2. Könige 13
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Im dreiundzwanzigsten Jahr des Joas, des Sohnes Ahasjas, des Königs Juda's, ward Joahas, der Sohn Jehus, König über Israel zu Samaria siebzehn Jahre;
1Ын ал доуэзечь ши трейля ан ал луй Иоас, фиул луй Ахазия, ымпэратул луй Иуда, а ынчепут сэ домняскэ песте Исраел ла Самария Иоахаз, фиул луй Иеху. А домнит шаптеспрезече ань.
2und er tat, was dem HERRN übel gefiel, und wandelte nach den Sünden Jerobeams, des Sohnes Nebats, der Israel sündigen machte, und ließ nicht davon.
2Ел а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй; а сэвыршит ачеляшь пэкате ка Иеробоам, фиул луй Небат, каре фэкусе пе Исраел сэ пэкэтуяскэ, ши ну с-а абэтут де ла еле.
3Und des HERRN Zorn ergrimmte über Israel, und er gab sie in die Hand Hasaels, des Königs von Syrien, und Benhadads, des Sohnes Hasaels, die ganze Zeit.
3Домнул С-а апринс де мыние ымпотрива луй Исраел ши й-а дат ын мыниле луй Хазаел, ымпэратул Сирией, ши ын мыниле луй Бен-Хадад, фиул луй Хазаел, тот тимпул кыт ау трэит ымпэраций ачештя.
4Aber Joahas bat des HERRN Angesucht. Und der HERR erhörte ihn; denn er sah den Jammer Israels an, wie sie der König von Syrien drängte.
4Иоахаз с-а ругат Домнулуй. Домнул л-а аскултат, кэч а вэзут апэсаря суб каре циня ымпэратул Сирией пе Исраел,
5Und der HERR gab Israel einen Heiland, der sie aus der Gewalt der Syrer führte, daß die Kinder Israel in ihren Hütten wohnten wie zuvor.
5ши Домнул а дат ун избэвитор луй Исраел. Копиий луй Исраел ау скэпат дин мыниле сириенилор ши ау локуит ын кортуриле лор ка май ынаинте.
6Doch sie ließen nicht von der Sünde des Hauses Jerobeams, der Israel sündigen machte, sondern wandelten darin. Auch blieb stehen das Ascherabild zu Samaria.
6Дар ну с-ау абэтут де ла пэкателе касей луй Иеробоам, каре фэкусе пе Исраел сэ пэкэтуяскэ, с-ау дедат ши ей ла еле ши кяр идолул Астартеей стэтя ынкэ ын пичоаре ла Самария.
7Denn es war des Volks des Joahas nicht mehr übriggeblieben als fünfzig Reiter, zehn Wagen und zehntausend Mann Fußvolk. Denn der König von Syrien hatte sie umgebracht und hatte sie gemacht wie Staub beim Dreschen.
7Дин тот попорул, луй Иоахаз Домнул ну-й лэсасе декыт чинчзечь де кэлэрець, зече каре ши зече мий де педестрашь, кэч ымпэратул Сирией ый прэпэдисе ши-й фэкусе ка пулберя пе каре о калчь ын пичоаре.
8Was aber mehr von Joahas zu sagen ist und alles, was er getan hat, und seine Macht, siehe, das ist geschrieben in der Chronik der Könige Israels.
8Челелалте фапте але луй Иоахаз, тот че а фэкут ел ши испрэвиле луй ну сунт скрисе оаре ын Картя Кроничилор ымпэрацилор луй Исраел?
9Und Joahas entschlief mit seinen Vätern, und man begrub ihn zu Samaria. Und sein Sohn Joas ward König an seiner Statt.
9Иоахаз а адормит ку пэринций сэй ши л-ау ынгропат ла Самария. Ши ын локул луй а домнит фиул сэу Иоас.
10Im siebenunddreißigsten Jahr des Joas, des Königs in Juda, ward Joas, der Sohn Joahas, König über Israel zu Samaria sechzehn Jahre;
10Ын ал трейзечь ши шаптеля ан ал луй Иоас, ымпэратул луй Иуда, а ынчепут сэ домняскэ песте Исраел ла Самария Иоас, фиул луй Иоахаз. А домнит шайспрезече ань.
11und er tat, was dem HERRN übel gefiel, und ließ nicht von allen Sünden Jerobeams, des Sohnes Nebats, der Israel sündigen machte, sondern wandelte darin.
11Ел а фэкут че есте рэу ынаинтя Домнулуй; ну с-а абэтут де ла ничунул дин пэкателе луй Иеробоам, фиул луй Небат, каре фэкусе пе Исраел сэ пэкэтуяскэ, ши с-а дедат ла еле ка ши ел.
12Was aber mehr von Joas zu sagen ist und was er getan hat und seine Macht, wie er mit Amazja, dem König Juda's, gestritten hat, siehe, das ist geschrieben in der Chronik der Könige Israels.
12Челелалте фапте але луй Иоас, тот че а фэкут ел, испрэвиле луй ши рэзбоюл пе каре л-а авут ку Амация, ымпэратул луй Иуда, ну сунт скрисе оаре ын Картя Кроничилор ымпэрацилор луй Исраел?
13Und Joas entschlief mit seinen Vätern, und Jerobeam saß auf seinem Stuhl. Joas aber ward begraben zu Samaria bei den Königen Israels.
