2. Könige 23
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und der König sandte hin, und es versammelten sich zu ihm alle Ältesten in Juda und Jerusalem.
1กษัตริย์ส่งคนไป และพวกเขารวบรวมผู้ใหญ่ทั้งหมดของยูดาห์ และเยรูซาเล็มมาหาเขา
2Und der König ging hinauf ins Haus des HERRN und alle Männer von Juda und alle Einwohner von Jerusalem mit ihm, Priester und Propheten, und alles Volk, klein und groß; und man las vor ihren Ohren alle Worte aus dem Buch des Bundes, das im Hause des HERRN gefunden war.
2กษัตริย์ขึ้นไปยังพระนิเวศของพระยาห์เวห์พร้อมกับชายทั้งหมดของยูดาห์ และชาวเยรูซาเล็มทั้งหมด ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนทั้งหมดตั้งแต่ผู้น้อยถึงผู้ใหญ่ เขาอ่านถ้อยคำทั้งหมดในหนังสือพันธสัญญาที่พบในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ให้พวกเขาฟัง
3Und der König trat an die Säule und machte einen Bund vor dem HERRN, daß sie sollten wandeln dem HERRN nach und halten seine Gebote, Zeugnisse und Rechte von ganzem Herzen und von ganzer Seele, daß sie aufrichteten die Worte dieses Bundes, die geschrieben standen in diesem Buch. Und alles Volk trat in den Bund.
3กษัตริย์ยืนข้างเสา และทำพันธสัญญาต่อหน้าพระยาห์เวห์ว่าจะดำเนินตามพระยาห์เวห์ และรักษาพระบัญชา ข้อกำหนด และกฎเกณฑ์ของพระองค์ด้วยสุดใจและสุดจิตเพื่อทำให้ถ้อยคำของพันธสัญญานี้ซึ่งเขียนไว้ในหนังสือนี้มีผล และประชาชนทั้งหมดก็รับพันธสัญญานั้น
4Und der König gebot dem Hohenpriester Hilkia und den nächsten Priestern nach ihm und den Hütern an der Schwelle, daß sie sollten aus dem Tempel des HERRN tun alle Geräte, die dem Baal und der Aschera und allem Heer des Himmels gemacht waren. Und sie verbrannten sie außen vor Jerusalem im Tal Kidron, und ihr Staub ward getragen gen Beth-El.
4กษัตริย์สั่งฮิลคียาห์มหาปุโรหิต ปุโรหิตลำดับรอง และบรรดาผู้เฝ้าประตูให้นำภาชนะทั้งหมดที่ทำขึ้นสำหรับบาอัล สำหรับอาเชราห์ และสำหรับดวงดาวทั้งท้องฟ้าออกจากพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เขาเผาสิ่งเหล่านั้นนอกเยรูซาเล็มในทุ่งริมลำธารขิดโรน และนำเถ้าถ่านไปยังเบธเอล
5Und er tat ab die Götzenpfaffen, welche die Könige Juda's hatten eingesetzt, zu räuchern auf den Höhen in den Städten Juda's und um Jerusalem her, auch die Räucherer des Baal und der Sonne und des Mondes und der Planeten und alles Heeres am Himmel.
5เขาปลดปุโรหิตที่รับใช้รูปเคารพซึ่งบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ได้แต่งตั้งให้เผาเครื่องหอมในสถานบูชาบนที่สูงในเมืองต่างๆของยูดาห์ และในบริเวณรอบเยรูซาเล็ม รวมทั้งผู้ที่เผาเครื่องหอมถวายบาอัล ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์ และดวงดาวทั้งท้องฟ้า
6Und ließ das Ascherabild aus dem Hause des HERRN führen hinaus vor Jerusalem an den Bach Kidron und verbrannte es am Bach Kidron und machte es zu Staub und man warf den Staub auf die Gräber der gemeinen Leute.
6เขานำอาเชราห์ออกจากพระนิเวศของพระยาห์เวห์ไปนอกเยรูซาเล็มถึงลำธารขิดโรน แล้วเผาที่ลำธารขิดโรน บดจนเป็นผง และโปรยผงนั้นบนหลุมศพของสามัญชน
7Und er brach ab die Häuser der Hurer, die an dem Hause des HERRN waren, darin die Weiber wirkten Häuser für die Aschera.
