מְלָכִים ב 8
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וֶאֱלִישָׁ֡ע דִּבֶּ֣ר אֶל־הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר־הֶחֱיָ֨ה אֶת־בְּנָ֜הּ לֵאמֹ֗ר ק֤וּמִי וּלְכִי֙ *אַתִּי (אַ֣תְּ) וּבֵיתֵ֔ךְ וְג֖וּרִי בַּאֲשֶׁ֣ר תָּג֑וּרִי כִּֽי־קָרָ֤א יְהוָה֙ לָֽרָעָ֔ב וְגַם־בָּ֥א אֶל־הָאָ֖רֶץ שֶׁ֥בַע שָׁנִֽים׃
1ก่อนหน้านี้ เอลีชาได้พูดกับหญิงที่เขาทำให้ลูกชายของนางกลับมีชีวิตว่า “ลุกขึ้นเถิด เจ้ากับครอบครัวจงออกไปพักอาศัยชั่วคราวที่ใดก็ตามที่อยู่ได้ เพราะพระยาห์เวห์ทรงเรียกให้เกิดการกันดารอาหารและมันจะเกิดขึ้นในแผ่นดินเป็นเวลาเจ็ดปี”
2וַתָּ֙קָם֙ הָֽאִשָּׁ֔ה וַתַּ֕עַשׂ כִּדְבַ֖ר אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים וַתֵּ֤לֶךְ הִיא֙ וּבֵיתָ֔הּ וַתָּ֥גָר בְּאֶֽרֶץ־פְּלִשְׁתִּ֖ים שֶׁ֥בַע שָׁנִֽים׃
2หญิงนั้นจึงลุกขึ้นทำตามคำของคนของพระเจ้า นางกับครอบครัวไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตียเจ็ดปี
3וַיְהִ֗י מִקְצֵה֙ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֔ים וַתָּ֥שָׁב הָאִשָּׁ֖ה מֵאֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֑ים וַתֵּצֵא֙ לִצְעֹ֣ק אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ אֶל־בֵּיתָ֖הּ וְאֶל־שָׂדָֽהּ׃
3เมื่อครบเจ็ดปี หญิงนั้นก็กลับจากแผ่นดินฟีลิสเตีย แล้วไปวิงวอนกษัตริย์ขอบ้านและที่ดินของนางคืน
4וְהַמֶּ֗לֶךְ מְדַבֵּר֙ אֶל־גֵּ֣חֲזִ֔י נַ֥עַר אִישׁ־הָאֱלֹהִ֖ים לֵאמֹ֑ר סַפְּרָה־נָּ֣א לִ֔י אֵ֥ת כָּל־הַגְּדֹלֹ֖ות אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה אֱלִישָֽׁע׃
4ขณะนั้นกษัตริย์กำลังพูดกับเกหะซีผู้รับใช้ของคนของพระเจ้าว่า “โปรดเล่าเรื่องยิ่งใหญ่ทั้งหมดที่เอลีชาทำให้ข้าฟัง”
5וַ֠יְהִי ה֥וּא מְסַפֵּ֣ר לַמֶּלֶךְ֮ אֵ֣ת אֲשֶׁר־הֶחֱיָ֣ה אֶת־הַמֵּת֒ וְהִנֵּ֨ה הָאִשָּׁ֜ה אֲשֶׁר־הֶחֱיָ֤ה אֶת־בְּנָהּ֙ צֹעֶ֣קֶת אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ עַל־בֵּיתָ֖הּ וְעַל־שָׂדָ֑הּ וַיֹּ֤אמֶר גֵּֽחֲזִי֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ זֹ֚את הָֽאִשָּׁ֔ה וְזֶה־בְּנָ֖הּ אֲשֶׁר־הֶחֱיָ֥ה אֱלִישָֽׁע׃
