กิจการ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ขณะที่เปโตรกับยอห์นกำลังกล่าวกับประชาชน เหล่าปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และพวกสะดูสีก็มาหาพวกเขา
1And as they were speaking to the people, the priests, and the officer of the temple, and the Sadducees, came upon them,
2คนเหล่านั้นไม่พอใจอย่างมาก เพราะทั้งสองกำลังสอนประชาชนและประกาศว่าในพระเยซูมีการฟื้นขึ้นจากความตาย
2Being grieved that they taught the people, and preached in Jesus the resurrection from the dead:
3พวกเขาจับเปโตรกับยอห์นและคุมขังไว้จนถึงวันรุ่งขึ้น เพราะเวลานั้นเป็นเวลาเย็นแล้ว
3And they laid hands upon them, and put them in hold till the next day; for it was now evening.
4แต่คนจำนวนมากที่ได้ยินพระวจนะก็เชื่อ และจำนวนผู้ชายเพิ่มเป็นประมาณห้าพันคน
4But many of them who had heard the word, believed; and the number of the men was made five thousand.
5เช้าวันรุ่งขึ้น เหล่าผู้ปกครอง ผู้อาวุโส และอาลักษณ์มาประชุมกันในกรุงเยรูซาเล็ม
5And it came to pass on the morrow, that their princes, and ancients, and scribes, were gathered together in Jerusalem;
6มีอันนาสมหาปุโรหิต คายาฟาส ยอห์น อเล็กซานเดอร์ และคนอื่น ๆ ในตระกูลมหาปุโรหิตอยู่ที่นั่นด้วย
6And Annas the high priest, and Caiphas, and John, and Alexander, and as many as were of the kindred of the high priest.
7พวกเขาให้เปโตรกับยอห์นยืนอยู่ตรงกลาง แล้วถามว่า “พวกคุณทำสิ่งนี้ด้วยพลังอะไร หรือในนามของใคร?”
7And setting them in the midst, they asked: By what power, or by what name, have you done this?
8เปโตรเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงกล่าวกับพวกเขาว่า “ท่านผู้ปกครองประชาชนและผู้อาวุโสของอิสราเอล
8Then Peter, filled with the Holy Ghost, said to them: Ye princes of the people, and ancients, hear:
9ถ้าวันนี้พวกเราถูกสอบถามเรื่องการทำความดีแก่ชายพิการ ว่าชายคนนี้หายดีได้อย่างไร
9If we this day are examined concerning the good deed done to the infirm man, by what means he hath been made whole:
10ก็ขอให้พวกคุณทุกคนและประชาชนอิสราเอลทั้งปวงรู้ว่า ชายคนนี้ยืนอยู่ต่อหน้าพวกคุณโดยหายเป็นปกติแล้วในพระนามของพระเยซูคริสต์ชาวนาซาเร็ธ ผู้ที่พวกคุณตรึงบนกางเขน และผู้ที่พระเจ้าทำให้ฟื้นขึ้นจากความตาย
10Be it known to you all, and to all the people of Israel, that by the name of our Lord Jesus Christ of Nazareth, whom you crucified, whom God hath raised from the dead, even by him this man standeth here before you whole.
11พระองค์คือ ‘ศิลาที่พวกคุณผู้เป็นช่างก่อสร้างเห็นว่าไร้ค่า แต่กลับกลายเป็นศิลามุมเอก’
11This is the stone which was rejected by you the builders, which is become the head of the corner.
12ไม่มีความรอดในผู้ใดอื่น เพราะไม่มีนามอื่นใต้ฟ้าที่ประทานแก่มนุษย์ ซึ่งพวกเราต้องได้รับความรอดโดยนามนั้น!”
12Neither is there salvation in any other. For there is no other name under heaven given to men, whereby we must be saved.