7เขารื้อบ้านของโสเภณีชายประจำสถานบูชาที่อยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ซึ่งเป็นที่ที่บรรดาหญิงทอผ้าแขวนสำหรับอาเชราห์
8Und ließ kommen alle Priester aus den Städten Juda's und verunreinigte die Höhen, da die Priester räucherten, von Geba an bis gen Beer-Seba, und brach ab die Höhen an den Toren, die an der Tür des Tors Josuas, des Stadtvogts, waren und zur Linken, wenn man zum Tor der Stadt geht.
8เขานำปุโรหิตทั้งหมดออกจากเมืองต่างๆของยูดาห์ และทำให้สถานบูชาบนที่สูงซึ่งปุโรหิตเคยเผาเครื่องหอมเป็นมลทินตั้งแต่เกบาถึงเบเออร์เชบา เขารื้อสถานบูชาบนที่สูงที่ประตูเมืองซึ่งอยู่ตรงทางเข้าประตูของโยชูวาผู้ปกครองเมืองทางซ้ายมือของผู้ที่เข้าทางประตูเมือง
9Doch durften die Priester der Höhen nicht opfern auf dem Altar des HERRN zu Jerusalem, sondern aßen ungesäuertes Brot unter ihren Brüdern.
9อย่างไรก็ตามปุโรหิตของสถานบูชาบนที่สูงไม่ได้ขึ้นไปยังแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ในเยรูซาเล็ม แต่พวกเขากินขนมปังไร้เชื้อท่ามกลางพี่น้องของตน
10Er verunreinigte auch das Topheth im Tal der Kinder Hinnom, daß niemand seinen Sohn oder seine Tochter dem Moloch durchs Feuer ließ gehen.
10เขาทำให้โทเฟทซึ่งอยู่ในหุบเขาของลูกหลานฮินโนมเป็นมลทินเพื่อไม่ให้ใครให้บุตรชายหรือบุตรสาวของตนผ่านไฟถวายโมเลค
11Und tat ab die Rosse, welche die Könige Juda's hatten der Sonne gesetzt am Eingang des Hauses des HERRN, an der Kammer Nethan-Melechs, des Kämmerers, die im Parwarim war; und die Wagen der Sonne verbrannte er mit Feuer.
11เขาเอาม้าที่บรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ได้ถวายแด่ดวงอาทิตย์ออกไปจากทางเข้าพระนิเวศของพระยาห์เวห์ข้างห้องของนาธันเมเลคเจ้าหน้าที่ผู้ซึ่งอยู่ในลาน แล้วเขาเผารถศึกของดวงอาทิตย์ด้วยไฟ
12Und die Altäre auf dem Dach, dem Söller des Ahas, die die Könige Juda's gemacht hatten, und die Altäre, die Manasse gemacht hatte in den zwei Höfen des Hauses des HERRN, brach der König ab, und lief von dannen und warf ihren Staub in den Bach Kidron.
12กษัตริย์รื้อแท่นบูชาที่อยู่บนหลังคาห้องชั้นบนของอาหัสซึ่งบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์ได้สร้าง และแท่นบูชาที่มนัสเสห์ได้สร้างในลานทั้งสองแห่งพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เขาทุบแท่นเหล่านั้นจนแตกที่นั่น และทิ้งผงเหล่านั้นลงในลำธารขิดโรน
13Auch die Höhen, die vor Jerusalem waren, zur Rechten am Berge des Verderbens, die Salomo, der König Israels, gebaut hatte der Asthoreth, dem Greuel von Sidon, und Kamos, dem Greuel von Moab, und Milkom, dem Greuel der Kinder Ammon, verunreinigte der König,
13กษัตริย์ทำให้สถานบูชาบนที่สูงที่อยู่หน้าเยรูซาเล็มทางขวามือของภูเขาแห่งความเสื่อมทรามเป็นมลทิน สถานบูชาเหล่านี้ซาโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้สร้างไว้สำหรับอัชโทเรทสิ่งน่าเกลียดชังของชาวไซดอน สำหรับเคโมชสิ่งน่าเกลียดชังของโมอับ และสำหรับมิลโคมสิ่งน่าเกลียดชังของลูกหลานอัมโมน
14und zerbrach die Säulen und rottete aus die Ascherabilder und füllte ihre Stätte mit Menschenknochen.
