2 พงศาวดาร 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
King James Version with Apocrypha
1เรโหโบอัมไปเมืองเชเคม เพราะชาวอิสราเอลทั้งหมดมาที่นั่นเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์
1And Rehoboam went to Shechem: for to Shechem were all Israel come to make him king.
2เยโรโบอัมบุตรเนบัทได้ยินข่าว ขณะนั้นเขาอยู่ในอียิปต์หลังจากหนีกษัตริย์โซโลมอนไป เขาจึงกลับจากอียิปต์
2And it came to pass, when Jeroboam the son of Nebat, who was in Egypt, whither he had fled from the presence of Solomon the king, heard it , that Jeroboam returned out of Egypt.
3มีคนไปเรียกเยโรโบอัมมา เขากับชาวอิสราเอลทั้งหมดเข้าเฝ้าเรโหโบอัมและทูลว่า
3And they sent and called him. So Jeroboam and all Israel came and spake to Rehoboam, saying,
4“บิดาของฝ่าพระบาทให้พวกข้าพระบาทแบกภาระหนัก ขอทรงลดงานรับใช้ที่ยากลำบากและภาระหนักที่พระบิดาวางไว้บนพวกข้าพระบาท แล้วพวกข้าพระบาทจะรับใช้ฝ่าพระบาท”
4Thy father made our yoke grievous: now therefore ease thou somewhat the grievous servitude of thy father, and his heavy yoke that he put upon us, and we will serve thee.
5เรโหโบอัมตอบว่า “อีก 3 วันกลับมาหาเรา” แล้วประชาชนก็จากไป
5And he said unto them, Come again unto me after three days. And the people departed.
6กษัตริย์เรโหโบอัมปรึกษาผู้อาวุโสที่เคยรับใช้โซโลมอนบิดาของเขาขณะยังมีชีวิตว่า “ท่านเห็นว่าเราควรตอบประชาชนเหล่านี้อย่างไร”
6¶ And king Rehoboam took counsel with the old men that had stood before Solomon his father while he yet lived, saying, What counsel give ye me to return answer to this people?
7พวกเขาทูลว่า “หากฝ่าพระบาททรงเมตตาประชาชนเหล่านี้ ทำให้พวกเขาพอใจ และตรัสกับพวกเขาด้วยถ้อยคำอ่อนโยน พวกเขาจะรับใช้ฝ่าพระบาทตลอดไป”
7And they spake unto him, saying, If thou be kind to this people, and please them, and speak good words to them, they will be thy servants for ever.
8แต่เรโหโบอัมไม่ฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส กลับไปปรึกษาชายหนุ่มที่เติบโตมากับเขาและรับใช้เขา
8But he forsook the counsel which the old men gave him, and took counsel with the young men that were brought up with him, that stood before him.
9เขาถามว่า “พวกเจ้าจะแนะนำให้เราตอบประชาชนอย่างไร พวกเขาขอให้เราลดภาระที่บิดาวางไว้บนพวกเขา”
9And he said unto them, What advice give ye that we may return answer to this people, which have spoken to me, saying, Ease somewhat the yoke that thy father did put upon us?
10ชายหนุ่มเหล่านั้นตอบว่า “ประชาชนบอกฝ่าพระบาทว่า ‘บิดาของท่านให้พวกเราแบกภาระหนัก ขอท่านลดภาระนั้น’ ขอฝ่าพระบาทตรัสตอบพวกเขาว่า ‘นิ้วก้อยของข้ายังหนากว่าเอวของบิดา
10And the young men that were brought up with him spake unto him, saying, Thus shalt thou answer the people that spake unto thee, saying, Thy father made our yoke heavy, but make thou it somewhat lighter for us; thus shalt thou say unto them, My little finger shall be thicker than my father’s loins.
11บิดาข้าให้พวกเจ้าแบกภาระหนัก ข้าจะเพิ่มให้หนักขึ้นอีก บิดาข้าลงโทษพวกเจ้าด้วยแส้ ส่วนข้าจะลงโทษด้วยแส้แมงป่อง’”
11For whereas my father put a heavy yoke upon you, I will put more to your yoke: my father chastised you with whips, but I will chastise you with scorpions.
12ครบ 3 วัน เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งหมดกลับมาหาเรโหโบอัมตามที่กษัตริย์นัดไว้
12So Jeroboam and all the people came to Rehoboam on the third day, as the king bade, saying, Come again to me on the third day.
13กษัตริย์ตอบพวกเขาอย่างแข็งกร้าว ไม่ฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส
13And the king answered them roughly; and king Rehoboam forsook the counsel of the old men,
14แต่ทำตามคำแนะนำของชายหนุ่มว่า “บิดาข้าให้พวกเจ้าแบกภาระหนัก ข้าจะเพิ่มให้หนักขึ้น บิดาข้าลงโทษด้วยแส้ ส่วนข้าจะลงโทษด้วยแส้แมงป่อง”
14And answered them after the advice of the young men, saying, My father made your yoke heavy, but I will add thereto: my father chastised you with whips, but I will chastise you with scorpions.
15กษัตริย์จึงไม่ฟังประชาชน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นโดยพระเจ้าทรงจัดให้เป็นไป เพื่อพระยาห์เวห์จะทรงทำตามพระดำรัสที่ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์แก่เยโรโบอัมบุตรเนบัท
15So the king hearkened not unto the people: for the cause was of God, that the LORD might perform his word, which he spake by the hand of Ahijah the Shilonite to Jeroboam the son of Nebat.
16เมื่อชาวอิสราเอลทั้งหมดเห็นว่ากษัตริย์ไม่ฟัง จึงตอบว่า “เรามีส่วนอะไรกับดาวิด เราไม่มีมรดกในวงศ์บุตรเจสซี! ชาวอิสราเอลเอ๋ย ต่างคนต่างกลับบ้านเถิด! ส่วนดาวิดก็จงดูแลวงศ์วานของตนเอง!” แล้วชาวอิสราเอลทั้งหมดก็กลับบ้าน
16¶ And when all Israel saw that the king would not hearken unto them, the people answered the king, saying, What portion have we in David? and we have none inheritance in the son of Jesse: every man to your tents, O Israel: and now, David, see to thine own house. So all Israel went to their tents.
17แต่เรโหโบอัมยังปกครองชาวอิสราเอลที่อาศัยอยู่ตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
17But as for the children of Israel that dwelt in the cities of Judah, Rehoboam reigned over them.
18กษัตริย์เรโหโบอัมส่งฮาโดรัมผู้คุมแรงงานบังคับไป ชาวอิสราเอลเอาหินขว้างเขาจนตาย เรโหโบอัมรีบขึ้นรถรบหนีไปเยรูซาเล็ม
18Then king Rehoboam sent Hadoram that was over the tribute; and the children of Israel stoned him with stones, that he died. But king Rehoboam made speed to get him up to his chariot, to flee to Jerusalem.
19อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิดมาจนถึงทุกวันนี้
19And Israel rebelled against the house of David unto this day.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.