กิจการ 17
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1เมื่อเปาโลและคณะเดินทางผ่านเมืองอัมฟีโปลิสและอปอลโลเนีย ก็มาถึงเมืองเธสะโลนิกา ซึ่งมีธรรมศาลาของชาวยิวอยู่
1Now when they had passed through Amphipolis and Apollonia, they came to Thessalonica, where was a synagogue of the Jews:
2เปาโลเข้าไปหาพวกเขาตามธรรมเนียมของเขา และอภิปรายกับพวกเขาจากพระคัมภีร์ตลอดสามวันสะบาโต
2And Paul, as his manner was, went in unto them, and three sabbath days reasoned with them out of the scriptures,
3เขาอธิบายและแสดงให้เห็นว่า พระคริสต์จำเป็นต้องทนทุกข์และฟื้นขึ้นจากความตาย แล้วกล่าวว่า “พระเยซูองค์นี้ที่ข้าพเจ้าประกาศแก่พวกคุณคือพระคริสต์”
3Opening and alleging, that Christ must needs have suffered, and risen again from the dead; and that this Jesus, whom I preach unto you, is Christ.
4บางคนในพวกเขาเชื่อและเข้าร่วมกับเปาโลและสิลาส รวมทั้งชาวกรีกที่ยำเกรงพระเจ้าจำนวนมาก และสตรีชั้นนำอีกไม่น้อย
4And some of them believed, and consorted with Paul and Silas; and of the devout Greeks a great multitude, and of the chief women not a few.
5แต่ชาวยิวที่ไม่ยอมเชื่อพาชายชั่วบางคนจากตลาดไปด้วย พวกเขารวบรวมฝูงชน ก่อความวุ่นวายทั่วเมือง แล้วบุกเข้าไปในบ้านของยาโสนเพื่อจะลากเปาโลกับสิลาสออกไปต่อหน้าประชาชน
5¶ But the Jews which believed not, moved with envy, took unto them certain lewd fellows of the baser sort, and gathered a company, and set all the city on an uproar, and assaulted the house of Jason, and sought to bring them out to the people.
6เมื่อหาไม่พบ พวกเขาก็ลากยาโสนกับพี่น้องบางคน ไปหาเหล่าผู้ปกครองเมือง พร้อมตะโกนว่า “คนพวกนี้ที่ทำให้โลกปั่นป่วนไปทั่วมาถึงที่นี่แล้วด้วย
6And when they found them not, they drew Jason and certain brethren unto the rulers of the city, crying, These that have turned the world upside down are come hither also;
7ยาโสนรับพวกเขาไว้ คนเหล่านี้ล้วนทำขัดกับข้อบัญญัติของซีซาร์ โดยกล่าวว่ามีกษัตริย์อีกองค์หนึ่งคือเยซู!”
7Whom Jason hath received: and these all do contrary to the decrees of Cæsar, saying that there is another king, one Jesus.
8เมื่อฝูงชนกับเหล่าผู้ปกครองเมืองได้ยินเรื่องเหล่านี้ก็ไม่สบายใจ
8And they troubled the people and the rulers of the city, when they heard these things.
9พวกเขาจึงเรียกหลักประกันจากยาโสนและคนอื่น ๆ แล้วปล่อยตัวไป
9And when they had taken security of Jason, and of the other, they let them go.
10พี่น้องส่งเปาโลกับสิลาสออกเดินทางไปเมืองเบโรอาในคืนนั้นทันที เมื่อไปถึง ทั้งสองก็เข้าไปในธรรมศาลาของชาวยิว
10¶ And the brethren immediately sent away Paul and Silas by night unto Berea: who coming thither went into the synagogue of the Jews.
11ชาวยิวที่นั่นมีใจเปิดกว้างกว่าคนที่เมืองเธสะโลนิกา พวกเขารับพระวจนะด้วยความกระตือรือร้นอย่างยิ่ง และตรวจสอบพระคัมภีร์ทุกวันเพื่อดูว่าสิ่งเหล่านี้เป็นจริงหรือไม่
11These were more noble than those in Thessalonica, in that they received the word with all readiness of mind, and searched the scriptures daily, whether those things were so.
12ดังนั้นหลายคนในพวกเขาจึงเชื่อ รวมทั้งสตรีชาวกรีกที่มีฐานะสำคัญและชายอีกไม่น้อย
12Therefore many of them believed; also of honourable women which were Greeks, and of men, not a few.
