กิจการ 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ห้าวันต่อมา อานาเนียมหาปุโรหิตลงมาพร้อมกับผู้อาวุโสบางคนและนักปราศรัยคนหนึ่งชื่อเทอร์ทูลลัส พวกเขานำข้อกล่าวหาเปาโลมาแจ้งต่อผู้ว่าราชการ
1Hnin nga phoeiah khosoihham Ananias neh a ham rhoek hlangvang, Tertullus kah hlangcal pakhat te ha pawk. Amih loh Paul te khoboei taengah a phoe uh.
2เมื่อเรียกเปาโลเข้ามาแล้ว เทอร์ทูลลัสก็เริ่มกล่าวหาเขาว่า “ท่านเฟลิกส์ผู้ทรงเกียรติ พวกเราได้รับความสงบสุขอย่างมากเพราะท่าน และด้วยความรอบคอบของท่าน ก็มีการปรับปรุงหลายอย่างเพื่อชนชาตินี้
2Te vaengah anih aka paelnaeh te Terttullus loh pahoi a khue tih, “Nang lamloh ngaimongnah muep ka dang uh tih, na khokhannah lamloh namtom he picainah la coeng.
3พวกเรายอมรับสิ่งเหล่านี้ทุกเวลาและทุกสถานที่ด้วยความขอบคุณอย่างยิ่ง
3Hlangcong Phelix tah uemonah boeih neh khotomrhali boeih ah ka doe uh.
4แต่เพื่อไม่ให้รบกวนเวลาของท่านมากเกินไป ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่านกรุณาฟังพวกเราสักเล็กน้อย
4Tedae nang puet kan toehoeih pawt ham khaw kodonah neh kaimih taengah bawt na hnatun ham kam bih.
5เพราะพวกเราพบว่าชายคนนี้เป็นภัยร้าย ยุยงให้ชาวยิวทั่วโลกก่อความวุ่นวาย และเป็นหัวหน้าคนหนึ่งของพวกนาซาเร็ธ
5Hekah hlang he duektahaw lamni ka hmuh uh. Lunglai pumkah Judah rhoek boeih te olpungnah neh a vueh tih Nazareth buhlaelh kah a lu la om.
6เขายังพยายามทำให้พระวิหารเป็นมลทิน พวกเราจึงจับตัวเขาไว้
6Anih long he bawkim khaw poeih ham a cuekcawn dongah ni amah khaw ka tuuk uh.
no verse 7 in this text
7Kaimih loh anih ka paelnaeh uh te,
8เมื่อท่านสอบสวนเขาด้วยตนเอง ท่านก็จะทราบความจริงเกี่ยวกับทุกเรื่องที่พวกเรากล่าวหาเขา”
8boeih ming van ham anih lamkah he namah long ni na cae thai eh.
9ชาวยิวก็ร่วมกล่าวหาด้วย โดยยืนยันว่าเรื่องเหล่านี้เป็นความจริง
9Te tlam te om sak ham a ti uh dongah Judah rhoek long khaw a kotluep uh ,” a ti nah.
10เมื่อผู้ว่าราชการส่งสัญญาณให้เปาโลพูด เขาจึงตอบว่า “ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นผู้พิพากษาชนชาตินี้มาหลายปีแล้ว ข้าพเจ้าจึงยินดีที่จะแก้ต่างให้ตนเอง
10Khoboei kah a mikhip te Paul loh a doo tih, “Namtom taengah he kum te yet laitloekkung la na om dongah, kai kah ka huul uh kawng he phaeng hmat mai.
11ท่านสามารถตรวจสอบได้ว่า เพิ่งผ่านมาไม่เกินสิบสองวันนับตั้งแต่ข้าพเจ้าขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็มเพื่อนมัสการ
11Jerusalem la ka cet tih ka bawk, te lamloh hnin hlainit pataeng puet ka om pawt te na ming thai.
12พวกเขาไม่พบว่าข้าพเจ้าโต้เถียงกับใครหรือปลุกปั่นฝูงชน ไม่ว่าในพระวิหาร ในธรรมศาลา หรือที่ใดในเมือง
12Bawkim khuiah khat khat neh ka oelh uh khaw, tunim neh kho takuem ah hlangping a thinrhihnah ham ka saii khaw a hmuh uh heet moenih.
13และพวกเขาก็ไม่สามารถพิสูจน์เรื่องที่กำลังกล่าวหาข้าพเจ้าต่อท่านได้
13Tahae kah kai m'paelnaeh uh kawng te khaw namah taengah a tueng sak uh thai moenih.
14แต่ข้าพเจ้ายอมรับต่อท่านว่า ข้าพเจ้ารับใช้พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราตาม “หนทาง” ซึ่งพวกเขาเรียกว่านิกาย ข้าพเจ้าเชื่อทุกสิ่งที่เป็นไปตามธรรมบัญญัติและที่เขียนไว้ในเหล่าผู้เผยพระวจนะ
14Tedae pacut Pathen te ka bawk dongah a longim neh nang taengah buhlaelh n'ti na uh te khaw ka ming. Kai tah olkhueng neh tonghma cabu khuiah a daek vanbangla boeih ka tangnah.
15ข้าพเจ้ามีความหวังในพระเจ้าเช่นเดียวกับที่คนเหล่านี้เองก็รอคอย คือจะมีการฟื้นขึ้นจากความตายของทั้งคนชอบธรรมและคนอธรรม
15Pathen taengah ngaiuepnah aka khueh amamih rhoek long khaw aka dueng neh aka halang taengah om la aka cai thohkoepnah te ni a lamtawn uh.
16เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงพยายามอยู่เสมอที่จะมีมโนธรรมที่ไม่เป็นที่ตำหนิต่อพระเจ้าและต่อมนุษย์
16Te dongah Pathen neh hlang taengah a cuemhmuet la mingcimnah khueh yoeyah ham ni kamah khaw ka cue uh.
17หลังจากผ่านไปหลายปี ข้าพเจ้ากลับมาเพื่อนำของช่วยเหลือคนขัดสนมาให้ชนชาติของข้าพเจ้า และนำเครื่องบูชามาถวาย
17Kum te yet te ka namtu taengah doedannah ka saii tih hmueih nen khaw ka pawk hmaih .
18ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังทำสิ่งเหล่านี้ ชาวยิวบางคนจากแคว้นเอเชียพบข้าพเจ้าในพระวิหารหลังจากข้าพเจ้าชำระตัวแล้ว โดยไม่มีฝูงชนและไม่มีความวุ่นวาย
18Bawkim khuiah ka ciim uh te m'hmuh vaengah hlangping nen pawt tih, olpungnah moenih.
19คนเหล่านั้นต่างหากควรมายืนต่อหน้าท่านและกล่าวหาข้าพเจ้า ถ้าพวกเขามีข้อกล่าวหาอะไร
19Tedae Asia lamkah Judah hlangvang khaw om ngawn. Kai m'paelnaeh thil ham khaw khat khat ni a khueh uh atah amamih te namah hmaiah a om ham a kuek.
20หรือไม่ก็ให้คนเหล่านี้เองบอกว่า พวกเขาพบความผิดอะไรในตัวข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าสภา
20Te phoeiah kai kah boethae a kungsut la a hmuh uh te khoboei hmaiah amamih rhoek loh thui uh saeh.
21เว้นแต่จะเป็นเพราะคำเดียวที่ข้าพเจ้าร้องขึ้นขณะยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขาว่า ‘วันนี้ข้าพเจ้ากำลังถูกพิพากษาต่อหน้าพวกคุณเรื่องการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย!’”
21Aka duek rhoek kah thohkoepnah kawng neh amih ka pai thil ka pang thil. Te phoeiah ol kamat khaw ka cal moenih. Te dongah ni tihnin ah kai he nangmih loh lai nan tloek thil uh ,” a ti nah.
22แต่เฟลิกส์ซึ่งรู้เรื่อง “หนทาง” อย่างละเอียดอยู่แล้ว ก็เลื่อนคดีไว้และกล่าวว่า “เมื่อลีเซียสผู้บัญชาการลงมา เราจะตัดสินคดีของพวกเจ้า”
22Tedae a longim te tuektuek a ming vaengah Phelix loh amih te a dang pah tih, “Rhalboeipa Lusias ha pawk vaengah nangmih ham lai ka cae bitni ,” a ti nah.
23เขาสั่งนายร้อยให้คุมเปาโลไว้ แต่ให้เขามีอิสระบ้าง และอย่าห้ามเพื่อนคนใดของเปาโลมารับใช้หรือมาเยี่ยมเขา
23Anih aka tawt ham neh anih aka khut te rholrhak pawt ham neh hilhoemnah khueh pah ham rhalboei te a uen.
24หลายวันต่อมา เฟลิกส์มากับดรูสิลลาภรรยาของเขาซึ่งเป็นหญิงชาวยิว เขาสั่งให้เรียกเปาโลมาและฟังเปาโลพูดเรื่องความเชื่อในพระเยซูคริสต์
24Tedae khohnin bet a di phoeiah Phelix neh a yuu Judah nu la aka om Drusilla tah ha pawk rhoi tih Paul te a tah rhoi. Te vaengah Khrih Jesuh ah tangnah kawng te a taengah a yaak.
25ขณะที่เปาโลอธิบายเรื่องความชอบธรรม การควบคุมตนเอง และการพิพากษาที่จะมาถึง เฟลิกส์ก็หวาดกลัวและกล่าวว่า “ตอนนี้เจ้าไปก่อน เมื่อเรามีโอกาสเหมาะ เราจะเรียกเจ้ามาอีก”
25Te dongah duengnah, kuemsuemnah, aka lo ham laitloeknah kawng te a thuingong pah vaengah Phelix tah lakueng ngaiha la om tih, “Tahae atah na caeh ham om mai coeng, a tue te ka dang vaengah nang te kang khue bitni ,” a ti nah.
26ขณะเดียวกัน เขาหวังด้วยว่าเปาโลจะให้เงินเขาเพื่อแลกกับการปล่อยตัว เพราะเหตุนี้เขาจึงเรียกเปาโลมาพูดคุยบ่อย ๆ
26Tedae anih te Paul loh tangka khaw m'paek mai ni tila a ngaiuep pahoi. Te dongah Paul te puet a tah tih a taengah ol a thui pah.
27เมื่อครบสองปี ปอร์คิอัส เฟสทัสก็รับตำแหน่งต่อจากเฟลิกส์ และเพราะต้องการเอาใจชาวยิว เฟลิกส์จึงปล่อยให้เปาโลถูกคุมขังต่อไป
27Kumhnih a cup vaengah Phelix kah rhaenghmuen te Phesto Porkio loh a loh. Te vaengah Phelix loh Judah rhoek taengah lungvatnah tueng sak a ngaih dongah Paul te a khoh tih a caehtak.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.