2. Könige 8
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Elisa redete mit dem Weibe, dessen Sohn er hatte lebendig gemacht, und sprach: Mache dich auf und gehe hin mit deinem Hause und wohne in der Fremde, wo du kannst; denn der HERR wird eine Teuerung rufen, die wird ins Land kommen sieben Jahre lang.
1ก่อนหน้านี้ เอลีชาได้พูดกับหญิงที่เขาทำให้ลูกชายของนางกลับมีชีวิตว่า “ลุกขึ้นเถิด เจ้ากับครอบครัวจงออกไปพักอาศัยชั่วคราวที่ใดก็ตามที่อยู่ได้ เพราะพระยาห์เวห์ทรงเรียกให้เกิดการกันดารอาหารและมันจะเกิดขึ้นในแผ่นดินเป็นเวลาเจ็ดปี”
2Das Weib machte sich auf und tat, wie der Mann Gottes sagte, und zog hin mit ihrem Hause und wohnte in der Philister Land sieben Jahre.
2หญิงนั้นจึงลุกขึ้นทำตามคำของคนของพระเจ้า นางกับครอบครัวไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตียเจ็ดปี
3Da aber die sieben Jahre um waren, kam das Weib wieder aus der Philister Land; und sie ging aus, den König anzurufen um ihr Haus und ihren Acker.
3เมื่อครบเจ็ดปี หญิงนั้นก็กลับจากแผ่นดินฟีลิสเตีย แล้วไปวิงวอนกษัตริย์ขอบ้านและที่ดินของนางคืน
4Der König aber redete mit Gehasi, dem Diener des Mannes Gottes, und sprach: Erzähle mir alle großen Taten, die Elisa getan hat!
4ขณะนั้นกษัตริย์กำลังพูดกับเกหะซีผู้รับใช้ของคนของพระเจ้าว่า “โปรดเล่าเรื่องยิ่งใหญ่ทั้งหมดที่เอลีชาทำให้ข้าฟัง”
5Und indem er dem König erzählte, wie er hätte einen Toten lebendig gemacht, sieh, da kam eben das Weib, dessen Sohn er hatte lebendig gemacht, und rief den König an um ihr Haus und ihren Acker. Da sprach Gehasi: Mein Herr König, dies ist das Weib, und dies ist der Sohn, den Elisa hat lebendig gemacht.
5ขณะที่เกหะซีกำลังเล่าให้กษัตริย์ฟังว่าเอลีชาทำให้คนตายกลับมีชีวิตได้อย่างไร ดูสิ หญิงที่เอลีชาทำให้ลูกชายของนางกลับมีชีวิตก็มาวิงวอนกษัตริย์เรื่องบ้านและที่ดินของนางพอดี เกหะซีจึงพูดว่า “ท่านกษัตริย์ นายของข้า นี่คือหญิงคนนั้นและนี่คือลูกชายของนางที่เอลีชาทำให้กลับมีชีวิต”
6Und der König fragte das Weib; und sie erzählte es ihm. Da gab ihr der König einen Kämmerer und sprach: Schaffe ihr wieder alles, was ihr gehört; dazu alles Einkommen des Ackers, seit der Zeit, daß sie das Land verlassen hat, bis hierher!
6เมื่อกษัตริย์ถาม หญิงนั้นก็เล่าเรื่องให้ฟัง กษัตริย์จึงแต่งตั้งเจ้าหน้าที่คนหนึ่งให้ดูแลเรื่องของนางพร้อมสั่งว่า “คืนทุกสิ่งที่เป็นของนาง รวมทั้งผลผลิตทั้งหมดจากที่ดินตั้งแต่วันที่นางออกจากแผ่นดินจนถึงวันนี้”
7Und Elisa kam gen Damaskus. Da lag Benhadad, der König von Syrien, krank; und man sagte es ihm an und sprach: Der Mann Gottes ist hergekommen.
7เอลีชาไปดามัสกัส ขณะนั้นเบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียกำลังป่วย มีคนบอกเขาว่า “คนของพระเจ้ามาที่นี่แล้ว”
8Da sprach der König zu Hasael: Nimm Geschenke zu dir und gehe dem Mann Gottes entgegen und frage den HERRN durch ihn und sprich, ob ich von dieser Krankheit möge genesen.
8กษัตริย์กล่าวกับฮาซาเอลว่า “นำของกำนัลติดมือไปด้วย ไปพบคนของพระเจ้า แล้วถามพระยาห์เวห์ผ่านเขาว่า ‘ข้าจะหายจากอาการป่วยนี้หรือไม่?’”
