2. Könige 21
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Manasse war zwölf Jahre alt, da er König ward, und regierte fünfundfünfzig Jahre zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Hephzibah.
1Манасе авя дойспрезече ань кынд а ажунс ымпэрат ши а домнит чинчзечь ши чинч де ань ла Иерусалим. Мама са се нумя Хефциба.
2Und er tat, was dem HERRN übel gefiel, nach den Greueln der Heiden, die der HERR vor den Kinder Israel vertrieben hatte,
2Ел а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй, дупэ урычуниле нямурилор пе каре ле изгонисе Домнул динаинтя копиилор луй Исраел.
3und baute wieder Höhen, die sein Vater Hiskia hatte zerstört, und richtete dem Baal Altäre auf und machte ein Ascherabild, wie Ahab, der König Israels, getan hatte, und betete an alles Heer des Himmels und diente ihnen.
3Ел а зидит дин ноу ынэлцимиле пе каре ле дэрымасе татэл сэу, Езекия, а ридикат алтаре луй Баал, а фэкут ун идол ал Астартеей, кум фэкусе Ахаб, ымпэратул луй Исраел, ши с-а ынкинат ынаинтя ынтреӂий оштирь а черурилор ши й-а служит.
4Und baute Altäre im Hause des HERRN, davon der HERR gesagt hatte: Ich will meinen Namen zu Jerusalem setzen;
4А зидит астфел алтаре ын Каса Домнулуй, мэкар кэ Домнул спусесе: „Ын Иерусалим Ымь вой пуне Нумеле.”
5und er baute allem Heer des Himmels Altäre in beiden Höfen am Hause des HERRN.
5А зидит алтаре ынтреӂий оштирь а черурилор ын челе доуэ курць але Касей Домнулуй.
6Und ließ seinen Sohn durchs Feuer gehen und achtete auf Vogelgeschrei und Zeichen und hielt Wahrsager und Zeichendeuter und tat des viel, das dem HERRN übel gefiel, ihn zu erzürnen.
6Шь-а трекут пе фиул сэу прин фок; се ынделетничя ку гичиря ши врэжитория ши а цинут ла ел оамень каре кемау духуриле ши гичяу вииторул. А фэкут дин че ын че май мулт че есте рэу ынаинтя Домнулуй, мыниинду-Л.
7Er setzte auch das Bild der Aschera, das er gemacht hatte, in das Haus, von welchem der HERR gesagt hatte: In dies Haus und nach Jerusalem, das ich erwählt habe aus allen Stämmen Israels, will ich meinen Namen setzen ewiglich;
7А пус идолул Астартеей пе каре-л фэкусе ын каса деспре каре Домнул спусесе луй Давид ши фиулуй сэу Соломон: „Ын каса ачаста ши ын Иерусалим, пе каре л-ам алес дин тоате семинцииле луй Исраел, вряу сэ пун пентру тотдяуна Нумеле Меу.
8und will den Fuß Israels nicht mehr bewegen lassen von dem Lande, das ich ihren Vätern gegeben habe, so doch, daß sie halten und tun nach allem, was ich geboten habe, und nach allem Gesetz, das mein Knecht Mose ihnen geboten hat.
8Ну вой май мута пичорул луй Исраел афарэ дин цара пе каре ам дат-о пэринцилор луй, нумай сэ айбэ грижэ сэ ымплиняскэ тот че ле-ам порунчит ши тоатэ леӂя пе каре ле-а дат-о робул Меу Мойсе.”
9Aber sie gehorchten nicht; sondern Manasse verführte sie, daß sie ärger taten denn die Heiden, die der HERR vor den Kindern Israel vertilgt hatte.
9Дар ей н-ау аскултат; ши Манасе а фост причина пентру каре с-ау рэтэчит ши ау фэкут рэу май мулт декыт нямуриле пе каре ле нимичисе Домнул динаинтя копиилор луй Исраел.
10Da redete der HERR durch seine Knechte, die Propheten, und sprach:
10Атунч, Домнул а ворбит астфел прин робий Сэй, пророчий:
11Darum daß Manasse, der König Juda's, hat diese Greuel getan, die ärger sind denn alle Greuel, so die Amoriter getan haben, die vor ihm gewesen sind, und hat auch Juda sündigen gemacht mit seinen Götzen;
11„Пентру кэ Манасе, ымпэратул луй Иуда, а сэвыршит ачесте урычунь, пентру кэ а фэкут май рэу декыт тот че фэкусерэ ынаинтя луй амориций ши пентру кэ а фэкут ши пе Иуда сэ пэкэтуяскэ прин идолий луй,
12darum spricht der HERR, der Gott Israels, also: Siehe, ich will Unglück über Jerusalem und Juda bringen, daß, wer es hören wird, dem sollen seine beide Ohren gellen;
12ятэ че зиче Домнул Думнезеул луй Исраел: ‘Вой адуче песте Иерусалим ши песте Иуда ненорочирь каре вор асурзи урекиле орькуй ва аузи ворбинду-се де еле.
