กิจการ 12
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ประมาณช่วงเวลานั้น กษัตริย์เฮโรดเริ่มลงมือข่มเหงบางคนในประชาคม
1And at the same time, Herod the king stretched forth his hands, to afflict some of the church.
2เขาฆ่ายากอบพี่น้องของยอห์นด้วยดาบ
2And he killed James, the brother of John, with the sword.
3เมื่อเห็นว่าชาวยิวพอใจ เขาก็จับเปโตรด้วย เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ
3And seeing that it pleased the Jews, he proceeded to take up Peter also. Now it was in the days of the Azymes.
4เมื่อจับเปโตรได้แล้ว เขาก็ขังคุกและมอบให้ทหารสี่ผลัด ผลัดละสี่คนเฝ้าไว้ โดยตั้งใจจะนำตัวเขาออกมาต่อหน้าประชาชนหลังเทศกาลปัสกา
4And when he had apprehended him, he cast him into prison, delivering him to four files of soldiers to be kept, intending, after the pasch, to bring him forth to the people.
5ดังนั้นเปโตรจึงถูกคุมไว้ในคุก แต่ประชาคมอธิษฐานต่อพระเจ้าเพื่อเขาอย่างไม่หยุดหย่อน
5Peter therefore was kept in prison. But prayer was made without ceasing by the church unto God for him.
6คืนก่อนวันที่เฮโรดจะนำตัวเขาออกมา เปโตรกำลังนอนหลับอยู่ระหว่างทหารสองคน ถูกล่ามด้วยโซ่สองเส้น และมียามเฝ้าอยู่หน้าประตูคุก
6And when Herod would have brought him forth, the same night Peter was sleeping between two soldiers, bound with two chains: and the keepers before the door kept the prison.
7แล้วทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็มายืนข้างเขา และมีแสงสว่างขึ้นในห้องขัง ทูตสวรรค์ตีเปโตรที่สีข้างและปลุกเขา กล่าวว่า “รีบลุกขึ้น!” แล้วโซ่ก็หลุดจากมือของเขา
7And behold an angel of the Lord stood by him: and a light shined in the room: and he striking Peter on the side, raised him up, saying: Arise quickly. And the chains fell off from his hands.
8ทูตสวรรค์กล่าวกับเขาว่า “จงแต่งตัวและสวมรองเท้าแตะ” เปโตรก็ทำตาม แล้วทูตสวรรค์กล่าวว่า “จงสวมเสื้อคลุมและตามเรามา”
8And the angel said to him: Gird thyself, and put on thy sandals. And he did so. And he said to him: Cast thy garment about thee, and follow me.
9เปโตรออกไปตามทูตสวรรค์ เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่ทูตสวรรค์กำลังทำอยู่นั้นเป็นเรื่องจริง แต่คิดว่าตนกำลังเห็นนิมิต
9And going out, he followed him, and he knew not that it was true which was done by the angel: but thought he saw a vision.
10เมื่อผ่านยามชุดแรกและชุดที่สองแล้ว พวกเขามาถึงประตูเหล็กที่นำเข้าเมือง ประตูนั้นเปิดเอง พวกเขาจึงออกไป เดินไปตามถนนสายหนึ่ง แล้วทันใดนั้นทูตสวรรค์ก็จากเขาไป
10And passing through the first and the second ward, they came to the iron gate that leadeth to the city, which of itself opened to them. And going out, they passed on through one street: and immediately the angel departed from him.
11เมื่อเปโตรได้สติ เขากล่าวว่า “ตอนนี้ข้าพเจ้ารู้แน่แล้วว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากอำนาจของเฮโรด และจากทุกสิ่งที่ชาวยิวกำลังคาดหวังว่าจะเกิดขึ้น”
11And Peter coming to himself, said: Now I know in very deed, that the Lord hath sent his angel, and hath delivered me out of the hand of Herod, and from all the expectation of the people of the Jews.
12เมื่อคิดดูแล้ว เขาก็ไปที่บ้านของมารีย์มารดาของยอห์นซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่ามาระโก ที่นั่นมีคนจำนวนมากมารวมกันและกำลังอธิษฐาน
12And considering, he came to the house of Mary the mother of John, who was surnamed Mark, where many were gathered together and praying.
