กิจการ 26
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1อากริปปากล่าวกับเปาโลว่า “ท่านได้รับอนุญาตให้พูดแก้ต่างให้ตนเองได้” แล้วเปาโลก็ยื่นมือออกและเริ่มแก้ต่าง
1Then Agrippa said unto Paul, Thou art permitted to speak for thyself. Then Paul stretched forth the hand, and answered for himself:
2“กษัตริย์อากริปปา ข้าพเจ้าถือว่าตนโชคดีที่วันนี้ได้มาแก้ต่างต่อหน้าท่านในเรื่องทุกอย่างที่ชาวยิวกล่าวหาข้าพเจ้า
2I think myself happy, king Agrippa, because I shall answer for myself this day before thee touching all the things whereof I am accused of the Jews:
3โดยเฉพาะเพราะท่านรู้ธรรมเนียมและข้อโต้เถียงทั้งหมดในหมู่ชาวยิวเป็นอย่างดี เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าขอให้ท่านกรุณาอดทนฟังข้าพเจ้า
3Especially because I know thee to be expert in all customs and questions which are among the Jews: wherefore I beseech thee to hear me patiently.
4“ชาวยิวทุกคนรู้ว่าข้าพเจ้าดำเนินชีวิตอย่างไรมาตั้งแต่วัยหนุ่ม เพราะตั้งแต่แรกข้าพเจ้าก็อยู่ท่ามกลางชนชาติของข้าพเจ้าเองและในกรุงเยรูซาเล็ม
4My manner of life from my youth, which was at the first among mine own nation at Jerusalem, know all the Jews;
5พวกเขารู้จักข้าพเจ้ามาตั้งแต่ต้น และถ้าพวกเขายอมเป็นพยานก็ยืนยันได้ว่าข้าพเจ้าเคยดำเนินชีวิตเป็นฟาริสีตามนิกายที่เคร่งครัดที่สุดในศาสนาของเรา
5Which knew me from the beginning, if they would testify, that after the most straitest sect of our religion I lived a Pharisee.
6บัดนี้ข้าพเจ้ายืนอยู่ที่นี่เพื่อรับการพิพากษา เพราะความหวังในคำสัญญาที่พระเจ้าประทานแก่บรรพบุรุษของเรา
6And now I stand and am judged for the hope of the promise made of God unto our fathers:
7คำสัญญานี้เป็นสิ่งที่สิบสองเผ่าของพวกเราหวังว่าจะได้รับ ขณะที่พวกเขาปรนนิบัติพระเจ้าอย่างจริงจังทั้งกลางวันและกลางคืน กษัตริย์อากริปปา เพราะความหวังนี้เอง ชาวยิวจึงกล่าวหาข้าพเจ้า!
7Unto which promise our twelve tribes, instantly serving God day and night, hope to come. For which hope’s sake, king Agrippa, I am accused of the Jews.
8ทำไมพวกคุณจึงเห็นว่าเป็นเรื่องไม่น่าเชื่อ หากพระเจ้าทำให้คนตายฟื้นขึ้น?
8Why should it be thought a thing incredible with you, that God should raise the dead?
9“ข้าพเจ้าเองเคยคิดอย่างแน่วแน่ว่า ข้าพเจ้าควรทำหลายอย่างต่อต้านพระนามของพระเยซูชาวนาซาเร็ธ
9I verily thought with myself, that I ought to do many things contrary to the name of Jesus of Nazareth.
10และข้าพเจ้าก็ทำเช่นนั้นในกรุงเยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าจับผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้าหลายคนขังคุก โดยได้รับสิทธิอำนาจจากเหล่าหัวหน้าปุโรหิต และเมื่อพวกเขาถูกประหาร ข้าพเจ้าก็ลงคะแนนเห็นชอบด้วย
10Which thing I also did in Jerusalem: and many of the saints did I shut up in prison, having received authority from the chief priests; and when they were put to death, I gave my voice against them .
