2 พงศาวดาร 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1เรโหโบอัมไปเมืองเชเคม เพราะชาวอิสราเอลทั้งหมดมาที่นั่นเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์
1Pea naʻe ʻalu ʻa Lehopoami ki Sikemi: he ne kuo ʻalu ʻa ʻIsileli kotoa pē ki Sikemi ke fakanofo ia ko e tuʻi.
2เยโรโบอัมบุตรเนบัทได้ยินข่าว ขณะนั้นเขาอยู่ในอียิปต์หลังจากหนีกษัตริย์โซโลมอนไป เขาจึงกลับจากอียิปต์
2Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi he ongoʻi ia ʻe Selopoami ko e foha ʻo Nipati, ʻi ʻIsipite (he naʻe hola ia ki ai mei he ʻao ʻo Solomone ko e tuʻi,) pea naʻe toe haʻu ʻa Selopoami mei ʻIsipite.
3มีคนไปเรียกเยโรโบอัมมา เขากับชาวอิสราเอลทั้งหมดเข้าเฝ้าเรโหโบอัมและทูลว่า
3Pea naʻa nau fekau ʻo ui ia. Ko ia naʻe haʻu ai ʻa Selopoami mo ʻIsileli kotoa pē ʻonau lea kia Lehopoami, ʻo pehē,
4“บิดาของฝ่าพระบาทให้พวกข้าพระบาทแบกภาระหนัก ขอทรงลดงานรับใช้ที่ยากลำบากและภาระหนักที่พระบิดาวางไว้บนพวกข้าพระบาท แล้วพวกข้าพระบาทจะรับใช้ฝ่าพระบาท”
4“Naʻe fakamamahi ʻemau kavenga, ʻe hoʻo tamai: pea ko eni ke ke fakamaʻamaʻa ʻae ngaahi ngāue mamahi ʻa hoʻo tamai, mo ʻene haʻamonga mamafa ʻaia naʻa ne ʻai kiate kimautolu, pea te mau tauhi koe.”
5เรโหโบอัมตอบว่า “อีก 3 วันกลับมาหาเรา” แล้วประชาชนก็จากไป
5Pea naʻe pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Mou toe haʻu kiate au ʻoka hili ʻae ʻaho ʻe tolu.” Pea naʻe ʻalu ai ʻae kakai.
6กษัตริย์เรโหโบอัมปรึกษาผู้อาวุโสที่เคยรับใช้โซโลมอนบิดาของเขาขณะยังมีชีวิตว่า “ท่านเห็นว่าเราควรตอบประชาชนเหล่านี้อย่างไร”
6¶ Pea naʻe fakakaukau ʻae tuʻi ko Lehopoami mo e kau mātuʻa naʻe tuʻu ʻi he ʻao ʻo Solomone ko ʻene tamai ʻi heʻene kei moʻui, ʻo pehē, Ko e hā hoʻomou fakakaukau ki ha lea ke tali ʻaki ʻae kakai ni?
7พวกเขาทูลว่า “หากฝ่าพระบาททรงเมตตาประชาชนเหล่านี้ ทำให้พวกเขาพอใจ และตรัสกับพวกเขาด้วยถ้อยคำอ่อนโยน พวกเขาจะรับใช้ฝ่าพระบาทตลอดไป”
7Pea naʻa nau lea kiate ia, ʻo pehē, “Kapau te ke angaʻofa ki he kakai ni, pea ke fakafiemālie ʻakinautolu, mo ke lea ʻaki ʻae ngaahi lea lelei kiate kinautolu, pea te nau hoko ko hoʻo kau tamaioʻeiki ʻo taʻengata.”
8แต่เรโหโบอัมไม่ฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส กลับไปปรึกษาชายหนุ่มที่เติบโตมากับเขาและรับใช้เขา
8Ka naʻe liʻaki ʻe ia ʻae fakakaukau naʻe tuku kiate ia ʻe he kau mātuʻa, pea fakakaukau ia mo e kau talavou naʻe toʻutangata mo kaumeʻa mo ia, pea nau tuʻu ʻi hono ʻao.
9เขาถามว่า “พวกเจ้าจะแนะนำให้เราตอบประชาชนอย่างไร พวกเขาขอให้เราลดภาระที่บิดาวางไว้บนพวกเขา”
9Pea pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Ko e hā homou loto ʻomoutolu ki he tali ʻe fai ki he kakai ni,” ʻaia kuo nau lea mai kiate au, ʻo pehē, “Ke ke fakamaʻamaʻa siʻi ʻae haʻamonga ʻaia naʻe ʻai ʻe hoʻo tamai kiate kimautolu?”
10ชายหนุ่มเหล่านั้นตอบว่า “ประชาชนบอกฝ่าพระบาทว่า ‘บิดาของท่านให้พวกเราแบกภาระหนัก ขอท่านลดภาระนั้น’ ขอฝ่าพระบาทตรัสตอบพวกเขาว่า ‘นิ้วก้อยของข้ายังหนากว่าเอวของบิดา
10Pea naʻe lea kiate ia ʻae kau talavou ʻa ia naʻe tupu hake mo kaumeʻa mo ia, ʻo pehē, “Ke ke tali pehē ʻae kakai naʻe lea kiate koe, ʻo pehē, naʻe fakamamafa ʻemau kavenga ʻe hoʻo tamai, ka ke fakamaʻamaʻa siʻi ia ʻe koe maʻamautolu: te ke tala ʻo pehē kiate kinautolu, ‘ʻE lahi hoku louhiʻi nima siʻi ʻi he kongaloto ʻo ʻeku tamai.’