14เขาทุบเสาต่างๆจนแตก โค่นเสาอาเชราห์ และนำกระดูกมนุษย์มาใส่จนเต็มบริเวณเหล่านั้น
15Auch den Altar zu Beth-El, die Höhe, die Jerobeam gemacht hatte, der Sohn Nebats, der Israel sündigen machte, denselben Altar brach er ab und die Höhe und verbrannte die Höhe und machte sie zu Staub und verbrannte das Ascherabild.
15ยิ่งกว่านั้นแท่นบูชาที่เบธเอล และสถานบูชาบนที่สูงซึ่งเยโรโบอัมบุตรเนบัทผู้ทำให้อิสราเอลทำบาปได้สร้างไว้ คือทั้งแท่นบูชา และสถานบูชาบนที่สูงนั้น เขารื้อลง เขาเผาสถานบูชาบนที่สูง บดจนเป็นผง และเผาอาเชราห์
16Und Josia wandte sich und sah die Gräber, die da waren auf dem Berge, und sandte hin und ließ die Knochen aus den Gräbern holen und verbrannte sie auf dem Altar und verunreinigte ihn nach dem Wort des HERRN, das der Mann Gottes ausgerufen hatte, der solches ausrief.
16เมื่อโยสิยาห์หันไป เขาเห็นที่ฝังศพหลายแห่งที่อยู่บนภูเขา จึงส่งคนไปนำกระดูกออกจากที่ฝังศพเหล่านั้นมาเผาบนแท่นบูชา และทำให้แท่นนั้นเป็นมลทินตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ที่คนของพระเจ้าได้ประกาศเรื่องเหล่านี้ไว้
17Und er sprach: Was ist das für ein Grabmal, das ich sehe? Und die Leute in der Stadt sprachen zu ihm: Es ist das Grab des Mannes Gottes, der von Juda kam und rief solches aus, das du getan hast wider den Altar zu Beth-El.
17แล้วเขาถามว่า “อนุสรณ์ที่เราเห็นนั่นคืออะไร” คนของเมืองทูลพระองค์ว่า “นั่นคือที่ฝังศพของคนของพระเจ้าผู้ที่มาจากยูดาห์ และประกาศเรื่องเหล่านี้ที่พระองค์ทรงทำต่อแท่นบูชาแห่งเบธเอล”
18Und er sprach: Laßt ihn liegen; niemand bewege seine Gebeine! Also wurden seine Gebeine errettet mit den Gebeinen des Propheten, der von Samaria gekommen war.
18เขาพูดว่า “ปล่อยเขาไว้ อย่าให้ใครย้ายกระดูกของเขา” ดังนั้นพวกเขาจึงปล่อยกระดูกของเขาไว้พร้อมกับกระดูกของผู้เผยพระวจนะที่มาจากสะมาเรีย
19Er tat auch weg alle Häuser der Höhen in den Städten Samarias, welche die Könige Israel gemacht hatten, (den HERRN) zu erzürnen, und tat mit ihnen ganz wie er zu Beth-El getan hatte.
19โยสิยาห์รื้อวิหารทั้งหมดของสถานบูชาบนที่สูงในเมืองต่างๆของสะมาเรียซึ่งบรรดากษัตริย์แห่งอิสราเอลได้สร้างไว้เพื่อยั่วยุให้พระยาห์เวห์ทรงกริ้ว และเขาทำกับสถานที่เหล่านั้นเหมือนทุกอย่างที่ได้ทำที่เบธเอล
20Und er opferte alle Priester der Höhen, die daselbst waren, auf den Altären und verbrannte also Menschengebeine darauf und kam wieder gen Jerusalem.
20เขาฆ่าปุโรหิตทั้งหมดของสถานบูชาบนที่สูงที่อยู่ที่นั่นบนแท่นบูชา และเผากระดูกมนุษย์บนแท่นเหล่านั้น แล้วเขากลับเยรูซาเล็ม
21Und der König gebot dem Volk und sprach: Haltet dem HERRN, eurem Gott, Passah, wie es geschrieben steht in diesem Buch des Bundes!
