กิจการ 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1เหล่าอัครทูตและพี่น้อง ที่อยู่ในแคว้นยูเดียได้ยินว่า คนต่างชาติก็ได้รับพระวจนะของพระเจ้าแล้วเช่นกัน
1Namtom rhoek loh Pathen kah olka a doe uh te Judea ah aka om caeltueih rhoek neh manuca rhoek loh a yaak uh.
2เมื่อเปโตรขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม พวกที่เข้าสุหนัตก็โต้แย้งกับเขา
2Tedae Peter loh Jerusalem la a caeh vaengah tah anih te yahvinrhetnah dongkah rhoek loh a boelhkhoeh uh.
3โดยกล่าวว่า “ท่านเข้าไปหาคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต และยังกินอาหารกับพวกเขาด้วย!”
3“Pumdul la aka om hlang rhoek taengla na kun tih amih te na vael puei,” a ti nah.
4เปโตรจึงเริ่มอธิบายเรื่องทั้งหมดให้พวกเขาฟังตามลำดับว่า
4Te dongah Peter loh amih taengah tuek tuek a saep pahoi tih,
5“ข้าพเจ้ากำลังอธิษฐานอยู่ในเมืองยัฟฟา และขณะตกอยู่ในภวังค์ ข้าพเจ้าเห็นนิมิต มีสิ่งหนึ่งคล้ายผ้าผืนใหญ่ที่หย่อนลงมาจากท้องฟ้าโดยจับไว้ทั้งสี่มุม และลงมาจนถึงข้าพเจ้า
5“Kai loh Joppa khopuei kah ka thangthui vaengah ka muei ka mang neh ka om tih mangthui ka hmuh. Te vaengah himbai len bangla kil pali aka om hno pakhat te vaan lamloh ha colh tih, kai taengla ha pawk.
6เมื่อข้าพเจ้าจ้องดูและพิจารณาสิ่งที่อยู่ในนั้น ก็เห็นสัตว์สี่เท้าของโลก สัตว์ป่า สัตว์เลื้อยคลาน และนกในท้องฟ้า
6Te te ka hmaitang tih ka hmat hatah diklai rhamsa neh satlung khaw, rhulcai neh vaan kah vaa khaw ka hmuh.
7ข้าพเจ้าได้ยินเสียงหนึ่งกล่าวกับข้าพเจ้าว่า ‘เปโตร จงลุกขึ้น ฆ่าแล้วกิน!’
7Te phoeiah ol ka yaak bal tih, ' Peter, thoo, ngawn lamtah ca,’ a ti.
8แต่ข้าพเจ้าตอบว่า ‘ไม่ได้ องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะข้าพเจ้าไม่เคยเอาสิ่งที่เป็นมลทินหรือไม่บริสุทธิ์เข้าปากเลย’
8Tedae, 'Moenih boeipa, tanghnong tangaih neh rhalawt tah ka ka la a kun noek moenih,’ ka ti nah.
9แต่เสียงจากท้องฟ้าตอบข้าพเจ้าเป็นครั้งที่สองว่า ‘สิ่งที่พระเจ้าชำระแล้ว เจ้าอย่าเรียกว่าไม่บริสุทธิ์’
9Tedae vaan lamkah a pabae ol loh, ' Pathen loh a ciim tangtae te nang loh poeih boeh,’ a ti.
10เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นสามครั้ง แล้วทุกสิ่งก็ถูกรับกลับขึ้นไปยังท้องฟ้า
10Te tlam te a om phoeikah a pathum dongah tah vaan la boeih a doek koep.
11ทันใดนั้นมีชายสามคนมายืนอยู่หน้าบ้านที่ข้าพเจ้าอยู่ พวกเขาถูกส่งมาจากเมืองซีซารียาเพื่อมาหาข้าพเจ้า
11Te vaengah Kaiserea lamloh kai taengla han tueih hlang pathum tah ka om nah im ah pakcak ha pai uh pahoi.
