خروج
Chapter 21
Old Persian Version (ترج…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1«و این است احکامی که پیش ایشان می گذاری:
1“ต่อ​ไป​นี้​คือ​ข้อ​กำหนด​ที่​เจ้า​ต้อง​บอก​พวก​เขา
2اگر غلام عبری بخری، شش سال خدمت کند، و در هفتمین، بی‌قیمت، آزاد بیرون رود.
2“ถ้า​เจ้า​ซื้อ​ทาส​ชาว​ฮีบรู เขา​ต้อง​รับใช้ 6 ปี และ​ใน​ปี​ที่ 7 เขา​จะ​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​อะไร
3اگر تنها آمده، تنها بیرون رود. واگر صاحب زن بوده، زنش همراه او بیرون رود.
3ถ้า​เขา​เข้า​มา​คน​เดียว เขา​ก็​ออก​ไป​คน​เดียว ถ้า​เขา​มี​ภรรยา​อยู่​แล้ว ภรรยา​ก็​ออก​ไป​พร้อม​เขา
4اگر آقایش زنی بدو دهد و پسران یا دختران برایش بزاید، آنگاه زن و اولادش از آن آقایش باشند، و آن مرد تنها بیرون رود.
4ถ้า​นาย​ของ​เขา​หา​ภรรยา​ให้ และ​นาง​มี​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​กับ​เขา ภรรยา​และ​ลูก ๆ จะ​เป็น​ของ​นาย ส่วนตัว​เขา​จะ​ออก​ไป​คน​เดียว
5لیکن هرگاه آن غلام بگوید که هرآینه آقایم و زن و فرزندان خودرا دوست می‌دارم و نمی خواهم که آزاد بیرون روم،
5แต่​ถ้า​ทาส​คน​นั้น​ยืนยัน​ว่า ‘ผม​รัก​นาย รัก​ภรรยา​และ​ลูก ๆ ของ​ผม ผม​ไม่​อยาก​ออก​ไป​เป็น​อิสระ’
6آنگاه آقایش او را به حضور خدا بیاورد، واو را نزدیک در یا قایمه در برساند، و آقایش گوش او را با درفشی سوراخ کند، و او وی راهمیشه بندگی نماید.
6นาย​ต้อง​พา​เขา​ไป​หา​พระเจ้า แล้ว​พา​ไป​ที่​ประตู​หรือ​วงกบ​ประตู จาก​นั้น​นาย​จะ​ใช้​เหล็ก​แหลม​เจาะ​หู​เขา และ​เขา​จะ​รับใช้​นาย​ตลอด​ไป
7اما اگر شخصی، دخترخود را به کنیزی بفروشد، مثل غلامان بیرون نرود.
7“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ขาย​ลูกสาว​ให้​เป็น​ทาส​หญิง นาง​จะ​ไม่​ได้​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​เหมือน​ทาส​ชาย
8هر گاه به نظر آقایش که او را برای خودنامزد کرده است ناپسند آید، بگذارد که او را فدیه دهند، اما هیچ حق ندارد که او را به قوم بیگانه بفروشد، زیرا که بدو خیانت کرده است.
8ถ้า​นาง​ไม่​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​นาย​ซึ่ง​รับ​นาง​ไว้​เป็น​ภรรยา เขา​ต้อง​ยอม​ให้​นาง​ถูก​ไถ่​ตัว เขา​ไม่​มี​สิทธิ์​ขาย​นาง​ให้​ชน​ต่าง​ชาติ เพราะ​เขา​ได้​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​อย่าง​ไม่​ซื่อสัตย์
9و هرگاه او را به پسر خود نامزد کند، موافق رسم دختران بااو عمل نماید.
9ถ้า​เขา​ยก​นาง​ให้​แต่งงาน​กับ​ลูกชาย​ของ​ตน เขา​ต้อง​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​เหมือน​ลูกสาว
10اگر زنی دیگر برای خود گیرد، آنگاه خوراک و لباس و مباشرت او را کم نکند.
10ถ้า​เขา​รับ​ภรรยา​อีก​คน เขา​ต้อง​ไม่​ลด​อาหาร เสื้อ​ผ้า หรือ​สิทธิ​ใน​ฐานะ​ภรรยา​ของ​นาง
11و اگر این سه چیز را برای او نکند، آنگاه بی‌قیمت و رایگان بیرون رود.
11ถ้า​เขา​ไม่​ทำ 3 อย่าง​นี้​ให้​นาง นาง​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​ได้​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​เงิน
12«هر‌که انسانی را بزند و او بمیرد، هر آینه کشته شود.
12“ใคร​ตี​คน​อื่น​จน​ตาย คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
13اما اگر قصد او نداشت، بلکه خداوی را بدستش رسانید، آنگاه مکانی برای تو معین کنم تا بدانجا فرار کند.