13Иоас а адормит ку пэринций сэй. Ши пе скаунул луй де домние с-а суит Иеробоам. Иоас а фост ынгропат ла Самария ку ымпэраций луй Исраел.
14Elisa aber war krank, daran er auch starb. Und Joas, der König Israels, kam zu ihm hinab und weinte vor ihm und sprach: Mein Vater, mein Vater! Wagen Israels und seine Reiter!
14Елисей с-а ымболнэвит де о боалэ, де каре а мурит. Иоас, ымпэратул луй Исраел, с-а коборыт ла ел, а плынс пе фаца луй ши а зис: „Пэринте, пэринте! Карул луй Исраел ши кэлэримя луй!”
15Elisa aber sprach zu ihm: Nimm Bogen und Pfeile! Und da er den Bogen und die Pfeile nahm,
15Елисей й-а зис: „Я ун арк ши сэӂець.” Ши а луат ун арк ши ниште сэӂець.
16sprach er zum König Israels: Spanne mit deiner Hand den Bogen! Und er spannte mit seiner Hand. Und Elisa legte seine Hand auf des Königs Hand
16Апой Елисей а зис ымпэратулуй луй Исраел: „Ынкордязэ аркул ку мына та.” Ши, дупэ че л-а ынкордат ку мына луй, Елисей шь-а пус мыниле пе мыниле ымпэратулуй
17und sprach: Tu das Fenster auf gegen Morgen! Und er tat's auf. Und Elisa sprach: Schieß! Und er schoß. Er aber sprach: Ein Pfeil des Heils vom HERRN, ein Pfeil des Heils wider die Syrer; und du wirst die Syrer schlagen zu Aphek, bis sie aufgerieben sind.
17ши а зис: „Дескиде ферястра динспре рэсэрит.” Ши а дескис-о. Елисей а зис: „Траӂе.” Ши а трас. Елисей а зис: „Ачаста есте о сэӂятэ де избэвире дин партя Домнулуй, о сэӂятэ де избэвире ымпотрива сириенилор – вей бате пе сириень ла Афек пынэ ый вей нимичи.”
18Und er sprach: Nimm die Pfeile! Und da er sie nahm, sprach er zum König Israels: Schlage die Erde! Und er schlug dreimal und stand still.
18Елисей а май зис: „Я сэӂець.” Ши а луат. Елисей а зис ымпэратулуй луй Исраел: „Ловеште ын пэмынт!” Ши а ловит де трей орь, апой с-а оприт.
19Da ward der Mann Gottes zornig auf ihn und sprach: Hättest du fünf-oder sechsmal geschlagen, so würdest du die Syrer geschlagen haben, bis sie aufgerieben wären; nun aber wirst du sie dreimal schlagen.
19Омул луй Думнезеу с-а мыният пе ел ши а зис: „Требуя сэ ловешть де чинч сау шасе орь: атунч ай фи бэтут пе сириень пынэ й-ай фи нимичит, акум ый вей бате нумай де трей орь.”
20Da aber Elisa gestorben war und man ihn begraben hatte, fielen die Kriegsleute der Moabiter ins Land desselben Jahres.
20Елисей а мурит ши а фост ынгропат. Ын анул урмэтор, ау интрат ын царэ ниште чете де моабиць.
21Und es begab sich, daß man einen Mann begrub; da sie aber die Kriegsleute sahen, warfen sie den Mann in Elisas Grab. Und da er hinabkam und die Gebeine Elisas berührte, ward er lebendig und trat auf seine Füße.
21Ши, пе кынд ынгропау ун ом, ятэ кэ ау зэрит уна дин ачесте чете ши ау арункат пе омул ачела ын мормынтул луй Елисей. Омул с-а атинс де оаселе луй Елисей ши а ынвият ши с-а скулат пе пичоаре.
22Also zwang nun Hasael, der König von Syrien, Israel, solange Joahas lebte.
22Хазаел, ымпэратул Сирией, асуприсе пе Исраел тот тимпул веций луй Иоахаз.
23Aber der HERR tat ihnen Gnade und erbarmte sich ihrer und wandte sich zu ihnen um seines Bundes willen mit Abraham, Isaak und Jakob und wollte sie nicht verderben, verwarf sie auch nicht von seinem Angesicht bis auf diese Stunde.
23Дар Домнул С-а ындурат де ей ши а авут милэ де ей, Шь-а ынторс Фаца спре ей дин причина легэмынтулуй Сэу ку Авраам, Исаак ши Иаков, н-а врут сэ-й нимичяскэ ши пынэ акум ну й-а лепэдат де ла Фаца Луй.
24Und Hasael, der König von Syrien, starb, und sein Sohn Benhadad ward König an seiner Statt.
24Хазаел, ымпэратул Сирией, а мурит ши ын локул луй а домнит фиул сэу Бен-Хадад.
25Joas aber nahm wieder die Städte aus der Hand Benhadads, des Sohnes Hasaels, die er aus der Hand seines Vaters Joahas genommen hatte im Streit. Dreimal schlug ihn Joas und brachte die Städte Israels wieder.
25Иоас, фиул луй Иоахаз, а луат ынапой дин мыниле луй Бен-Хадад, фиул луй Хазаел, четэциле луате де Хазаел де ла Иоахаз, татэл сэу, ын тимпул рэзбоюлуй. Иоас л-а бэтут де трей орь ши а луат ынапой четэциле луй Исраел.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.