กิจการ 26
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1อากริปปากล่าวกับเปาโลว่า “ท่านได้รับอนุญาตให้พูดแก้ต่างให้ตนเองได้” แล้วเปาโลก็ยื่นมือออกและเริ่มแก้ต่าง
1Then Agrippa said to Paul: Thou art permitted to speak for thyself. Then Paul stretching forth his hand, began to make his answer.
2“กษัตริย์อากริปปา ข้าพเจ้าถือว่าตนโชคดีที่วันนี้ได้มาแก้ต่างต่อหน้าท่านในเรื่องทุกอย่างที่ชาวยิวกล่าวหาข้าพเจ้า
2I think myself happy, O king Agrippa, that I am to answer for myself this day before thee, touching all the things whereof I am accused by the Jews.
3โดยเฉพาะเพราะท่านรู้ธรรมเนียมและข้อโต้เถียงทั้งหมดในหมู่ชาวยิวเป็นอย่างดี เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าขอให้ท่านกรุณาอดทนฟังข้าพเจ้า
3Especially as thou knowest all, both customs and questions that are among the Jews: Wherefore I beseech thee to hear me patiently.
4“ชาวยิวทุกคนรู้ว่าข้าพเจ้าดำเนินชีวิตอย่างไรมาตั้งแต่วัยหนุ่ม เพราะตั้งแต่แรกข้าพเจ้าก็อยู่ท่ามกลางชนชาติของข้าพเจ้าเองและในกรุงเยรูซาเล็ม
4And my life indeed from my youth, which was from the beginning among my own nation in Jerusalem, all the Jews do know:
5พวกเขารู้จักข้าพเจ้ามาตั้งแต่ต้น และถ้าพวกเขายอมเป็นพยานก็ยืนยันได้ว่าข้าพเจ้าเคยดำเนินชีวิตเป็นฟาริสีตามนิกายที่เคร่งครัดที่สุดในศาสนาของเรา
5Having known me from the beginning (if they will give testimony) that according to the most sure sect of our religion I lived a Pharisee.
6บัดนี้ข้าพเจ้ายืนอยู่ที่นี่เพื่อรับการพิพากษา เพราะความหวังในคำสัญญาที่พระเจ้าประทานแก่บรรพบุรุษของเรา
6And now for the hope of the promise that was made by God to the fathers, do I stand subject to judgment:
7คำสัญญานี้เป็นสิ่งที่สิบสองเผ่าของพวกเราหวังว่าจะได้รับ ขณะที่พวกเขาปรนนิบัติพระเจ้าอย่างจริงจังทั้งกลางวันและกลางคืน กษัตริย์อากริปปา เพราะความหวังนี้เอง ชาวยิวจึงกล่าวหาข้าพเจ้า!
7Unto which, our twelve tribes, serving night and day, hope to come. For which hope, O king, I am accused by the Jews.
8ทำไมพวกคุณจึงเห็นว่าเป็นเรื่องไม่น่าเชื่อ หากพระเจ้าทำให้คนตายฟื้นขึ้น?
8Why should it be thought a thing incredible, that God should raise the dead?
9“ข้าพเจ้าเองเคยคิดอย่างแน่วแน่ว่า ข้าพเจ้าควรทำหลายอย่างต่อต้านพระนามของพระเยซูชาวนาซาเร็ธ
9And I indeed did formerly think, that I ought to do many things contrary to the name of Jesus of Nazareth.
10และข้าพเจ้าก็ทำเช่นนั้นในกรุงเยรูซาเล็ม ข้าพเจ้าจับผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้าหลายคนขังคุก โดยได้รับสิทธิอำนาจจากเหล่าหัวหน้าปุโรหิต และเมื่อพวกเขาถูกประหาร ข้าพเจ้าก็ลงคะแนนเห็นชอบด้วย
10Which also I did at Jerusalem, and many of the saints did I shut up in prison, having received authority of the chief priests: and when they were put to death, I brought the sentence.