13แต่​ถ้า​ไม่​ได้​ตั้งใจ​และ​พระเจ้า​ปล่อย​ให้​เหตุการณ์​นั้น​เกิด​ขึ้น เรา​จะ​กำหนด​สถานที่​ให้​เขา​หนี​ไป​ได้
14لیکن اگر شخصی عمد بر همسایه خود آید، تا او را به مکر بکشد، آنگاه او را از مذبح من کشیده، به قتل برسان.
14แต่​ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​วาง​แผน​แล้ว​จงใจ​ฆ่า​ผู้​อื่น เจ้า​ต้อง​เอา​ตัว​เขา​ออก​มา​จาก​แท่น​บูชา​ของ​เรา​เพื่อ​ให้​เขา​ตาย
15و هر‌که پدر یا مادر خود را زند، هرآینه کشته شود.
15“ใคร​ทำร้าย​พ่อ​หรือ​แม่ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
16وهر‌که آدمی را بدزدد و او را بفروشد یا در دستش یافت شود، هرآینه کشته شود.
16“ใคร​ลักพา​ตัว​คน​ไป​ขาย หรือ​พบ​ว่า​คน​ที่​ถูก​ลักพา​ตัว​ยัง​อยู่​ใน​มือ​เขา คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
17و هر‌که پدر یامادر خود را لعنت کند، هرآینه کشته شود.
17“ใคร​สาปแช่ง​พ่อ​หรือ​แม่ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน
18واگر دو مرد نزاع کنند، و یکی دیگری را به سنگ یابه مشت زند، و او نمیرد لیکن بستری شود،
18“ถ้า​ผู้​ชาย​ทะเลาะ​กัน แล้ว​คน​หนึ่ง​เอา​หิน​หรือ​กำปั้น​ตี​อีก​คน​จน​บาด​เจ็บ​แต่​ไม่​ตาย ต้อง​นอน​อยู่​บน​เตียง
19اگربرخیزد و با عصا بیرون رود، آنگاه زننده او بی‌گناه شمرده شود، اما عوض بیکاریش را ادا نماید، وخرج معالجه او را بدهد.
19ถ้า​ต่อ​มา​เขา​ลุก​ขึ้น​และ​ใช้​ไม้เท้า​เดิน​ไป​มา​ได้ คน​ที่​ตี​เขา​ไม่​ต้อง​รับ​โทษ​เพราะ​การ​ตี​ครั้ง​นั้น เพียง​แต่​ต้อง​ชดใช้​เวลา​ที่​เสีย​งาน​และ​ค่า​รักษา​จน​เขา​หาย​ดี
20و اگر کسی غلام یاکنیز خود را به عصا بزند، و او زیر دست او بمیرد، هرآینه انتقام او گرفته شود.
20“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ใช้​ไม้​ตี​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​ของ​ตน​จน​ตาย​คา​มือ เขา​ต้อง​ถูก​ลงโทษ​อย่าง​แน่นอน
21لیکن اگر یک دوروز زنده بماند، از او انتقام کشیده نشود، زیرا که زرخرید اوست.
21แต่​ถ้า​ทาส​นั้น​ลุก​ขึ้น​ได้​หลัง​จาก 1 หรือ 2 วัน นาย​ไม่​ต้อง​ถูก​ลงโทษ เพราะ​ทาส​เป็น​ทรัพย์สิน​ของ​เขา
22و اگر مردم جنگ کنند، و زنی حامله را بزنند، و اولاد او سقط گردد، و ضرری دیگر نشود، البته غرامتی بدهد موافق آنچه شوهرزن بدو گذارد، و به حضور داوران ادا نماید.
22“ถ้า​ผู้ชาย​ต่อสู้​กัน​แล้ว​ไป​ทำร้าย​หญิง​ตั้ง​ครรภ์​จน​คลอด​ก่อน​กำหนด แต่​ไม่​มี​อันตราย​อื่น คน​ที่​ทำ​ต้อง​เสีย​ค่า​ปรับ​ตาม​ที่​สามี​ของ​หญิง​นั้น​เรียกร้อง​และ​ผู้​ตัดสิน​เห็น​สมควร
23واگر اذیتی دیگر حاصل شود، آنگاه جان به عوض جان بده.
23แต่​ถ้า​มี​อันตราย​ตาม​มา เจ้า​ต้อง​ให้​ชีวิต​แทน​ชีวิต
24و چشم به عوض چشم، و دندان به عوض دندان، و دست به عوض دست، و پا به عوض پا.
24ตา​แทน​ตา ฟัน​แทน​ฟัน มือ​แทน​มือ เท้า​แทน​เท้า
25و داغ به عوض داغ، و زخم به عوض زخم، و لطمه به عوض لطمه.
25แผล​ไฟ​ไหม้​แทน​แผล​ไฟ​ไหม้ บาดแผล​แทน​บาดแผล และ​รอย​ฟกช้ำ​แทน​รอย​ฟกช้ำ
26و اگر کسی چشم غلام یا چشم کنیز خود را بزند که ضایع شود، او را به عوض چشمش آزاد کند.