21กษัตริย์สั่งประชาชนทั้งหมดว่า “จงถือเทศกาลปัสกาถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าตามที่เขียนไว้ในหนังสือพันธสัญญานี้”
22Denn es war kein Passah so gehalten wie dieses von der Richter Zeit an, die Israel gerichtet haben, und in allen Zeiten der Könige Israels und der Könige Juda's;
22แน่นอนว่าไม่เคยมีการถือเทศกาลปัสกาเช่นนี้ตั้งแต่สมัยของบรรดาผู้วินิจฉัยที่วินิจฉัยอิสราเอลหรือตลอดสมัยของบรรดากษัตริย์แห่งอิสราเอล และบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์
23sondern im achtzehnten Jahr des Königs Josia ward dieses Passah gehalten dem HERRN zu Jerusalem.
23แต่ในปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลกษัตริย์โยสิยาห์ได้มีการถือเทศกาลปัสกานี้ถวายแด่พระยาห์เวห์ในเยรูซาเล็ม
24Auch fegte Josia aus alle Wahrsager, Zeichendeuter, Bilder und Götzen und alle Greuel, die im Lande Juda und zu Jerusalem gesehen wurden, auf daß er aufrichtete die Worte des Gesetzes, die geschrieben standen im Buch, das Hilkia, der Priester, fand im Hause des HERRN.
24ยิ่งกว่านั้นโยสิยาห์กำจัดคนทรงวิญญาณ หมอผี เทราฟิม รูปเคารพ และสิ่งน่าเกลียดชังทั้งหมดที่พบในแผ่นดินยูดาห์ และในเยรูซาเล็ม เพื่อทำให้ถ้อยคำของธรรมบัญญัติซึ่งเขียนไว้ในหนังสือที่ฮิลคียาห์ปุโรหิตพบในพระนิเวศของพระยาห์เวห์มีผล
25Seinesgleichen war vor ihm kein König gewesen, der so von ganzem Herzen, von ganzer Seele, von allen Kräften sich zum HERRN bekehrte nach allem Gesetz Mose's; und nach ihm kam seinesgleichen nicht auf.
25ก่อนหน้าโยสิยาห์ไม่เคยมีกษัตริย์ใดเหมือนเขา ผู้ซึ่งหันกลับมาหาพระยาห์เวห์ด้วยสุดใจสุดจิตและสุดกำลังตามธรรมบัญญัติทั้งหมดของโมเสส และหลังจากเขาก็ไม่เคยมีผู้ใดเหมือนเขาขึ้นมาอีก
26Doch kehrte sich der Herr nicht von dem Grimm seines Zorns, mit dem er über Juda erzürnt war um all der Reizungen willen, durch die ihn Manasse gereizt hatte.
26ถึงอย่างนั้นพระยาห์เวห์ยังไม่ทรงหันจากพระพิโรธอันรุนแรงยิ่งซึ่งลุกโชนต่อยูดาห์ เพราะการยั่วยุทั้งหมดที่มนัสเสห์ได้ยั่วยุพระองค์
27Und der HERR sprach: Ich will Juda auch von meinem Angesicht tun, wie ich Israel weggetan habe, und will diese Stadt verwerfen, die ich erwählt hatte, Jerusalem, und das Haus, davon ich gesagt habe: Mein Namen soll daselbst sein.
27พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เราจะกำจัดยูดาห์ออกจากสายตาของเราเช่นเดียวกับที่เราได้กำจัดอิสราเอล และเราจะทอดทิ้งเมืองนี้ซึ่งเราได้เลือก คือเยรูซาเล็ม และพระนิเวศซึ่งเราได้กล่าวถึงว่า ‘นามของเราจะอยู่ที่นั่น’”
28Was aber mehr von Josia zu sagen ist und alles, was er getan hat, siehe, das ist geschrieben in der Chronik der Könige Juda's.
28ส่วนเหตุการณ์อื่นๆในรัชกาลโยสิยาห์ และทุกสิ่งที่เขาทำนั้นไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์หรือ?
29Zu seiner Zeit zog Pharao Necho, der König in Ägypten, herauf wider den König von Assyrien an das Wasser Euphrat. Aber der König Josia zog ihm entgegen und starb zu Megiddo, da er ihn gesehen hatte.