13und will über Jerusalem die Meßschnur Samarias ziehen und das Richtblei des Hauses Ahab; und will Jerusalem ausschütten, wie man Schüsseln ausschüttet, und will sie umstürzen;
13Вой ынтинде асупра Иерусалимулуй фрынгия ка асупра Самарией ши кумпэна ка асупра касей луй Ахаб ши вой курэца Иерусалимул ка о фарфурие каре се курэцеште ши се рэстоарнэ ку фаца ын жос дупэ че а фост курэцитэ.
14und ich will die übrigen meines Erbteils verstoßen und sie geben in die Hände ihrer Feinde, daß sie ein Raub und Reißen werden aller ihrer Feinde,
14Вой пэрэси рэмэшица моштенирий Меле ши-й вой да ын мыниле врэжмашилор лор; ши вор ажунӂе де жафул ши прада тутурор врэжмашилор лор,
15darum daß sie getan haben, was mir übel gefällt, und haben mich erzürnt von dem Tage an, da ihre Väter aus Ägypten gezogen sind, bis auf diesen Tag.
15пентру кэ ау фэкут че есте рэу ынаинтя Мя ши М-ау мыният дин зиуа кынд ау ешит пэринций лор дин Еӂипт пынэ ын зиуа де азь!’”
16Auch vergoß Manasse sehr viel unschuldig Blut, bis daß Jerusalem allerorten voll ward, außer der Sünde, durch die er Juda sündigen machte, daß sie taten, was dem HERRN übel gefiel.
16Манасе а вэрсат де асеменя мулт сынӂе невиноват, пынэ аколо ынкыт а умплут Иерусалимул де ла ун капэт ла алтул, афарэ де пэкателе пе каре ле-а сэвыршит ши ын каре а тырыт ши пе Иуда, фэкынд че есте рэу ынаинтя Домнулуй.
17Was aber mehr von Manasse zu sagen ist und alles, was er getan hat, und seine Sünde, die er tat, siehe, das ist geschrieben in der Chronik der Könige Juda's.
17Челелалте фапте але луй Манасе, тот че а фэкут ел ши пэкателе ла каре с-а дедат, ну сунт скрисе оаре ын Картя Кроничилор ымпэрацилор луй Иуда?
18Und Manasse entschlief mit seinen Vätern und ward begraben im Garten an seinem Hause, im Garten Usas. Und sein Sohn Amon ward König an seiner Statt.
18Манасе а адормит ку пэринций сэй ши а фост ынгропат ын грэдина касей, ын грэдина луй Уза. Ши ын локул луй а домнит фиул сэу Амон.
19Zweiundzwanzig Jahre alt war Amon, da er König ward, und regierte zwei Jahre zu Jerusalem. Seine Mutter hieß Mesullemeth, eine Tochter des Haruz von Jotba.
19Амон авя доуэзечь ши дой де ань кынд а ажунс ымпэрат ши а домнит дой ань ла Иерусалим. Мама са се кема Мешулемет, фата луй Харуц, дин Иотба.
20Und er tat, was dem HERRN übel gefiel, wie sein Vater Manasse getan hatte,
20Ел а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй, кум фэкусе татэл сэу Манасе;
21und wandelte in allem Wege, den sein Vater gewandelt hatte, und diente allen Götzen, welchen sein Vater gedient hatte, und betete sie an,
21а умблат ын тоатэ каля ын каре умбласе татэл сэу, а служит идолилор кэрора служисе ши татэл сэу ши с-а ынкинат ынаинтя лор;
22und verließ den HERRN, seiner Väter Gott, und wandelte nicht im Wege des HERRN.
22а пэрэсит пе Домнул Думнезеул пэринцилор сэй ши н-а умблат ын каля Домнулуй.
23Und seine Knechte machten einen Bund wider Amon und töteten den König in seinem Hause.
23Служиторий луй Амон ау унелтит ымпотрива луй ши ау оморыт пе ымпэрат ын каса луй.
24Aber das Volk im Land schlug alle, die den Bund gemacht hatten wider den König Amon. Und das Volk im Lande machte Josia, seinen Sohn zum König an seiner Statt.
24Дар попорул цэрий а ловит пе тоць чей че унелтисерэ ымпотрива ымпэратулуй Амон ши попорул цэрий а пус ымпэрат, ын локул сэу, пе фиул сэу Иосия.
25Was aber Amon mehr getan hat, siehe, das ist geschrieben in der Chronik der Könige Juda's.
25Челелалте фапте але луй Амон ши че а фэкут ел ну сунт скрисе оаре ын Картя Кроничилор ымпэрацилор луй Иуда?
26Und man begrub ihn in seinem Grabe im Garten Usas. Und sein Sohn Josia ward König an seiner Statt.
26Л-ау ынгропат ын мормынтул сэу, ын грэдина луй Уза. Ши ын локул луй а домнит фиул сэу Иосия.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.