13เมื่อเปโตรเคาะประตูรั้ว หญิงรับใช้คนหนึ่งชื่อโรดาก็ออกมาดูว่าใครมา
13And when he knocked at the door of the gate, a damsel came to hearken, whose name was Rhode.
14เมื่อนางจำเสียงของเปโตรได้ นางดีใจจนไม่ได้เปิดประตู แต่รีบวิ่งเข้าไปบอกว่าเปโตรยืนอยู่หน้าประตู
14And as soon as she knew Peter’s voice, she opened not the gate for joy, but running in she told that Peter stood before the gate.
15พวกเขากล่าวกับนางว่า “เธอบ้าไปแล้ว!” แต่นางยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง พวกเขาจึงกล่าวว่า “นั่นคงเป็นทูตสวรรค์ของเขา”
15But they said to her: Thou art mad. But she affirmed that it was so. Then said they: It is his angel.
16แต่เปโตรยังคงเคาะประตูอยู่ เมื่อพวกเขาเปิดประตูและเห็นเขาก็ประหลาดใจ
16But Peter continued knocking. And when they had opened, they saw him, and were astonished.
17เปโตรยกมือเป็นสัญญาณให้พวกเขาเงียบ แล้วเล่าให้ฟังว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าพาเขาออกจากคุกอย่างไร เขากล่าวว่า “จงบอกเรื่องเหล่านี้แก่ยากอบและพี่น้องด้วย” แล้วเขาก็ออกไปยังที่อื่น
17But he beckoning to them with his hand to hold their peace, told how the Lord had brought him out of prison, and he said: Tell these things to James, and to the brethren. And going out, he went into another place.
18พอรุ่งเช้า เกิดความวุ่นวายอย่างมากในหมู่ทหารว่าเปโตรหายไปไหน
18Now when day was come, there was no small stir among the soldiers, what was become of Peter.
19เมื่อเฮโรดค้นหาเขาไม่พบ ก็สอบสวนพวกยามแล้วสั่งให้ประหาร จากนั้นเฮโรดลงจากแคว้นยูเดียไปเมืองซีซารียาและพักอยู่ที่นั่น
19And when Herod had sought for him, and found him not; having examined the keepers, he commanded they should be put to death; and going down from Judea to Caesarea, he abode there.
20เวลานั้นเฮโรดโกรธชาวเมืองไทระและไซดอนอย่างมาก พวกเขาจึงพร้อมใจกันมาหาเฮโรด ผูกมิตรกับบลาสทัสผู้ช่วยส่วนตัวของกษัตริย์ แล้วขอเจรจาสันติภาพ เพราะบ้านเมืองของพวกเขาต้องพึ่งอาหารจากดินแดนของกษัตริย์
20And he was angry with the Tyrians and the Sidonians. But they with one accord came to him, and having gained Blastus, who was the king’s chamberlain, they desired peace, because their countries were nourished by him.
21เมื่อถึงวันที่กำหนด เฮโรดสวมเครื่องแต่งกายอย่างกษัตริย์ นั่งบนบัลลังก์ และกล่าวปราศรัยแก่พวกเขา
21And upon a day appointed, Herod being arrayed in kingly apparel, sat in the judgment seat, and made an oration to them.
22ประชาชนร้องว่า “นี่เป็นเสียงของเทพเจ้า ไม่ใช่เสียงของมนุษย์!”
22And the people made acclamation, saying: It is the voice of a god, and not of a man.
23ทันใดนั้นทูตสวรรค์องค์หนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ลงโทษเขาทันที เพราะเขาไม่ได้ถวายพระสิริแด่พระเจ้า แล้วหนอนก็กัดกินเขาจนตาย
23And forthwith an angel of the Lord struck him, because he had not given the honour to God: and being eaten up by worms, he gave up the ghost.
24แต่พระวจนะของพระเจ้าเจริญขึ้นและแพร่ขยายออกไป
24But the word of the Lord increased and multiplied.
25เมื่อบารนาบัสกับเซาโลทำงานรับใช้เสร็จแล้ว ทั้งสองก็กลับไปยัง กรุงเยรูซาเล็ม และพายอห์นซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่ามาระโกไปด้วย
25And Barnabas and Saul returned from Jerusalem, having fulfilled their ministry, taking with them John, who was surnamed Mark.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.