13แต่เมื่อชาวยิวจากเมืองเธสะโลนิการู้ว่าเปาโลประกาศพระวจนะของพระเจ้าที่เมืองเบโรอาด้วย พวกเขาก็ตามมายุยงฝูงชนที่นั่น
13But when the Jews of Thessalonica had knowledge that the word of God was preached of Paul at Berea, they came thither also, and stirred up the people.
14พี่น้องจึงส่งเปาโลออกไปทางทะเลทันที ส่วนสิลาสกับทิโมธียังคงอยู่ที่นั่น
14And then immediately the brethren sent away Paul to go as it were to the sea: but Silas and Timotheus abode there still.
15คนที่พาเปาโลไปส่งเดินทางกับเขาจนถึงกรุงเอเธนส์ แล้วจึงกลับไป โดยได้รับคำสั่งให้บอกสิลาสกับทิโมธีให้รีบมาหาเปาโลโดยเร็วที่สุด
15And they that conducted Paul brought him unto Athens: and receiving a commandment unto Silas and Timotheus for to come to him with all speed, they departed.
16ระหว่างที่เปาโลรอทั้งสองอยู่ที่กรุงเอเธนส์ เขารู้สึกขุ่นเคืองใจอย่างมากเมื่อเห็นว่าทั้งเมืองเต็มไปด้วยรูปเคารพ
16¶ Now while Paul waited for them at Athens, his spirit was stirred in him, when he saw the city wholly given to idolatry.
17เขาจึงอภิปรายในธรรมศาลากับชาวยิวและคนที่ยำเกรงพระเจ้า และอภิปรายในตลาดทุกวันกับผู้คนที่พบกันที่นั่น
17Therefore disputed he in the synagogue with the Jews, and with the devout persons, and in the market daily with them that met with him.
18นักปรัชญาพวกเอปิคูเรียนและสโตอิกบางคน ก็สนทนากับเขา บางคนพูดว่า “คนพูดพล่ามนี่อยากจะพูดอะไร?” ส่วนคนอื่นพูดว่า “ดูเหมือนเขากำลังประกาศเรื่องเทพเจ้าต่างถิ่น” เพราะเปาโลประกาศเรื่องพระเยซูและการฟื้นขึ้นจากความตาย
18Then certain philosophers of the Epicureans, and of the Stoicks, encountered him. And some said, What will this babbler say? other some, He seemeth to be a setter forth of strange gods: because he preached unto them Jesus, and the resurrection.
19พวกเขาจึงพาเปาโลไปยังสภาอาเรโอปากัส แล้วกล่าวว่า “พวกเราขอทราบได้ไหมว่า คำสอนใหม่นี้ที่ท่านพูดถึงคืออะไร?
19And they took him, and brought him unto Areopagus, saying, May we know what this new doctrine, whereof thou speakest, is ?
20เพราะสิ่งที่ท่านพูดฟังแปลกหู พวกเราจึงอยากรู้ว่าสิ่งเหล่านี้หมายความว่าอย่างไร”
20For thou bringest certain strange things to our ears: we would know therefore what these things mean.
21ชาวเอเธนส์ทั้งหมดกับคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ที่นั่นต่างใช้เวลาไปกับการเล่าหรือฟังเรื่องใหม่ ๆ เท่านั้น
21(For all the Athenians and strangers which were there spent their time in nothing else, but either to tell, or to hear some new thing.)
22เปาโลยืนอยู่กลางสภาอาเรโอปากัสแล้วกล่าวว่า “ชาวเอเธนส์ทั้งหลาย ข้าพเจ้าเห็นว่าพวกคุณให้ความสำคัญกับเรื่องศาสนาอย่างมากในทุกด้าน
22¶ Then Paul stood in the midst of Mars’ hill, and said, Ye men of Athens, I perceive that in all things ye are too superstitious.
23เพราะเมื่อข้าพเจ้าเดินไปและสังเกตสิ่งต่าง ๆ ที่พวกคุณนมัสการ ข้าพเจ้ายังพบแท่นบูชาแห่งหนึ่งมีข้อความจารึกว่า ‘แด่พระเจ้าที่ไม่รู้จัก’ ดังนั้น สิ่งที่พวกคุณนมัสการทั้งที่ไม่รู้จักนั้น ข้าพเจ้ากำลังประกาศให้พวกคุณรู้จัก
23For as I passed by, and beheld your devotions, I found an altar with this inscription, TO THE UNKNOWN GOD. Whom therefore ye ignorantly worship, him declare I unto you.
