2. Könige 2
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da aber der HERR wollte Elia im Wetter gen Himmel holen, gingen Elia und Elisa von Gilgal.
1เมื่อพระยาห์เวห์กำลังจะรับเอลียาห์ขึ้นสู่สวรรค์ด้วยลมหมุน เอลียาห์กับเอลีชาออกจากกิลกาลด้วยกัน
2Und Elia sprach zu Elisa: Bleib doch hier; denn der HERR hat mich gen Beth-El gesandt. Elisa aber sprach: So wahr der HERR lebt und deine Seele, ich verlasse dich nicht. Und da sie hinab gen Beth-El kamen,
2เอลียาห์พูดกับเอลีชาว่า “โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปถึงเบธเอล” เอลีชาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็ลงไปยังเบธเอล
3gingen der Propheten Kinder, die zu Beth-El waren, heraus zu Elisa und sprachen zu ihm: Weißt du auch, daß der HERR wird deinen Herrn heute von deinen Häupten nehmen? Er aber sprach: Ich weiß es auch wohl; schweigt nur still.
3เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เบธเอลออกมาหาเอลีชาและพูดกับเขาว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่า วันนี้พระยาห์เวห์จะรับอาจารย์ของท่านไปจากท่าน?” เขาตอบว่า “รู้ ข้าพเจ้ารู้แล้ว เงียบไว้เถิด”
4Und Elia sprach zu ihm: Elisa, bleib doch hier; denn der HERR hat mich gen Jericho gesandt. Er aber sprach: So wahr der HERR lebt und deine Seele, ich verlasse dich nicht. Und da sie gen Jericho kamen,
4เอลียาห์พูดกับเขาว่า “เอลีชา โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปเยรีโค” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็มาถึงเยรีโค
5traten der Propheten Kinder, die zu Jericho waren, zu Elisa und sprachen zu ihm: Weißt du auch, daß der HERR wird deinen Herrn heute von deinen Häupten nehmen? Er aber sprach: Ich weiß es auch wohl; schweigt nur still.
5เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เยรีโคเข้ามาหาเอลีชาและพูดกับเขาว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่า วันนี้พระยาห์เวห์จะรับอาจารย์ของท่านไปจากท่าน?” เขาตอบว่า “รู้ ข้าพเจ้ารู้แล้ว เงียบไว้เถิด”
6Und Elia sprach zu ihm: Bleib doch hier; denn der HERR hat mich gesandt an den Jordan. Er aber sprach: So wahr der HERR lebt und deine Seele, ich verlasse dich nicht. Und sie gingen beide miteinander.
6เอลียาห์พูดกับเขาว่า “โปรดอยู่ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์ส่งข้าพเจ้าไปแม่น้ำจอร์แดน” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่จริง และท่านก็มีชีวิตอยู่จริง ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไป” แล้วทั้งสองก็เดินต่อไป
7Aber fünfzig Männer unter der Propheten Kindern gingen hin und traten gegenüber von ferne; aber die beiden standen am Jordan.
7ชายห้าสิบคนจากเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะตามไปและยืนอยู่ห่าง ๆ ตรงข้ามกับทั้งสองคน ส่วนเอลียาห์กับเอลีชายืนอยู่ริมแม่น้ำจอร์แดน
8Da nahm Elia seinen Mantel und wickelte ihn zusammen und schlug ins Wasser; das teilte sich auf beiden Seiten, daß die beiden trocken hindurchgingen.
8เอลียาห์เอาเสื้อคลุมของตนมาม้วน แล้วฟาดลงบนผิวน้ำ น้ำก็แยกออกไปคนละด้าน ทั้งสองจึงข้ามไปบนพื้นแห้ง
9Und da sie hinüberkamen, sprach Elia zu Elisa: Bitte, was ich dir tun soll, ehe ich von dir genommen werde. Elisa sprach: Daß mir werde ein zwiefältig Teil von deinem Geiste.