9Hasael ging ihm entgegen und nahm Geschenke mit sich und allerlei Güter zu Damaskus, eine Last für vierzig Kamele. Und da er kam, trat er vor ihn und sprach: Dein Sohn Benhadad, der König von Syrien, hat mich zu dir gesandt und läßt dir sagen: Kann ich auch von dieser Krankheit genesen?
9ฮาซาเอลจึงไปพบเอลีชาโดยนำของกำนัลซึ่งเป็นของดีทุกอย่างจากดามัสกัสบรรทุกบนอูฐสี่สิบตัวไปด้วย เขามายืนต่อหน้าเอลีชาและพูดว่า “เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียผู้เป็นบุตรของท่านส่งข้ามาถามว่า ‘ข้าจะหายจากอาการป่วยนี้หรือไม่?’”
10Elisa sprach zu ihm: Gehe hin und sage ihm: Du wirst genesen! Aber der HERR hat mir gezeigt, daß er des Todes sterben wird.
10เอลีชาตอบว่า “ไปบอกเขาว่า ‘ท่านจะหายอย่างแน่นอน’ แต่พระยาห์เวห์ทรงสำแดงแก่ข้าว่าเขาจะตายอย่างแน่นอน”
11Und der Mann Gottes schaute ihn starr und lange an und weinte.
11เอลีชาจ้องฮาซาเอลอย่างแน่วแน่จนเกิดความอึดอัด แล้วคนของพระเจ้าก็ร้องไห้
12Da sprach Hasael: Warum weint mein Herr? Er sprach: Ich weiß, was für Übel du den Kindern Israel tun wirst: du wirst ihre festen Städte mit Feuer verbrennen und ihre junge Mannschaft mit dem Schwert erwürgen und ihre jungen Kinder töten und ihre schwangeren Weiber zerhauen.
12ฮาซาเอลถามว่า “นายของข้า ทำไมท่านจึงร้องไห้?” เขาตอบว่า “เพราะข้ารู้ถึงความชั่วร้ายที่เจ้าจะทำต่อชาวอิสราเอล เจ้าจะเผาป้อมปราการของพวกเขา ฆ่าชายหนุ่มด้วยดาบ ทุบเด็กเล็กจนแหลก และผ่าท้องหญิงมีครรภ์”
13Hasael sprach: Was ist dein Knecht, der Hund, daß er solch großes Ding tun sollte? Elisa sprach: Der HERR hat mir gezeigt, daß du König von Syrien sein wirst.
13ฮาซาเอลพูดว่า “แต่ผู้รับใช้ของท่านเป็นเพียงสุนัข จะทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร?” เอลีชาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงสำแดงแก่ข้าว่าเจ้าจะเป็นกษัตริย์เหนือซีเรีย”
14Und er ging weg von Elisa und kam zu seinem Herrn; der sprach zu ihm: Was sagte dir Elisa? Er sprach: Er sagte mir: Du wirst genesen.
14ฮาซาเอลจึงจากเอลีชาและกลับไปหานายของตน กษัตริย์ถามเขาว่า “เอลีชาพูดอะไรกับเจ้า?” เขาตอบว่า “เขาบอกว่าท่านจะหายอย่างแน่นอน”
15Des andern Tages aber nahm er die Bettdecke und tauchte sie in Wasser und breitete sie über sein Angesicht; da starb er, und Hasael ward König an seiner Statt.
15วันรุ่งขึ้นฮาซาเอลเอาผ้าหนาไปชุบน้ำแล้วคลุมลงบนใบหน้าของกษัตริย์จนเขาตาย จากนั้นฮาซาเอลก็ขึ้นครองราชย์แทน
16Im fünften Jahr Jorams, des Sohnes Ahabs, des Königs in Israel, ward Joram, der Sohn Josaphats, König in Juda.
16ในปีที่ห้าของโยรัมบุตรอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอล ขณะที่เยโฮชาฟัทเป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์ เยโฮรัมบุตรเยโฮชาฟัทขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์
17Zweiunddreißig Jahre alt war er, da er König ward. Und er regierte acht Jahre zu Jerusalem
17เขามีอายุสามสิบสองปี เมื่อขึ้นครองราชย์ และครองราชย์ที่เยรูซาเล็มแปดปี
18und wandelte auf dem Wege der Könige Israels, wie das Haus Ahab tat; denn Ahabs Tochter war sein Weib. Und er tat, was dem HERRN übel gefiel;
18เขาดำเนินตามทางของกษัตริย์แห่งอิสราเอลเช่นเดียวกับวงศ์อาหับ เพราะเขาแต่งงานกับบุตรสาวของอาหับ เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
19aber der HERR wollte Juda nicht verderben um seines Knechtes David willen, wie er ihm verheißen hatte, ihm zu geben eine Leuchte unter seinen Kindern immerdar.