24พระเจ้าผู้สร้างโลกและทุกสิ่งในโลก เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก พระองค์ไม่ได้อาศัยอยู่ในวิหารที่มนุษย์สร้างขึ้น
24God that made the world and all things therein, seeing that he is Lord of heaven and earth, dwelleth not in temples made with hands;
25และพระองค์ไม่ต้องพึ่งการปรนนิบัติจากมือมนุษย์ ราวกับว่าพระองค์ขาดสิ่งใด เพราะพระองค์เองเป็นผู้ประทานชีวิต ลมหายใจ และทุกสิ่งแก่ทุกคน
25Neither is worshipped with men’s hands, as though he needed any thing, seeing he giveth to all life, and breath, and all things;
26พระองค์สร้างมนุษย์ทุกชนชาติจากสายเลือดเดียวกัน ให้พวกเขาอาศัยอยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก และพระองค์กำหนดช่วงเวลาต่าง ๆ รวมทั้งเขตแดนที่พวกเขาจะอาศัยอยู่
26And hath made of one blood all nations of men for to dwell on all the face of the earth, and hath determined the times before appointed, and the bounds of their habitation;
27เพื่อให้พวกเขาแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า เผื่อว่าพวกเขาจะเอื้อมมือไปหาพระองค์จนพบ แม้พระองค์ไม่ได้อยู่ไกลจากพวกเราแต่ละคนเลย
27That they should seek the Lord, if haply they might feel after him, and find him, though he be not far from every one of us:
28‘เพราะในพระองค์เราจึงมีชีวิต เคลื่อนไหว และดำรงอยู่’ ดังที่กวีบางคนของพวกคุณเองกล่าวว่า ‘เพราะพวกเราก็เป็นลูกหลานของพระองค์ด้วย’
28For in him we live, and move, and have our being; as certain also of your own poets have said, For we are also his offspring.
29เมื่อพวกเราเป็นลูกหลานของพระเจ้า ก็ไม่ควรคิดว่าความเป็นพระเจ้าคล้ายกับทอง เงิน หรือหิน ที่มนุษย์ใช้ฝีมือและความคิดแกะสลักขึ้น
29Forasmuch then as we are the offspring of God, we ought not to think that the Godhead is like unto gold, or silver, or stone, graven by art and man’s device.
30ในอดีต พระเจ้ามองข้ามความไม่รู้ของมนุษย์ แต่บัดนี้พระองค์บัญชาให้มนุษย์ทุกคนทุกแห่งกลับใจ
30And the times of this ignorance God winked at; but now commandeth all men every where to repent:
31เพราะพระองค์กำหนดวันหนึ่งไว้แล้ว ที่จะพิพากษาโลกด้วยความชอบธรรมโดยชายผู้หนึ่งที่พระองค์แต่งตั้งไว้ และพระองค์ยืนยันเรื่องนี้แก่ทุกคนด้วยการทำให้ชายผู้นั้นฟื้นขึ้นจากความตาย”
31Because he hath appointed a day, in the which he will judge the world in righteousness by that man whom he hath ordained; whereof he hath given assurance unto all men , in that he hath raised him from the dead.
32เมื่อพวกเขาได้ยินเรื่องการฟื้นขึ้นจากความตาย บางคนก็เยาะเย้ย แต่คนอื่นกล่าวว่า “พวกเราอยากฟังท่านพูดเรื่องนี้อีก”
32¶ And when they heard of the resurrection of the dead, some mocked: and others said, We will hear thee again of this matter .
33เปาโลจึงออกไปจากพวกเขา
33So Paul departed from among them.
34แต่มีบางคนเข้าร่วมกับเขาและเชื่อ ในจำนวนนั้นมีไดโอนีสิอัส สมาชิกสภาอาเรโอปากัส หญิงคนหนึ่งชื่อดามาริส และคนอื่น ๆ อีกหลายคน
34Howbeit certain men clave unto him, and believed: among the which was Dionysius the Areopagite, and a woman named Damaris, and others with them.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.