواهد شد که چون بروید تهی‌دست نخواهید رفت.
21เรา​จะ​ทำให้​ประชาชน​กลุ่ม​นี้​ได้​รับ​ความ​เอ็นดู​จาก​ชาว​อียิปต์ และ​เมื่อ​พวก​เจ้า​ออก​ไป พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ไป​มือเปล่า
22بلکه هر زنی از همسایه خود و مهمان خانه خویش آلات نقره و آلات طلا و رخت خواهد خواست، و به پسران ودختران خود خواهید پوشانید، و مصریان راغارت خواهید نمود.»
22ผู้หญิง​ทุก​คน​จะ​ขอ​เครื่องเงิน เครื่อง​ทอง และ​เสื้อ​ผ้า​จาก​เพื่อนบ้าน​และ​จาก​หญิง​ที่​มา​หา​เธอ​ที่​บ้าน แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​นำ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​มา​ให้​ลูกชาย​ลูกสาว​สวม​ใส่ พวก​เจ้า​จะ​ริบ​ทรัพย์​ของ​ชาว​อียิปต์”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.