11ข้าพเจ้าลงโทษพวกเขาบ่อยครั้งตามธรรมศาลา และพยายามบังคับให้พวกเขากล่าวหมิ่นประมาท ข้าพเจ้าโกรธแค้นพวกเขาอย่างรุนแรงจนตามไปข่มเหงแม้ในเมืองต่างแดน
11And oftentimes punishing them, in every synagogue, I compelled them to blaspheme: and being yet more mad against them, I persecuted them even unto foreign cities.
12“ด้วยเหตุนี้ ขณะที่ข้าพเจ้าเดินทางไปเมืองดามัสกัสโดยมีสิทธิอำนาจและคำสั่งจากเหล่าหัวหน้าปุโรหิต
12Whereupon when I was going to Damascus with authority and permission of the chief priest,
13ตอนเที่ยงวัน ข้าแต่กษัตริย์ ข้าพเจ้าเห็นแสงจากท้องฟ้าที่สว่างยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ส่องรอบตัวข้าพเจ้าและคนที่เดินทางไปด้วย
13At midday, O king, I saw in the way a light from heaven above the brightness of the sun, shining round about me, and them that were in company with me.
14เมื่อพวกเราทุกคนล้มลงกับพื้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงหนึ่งกล่าวกับข้าพเจ้าเป็นภาษาฮีบรูว่า ‘เซาโล เซาโล ทำไมเจ้าจึงข่มเหงเรา? เจ้าเตะสวนปฏักก็มีแต่จะเจ็บตัว’
14And when we were all fallen down on the ground, I heard a voice speaking to me in the Hebrew tongue: Saul, Saul, why persecutest thou me? It is hard for thee to kick against the goad.
15“ข้าพเจ้าถามว่า ‘ท่านเป็นใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’ “พระองค์ตอบว่า ‘เราคือเยซู ผู้ที่เจ้ากำลังข่มเหง
15And I said: Who art thou, Lord? And the Lord answered: I am Jesus whom thou persecutest.
16แต่จงลุกขึ้นยืน เพราะเราปรากฏแก่เจ้าเพื่อจุดประสงค์นี้ คือแต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้รับใช้และพยาน ทั้งในสิ่งที่เจ้าได้เห็น และในสิ่งที่เราจะเปิดเผยแก่เจ้า
16But rise up, and stand upon thy feet: for to this end have I appeared to thee, that I may make thee a minister, and a witness of those things which thou hast seen, and of those things wherein I will appear to thee,
17เราจะช่วยเจ้าให้พ้นจากชนชาติของเจ้าและจากคนต่างชาติ ซึ่งเราจะส่งเจ้าไปหา
17Delivering thee from the people, and from the nations, unto which now I send thee:
18เพื่อเปิดตาของพวกเขา ให้พวกเขาหันจากความมืดมาสู่ความสว่าง และจากอำนาจของซาตานมาหาพระเจ้า เพื่อให้พวกเขาได้รับการยกโทษบาปและมรดกร่วมกับผู้ที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์โดยความเชื่อในเรา’
18To open their eyes, that they may be converted from darkness to light, and from the power of Satan to God, that they may receive forgiveness of sins, and a lot among the saints, by the faith that is in me.
19“เพราะฉะนั้น กษัตริย์อากริปปา ข้าพเจ้าไม่ได้ขัดขืนต่อนิมิตจากสวรรค์นั้น
19Whereupon, O king Agrippa, I was not incredulous to the heavenly vision:
20แต่ข้าพเจ้าประกาศก่อนแก่คนในเมืองดามัสกัส ต่อมาในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว้นยูเดีย และแก่คนต่างชาติด้วย ให้พวกเขากลับใจและหันมาหาพระเจ้า พร้อมทั้งทำสิ่งที่สมกับการกลับใจ
20But to them first that are at Damascus, and at Jerusalem, and unto all the country of Judea, and to the Gentiles did I preach, that they should do penance, and turn to God, doing works worthy of penance.
21เพราะเหตุนี้ ชาวยิวจึงจับข้าพเจ้าในพระวิหารและพยายามฆ่าข้าพเจ้า
21For this cause the Jews, when I was in the temple, having apprehended me, went about to kill me.