5ขณะที่เกหะซีกำลังเล่าให้กษัตริย์ฟังว่าเอลีชาทำให้คนตายกลับมีชีวิตได้อย่างไร ดูสิ หญิงที่เอลีชาทำให้ลูกชายของนางกลับมีชีวิตก็มาวิงวอนกษัตริย์เรื่องบ้านและที่ดินของนางพอดี เกหะซีจึงพูดว่า “ท่านกษัตริย์ นายของข้า นี่คือหญิงคนนั้นและนี่คือลูกชายของนางที่เอลีชาทำให้กลับมีชีวิต”
6וַיִּשְׁאַ֥ל הַמֶּ֛לֶךְ לָאִשָּׁ֖ה וַתְּסַפֶּר־לֹ֑ו וַיִּתֶּן־לָ֣הּ הַמֶּלֶךְ֩ סָרִ֨יס אֶחָ֜ד לֵאמֹ֗ר הָשֵׁ֤יב אֶת־כָּל־אֲשֶׁר־לָהּ֙ וְאֵת֙ כָּל־תְּבוּאֹ֣ת הַשָּׂדֶ֔ה מִיֹּ֛ום עָזְבָ֥ה אֶת־הָאָ֖רֶץ וְעַד־עָֽתָּה׃ פ
6เมื่อกษัตริย์ถาม หญิงนั้นก็เล่าเรื่องให้ฟัง กษัตริย์จึงแต่งตั้งเจ้าหน้าที่คนหนึ่งให้ดูแลเรื่องของนางพร้อมสั่งว่า “คืนทุกสิ่งที่เป็นของนาง รวมทั้งผลผลิตทั้งหมดจากที่ดินตั้งแต่วันที่นางออกจากแผ่นดินจนถึงวันนี้”
7וַיָּבֹ֤א אֱלִישָׁע֙ דַּמֶּ֔שֶׂק וּבֶן־הֲדַ֥ד מֶֽלֶךְ־אֲרָ֖ם חֹלֶ֑ה וַיֻּגַּד־לֹ֣ו לֵאמֹ֔ר בָּ֛א אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים עַד־הֵֽנָּה׃
7เอลีชาไปดามัสกัส ขณะนั้นเบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียกำลังป่วย มีคนบอกเขาว่า “คนของพระเจ้ามาที่นี่แล้ว”
8וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶל־חֲזָהאֵ֗ל קַ֤ח בְּיָֽדְךָ֙ מִנְחָ֔ה וְלֵ֕ךְ לִקְרַ֖את אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים וְדָרַשְׁתָּ֙ אֶת־יְהוָ֤ה מֵֽאֹותֹו֙ לֵאמֹ֔ר הַאֶחְיֶ֖ה מֵחֳלִ֥י זֶֽה׃
8กษัตริย์กล่าวกับฮาซาเอลว่า “นำของกำนัลติดมือไปด้วย ไปพบคนของพระเจ้า แล้วถามพระยาห์เวห์ผ่านเขาว่า ‘ข้าจะหายจากอาการป่วยนี้หรือไม่?’”
9וַיֵּ֣לֶךְ חֲזָאֵל֮ לִקְרָאתֹו֒ וַיִּקַּ֨ח מִנְחָ֤ה בְיָדֹו֙ וְכָל־ט֣וּב דַּמֶּ֔שֶׂק מַשָּׂ֖א אַרְבָּעִ֣ים גָּמָ֑ל וַיָּבֹא֙ וַיַּעֲמֹ֣ד לְפָנָ֔יו וַיֹּ֗אמֶר בִּנְךָ֙ בֶן־הֲדַ֤ד מֶֽלֶךְ־אֲרָם֙ שְׁלָחַ֤נִי אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר הַאֶחְיֶ֖ה מֵחֳלִ֥י זֶֽה׃
9ฮาซาเอลจึงไปพบเอลีชาโดยนำของกำนัลซึ่งเป็นของดีทุกอย่างจากดามัสกัสบรรทุกบนอูฐสี่สิบตัวไปด้วย เขามายืนต่อหน้าเอลีชาและพูดว่า “เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งซีเรียผู้เป็นบุตรของท่านส่งข้ามาถามว่า ‘ข้าจะหายจากอาการป่วยนี้หรือไม่?’”
10וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ אֱלִישָׁ֔ע לֵ֥ךְ אֱמָר־*לֹא (לֹ֖ו) חָיֹ֣ה תִחְיֶ֑ה וְהִרְאַ֥נִי יְהוָ֖ה כִּֽי־מֹ֥ות יָמֽוּת׃
10เอลีชาตอบว่า “ไปบอกเขาว่า ‘ท่านจะหายอย่างแน่นอน’ แต่พระยาห์เวห์ทรงสำแดงแก่ข้าว่าเขาจะตายอย่างแน่นอน”
11וַיַּעֲמֵ֥ד אֶת־פָּנָ֖יו וַיָּ֣שֶׂם עַד־בֹּ֑שׁ וַיֵּ֖בְךְּ אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִֽים׃
11เอลีชาจ้องฮาซาเอลอย่างแน่วแน่จนเกิดความอึดอัด แล้วคนของพระเจ้าก็ร้องไห้
12וַיֹּ֣אמֶר חֲזָאֵ֔ל מַדּ֖וּעַ אֲדֹנִ֣י בֹכֶ֑ה וַיֹּ֡אמֶר כִּֽי־יָדַ֡עְתִּי אֵ֣ת אֲשֶׁר־תַּעֲשֶׂה֩ לִבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל רָעָ֗ה מִבְצְרֵיהֶ֞ם תְּשַׁלַּ֤ח בָּאֵשׁ֙ וּבַחֻֽרֵיהֶם֙ בַּחֶ֣רֶב תַּהֲרֹ֔ג וְעֹלְלֵיהֶ֣ם תְּרַטֵּ֔שׁ וְהָרֹתֵיהֶ֖ם תְּבַקֵּֽעַ׃
12ฮาซาเอลถามว่า “นายของข้า ทำไมท่านจึงร้องไห้?” เขาตอบว่า “เพราะข้ารู้ถึงความชั่วร้ายที่เจ้าจะทำต่อชาวอิสราเอล เจ้าจะเผาป้อมปราการของพวกเขา ฆ่าชายหนุ่มด้วยดาบ ทุบเด็กเล็กจนแหลก และผ่าท้องหญิงมีครรภ์”
13וַיֹּ֣אמֶר חֲזָהאֵ֔ל כִּ֣י מָ֤ה עַבְדְּךָ֙ הַכֶּ֔לֶב כִּ֣י יַעֲשֶׂ֔ה הַדָּבָ֥ר הַגָּדֹ֖ול הַזֶּ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֱלִישָׁ֔ע הִרְאַ֧נִי יְהוָ֛ה אֹתְךָ֖ מֶ֥לֶךְ עַל־אֲרָֽם׃
13ฮาซาเอลพูดว่า “แต่ผู้รับใช้ของท่านเป็นเพียงสุนัข จะทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร?” เอลีชาตอบว่า “พระยาห์เวห์ทรงสำแดงแก่ข้าว่าเจ้าจะเป็นกษัตริย์เหนือซีเรีย”
14וַיֵּ֣לֶךְ ׀ מֵאֵ֣ת אֱלִישָׁ֗ע וַיָּבֹא֙ אֶל־אֲדֹנָ֔יו וַיֹּ֣אמֶר לֹ֔ו מָֽה־אָמַ֥ר לְךָ֖ אֱלִישָׁ֑ע וַיֹּ֕אמֶר אָ֥מַר לִ֖י חָיֹ֥ה תִחְיֶֽה׃
14ฮาซาเอลจึงจากเอลีชาและกลับไปหานายของตน กษัตริย์ถามเขาว่า “เอลีชาพูดอะไรกับเจ้า?” เขาตอบว่า “เขาบอกว่าท่านจะหายอย่างแน่นอน”
15וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת וַיִּקַּ֤ח הַמַּכְבֵּר֙ וַיִּטְבֹּ֣ל בַּמַּ֔יִם וַיִּפְרֹ֥שׂ עַל־פָּנָ֖יו וַיָּמֹ֑ת וַיִּמְלֹ֥ךְ חֲזָהאֵ֖ל תַּחְתָּֽיו׃ פ
15วันรุ่งขึ้นฮาซาเอลเอาผ้าหนาไปชุบน้ำแล้วคลุมลงบนใบหน้าของกษัตริย์จนเขาตาย จากนั้นฮาซาเอลก็ขึ้นครองราชย์แทน
16וּבִשְׁנַ֣ת חָמֵ֗שׁ לְיֹורָ֤ם בֶּן־אַחְאָב֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וִיהֹושָׁפָ֖ט מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה מָלַ֛ךְ יְהֹורָ֥ם בֶּן־יְהֹושָׁפָ֖ט מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה׃