9เมื่อข้ามไปแล้ว เอลียาห์พูดกับเอลีชาว่า “จงขอมาเถิดว่าอยากให้ข้าพเจ้าทำอะไรให้เจ้า ก่อนที่ข้าพเจ้าจะถูกรับไปจากเจ้า” เอลีชาตอบว่า “ขอให้ข้าพเจ้าได้รับส่วนแบ่งจากจิตวิญญาณของท่านเป็นสองเท่า”
10Er sprach: Du hast ein Hartes gebeten. Doch, so du mich sehen wirst, wenn ich von dir genommen werde, so wird's ja sein; wo nicht, so wird's nicht sein.
10เอลียาห์ตอบว่า “เจ้าขอสิ่งที่ยาก หากเจ้าเห็นข้าพเจ้าตอนที่ข้าพเจ้าถูกรับไปจากเจ้า เจ้าจะได้รับตามที่ขอ แต่ถ้าเจ้าไม่เห็น ก็จะไม่ได้”
11Und da sie miteinander gingen und redeten, siehe, da kam ein feuriger Wagen mit feurigen Rossen, die schieden die beiden voneinander; und Elia fuhr also im Wetter gen Himmel.
11ขณะที่ทั้งสองเดินและพูดคุยกันต่อไป ดูสิ มีรถรบเพลิงคันหนึ่งกับม้าเพลิงมาแยกทั้งสองคนออกจากกัน แล้วเอลียาห์ก็ขึ้นสู่สวรรค์ด้วยลมหมุน
12Elisa aber sah es und schrie: Vater, mein Vater, Wagen Israels und seine Reiter! und sah ihn nicht mehr. Und er faßte sein Kleider und zerriß sie in zwei Stücke
12เอลีชาเห็นเหตุการณ์นั้นจึงร้องว่า “บิดาของข้าพเจ้า บิดาของข้าพเจ้า รถรบของอิสราเอลและพลม้าของอิสราเอล!” แล้วเขาก็ไม่เห็นเอลียาห์อีก เอลีชาจึงจับเสื้อผ้าของตนฉีกออกเป็นสองชิ้น
13und hob auf den Mantel Elia's, der ihm entfallen war, und kehrte um und trat an das Ufer des Jordans
13เขาหยิบเสื้อคลุมของเอลียาห์ที่ตกลงมาจากตัวเอลียาห์ขึ้น แล้วกลับไปยืนที่ริมแม่น้ำจอร์แดน
14und nahm den Mantel Elia's, der ihm entfallen war, und schlug ins Wasser und sprach: Wo ist nun der HERR, der Gott Elia's? und schlug ins Wasser; da teilte sich's auf beide Seiten, und Elisa ging hindurch.
14เขาเอาเสื้อคลุมของเอลียาห์ที่ตกลงมานั้นฟาดลงบนผิวน้ำ แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเอลียาห์ อยู่ที่ไหน?” น้ำก็แยกออกจากกัน และเอลีชาก็ข้ามไป
15Und da ihn sahen der Propheten Kinder, die gegenüber zu Jericho waren, sprachen sie: Der Geist Elia's ruht auf Elisa; und gingen ihm entgegen und fielen vor ihm nieder zur Erde
15เมื่อเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะที่เยรีโคซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นเขา พวกเขาพูดว่า “จิตวิญญาณของเอลียาห์มาอยู่กับเอลีชาแล้ว” แล้วพวกเขาก็มาพบเอลีชาและก้มกราบลงกับพื้นต่อหน้าเขา
16und sprachen zu ihm: Siehe, es sind unter deinen Knechten fünfzig Männer, starke leute, die laß gehen und deinen Herrn suchen; vielleicht hat ihn der Geist des HERRN genommen und irgend auf einen Berg oder irgend in ein Tal geworfen. Er aber sprach: Laßt ihn gehen!