22แต่เพราะได้รับความช่วยเหลือจากพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงยืนอยู่จนถึงวันนี้ เป็นพยานยืนยันแก่ทั้งคนเล็กและคนใหญ่ โดยไม่กล่าวอะไรนอกจากสิ่งที่เหล่าผู้เผยพระวจนะและโมเสสกล่าวว่าจะเกิดขึ้น
22But being aided by the help of God, I stand unto this day, witnessing both to small and great, saying no other thing than those which the prophets, and Moses did say should come to pass:
23คือพระคริสต์จะต้องทนทุกข์ และด้วยการฟื้นขึ้นจากความตาย พระองค์จะเป็นผู้แรกที่ประกาศความสว่างแก่ทั้งชนชาตินี้และคนต่างชาติ”
23That Christ should suffer, and that he should be the first that should rise from the dead, and should shew light to the people, and to the Gentiles.
24ขณะที่เปาโลกำลังแก้ต่างเช่นนี้ เฟสทัสก็ร้องเสียงดังว่า “เปาโล ท่านเสียสติไปแล้ว! การเรียนมากทำให้ท่านเป็นบ้า!”
24As he spoke these things, and made his answer, Festus said with a loud voice: Paul, thou art beside thyself: much learning doth make thee mad.
25แต่เปาโลตอบว่า “ท่านเฟสทัสผู้ทรงเกียรติ ข้าพเจ้าไม่ได้เสียสติ แต่กำลังกล่าวถ้อยคำที่เป็นความจริงและมีเหตุผลอย่างกล้าหาญ
25And Paul said: I am not mad, most excellent Festus, but I speak words of truth and soberness.
26เพราะกษัตริย์ทราบเรื่องเหล่านี้ และข้าพเจ้าก็พูดกับท่านได้อย่างเปิดเผย ข้าพเจ้าเชื่อว่าไม่มีเรื่องใดในสิ่งเหล่านี้ซ่อนเร้นจากท่าน เพราะเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในที่ลับ
26For the king knoweth of these things, to whom also I speak with confidence. For I am persuaded that none of these things are hidden from him. For neither was any of these things done in a corner.
27กษัตริย์อากริปปา ท่านเชื่อเหล่าผู้เผยพระวจนะหรือไม่? ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเชื่อ”
27Believest thou the prophets, O king Agrippa? I know that thou believest.
28อากริปปากล่าวกับเปาโลว่า “ด้วยการชักชวนเพียงเล็กน้อย ท่านคิดจะทำให้ข้าพเจ้าเป็นคริสเตียนหรือ?”
28And Agrippa said to Paul: In a little thou persuadest me to become a Christian.
29เปาโลตอบว่า “ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเจ้าว่า ไม่ว่าจะน้อยหรือมาก ไม่เพียงแต่ท่านเท่านั้น แต่ทุกคนที่ฟังข้าพเจ้าในวันนี้ด้วย จะได้เป็นเหมือนข้าพเจ้า เว้นแต่โซ่ตรวนเหล่านี้”
29And Paul said: I would to God, that both in a little and in much, not only thou, but also all that hear me, this day, should become such as I also am, except these bands.
30แล้วกษัตริย์ ผู้ว่าราชการ เบอร์นีส และคนที่นั่งอยู่กับพวกเขาก็ลุกขึ้น
30And the king rose up, and the governor, and Bernice, and they that sat with them.
31เมื่อออกไปแล้ว พวกเขาพูดกันว่า “ชายคนนี้ไม่ได้ทำสิ่งใดที่สมควรตายหรือถูกจองจำ”
31And when they were gone aside, they spoke among themselves, saying: This man hath done nothing worthy of death or of bands.
32อากริปปากล่าวกับเฟสทัสว่า “ชายคนนี้คงถูกปล่อยตัวไปแล้ว ถ้าเขาไม่ได้อุทธรณ์ต่อซีซาร์”
32And Agrippa said to Festus: This man might have been set at liberty, if he had not appealed to Caesar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.