16ในปีที่ห้าของโยรัมบุตรอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอล ขณะที่เยโฮชาฟัทเป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์ เยโฮรัมบุตรเยโฮชาฟัทขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์
17בֶּן־שְׁלֹשִׁ֥ים וּשְׁתַּ֛יִם שָׁנָ֖ה הָיָ֣ה בְמָלְכֹ֑ו וּשְׁמֹנֶ֣ה *שָׁנָה (שָׁנִ֔ים) מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
17เขามีอายุสามสิบสองปี เมื่อขึ้นครองราชย์ และครองราชย์ที่เยรูซาเล็มแปดปี
18וַיֵּ֨לֶךְ בְּדֶ֣רֶךְ ׀ מַלְכֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל כַּאֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ בֵּ֣ית אַחְאָ֔ב כִּ֚י בַּת־אַחְאָ֔ב הָֽיְתָה־לֹּ֖ו לְאִשָּׁ֑ה וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃
18เขาดำเนินตามทางของกษัตริย์แห่งอิสราเอลเช่นเดียวกับวงศ์อาหับ เพราะเขาแต่งงานกับบุตรสาวของอาหับ เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
19וְלֹֽא־אָבָ֤ה יְהוָה֙ לְהַשְׁחִ֣ית אֶת־יְהוּדָ֔ה לְמַ֖עַן דָּוִ֣ד עַבְדֹּ֑ו כַּאֲשֶׁ֣ר אָֽמַר־לֹ֗ו לָתֵ֨ת לֹ֥ו נִ֛יר לְבָנָ֖יו כָּל־הַיָּמִֽים׃
19แต่พระยาห์เวห์ไม่ทรงประสงค์จะทำลายยูดาห์ เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ ตามที่ทรงสัญญาว่าจะประทานตะเกียงให้ดาวิดและลูกหลานของเขาตลอดไป
20בְּיָמָיו֙ פָּשַׁ֣ע אֱדֹ֔ום מִתַּ֖חַת יַד־יְהוּדָ֑ה וַיַּמְלִ֥כוּ עֲלֵיהֶ֖ם מֶֽלֶךְ׃
20ในสมัยของเขา เอโดมกบฏต่ออำนาจของยูดาห์และตั้งกษัตริย์ของตนเอง
21וַיַּעֲבֹ֤ר יֹורָם֙ צָעִ֔ירָה וְכָל־הָרֶ֖כֶב עִמֹּ֑ו וַֽיְהִי־ה֞וּא קָ֣ם לַ֗יְלָה וַיַּכֶּ֨ה אֶת־אֱדֹ֜ום הַסֹּבֵ֤יב אֵלָיו֙ וְאֵת֙ שָׂרֵ֣י הָרֶ֔כֶב וַיָּ֥נָס הָעָ֖ם לְאֹהָלָֽיו׃
21โยรัมจึงข้ามไปยังซาอีร์พร้อมรถศึกทั้งหมดของเขา เขาลุกขึ้นในเวลากลางคืนพร้อมกับบรรดาผู้บัญชาการรถศึกแล้วโจมตีชาวเอโดมที่ล้อมเขาไว้ คนทั้งหลายก็หนีกลับกระโจมของตน
22וַיִּפְשַׁ֣ע אֱדֹ֗ום מִתַּ֙חַת֙ יַד־יְהוּדָ֔ה עַ֖ד הַיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה אָ֛ז תִּפְשַׁ֥ע לִבְנָ֖ה בָּעֵ֥ת הַהִֽיא׃
22เอโดมจึงกบฏต่ออำนาจของยูดาห์มาจนถึงทุกวันนี้และลิบนาห์ก็กบฏในเวลาเดียวกัน
23וְיֶ֛תֶר דִּבְרֵ֥י יֹורָ֖ם וְכָל־אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה הֲלֹֽוא־הֵ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־סֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לְמַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה׃
23ส่วนเหตุการณ์อื่นๆในรัชกาลโยรัมและทุกสิ่งที่เขาทำไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารของบรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์หรือ?