11ข้าพเจ้าลงโทษพวกเขาบ่อยครั้งตามธรรมศาลา และพยายามบังคับให้พวกเขากล่าวหมิ่นประมาท ข้าพเจ้าโกรธแค้นพวกเขาอย่างรุนแรงจนตามไปข่มเหงแม้ในเมืองต่างแดน
11And I punished them oft in every synagogue, and compelled them to blaspheme; and being exceedingly mad against them, I persecuted them even unto strange cities.
12“ด้วยเหตุนี้ ขณะที่ข้าพเจ้าเดินทางไปเมืองดามัสกัสโดยมีสิทธิอำนาจและคำสั่งจากเหล่าหัวหน้าปุโรหิต
12Whereupon as I went to Damascus with authority and commission from the chief priests,
13ตอนเที่ยงวัน ข้าแต่กษัตริย์ ข้าพเจ้าเห็นแสงจากท้องฟ้าที่สว่างยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ส่องรอบตัวข้าพเจ้าและคนที่เดินทางไปด้วย
13At midday, O king, I saw in the way a light from heaven, above the brightness of the sun, shining round about me and them which journeyed with me.
14เมื่อพวกเราทุกคนล้มลงกับพื้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงหนึ่งกล่าวกับข้าพเจ้าเป็นภาษาฮีบรูว่า ‘เซาโล เซาโล ทำไมเจ้าจึงข่มเหงเรา? เจ้าเตะสวนปฏักก็มีแต่จะเจ็บตัว’
14And when we were all fallen to the earth, I heard a voice speaking unto me, and saying in the Hebrew tongue, Saul, Saul, why persecutest thou me? it is hard for thee to kick against the pricks.
15“ข้าพเจ้าถามว่า ‘ท่านเป็นใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’ “พระองค์ตอบว่า ‘เราคือเยซู ผู้ที่เจ้ากำลังข่มเหง
15And I said, Who art thou, Lord? And he said, I am Jesus whom thou persecutest.
16แต่จงลุกขึ้นยืน เพราะเราปรากฏแก่เจ้าเพื่อจุดประสงค์นี้ คือแต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้รับใช้และพยาน ทั้งในสิ่งที่เจ้าได้เห็น และในสิ่งที่เราจะเปิดเผยแก่เจ้า
16But rise, and stand upon thy feet: for I have appeared unto thee for this purpose, to make thee a minister and a witness both of these things which thou hast seen, and of those things in the which I will appear unto thee;
17เราจะช่วยเจ้าให้พ้นจากชนชาติของเจ้าและจากคนต่างชาติ ซึ่งเราจะส่งเจ้าไปหา
17Delivering thee from the people, and from the Gentiles, unto whom now I send thee,
18เพื่อเปิดตาของพวกเขา ให้พวกเขาหันจากความมืดมาสู่ความสว่าง และจากอำนาจของซาตานมาหาพระเจ้า เพื่อให้พวกเขาได้รับการยกโทษบาปและมรดกร่วมกับผู้ที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยความเชื่อในเรา’
18To open their eyes, and to turn them from darkness to light, and from the power of Satan unto God, that they may receive forgiveness of sins, and inheritance among them which are sanctified by faith that is in me.
19“เพราะฉะนั้น กษัตริย์อากริปปา ข้าพเจ้าไม่ได้ขัดขืนต่อนิมิตจากสวรรค์นั้น
19Whereupon, O king Agrippa, I was not disobedient unto the heavenly vision:
20แต่ข้าพเจ้าประกาศก่อนแก่คนในเมืองดามัสกัส ต่อมาในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว้นยูเดีย และแก่คนต่างชาติด้วย ให้พวกเขากลับใจและหันมาหาพระเจ้า พร้อมทั้งทำสิ่งที่สมกับการกลับใจ
20But shewed first unto them of Damascus, and at Jerusalem, and throughout all the coasts of Judæa, and then to the Gentiles, that they should repent and turn to God, and do works meet for repentance.
21เพราะเหตุนี้ ชาวยิวจึงจับข้าพเจ้าในพระวิหารและพยายามฆ่าข้าพเจ้า
21For these causes the Jews caught me in the temple, and went about to kill me .