13เมื่อพวกเขาเห็นความกล้าหาญของเปโตรกับยอห์น และรู้ว่าทั้งสองไม่ได้เล่าเรียนและเป็นคนธรรมดา พวกเขาก็ประหลาดใจ และจำได้ว่าทั้งสองเคยอยู่กับพระเยซู
13Now seeing the constancy of Peter and of John, understanding that they were illiterate and ignorant men, they wondered; and they knew them that they had been with Jesus.
14และเมื่อเห็นชายที่หายดีแล้วยืนอยู่กับทั้งสอง พวกเขาก็ไม่มีอะไรจะโต้แย้ง
14Seeing the man also who had been healed standing with them, they could say nothing against it.
15พวกเขาจึงสั่งให้เปโตรกับยอห์นออกไปจากสภา แล้วปรึกษากันว่า
15But they commanded them to go aside out of the council; and they conferred among themselves,
16“พวกเราจะทำอย่างไรกับคนเหล่านี้? เพราะทุกคนที่อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเห็นชัดว่า มีการอัศจรรย์ที่โดดเด่นเกิดขึ้นผ่านพวกเขา และพวกเราก็ปฏิเสธไม่ได้
16Saying: What shall we do to these men? for indeed a known miracle hath been done by them, to all the inhabitants of Jerusalem: it is manifest, and we cannot deny it.
17แต่เพื่อไม่ให้เรื่องนี้แพร่ไปในหมู่ประชาชนมากกว่านี้ พวกเราควรข่มขู่พวกเขา ไม่ให้พูดกับใครในนามนี้อีกต่อไป”
17But that it may be no farther spread among the people, let us threaten them that they speak no more in this name to any man.
18แล้วพวกเขาเรียกเปโตรกับยอห์นเข้ามา และสั่งไม่ให้พูดหรือสอนในพระนามของพระเยซูเลย
18And calling them, they charged them not to speak at all, nor teach in the name of Jesus.
19แต่เปโตรกับยอห์นตอบพวกเขาว่า “พวกคุณจงตัดสินเองว่า ต่อหน้าพระเจ้า การฟังพวกคุณแทนที่จะฟังพระเจ้านั้นถูกต้องหรือไม่
19But Peter and John answering, said to them: If it be just in the sight of God, to hear you rather than God, judge ye.
20เพราะพวกเราไม่อาจหยุดพูดถึงสิ่งที่พวกเราได้เห็นและได้ยิน”
20For we cannot but speak the things which we have seen and heard.
21พวกเขาข่มขู่ทั้งสองอีก แล้วปล่อยทั้งสองไป เพราะไม่อาจหาทางลงโทษได้ เนื่องจากประชาชนทุกคนต่างถวายพระสิริแด่พระเจ้าสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้น
21But they threatening, sent them away, not finding how they might punish them, because of the people; for all men glorified what had been done, in that which had come to pass.
22ชายที่ได้รับการรักษาอย่างอัศจรรย์นี้มีอายุมากกว่าสี่สิบปี
22For the man was above forty years old, in whom that miraculous cure had been wrought.
23เมื่อได้รับการปล่อยตัว เปโตรกับยอห์นกลับไปหาพวกของตน และเล่าทุกสิ่งที่เหล่าหัวหน้าปุโรหิตกับผู้อาวุโสกล่าวกับพวกเขา
23And being let go, they came to their own company, and related all that the chief priests and ancients had said to them.
24เมื่อคนเหล่านั้นได้ยิน ก็พร้อมใจกันเปล่งเสียงทูลพระเจ้าว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์คือพระเจ้าผู้สร้างท้องฟ้า แผ่นดิน ทะเล และทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น
24Who having heard it, with one accord lifted up their voice to God, and said: Lord, thou art he that didst make heaven and earth, the sea, and all things that are in them.
25พระองค์ได้กล่าวโดยปากของดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ว่า ‘เหตุใดบรรดาประชาชาติจึงเดือดดาล และชนทั้งหลายจึงคิดแผนการที่ไร้ผล?
25Who, by the Holy Ghost, by the mouth of our father David, thy servant, hast said: Why did the Gentiles rage, and the people meditate vain things?
26บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกตั้งตัวขึ้น และพวกผู้ปกครองร่วมกันวางแผน ต่อต้านองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระคริสต์ของพระองค์’
26The kings of the earth stood up, and the princes assembled together against the Lord and his Christ.
27“เพราะเป็นความจริงว่า ทั้งเฮโรดและปอนทิอัสปีลาต พร้อมกับคนต่างชาติและประชาชนอิสราเอล ได้มารวมกันต่อต้านผู้รับใช้บริสุทธิ์ของพระองค์คือพระเยซู ผู้ที่พระองค์เจิมไว้
27For of a truth there assembled together in this city against thy holy child Jesus, whom thou hast anointed, Herod, and Pontius Pilate, with the Gentiles and the people of Israel,
28เพื่อทำทุกสิ่งที่มือและแผนการของพระองค์กำหนดไว้ล่วงหน้าให้เกิดขึ้น
28To do what thy hand and thy counsel decreed to be done.
29บัดนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดดูคำข่มขู่ของพวกเขา และโปรดให้ผู้รับใช้ของพระองค์กล่าวพระวจนะของพระองค์ด้วยความกล้าหาญอย่างเต็มที่
29And now, Lord, behold their threatenings, and grant unto thy servants, that with all confidence they may speak thy word,
30ขณะที่พระองค์ยื่นมือออกเพื่อรักษา และให้หมายสำคัญและการอัศจรรย์เกิดขึ้นผ่านพระนามของผู้รับใช้บริสุทธิ์ของพระองค์คือพระเยซู”
30By stretching forth thy hand to cures, and signs, and wonders to be done by the name of thy holy Son Jesus.
31เมื่อพวกเขาอธิษฐานแล้ว สถานที่ซึ่งพวกเขามารวมกันก็สั่นสะเทือน พวกเขาทุกคนเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และกล่าวพระวจนะของพระเจ้าด้วยความกล้าหาญ
31And when they had prayed, the place was moved wherein they were assembled; and they were all filled with the Holy Ghost, and they spoke the word of God with confidence.
32คนจำนวนมากที่เชื่อมีใจและจิตวิญญาณเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่มีใครกล่าวว่าสิ่งของใดที่ตนครอบครองเป็นของตนเอง แต่พวกเขาถือทุกสิ่งเป็นของส่วนรวม
32And the multitude of believers had but one heart and one soul: neither did any one say that aught of the things which he possessed, was his own; but all things were common unto them.
33เหล่าอัครทูตเป็นพยานยืนยันถึงการฟื้นขึ้นจากความตายขององค์พระเยซูด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ และพระคุณอันยิ่งใหญ่ก็อยู่กับพวกเขาทุกคน
33And with great power did the apostles give testimony of the resurrection of Jesus Christ our Lord; and great grace was in them all.
34ในพวกเขาไม่มีใครขัดสน เพราะทุกคนที่มีที่ดินหรือบ้านก็ขาย แล้วนำเงินที่ได้จากสิ่งที่ขายมา
34For neither was there any one needy among them. For as many as were owners of lands or houses, sold them, and brought the price of the things they sold,
35วางไว้ที่เท้าของเหล่าอัครทูต แล้วจึงแจกจ่ายให้แต่ละคนตามที่มีความจำเป็น
35And laid it down before the feet of the apostles. And distribution was made to every one, according as he had need.
36โยเสส ซึ่งเหล่าอัครทูตเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าบารนาบัส แปลว่า ‘บุตรแห่งการหนุนใจ’ เป็นคนเลวี และเป็นชาวไซปรัสโดยกำเนิด
36And Joseph, who, by the apostles, was surnamed Barnabas, (which is, by interpretation, The son of consolation,) a Levite, a Cyprian born,
37เขามีที่ดินผืนหนึ่ง จึงขายแล้วนำเงินมาวางไว้ที่เท้าของเหล่าอัครทูต
37Having land, sold it, and brought the price, and laid it at the feet of the apostles.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.