12พระวิญญาณบอกให้ข้าพเจ้าไปกับพวกเขาโดยไม่แบ่งแยก พี่น้องหกคนนี้ก็ไปกับข้าพเจ้าด้วย และพวกเราเข้าไปในบ้านของชายนั้น
12Mueihla long khaw kai taengah, 'Boelhkhoeh kolla amih te puei laeh,’ a ti. Te dongah manuca parhuk he kamah neh kan lo puei tih hlang im khuila ka kun uh.
13เขาเล่าให้พวกเราฟังว่า เขาเห็นทูตสวรรค์องค์หนึ่งยืนอยู่ในบ้านและกล่าวว่า ‘จงส่งคนไปเมืองยัฟฟา และตามซีโมนซึ่งเรียกว่าเปโตรมา
13Anih long khaw a im ah a pai vaengah puencawn a hmuh tih, Joppa ah hlang tueih lamtah Peter la a khue Simon te tah laeh.
14เขาจะกล่าวถ้อยคำแก่ท่านซึ่งโดยถ้อยคำนั้นท่านและทุกคนในบ้านจะได้รับความรอด’
14Anih loh nang taengkah a thui ol dongah namah neh na imko boeih khaw khang la na om ni,’ a ti nah te kaimih taengah ha puen bal.
15เมื่อข้าพเจ้าเริ่มพูด พระวิญญาณบริสุทธิ์ก็ลงมาเหนือพวกเขา เช่นเดียวกับที่ลงมาเหนือพวกเราในตอนเริ่มแรก
15A cuek ca vaengkah mamih soah a tlak vanbangla thui hamla ka tong vaengah amih te Mueihla Cim loh a tlak thil coeng.
16ข้าพเจ้าจึงนึกถึงถ้อยคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ว่า ‘ยอห์นให้คนรับบัพติศมาด้วยน้ำ แต่พวกคุณจะได้รับบัพติศมาในพระวิญญาณบริสุทธิ์’
16Te vaengah Boeipa kah ol, ' Johan loh tui ah n ' nuem. Tedae nangmih tah Mueihla Cim ah n'nuem ni,’ a ti te ka poek.
17เพราะฉะนั้น ถ้าพระเจ้าประทานของประทานอย่างเดียวกันแก่พวกเขาเหมือนที่ประทานแก่พวกเรา เมื่อพวกเราเชื่อในองค์พระเยซูคริสต์ ข้าพเจ้าเป็นใครจึงจะขัดขวางพระเจ้าได้?”
17Te dongah mamih van bangla Boeipa Jesuh Khrih dongah aka tangnah tah Pathen loh amih te vanat la kutdoe a paek atah kai metlam ka om tih Pathen te ka kang thai eh,” a ti .
18เมื่อพวกเขาได้ยินดังนั้นก็หยุดโต้แย้ง และถวายพระสิริแด่พระเจ้า กล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้น พระเจ้าก็ประทานการกลับใจที่นำไปสู่ชีวิตแก่คนต่างชาติด้วย!”
18A yaak uh vaengah sap duem uh tih Pathen te a thangpom uh. Te dongah, “Hingnah ham yutnah te Pathen loh namtom taengah khaw a paek coeng,” a ti uh.
19ส่วนคนที่กระจัดกระจายไปเพราะการข่มเหงที่เกิดขึ้นจากเรื่องสเทเฟน เดินทางไปไกลถึงฟีนิเซีย ไซปรัส และอันทิโอก โดยประกาศพระวจนะแก่ชาวยิวเท่านั้น
19Phacip phabaem loh Stephen te a pai thil dongah amih khaw palang uh tih Phoiniki, Kupros neh Antiok la cet uh. Tedae Judah bueng pawt atah u taengah khaw ol thui uh pawh.