16พวกเขาพูดกับเขาว่า “ดูสิ ในหมู่ผู้รับใช้ของท่านมีชายแข็งแรงห้าสิบคน โปรดให้พวกเขาไปตามหาอาจารย์ของท่านเถิด บางทีพระวิญญาณของพระยาห์เวห์อาจยกเขาขึ้นแล้ววางไว้บนภูเขาลูกใดลูกหนึ่งหรือในหุบเขาแห่งใดแห่งหนึ่ง” เขาตอบว่า “อย่าส่งไปเลย”
17Aber sie nötigten ihn, bis daß er nachgab und sprach: Laßt hingehen! Und sie sandte hin fünfzig Männer und suchten ihn drei Tage; aber sie fanden ihn nicht.
17แต่พวกเขารบเร้าเขาจนเอลีชารู้สึกกระดากใจ เขาจึงพูดว่า “ส่งไปเถิด” พวกเขาจึงส่งชายห้าสิบคนไปค้นหาอยู่สามวัน แต่ก็ไม่พบเอลียาห์
18Und kamen wieder zu ihm, da er noch zu Jericho war; und er sprach zu ihnen: Sagte ich euch nicht, ihr solltet nicht hingehen?
18พวกเขากลับมาหาเอลีชาขณะที่เขายังอยู่ที่เยรีโค เขาจึงพูดว่า “ข้าพเจ้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่า ‘อย่าไป’?”
19Und die Männer der Stadt sprachen zu Elisa: Siehe, es ist gut wohnen in dieser Stadt, wie mein Herr sieht; aber es ist böses Wasser und das Land unfruchtbar.
19ชาวเมืองพูดกับเอลีชาว่า “ดูสิ ทำเลของเมืองนี้ดีอย่างที่ท่านเห็น แต่น้ำไม่ดีและแผ่นดินไม่เกิดผล”
20Er sprach: Bringet mir her eine neue Schale und tut Salz darein! Und sie brachten's ihm.
20เขาพูดว่า “เอาโถใบใหม่มาให้ข้าพเจ้า แล้วใส่เกลือลงไป” พวกเขาจึงนำมาให้
21Da ging er hinaus zu der Wasserquelle und warf das Salz hinein und sprach: So spricht der HERR: Ich habe dies Wasser gesund gemacht; es soll hinfort kein Tod noch Unfruchtbarkeit daher kommen.
21เอลีชาออกไปที่ตาน้ำ โยนเกลือลงไป แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เราได้รักษาน้ำนี้แล้ว จากนี้ไปน้ำนี้จะไม่ทำให้มีคนตายหรือทำให้แผ่นดินไม่เกิดผลอีก’”
22Also ward das Wasser gesund bis auf diesen Tag nach dem Wort Elisas, das er redete.
22น้ำนั้นจึงได้รับการรักษาจนถึงทุกวันนี้ ตามคำที่เอลีชากล่าวไว้
23Und er ging hinauf gen Beth-El. Und als er auf dem Wege hinanging, kamen kleine Knaben zur Stadt heraus und spotteten sein und sprachen zu ihm: Kahlkopf, komm herauf! Kahlkopf, komm herauf!
23เอลีชาขึ้นจากที่นั่นไปยังเบธเอล ขณะที่กำลังเดินขึ้นไปตามทาง มีเด็กหนุ่มบางคนออกมาจากเมืองและเยาะเย้ยเขาว่า “ขึ้นไปสิ เจ้าหัวล้าน! ขึ้นไปสิ เจ้าหัวล้าน!”
24Und er wandte sich um; und da er sie sah, fluchte er ihnen im Namen des HERRN. Da kamen zwei Bären aus dem Walde und zerrissen der Kinder zweiundvierzig.
24เขาหันกลับไปมองพวกนั้นและสาปแช่งพวกเขาในพระนามของพระยาห์เวห์ แล้วมีหมีตัวเมียสองตัวออกมาจากป่าและขย้ำเด็กหนุ่มเหล่านั้นสี่สิบสองคน
25Von da ging er auf den Berg Karmel und kehrte um von da gen Samaria.
25เอลีชาไปจากที่นั่นยังภูเขาคารเมล แล้วจากที่นั่นก็กลับไปสะมาเรีย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.