24וַיִּשְׁכַּ֤ב יֹורָם֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַיִּקָּבֵ֥ר עִם־אֲבֹתָ֖יו בְּעִ֣יר דָּוִ֑ד וַיִּמְלֹ֛ךְ אֲחַזְיָ֥הוּ בְנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃ פ
24โยรัมล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษในนครดาวิด อาหัสยาห์บุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
25בִּשְׁנַת֙ שְׁתֵּים־עֶשְׂרֵ֣ה שָׁנָ֔ה לְיֹורָ֥ם בֶּן־אַחְאָ֖ב מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל מָלַ֛ךְ אֲחַזְיָ֥הוּ בֶן־יְהֹורָ֖ם מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה׃
25ในปีที่สิบสองของโยรัมบุตรอาหับกษัตริย์แห่งอิสราเอล อาหัสยาห์บุตรเยโฮรัมกษัตริย์แห่งยูดาห์ขึ้นครองราชย์
26בֶּן־עֶשְׂרִ֨ים וּשְׁתַּ֤יִם שָׁנָה֙ אֲחַזְיָ֣הוּ בְמָלְכֹ֔ו וְשָׁנָ֣ה אַחַ֔ת מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם וְשֵׁ֤ם אִמֹּו֙ עֲתַלְיָ֔הוּ בַּת־עָמְרִ֖י מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל׃
26อาหัสยาห์มีอายุยี่สิบสองปี เมื่อขึ้นครองราชย์ และครองราชย์ที่เยรูซาเล็มหนึ่งปี มารดาของเขาชื่ออาธาลิยาห์บุตรสาวของอมรีกษัตริย์แห่งอิสราเอล
27וַיֵּ֗לֶךְ בְּדֶ֙רֶךְ֙ בֵּ֣ית אַחְאָ֔ב וַיַּ֧עַשׂ הָרַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָ֖ה כְּבֵ֣ית אַחְאָ֑ב כִּ֛י חֲתַ֥ן בֵּית־אַחְאָ֖ב הֽוּא׃
27เขาดำเนินตามทางของวงศ์อาหับและทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์เช่นเดียวกับวงศ์อาหับ เพราะเขาเป็นเขยของวงศ์อาหับ
28וַיֵּ֜לֶךְ אֶת־יֹורָ֣ם בֶּן־אַחְאָ֗ב לַמִּלְחָמָ֛ה עִם־חֲזָהאֵ֥ל מֶֽלֶךְ־אֲרָ֖ם בְּרָמֹ֣ת גִּלְעָ֑ד וַיַּכּ֥וּ אֲרַמִּ֖ים אֶת־יֹורָֽם׃
28เขาไปกับโยรัมบุตรอาหับทำสงครามกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งซีเรียที่ราโมทกิเลอาด และชาวซีเรียทำให้โยรัมบาดเจ็บ
29וַיָּשָׁב֩ יֹורָ֨ם הַמֶּ֜לֶךְ לְהִתְרַפֵּ֣א בְיִזְרְעֶ֗אל מִן־הַמַּכִּים֙ אֲשֶׁ֨ר יַכֻּ֤הוּ אֲרַמִּים֙ בָּֽרָמָ֔ה בְּהִלָּ֣חֲמֹ֔ו אֶת־חֲזָהאֵ֖ל מֶ֣לֶךְ אֲרָ֑ם וַאֲחַזְיָ֨הוּ בֶן־יְהֹורָ֜ם מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה יָרַ֡ד לִרְאֹ֞ות אֶת־יֹורָ֧ם בֶּן־אַחְאָ֛ב בְּיִזְרְעֶ֖אל כִּֽי־חֹלֶ֥ה הֽוּא׃ פ
29กษัตริย์โยรัมกลับไปยังยิสเรเอลเพื่อรักษาบาดแผลที่ชาวซีเรียทำให้เขาได้รับที่รามาห์ ขณะเขารบกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งซีเรีย อาหัสยาห์บุตรเยโฮรัมกษัตริย์แห่งยูดาห์ลงไปเยี่ยมโยรัมบุตรอาหับที่ยิสเรเอล เพราะโยรัมป่วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.