19แต่พระยาห์เวห์ไม่ทรงประสงค์จะทำลายยูดาห์ เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ ตามที่ทรงสัญญาว่าจะประทานตะเกียงให้ดาวิดและลูกหลานของเขาตลอดไป
20Zu seiner Zeit fielen die Edomiter ab von Juda und machten einen König über sich.
20ในสมัยของเขา เอโดมกบฏต่ออำนาจของยูดาห์และตั้งกษัตริย์ของตนเอง
21Da zog Joram gen Zair und alle Wagen mit ihm und machte sich des Nachts auf und schlug die Edomiter, die um ihn her waren, dazu die Obersten über die Wagen, daß das Volk floh in seine Hütten.
21โยรัมจึงข้ามไปยังซาอีร์พร้อมรถศึกทั้งหมดของเขา เขาลุกขึ้นในเวลากลางคืนพร้อมกับบรรดาผู้บัญชาการรถศึกแล้วโจมตีชาวเอโดมที่ล้อมเขาไว้ คนทั้งหลายก็หนีกลับกระโจมของตน
22Doch blieben die Edomiter abtrünnig von Juda bis auf diesen Tag. Auch fiel zur selben Zeit ab Libna.
22เอโดมจึงกบฏต่ออำนาจของยูดาห์มาจนถึงทุกวันนี้และลิบนาห์ก็กบฏในเวลาเดียวกัน
23Was aber mehr von Joram zu sagen ist und alles, was er getan hat, siehe, das ist geschrieben in der Chronik der Könige Juda's.
23ส่วนเหตุการณ์อื่นๆในรัชกาลโยรัมและทุกสิ่งที่เขาทำไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์หรือ?
24Und Joram entschlief mit seinen Vätern in der Stadt Davids. Und Ahasja, sein Sohn, ward König an seiner Statt.
24โยรัมล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษในนครดาวิด อาหัสยาห์บุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
25Im zwölften Jahr Jorams, des Sohnes Ahabs, des Königs Israels, ward Ahasja, der Sohn Jorams, König in Juda.
25ในปีที่สิบสองของโยรัมบุตรอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอล อาหัสยาห์บุตรเยโฮรัมกษัตริย์แห่งยูดาห์ขึ้นครองราชย์
26Zweiundzwanzig Jahre alt war Ahasja, da er König ward, und regierte ein Jahr zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Athalja, eine Tochter Omris, des Königs Israels.
26อาหัสยาห์มีอายุยี่สิบสองปี เมื่อขึ้นครองราชย์ และครองราชย์ที่เยรูซาเล็มหนึ่งปี มารดาของเขาชื่ออาธาลิยาห์บุตรสาวของอมรีกษัตริย์แห่งอิสราเอล
27Und er wandelte auf dem Wege des Hauses Ahab und tat, was dem HERRN übel gefiel, wie das Haus Ahab; denn er war Schwager im Hause Ahab.
27เขาดำเนินตามทางของวงศ์อาหับและทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์เช่นเดียวกับวงศ์อาหับ เพราะเขาเป็นเขยของวงศ์อาหับ
28Und er zog mit Joram, dem Sohn Ahabs, in den Streit wider Hasael, den König von Syrien gen Ramoth in Gilead; aber die Syrer schlugen Joram.
28เขาไปกับโยรัมบุตรอาหับทำสงครามกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งซีเรียที่ราโมทกิเลอาด และชาวซีเรียทำให้โยรัมบาดเจ็บ
29Da kehrte Joram, der König, um, daß er sich heilen ließ zu Jesreel von den Wunden, die ihm die Syrer geschlagen hatten zu Rama, da er mit Hasael, dem König von Syrien, stritt. Und Ahasja, der Sohn Jorams, der König Juda's, kam hinab, zu besuchen Joram, den Sohn Ahabs, zu Jesreel; denn er lag krank.
29กษัตริย์โยรัมกลับไปยังยิสเรเอลเพื่อรักษาบาดแผลที่ชาวซีเรียทำให้เขาได้รับที่รามาห์ ขณะเขารบกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งซีเรีย อาหัสยาห์บุตรเยโฮรัมกษัตริย์แห่งยูดาห์ลงไปเยี่ยมโยรัมบุตรอาหับที่ยิสเรเอล เพราะโยรัมป่วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.