20แต่ในพวกเขามีบางคนเป็นชาวไซปรัสและชาวไซรีน เมื่อมาถึงเมืองอันทิโอกก็พูดกับพวกเฮลเลนิสต์ และประกาศข่าวดีเรื่ององค์พระเยซู
20Te vaengah amih khuiah khaw Kuporos neh Kurena hlang rhoek khaw bet om van. Amih tah Antiok la cet uh tih Hellenist rhoek taengah khaw a thui uh vaengah Boeipa Jesuh ni a thui uh.
21มือขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับพวกเขา คนจำนวนมากจึงเชื่อและหันมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า
21Amih te Boeipa kut loh a om puei dongah Boeipa taengla aka bal tih aka tangnah hlangmi long khaw ping uh.
22ข่าวเรื่องนี้ไปถึงประชาคมในกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาจึงส่งบารนาบัสไปจนถึงเมืองอันทิโอก
22Amih kawng te Jerusalem kah aka om hlangboel kah a hna ah olthang la a yaak uh. Te dongah Antiok la caeh ham Barnabas te a tueih uh.
23เมื่อบารนาบัสมาถึงและเห็นพระคุณของพระเจ้า เขาก็ยินดี และหนุนใจทุกคนให้ตั้งใจมั่นคงอยู่ใกล้ชิดองค์พระผู้เป็นเจ้า
23Anih a pha vaengah Pathen kah lungvatnah aka hmuh rhoek tah omngaih uh tih thinko mangtaengnah he Boeipa dongah rhaeh rhong ham boeih thaphoh uh thae.
24เพราะเขาเป็นคนดี เต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และความเชื่อ และมีคนจำนวนมากเพิ่มเข้ามาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า
24Anih te hlang then pakhat la om tih Mueihla Cim neh tangnah nen khaw baetawt. Te dongah hlangping loh Boeipa taengah muep tomthap la om.
25บารนาบัสออกไปเมืองทาร์ซัสเพื่อตามหาเซาโล
25Te phoeiah Saul tlap hamla Tarsus ah cet.
26เมื่อพบแล้ว เขาก็พาเซาโลมาที่เมืองอันทิโอก ตลอดหนึ่งปี ทั้งสองร่วมประชุมกับประชาคมและสั่งสอนคนจำนวนมาก ที่เมืองอันทิโอกนี่เอง เหล่าสาวกถูกเรียกว่า “คริสเตียน” เป็นครั้งแรก
26A hmuh phoeiah Antiok la a khuen. A pha vaengah amih te kum khat puet hlangboel khuiah tingtun uh tih hlangping te yet te a thuituen. Te dongah hnukbang rhoek te Khrihca rhoek tila Antiok ah a khue lamhma cuek.
27ในช่วงนั้น มีเหล่าผู้เผยพระวจนะเดินทางจากกรุงเยรูซาเล็มลงมายังเมืองอันทิโอก
27Te vaeng tue ah te tonghma rhoek tah Jerusalem lamkah Antiok la cet uh.
28คนหนึ่งในพวกเขาชื่ออากาบัสลุกขึ้น และบอกโดยพระวิญญาณว่าจะเกิดการกันดารอาหารครั้งใหญ่ทั่วโลก ซึ่งก็เกิดขึ้นจริงในสมัยจักรพรรดิคลาวดิอัส
28Te vaengah amih khuikah pakhat, a ming ah Agabus loh thoo tih lunglai pum ah om ham aka cai khokha tung te mueihla neh a phoe. Te te Klaudius tue vaengah thoeng coeng.
29สาวกแต่ละคนตามกำลังที่มี จึงตกลงใจส่งความช่วยเหลือไปให้พี่น้องที่อาศัยอยู่ในแคว้นยูเดีย
29Te dongah hnukbang rhoek tah pakhat rhip loh amah kah a noeng bangla Judea kah manuca khosa rhoek taengah bomnah pat ham a hmoel uh.
30พวกเขาทำตามที่ตกลงไว้ โดยฝากบารนาบัสกับเซาโลนำความช่วยเหลือไปมอบแก่ผู้อาวุโส
30Te tlam te a saii phoeiah Barnabas neh Sual kut ah patong rhoek taengla a pat uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.