22แต่เพราะได้รับความช่วยเหลือจากพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงยืนอยู่จนถึงวันนี้ เป็นพยานยืนยันแก่ทั้งคนเล็กและคนใหญ่ โดยไม่กล่าวอะไรนอกจากสิ่งที่เหล่าผู้เผยพระวจนะและโมเสสกล่าวว่าจะเกิดขึ้น
22Having therefore obtained help of God, I continue unto this day, witnessing both to small and great, saying none other things than those which the prophets and Moses did say should come:
23คือพระคริสต์จะต้องทนทุกข์ และด้วยการฟื้นขึ้นจากความตาย พระองค์จะเป็นผู้แรกที่ประกาศความสว่างแก่ทั้งชนชาตินี้และคนต่างชาติ”
23That Christ should suffer, and that he should be the first that should rise from the dead, and should shew light unto the people, and to the Gentiles.
24ขณะที่เปาโลกำลังแก้ต่างเช่นนี้ เฟสทัสก็ร้องเสียงดังว่า “เปาโล ท่านเสียสติไปแล้ว! การเรียนมากทำให้ท่านเป็นบ้า!”
24And as he thus spake for himself, Festus said with a loud voice, Paul, thou art beside thyself; much learning doth make thee mad.
25แต่เปาโลตอบว่า “ท่านเฟสทัสผู้ทรงเกียรติ ข้าพเจ้าไม่ได้เสียสติ แต่กำลังกล่าวถ้อยคำที่เป็นความจริงและมีเหตุผลอย่างกล้าหาญ
25But he said, I am not mad, most noble Festus; but speak forth the words of truth and soberness.
26เพราะกษัตริย์ทราบเรื่องเหล่านี้ และข้าพเจ้าก็พูดกับท่านได้อย่างเปิดเผย ข้าพเจ้าเชื่อว่าไม่มีเรื่องใดในสิ่งเหล่านี้ซ่อนเร้นจากท่าน เพราะเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในที่ลับ
26For the king knoweth of these things, before whom also I speak freely: for I am persuaded that none of these things are hidden from him; for this thing was not done in a corner.
27กษัตริย์อากริปปา ท่านเชื่อเหล่าผู้เผยพระวจนะหรือไม่? ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเชื่อ”
27King Agrippa, believest thou the prophets? I know that thou believest.
28อากริปปากล่าวกับเปาโลว่า “ด้วยการชักชวนเพียงเล็กน้อย ท่านคิดจะทำให้ข้าพเจ้าเป็นคริสเตียนหรือ?”
28Then Agrippa said unto Paul, Almost thou persuadest me to be a Christian.
29เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเจ้าว่า ไม่ว่าจะน้อยหรือมาก ไม่เพียงแต่ท่านเท่านั้น แต่ทุกคนที่ฟังข้าพเจ้าในวันนี้ด้วย จะได้เป็นเหมือนข้าพเจ้า เว้นแต่โซ่ตรวนเหล่านี้”
29And Paul said, I would to God, that not only thou, but also all that hear me this day, were both almost, and altogether such as I am, except these bonds.
30แล้วกษัตริย์ ผู้ว่าราชการ เบอร์นีส และคนที่นั่งอยู่กับพวกเขาก็ลุกขึ้น
30And when he had thus spoken, the king rose up, and the governor, and Bernice, and they that sat with them:
31เมื่อออกไปแล้ว พวกเขาพูดกันว่า “ชายคนนี้ไม่ได้ทำสิ่งใดที่สมควรตายหรือถูกจองจำ”
31And when they were gone aside, they talked between themselves, saying, This man doeth nothing worthy of death or of bonds.
32อากริปปากล่าวกับเฟสทัสว่า “ชายคนนี้คงถูกปล่อยตัวไปแล้ว ถ้าเขาไม่ได้อุทธรณ์ต่อซีซาร์”
32Then said Agrippa unto Festus, This man might have been set at liberty, if he had not appealed unto Cæsar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.