11บิดาข้าให้พวกเจ้าแบกภาระหนัก ข้าจะเพิ่มให้หนักขึ้นอีก บิดาข้าลงโทษพวกเจ้าด้วยแส้ ส่วนข้าจะลงโทษด้วยแส้แมงป่อง’”
11He koeʻuhi, ‘Naʻe ʻai ʻe heʻeku tamai ʻae haʻamonga mamafa kiate kimoutolu, te u fakalahi ki hoʻomou haʻamonga: naʻe kinisi ʻakimoutolu ʻe heʻeku tamai ʻaki ʻae meʻa kinisi, ka te u kinisi ʻakimoutolu ʻaki ʻae ngaahi sikopio.’”
12ครบ 3 วัน เยโรโบอัมกับประชาชนทั้งหมดกลับมาหาเรโหโบอัมตามที่กษัตริย์นัดไว้
12Ko ia naʻe haʻu ʻa Selopoami mo e kakai kotoa pē kia Lehopoami ʻi hono ʻaho tolu, ʻo hangē ko e fekau ʻae tuʻi, ʻo pehē, “Toe haʻu kiate au ʻi hono tolu ʻoe ʻaho.”
13กษัตริย์ตอบพวกเขาอย่างแข็งกร้าว ไม่ฟังคำแนะนำของผู้อาวุโส
13Pea naʻe lea mālohi ʻae tuʻi kiate kinautolu: pea naʻe liʻaki ʻe he tuʻi ko Lehopoami ʻae fakakaukau ʻae kau mātuʻa,
14แต่ทำตามคำแนะนำของชายหนุ่มว่า “บิดาข้าให้พวกเจ้าแบกภาระหนัก ข้าจะเพิ่มให้หนักขึ้น บิดาข้าลงโทษด้วยแส้ ส่วนข้าจะลงโทษด้วยแส้แมงป่อง”
14Pea ne talia ʻakinautolu ʻo fakatatau ki ke fakakaukau ʻoe kau talavou, ʻo pehē, “Naʻe fakamamafa hoʻomou haʻamonga ʻe heʻeku tamai, ka te u fakalahi ki ai: naʻe kinisi ʻakimoutolu ʻe heʻeku tamai ʻaki ʻae ngaahi meʻa kinisi, ka te u kinisi ʻakimoutolu ʻaki ʻae ngaahi sikopio.”
15กษัตริย์จึงไม่ฟังประชาชน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นโดยพระเจ้าทรงจัดให้เป็นไป เพื่อพระยาห์เวห์จะทรงทำตามพระดำรัสที่ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์แก่เยโรโบอัมบุตรเนบัท
15Ko ia naʻe ʻikai tokanga ʻae tuʻi ki he kakai: he naʻe mei he ʻOtua ʻae meʻa ni, koeʻuhi ke fakamoʻoni ʻe Sihova ʻene folofola, ʻaia naʻa ne folofolaʻaki ia ʻAhisa ko e tangata Sailo, kia Selopoami ko e foha ʻo Nipati.
16เมื่อชาวอิสราเอลทั้งหมดเห็นว่ากษัตริย์ไม่ฟัง จึงตอบว่า “เรามีส่วนอะไรกับดาวิด เราไม่มีมรดกในวงศ์บุตรเจสซี! ชาวอิสราเอลเอ๋ย ต่างคนต่างกลับบ้านเถิด! ส่วนดาวิดก็จงดูแลวงศ์วานของตนเอง!” แล้วชาวอิสราเอลทั้งหมดก็กลับบ้าน
16¶ Pea ʻi he mamata ʻa ʻIsileli kotoa pē ʻoku ʻikai tokanga ʻae tuʻi kiate kinautolu, naʻe lea ʻae kakai ki he tuʻi, ʻo pehē, “Ko e hā hamau ʻinasi ʻia Tevita? Pea ʻoku ʻikai hamau tofiʻa ʻi he foha ʻo Sese: ʻE ʻIsileli, ke taki taha ʻalu ʻae tangata ki hono fale fehikitaki: pea ko eni, ʻa Tevita vakai ki ho fale ʻoʻou.” Ko ia naʻe ʻalu ai ʻa ʻIsileli kotoa pē ki honau ngaahi fale fehikitaki.
17แต่เรโหโบอัมยังปกครองชาวอิสราเอลที่อาศัยอยู่ตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
17Ka koeʻuhi ko e fānau ʻa ʻIsileli naʻe nofo ʻi he ngaahi kolo ʻo Siuta, naʻe pule ʻa Lehopoami kiate kinautolu.
18กษัตริย์เรโหโบอัมส่งฮาโดรัมผู้คุมแรงงานบังคับไป ชาวอิสราเอลเอาหินขว้างเขาจนตาย เรโหโบอัมรีบขึ้นรถรบหนีไปเยรูซาเล็ม
18Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi ko Lehopoami ʻa ʻAtolami ʻaia naʻe pule ki he tukuhau: pea naʻe tolongaki ʻaki ia ʻae maka ʻe he fānau ʻa ʻIsileli, pea pekia ai ia. Ka naʻe fakatoʻotoʻo ʻe Lehopoami ke heka ki heʻene saliote, ke hola ki Selūsalema.
19อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิดมาจนถึงทุกวันนี้
19Pea kuo angatuʻu ʻa ʻIsileli ki he fale ʻo Tevita ʻo aʻu mai ki he ʻaho ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.