29ในสมัยของโยสิยาห์ฟาโรห์เนโคกษัตริย์แห่งอียิปต์ยกทัพขึ้นไปต่อสู้กับกษัตริย์แห่งอัสซีเรียที่แม่น้ำยูเฟรติส แล้วกษัตริย์โยสิยาห์ออกไปต่อสู้กับเขา แต่ฟาโรห์เนโคฆ่าเขาที่เมกิดโดเมื่อได้เห็นเขา
30Und seine Knechte führten ihn tot von Megiddo und brachten ihn gen Jerusalem und begruben ihn in seinem Grabe. Und das Volk im Lande nahm Joahas, den Sohn Josias, und salbten ihn und machten ihn zum König an seines Vaters Statt.
30บรรดาผู้รับใช้ของเขานำศพโดยรถศึกจากเมกิดโดมาเยรูซาเล็ม และฝังเขาไว้ในที่ฝังศพของเขาเอง แล้วประชาชนแห่งแผ่นดินนำเยโฮอาหาสบุตรโยสิยาห์มาเจิม และตั้งเขาเป็นกษัตริย์แทนบิดา
31Dreiundzwanzig Jahre war Joahas alt, da er König ward, und regierte drei Monate zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Hamutal, eine Tochter Jeremia's von Libna.
31เยโฮอาหาสมีอายุยี่สิบสามปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และเขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มสามเดือน มารดาของเขาชื่อฮามูทัลเป็นบุตรสาวของเยเรมีย์แห่งลิบนาห์
32Und er tat, was dem HERRN übel gefiel, wie seine Väter getan hatten.
32เขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ตามทุกอย่างที่บรรพบุรุษของเขาได้ทำ
33Aber Pharao Necho legte ihn ins Gefängnis zu Ribla im Lande Hamath, daß er nicht regieren sollte in Jerusalem, und legte eine Schatzung aufs Land: hundert Zentner Silber und einen Zentner Gold.
33ฟาโรห์เนโคจับเขาใส่โซ่ตรวนที่ริบลาห์ในแผ่นดินฮามัทเพื่อไม่ให้เขาครองราชย์ในเยรูซาเล็ม และกำหนดให้แผ่นดินจ่ายบรรณาการเป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ และทองคำหนึ่งตะลันต์
34Und Pharao Necho machte zum König Eljakim, den Sohn Josias, anstatt seines Vaters Josia und wandte seinen Namen in Jojakim. Aber Joahas nahm er und brachte ihn nach Ägypten; daselbst starb er.
34ฟาโรห์เนโคตั้งเอลียาคิมบุตรโยสิยาห์เป็นกษัตริย์แทนโยสิยาห์บิดาของเขา และเปลี่ยนชื่อเขาเป็นเยโฮยาคิม แต่ฟาโรห์นำเยโฮอาหาสไป และเขาไปถึงอียิปต์ และตายที่นั่น
35Und Jojakim gab das Silber und das Gold Pharao. Doch schätzte er das Land, daß es solches Silber gäbe nach Befehl Pharaos; einen jeglichen nach seinem Vermögen schätzte er am Silber und Gold unter dem Volk im Lande, daß er es dem Pharao Necho gäbe.
35เยโฮยาคิมมอบเงิน และทองคำแก่ฟาโรห์ แต่เขาเก็บภาษีจากแผ่นดินเพื่อจ่ายเงินตามคำสั่งของฟาโรห์ เขาเรียกเก็บเงิน และทองคำจากประชาชนแห่งแผ่นดินจากแต่ละคนตามส่วนที่ถูกประเมินเพื่อมอบให้ฟาโรห์เนโค
36Fünfundzwanzig Jahre alt war Jojakim, da er König ward, und regierte elf Jahre zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Sebuda, eine Tochter Pedajas von Ruma.
36เยโฮยาคิมมีอายุยี่สิบห้าปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และเขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี มารดาของเขาชื่อเศบิดาห์เป็นบุตรสาวของเปดายาห์แห่งรูมาห์
37Und er tat, was dem HERRN übel gefiel, wie seine Väter getan hatten.
37เขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ตามทุกอย่างที่บรรพบุรุษของเขาได้ทำ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.