26“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ตี​ตา​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​จน​ตา​นั้น​เสีย เขา​ต้อง​ปล่อย​ทาส​คน​นั้น​เป็น​อิสระ​เพื่อ​ชดเชย​ตา​ข้าง​นั้น
27و اگردندان غلام یا دندان کنیز خود را بیندازد او را به عوض دندانش آزاد کند.
27ถ้า​เขา​ตี​ฟัน​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​จน​ฟัน​หลุด เขา​ต้อง​ปล่อย​ทาส​คน​นั้น​เป็น​อิสระ​เพื่อ​ชดเชย​ฟัน​ซี่​นั้น
28و هرگاه گاوی به شاخ خود مردی یا زنی را بزند که او بمیرد، گاو را البته سنگسار کنند، و گوشتش را نخورند و صاحب گاو بی‌گناه باشد.
28“ถ้า​วัว​ขวิด​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง​จน​ตาย ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​วัว​นั้น​ให้​ตาย และ​ห้าม​กิน​เนื้อ​ของ​มัน แต่​เจ้าของ​วัว​ไม่​ต้อง​รับผิด
29و لیکن اگر گاو قبل از آن شاخ زن می‌بود، و صاحبش آگاه بود، و آن را نگاه نداشت، و او مردی یا زنی را کشت، گاو راسنگسار کنند، و صاحبش را نیز به قتل رسانند.
29แต่​ถ้า​วัว​ตัว​นั้น​เคย​มี​นิสัย​ขวิด​คน​มา​ก่อน และ​มี​คน​เตือน​เจ้าของ​แล้ว​แต่​เขา​ไม่​กัก​มัน​ไว้ จน​มัน​ฆ่า​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง วัว​นั้น​ต้อง​ถูก​เอา​หิน​ขว้าง​ให้​ตาย และ​เจ้าของ​ก็​ต้อง​ถูก​ประหาร​ด้วย
30و اگر دیه بر او گذاشته شود، آنگاه برای فدیه جان خود هرآنچه بر او مقرر شود، ادا نماید.
30ถ้า​มี​การ​กำหนด​ค่า​ไถ่​ชีวิต​ให้​เขา เขา​ต้อง​จ่าย​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด​เพื่อ​ไถ่​ชีวิต​ตนเอง
31خواه پسر خواه دختر را شاخ زده باشد، به حسب این حکم با او عمل کنند.
31ถ้า​วัว​ขวิด​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว ก็​ให้​ใช้​คำ​ตัดสิน​เดียวกัน​นี้​กับ​เจ้าของ
32اگر گاو، غلامی یا کنیزی را بزند، سی مثقال نقره به صاحب او داده شود، و گاو سنگسار شود.
32ถ้า​วัว​ขวิด​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง เจ้าของ​วัว​ต้อง​จ่าย​เงิน 30 เชเขล ให้​แก่​นาย​ของ​ทาส และ​ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​วัว​นั้น​ให้​ตาย
33واگر کسی چاهی گشاید یا کسی چاهی حفر کند، وآن را نپوشاند، و گاوی یا الاغی در آن افتد،
33“ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​เปิด​หลุม​ไว้ หรือ​ขุด​หลุม​แล้ว​ไม่​ปิด และ​มี​วัว​หรือ​ลา​ตกลง​ไป
34صاحب چاه عوض او را بدهد، و قیمتش را به صاحبش ادا نماید، و میته از آن او باشد.
34เจ้าของ​หลุม​ต้อง​ชดใช้ เขา​ต้อง​จ่าย​เงิน​ให้​เจ้าของ​สัตว์ และ​สัตว์​ที่​ตาย​จะ​เป็น​ของ​เขา
35و اگرگاو شخصی، گاو همسایه او را بزند، و آن بمیردپس گاو زنده را بفروشند، و قیمت آن را تقسیم کنند، و میته را نیز تقسیم نمایند،
35“ถ้า​วัว​ของ​ชาย​คน​หนึ่ง​ทำร้าย​วัว​ของ​อีก​คน​จน​ตาย ให้​ทั้ง​สอง​ขาย​วัว​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​แล้ว​แบ่ง​เงิน​กัน และ​แบ่ง​ซาก​วัว​ที่​ตาย​ด้วย
36اما اگر معلوم بوده باشد که آن گاو قبل از آن شاخ زن می‌بود، وصاحبش آن را نگاه نداشت، البته گاو به عوض گاو بدهد و میته از آن او باشد.
36แต่​ถ้า​รู้​กัน​อยู่​แล้ว​ว่า​วัว​นั้น​เคย​มี​นิสัย​ขวิด​มา​ก่อน และ​เจ้าของ​ไม่​กัก​มัน​ไว้ เขา​ต้อง​ชดใช้​วัว​เป็น​วัว และ​ซาก​วัว​ที่​ตาย​จะ​เป็น​ของ​เขา

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.