2. Könige 21
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Manasse war zwölf Jahre alt, da er König ward, und regierte fünfundfünfzig Jahre zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Hephzibah.
1มนัสเสห์มีอายุสิบสองปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และเขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มห้าสิบห้าปี มารดาของเขาชื่อเฮฟซีบาห์
2Und er tat, was dem HERRN übel gefiel, nach den Greueln der Heiden, die der HERR vor den Kinder Israel vertrieben hatte,
2เขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ตามสิ่งน่าเกลียดชังของประชาชาติที่พระยาห์เวห์ทรงขับไล่ออกไปต่อหน้าลูกหลานอิสราเอล
3und baute wieder Höhen, die sein Vater Hiskia hatte zerstört, und richtete dem Baal Altäre auf und machte ein Ascherabild, wie Ahab, der König Israels, getan hatte, und betete an alles Heer des Himmels und diente ihnen.
3เพราะเขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงขึ้นใหม่ ทั้งที่เฮเซคียาห์บิดาของเขาได้รื้อถอนสถานบูชาเหล่านั้นไปแล้ว เขาตั้งแท่นบูชาสำหรับบาอัล และสร้างเสาอาเชราห์ เช่นเดียวกับที่อาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอลได้ทำ เขากราบไหว้ดวงดาวทั้งท้องฟ้า และรับใช้สิ่งเหล่านั้น
4Und baute Altäre im Hause des HERRN, davon der HERR gesagt hatte: Ich will meinen Namen zu Jerusalem setzen;
4เขาสร้างแท่นบูชาในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสถึงว่า “เราจะให้นามของเราอยู่ในเยรูซาเล็ม”
5und er baute allem Heer des Himmels Altäre in beiden Höfen am Hause des HERRN.
5เขาสร้างแท่นบูชาสำหรับดวงดาวทั้งท้องฟ้าในลานทั้งสองแห่งพระนิเวศของพระยาห์เวห์
6Und ließ seinen Sohn durchs Feuer gehen und achtete auf Vogelgeschrei und Zeichen und hielt Wahrsager und Zeichendeuter und tat des viel, das dem HERRN übel gefiel, ihn zu erzürnen.
6เขาให้บุตรชายของเขาผ่านไฟ ใช้เวทมนตร์ ใช้คาถาอาคม และติดต่อกับคนทรงวิญญาณและหมอผี เขาทำสิ่งชั่วร้ายมากมายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์เพื่อยั่วยุให้พระองค์ทรงกริ้ว
7Er setzte auch das Bild der Aschera, das er gemacht hatte, in das Haus, von welchem der HERR gesagt hatte: In dies Haus und nach Jerusalem, das ich erwählt habe aus allen Stämmen Israels, will ich meinen Namen setzen ewiglich;
7เขาตั้งรูปแกะสลักของอาเชราห์ที่เขาทำไว้ในพระนิเวศซึ่งพระยาห์เวห์ตรัสแก่ดาวิด และซาโลมอนบุตรของเขาว่า “ในพระนิเวศนี้ และในเยรูซาเล็มซึ่งเราได้เลือกจากเผ่าทั้งหมดของอิสราเอล เราจะให้นามของเราอยู่ตลอดไป
8und will den Fuß Israels nicht mehr bewegen lassen von dem Lande, das ich ihren Vätern gegeben habe, so doch, daß sie halten und tun nach allem, was ich geboten habe, und nach allem Gesetz, das mein Knecht Mose ihnen geboten hat.
8เราจะไม่ทำให้อิสราเอลต้องพเนจรออกจากแผ่นดินที่เราให้แก่บรรพบุรุษของพวกเขาอีก ถ้าพวกเขาเพียงแต่ระมัดระวังปฏิบัติตามทุกสิ่งที่เราได้บัญชาพวกเขา และตามธรรมบัญญัติทั้งหมดที่โมเสสผู้รับใช้ของเราบัญชาพวกเขา”
9Aber sie gehorchten nicht; sondern Manasse verführte sie, daß sie ärger taten denn die Heiden, die der HERR vor den Kindern Israel vertilgt hatte.
9แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง มนัสเสห์ชักนำพวกเขาให้ทำสิ่งชั่วร้ายยิ่งกว่าประชาชาติที่พระยาห์เวห์ทรงทำลายต่อหน้าลูกหลานอิสราเอลเคยทำ
10Da redete der HERR durch seine Knechte, die Propheten, und sprach:
10พระยาห์เวห์ตรัสผ่านผู้รับใช้ของพระองค์คือบรรดาผู้เผยพระวจนะว่า
11Darum daß Manasse, der König Juda's, hat diese Greuel getan, die ärger sind denn alle Greuel, so die Amoriter getan haben, die vor ihm gewesen sind, und hat auch Juda sündigen gemacht mit seinen Götzen;
11“เพราะมนัสเสห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ได้ทำสิ่งน่าเกลียดชังเหล่านี้ และทำชั่วร้ายยิ่งกว่าทุกสิ่งที่ชาวอาโมไรต์ซึ่งอยู่ก่อนเขาได้ทำ ทั้งยังทำให้ยูดาห์ทำบาปด้วยรูปเคารพของเขา
12darum spricht der HERR, der Gott Israels, also: Siehe, ich will Unglück über Jerusalem und Juda bringen, daß, wer es hören wird, dem sollen seine beide Ohren gellen;
12เพราะฉะนั้นพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘ดูสิ เราจะนำภัยร้ายมาเหนือเยรูซาเล็ม และยูดาห์ จนทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้ หูทั้งสองข้างจะอื้อด้วยความตกตะลึง
13und will über Jerusalem die Meßschnur Samarias ziehen und das Richtblei des Hauses Ahab; und will Jerusalem ausschütten, wie man Schüsseln ausschüttet, und will sie umstürzen;
13เราจะขึงเชือกวัดของสะมาเรียเหนือเยรูซาเล็ม และใช้ลูกดิ่งของราชวงศ์อาหับ เราจะเช็ดเยรูซาเล็มเหมือนคนเช็ดจาน คือเช็ดแล้วคว่ำลง
14und ich will die übrigen meines Erbteils verstoßen und sie geben in die Hände ihrer Feinde, daß sie ein Raub und Reißen werden aller ihrer Feinde,
14เราจะทอดทิ้งผู้ที่เหลืออยู่ซึ่งเป็นมรดกของเรา และมอบพวกเขาไว้ในอำนาจของศัตรู พวกเขาจะกลายเป็นเหยื่อ และของปล้นแก่ศัตรูทั้งหมดของพวกเขา
15darum daß sie getan haben, was mir übel gefällt, und haben mich erzürnt von dem Tage an, da ihre Väter aus Ägypten gezogen sind, bis auf diesen Tag.
15เพราะพวกเขาได้ทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของเรา และยั่วยุให้เราโกรธตั้งแต่วันที่บรรพบุรุษของพวกเขาออกจากอียิปต์จนถึงวันนี้’”
16Auch vergoß Manasse sehr viel unschuldig Blut, bis daß Jerusalem allerorten voll ward, außer der Sünde, durch die er Juda sündigen machte, daß sie taten, was dem HERRN übel gefiel.
16ยิ่งกว่านั้นมนัสเสห์ยังหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์มากมายจนเลือดเต็มเยรูซาเล็ม จากปลายด้านหนึ่งถึงอีกด้านหนึ่ง นอกเหนือจากบาปที่เขาทำให้ยูดาห์ทำบาปโดยทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
17Was aber mehr von Manasse zu sagen ist und alles, was er getan hat, und seine Sünde, die er tat, siehe, das ist geschrieben in der Chronik der Könige Juda's.
17ส่วนเหตุการณ์อื่นๆในรัชกาลมนัสเสห์ทุกสิ่งที่เขาทำ และบาปที่เขาทำนั้นไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์หรือ?
18Und Manasse entschlief mit seinen Vätern und ward begraben im Garten an seinem Hause, im Garten Usas. Und sein Sohn Amon ward König an seiner Statt.
18มนัสเสห์ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้ในสวนของบ้านตนเอง คือสวนอุสซา แล้วอาโมนบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
19Zweiundzwanzig Jahre alt war Amon, da er König ward, und regierte zwei Jahre zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Mesullemeth, eine Tochter des Haruz von Jotba.
19อาโมนมีอายุยี่สิบสองปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และเขาครองราชย์ในเยรูซาเล็มสองปี มารดาของเขาชื่อเมชุลเลเมทเป็นบุตรสาวของฮารูสแห่งโยทบาห์
20Und er tat, was dem HERRN übel gefiel, wie sein Vater Manasse getan hatte,
20เขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์เช่นเดียวกับที่มนัสเสห์บิดาของเขาได้ทำ
21und wandelte in allem Wege, den sein Vater gewandelt hatte, und diente allen Götzen, welchen sein Vater gedient hatte, und betete sie an,
21เขาดำเนินตามทางทุกอย่างที่บิดาของเขาดำเนิน และรับใช้รูปเคารพที่บิดาของเขารับใช้ทั้งยังกราบไหว้รูปเหล่านั้น
22und verließ den HERRN, seiner Väter Gott, und wandelte nicht im Wege des HERRN.
22เขาละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขา และไม่ดำเนินในทางของพระยาห์เวห์
23Und seine Knechte machten einen Bund wider Amon und töteten den König in seinem Hause.
23บรรดาผู้รับใช้ของอาโมนร่วมกันกบฏต่อเขา และฆ่ากษัตริย์ในบ้านของเขาเอง
24Aber das Volk im Land schlug alle, die den Bund gemacht hatten wider den König Amon. Und das Volk im Lande machte Josia, seinen Sohn zum König an seiner Statt.
24แต่ประชาชนแห่งแผ่นดินฆ่าทุกคนที่ร่วมกันกบฏต่อกษัตริย์อาโมน แล้วประชาชนแห่งแผ่นดินตั้งโยสิยาห์บุตรของเขาเป็นกษัตริย์แทน
25Was aber Amon mehr getan hat, siehe, das ist geschrieben in der Chronik der Könige Juda's.
25ส่วนเหตุการณ์อื่นๆในรัชกาลอาโมนซึ่งเขาได้ทำนั้นไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์หรือ?
26Und man begrub ihn in seinem Grabe im Garten Usas. Und sein Sohn Josia ward König an seiner Statt.
26เขาถูกฝังในที่ฝังศพของเขาที่สวนอุสซา แล้วโยสิยาห์บุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.