กิจการ 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ห้าวันต่อมา อานาเนียมหาปุโรหิตลงมาพร้อมกับผู้อาวุโสบางคนและนักปราศรัยคนหนึ่งชื่อเทอร์ทูลลัส พวกเขานำข้อกล่าวหาเปาโลมาแจ้งต่อผู้ว่าราชการ
1And after five days the high priest Ananias came down, with some of the ancients, and one Tertullus an orator, who went to the governor against Paul.
2เมื่อเรียกเปาโลเข้ามาแล้ว เทอร์ทูลลัสก็เริ่มกล่าวหาเขาว่า “ท่านเฟลิกส์ผู้ทรงเกียรติ พวกเราได้รับความสงบสุขอย่างมากเพราะท่าน และด้วยความรอบคอบของท่าน ก็มีการปรับปรุงหลายอย่างเพื่อชนชาตินี้
2And Paul being called for, Tertullus began to accuse him, saying: Whereas through thee we live in much peace, and many things are rectified by thy providence,
3พวกเรายอมรับสิ่งเหล่านี้ทุกเวลาและทุกสถานที่ด้วยความขอบคุณอย่างยิ่ง
3We accept it always and in all places, most excellent Felix, with all thanksgiving.
4แต่เพื่อไม่ให้รบกวนเวลาของท่านมากเกินไป ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่านกรุณาฟังพวกเราสักเล็กน้อย
4But that I be no further tedious to thee, I desire thee of thy clemency to hear us in few words.
5เพราะพวกเราพบว่าชายคนนี้เป็นภัยร้าย ยุยงให้ชาวยิวทั่วโลกก่อความวุ่นวาย และเป็นหัวหน้าคนหนึ่งของพวกนาซาเร็ธ
5We have found this to be a pestilent man, and raising seditions among all the Jews throughout the world, and author of the sedition of the sect of the Nazarenes.
6เขายังพยายามทำให้พระวิหารเป็นมลทิน พวกเราจึงจับตัวเขาไว้
6Who also hath gone about to profane the temple: whom, we having apprehended, would also have judged according to our law.
no verse 7 in this text
7But Lysias the tribune coming upon us, with great violence took him away out of our hands;
8เมื่อท่านสอบสวนเขาด้วยตนเอง ท่านก็จะทราบความจริงเกี่ยวกับทุกเรื่องที่พวกเรากล่าวหาเขา”
8Commanding his accusers to come to thee: of whom thou mayest thyself, by examination, have knowledge of all these things, whereof we accuse him.
9ชาวยิวก็ร่วมกล่าวหาด้วย โดยยืนยันว่าเรื่องเหล่านี้เป็นความจริง
9And the Jews also added, and said that these things were so.
10เมื่อผู้ว่าราชการส่งสัญญาณให้เปาโลพูด เขาจึงตอบว่า “ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นผู้พิพากษาชนชาตินี้มาหลายปีแล้ว ข้าพเจ้าจึงยินดีที่จะแก้ต่างให้ตนเอง
10Then Paul answered, (the governor making a sign to him to speak:) Knowing that for many years thou hast been judge over this nation, I will with good courage answer for myself.
11ท่านสามารถตรวจสอบได้ว่า เพิ่งผ่านมาไม่เกินสิบสองวันนับตั้งแต่ข้าพเจ้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการ
11For thou mayest understand, that there are yet but twelve days, since I went up to adore in Jerusalem:
12พวกเขาไม่พบว่าข้าพเจ้าโต้เถียงกับใครหรือปลุกปั่นฝูงชน ไม่ว่าในพระวิหาร ในธรรมศาลา หรือที่ใดในเมือง
12And neither in the temple did they find me disputing with any man, or causing any concourse of the people, neither in the synagogues, nor in the city:
13และพวกเขาก็ไม่สามารถพิสูจน์เรื่องที่กำลังกล่าวหาข้าพเจ้าต่อท่านได้
13Neither can they prove unto thee the things whereof they now accuse me.
14แต่ข้าพเจ้ายอมรับต่อท่านว่า ข้าพเจ้ารับใช้พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราตาม “หนทาง” ซึ่งพวกเขาเรียกว่านิกาย ข้าพเจ้าเชื่อทุกสิ่งที่เป็นไปตามธรรมบัญญัติและที่เขียนไว้ในเหล่าผู้เผยพระวจนะ
14But this I confess to thee, that according to the way, which they call a heresy, so do I serve the Father and my God, believing all things which are written in the law and the prophets:
15ข้าพเจ้ามีความหวังในพระเจ้าเช่นเดียวกับที่คนเหล่านี้เองก็รอคอย คือจะมีการฟื้นขึ้นจากความตายของทั้งคนชอบธรรมและคนอธรรม
15Having hope in God, which these also themselves look for, that there shall be a resurrection of the just and unjust.
16เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงพยายามอยู่เสมอที่จะมีมโนธรรมที่ไม่เป็นที่ตำหนิต่อพระเจ้าและต่อมนุษย์
16And herein do I endeavour to have always a conscience without offence toward God, and towards men.
17หลังจากผ่านไปหลายปี ข้าพเจ้ากลับมาเพื่อนำของช่วยเหลือคนขัดสนมาให้ชนชาติของข้าพเจ้า และนำเครื่องบูชามาถวาย
17Now after many years, I came to bring alms to my nation, and offerings, and vows.
18ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังทำสิ่งเหล่านี้ ชาวยิวบางคนจากแคว้นเอเชียพบข้าพเจ้าในพระวิหารหลังจากข้าพเจ้าชำระตัวแล้ว โดยไม่มีฝูงชนและไม่มีความวุ่นวาย
18In which I was found purified in the temple: neither with multitude, nor with tumult.
19คนเหล่านั้นต่างหากควรมายืนต่อหน้าท่านและกล่าวหาข้าพเจ้า ถ้าพวกเขามีข้อกล่าวหาอะไร
19But certain Jews of Asia, who ought to be present before thee, and to accuse, if they had any thing against me:
20หรือไม่ก็ให้คนเหล่านี้เองบอกว่า พวกเขาพบความผิดอะไรในตัวข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าสภา
20Or let these men themselves say, if they found in me any iniquity, when standing before the council,
21เว้นแต่จะเป็นเพราะคำเดียวที่ข้าพเจ้าร้องขึ้นขณะยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาว่า ‘วันนี้ข้าพเจ้ากำลังถูกพิพากษาต่อหน้าพวกคุณเรื่องการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย!’”
21Except it be for this one voice only that I cried, standing among them, Concerning the resurrection of the dead am I judged this day by you.
22แต่เฟลิกส์ซึ่งรู้เรื่อง “หนทาง” อย่างละเอียดอยู่แล้ว ก็เลื่อนคดีไว้และกล่าวว่า “เมื่อลีเซียสผู้บัญชาการลงมา เราจะตัดสินคดีของพวกเจ้า”
22And Felix put them off, having most certain knowledge of this way, saying: When Lysias the tribune shall come down, I will hear you.
23เขาสั่งนายร้อยให้คุมเปาโลไว้ แต่ให้เขามีอิสระบ้าง และอย่าห้ามเพื่อนคนใดของเปาโลมารับใช้หรือมาเยี่ยมเขา
23And he commanded a centurion to keep him, and that he should be easy, and that he should not prohibit any of his friends to minister unto him.
24หลายวันต่อมา เฟลิกส์มากับดรูสิลลาภรรยาของเขาซึ่งเป็นหญิงชาวยิว เขาสั่งให้เรียกเปาโลมาและฟังเปาโลพูดเรื่องความเชื่อในพระเยซูคริสต์
24And after some days, Felix, coming with Drusilla his wife, who was a Jew, sent for Paul, and heard of him the faith, that is in Christ Jesus.
25ขณะที่เปาโลอธิบายเรื่องความชอบธรรม การควบคุมตนเอง และการพิพากษาที่จะมาถึง เฟลิกส์ก็หวาดกลัวและกล่าวว่า “ตอนนี้เจ้าไปก่อน เมื่อเรามีโอกาสเหมาะ เราจะเรียกเจ้ามาอีก”
25And as he treated of justice, and chastity, and of the judgment to come, Felix being terrified, answered: For this time, go thy way: but when I have a convenient time, I will send for thee.
26ขณะเดียวกัน เขาหวังด้วยว่าเปาโลจะให้เงินเขาเพื่อแลกกับการปล่อยตัว เพราะเหตุนี้เขาจึงเรียกเปาโลมาพูดคุยบ่อย ๆ
26Hoping also withal, that money should be given him by Paul; for which cause also oftentimes sending for him, he spoke with him.
27เมื่อครบสองปี ปอร์คิอัส เฟสทัสก็รับตำแหน่งต่อจากเฟลิกส์ และเพราะต้องการเอาใจชาวยิว เฟลิกส์จึงปล่อยให้เปาโลถูกคุมขังต่อไป
27But when two years were ended, Felix had for successor Portius Festus. And Felix being willing to shew the Jews a pleasure, left Paul bound.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.