2 พงศาวดาร
Chapter 10
Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 พงศาวดาร 10

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1เรโหโบอัม​ไป​เมือง​เชเคม เพราะ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​มา​ที่​นั่น​เพื่อ​แต่งตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์
1وَذَهَبَ رَحُبْعَامُ إِلَى شَكِيمَ، لِأَنَّهُ جَاءَ إِلَى شَكِيمَ كُلُّ إِسْرَائِيلَ لِيُمَلِّكُوهُ.
2เยโรโบอัม​บุตร​เนบัทได้ยินข่าว ขณะ​นั้น​เขา​อยู่​ใน​อียิปต์​หลัง​จาก​หนี​กษัตริย์​โซโลมอน​ไป เขา​จึง​กลับ​จาก​อียิปต์
2وَلَمَّا سَمِعَ يَرُبْعَامُ بْنُ نَبَاطَ، وَهُوَ فيِ مِصْرَ حَيْثُ هَرَبَ مِنْ وَجْهِ سُلَيْمَانَ ٱلْمَلِكِ، رَجَعَ يَرُبْعَامُ مِنْ مِصْرَ.
3มี​คน​ไป​เรียกเยโรโบอัม​มา เขา​กับ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​เข้า​เฝ้าเรโหโบอัม​และ​ทูล​ว่า
3فَأَرْسَلُوا وَدَعَوْهُ، فَأَتَى يَرُبْعَامُ وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ وَكَلَّمُوا رَحُبْعَامَ قَائِلِينَ:
4“บิดา​ของ​ฝ่าพระบาท​ให้​พวก​ข้าพระบาทแบกภาระหนัก ขอ​ทรง​ลดงานรับใช้​ที่​ยากลำบาก​และ​ภาระหนัก​ที่​พระบิดาวางไว้บน​พวก​ข้าพระบาท แล้ว​พวก​ข้าพระบาท​จะ​รับใช้ฝ่าพระบาท”
4«إِنَّ أَبَاكَ قَسَّى نِيرَنَا، فَٱلْآنَ خَفِّفْ مِنْ عُبُودِيَّةِ أَبِيكَ ٱلْقَاسِيَةِ وَمِنْ نِيرِهِ ٱلثَّقِيلِ ٱلَّذِي جَعَلَهُ عَلَيْنَا فَنَخْدِمَكَ».
5เรโหโบอัม​ตอบ​ว่า “อีก 3 วัน​กลับ​มา​หาเรา” แล้ว​ประชาชน​ก็​จาก​ไป
5فَقَالَ لَهُمُ: «ٱرْجِعُوا إِلَيَّ بَعْدَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ». فَذَهَبَ ٱلشَّعْبُ.
6กษัตริย์​เรโหโบอัมปรึกษาผู้อาวุโส​ที่​เคยรับใช้โซโลมอนบิดา​ของ​เขา​ขณะ​ยัง​มี​ชีวิต​ว่า “ท่าน​เห็น​ว่า​เราควร​ตอบ​ประชาชน​เหล่า​นี้​อย่างไร”
6فَٱسْتَشَارَ ٱلْمَلِكُ رَحُبْعَامُ ٱلشُّيُوخَ ٱلَّذِينَ كَانُوا يَقِفُونَ أَمَامَ سُلَيْمَانَ أَبِيهِ وَهُوَ حَيٌّ قَائِلًا: «كَيْفَ تُشِيرُونَ أَنْ أَرُدَّ جَوَابًا عَلَى هَذَا ٱلشَّعْبِ؟»
7พวกเขา​ทูล​ว่า “หากฝ่าพระบาท​ทรง​เมตตา​ประชาชน​เหล่า​นี้ ทำให้​พวกเขา​พอใจ และ​ตรัส​กับ​พวกเขา​ด้วย​ถ้อยคำอ่อนโยน พวกเขา​จะ​รับใช้ฝ่าพระบาทตลอด​ไป”
7فَكَلَّمُوهُ قَائِلِينَ: «إِنْ كُنْتَ صَالِحًا نَحْوَ هَذَا ٱلشَّعْبِ وَأَرْضَيْتَهُمْ وَكَلَّمْتَهُمْ كَلَامًا حَسَنًا، يَكُونُونَ لَكَ عَبِيدًا كُلَّ ٱلْأَيَّامِ».
8แต่​เรโหโบอัม​ไม่​ฟังคำแนะนำ​ของ​ผู้อาวุโส กลับ​ไป​ปรึกษาชายหนุ่ม​ที่​เติบโต​มา​กับ​เขา​และ​รับใช้​เขา
8فَتَرَكَ مَشُورَةَ ٱلشُّيُوخِ ٱلَّتِي أَشَارُوا بِهَا عَلَيْهِ، وَٱسْتَشَارَ ٱلْأَحْدَاثَ ٱلَّذِينَ نَشَأُوا مَعَهُ وَوَقَفُوا أَمَامَهُ،
9เขา​ถาม​ว่า “พวก​เจ้า​จะ​แนะนำ​ให้​เรา​ตอบ​ประชาชน​อย่างไร พวกเขา​ขอ​ให้​เราลดภาระ​ที่​บิดาวางไว้บน​พวกเขา”
9وَقَالَ لَهُمْ: «بِمَاذَا تُشِيرُونَ أَنْتُمْ فَنَرُدَّ جَوَابًا عَلَى هَذَا ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِينَ كَلَّمُونِي قَائِلِينَ: خَفِّفْ مِنَ ٱلنِّيرِ ٱلَّذِي جَعَلَهُ عَلَيْنَا أَبُوكَ؟»
10ชายหนุ่มเหล่า​นั้น​ตอบ​ว่า “ประชาชน​บอกฝ่าพระบาท​ว่า ‘บิดา​ของ​ท่าน​ให้​พวกเราแบกภาระหนัก ขอท่านลดภาระ​นั้น’ ขอฝ่าพระบาทตรัส​ตอบ​พวกเขา​ว่า ‘นิ้วก้อย​ของ​ข้า​ยัง​หนากว่าเอว​ของ​บิดา
10فَكَلَّمَهُ ٱلْأَحْدَاثُ ٱلَّذِينَ نَشَأُوا مَعَهُ قَائِلِينَ: «هَكَذَا تَقُولُ لِلشَّعْبِ ٱلَّذِينَ كَلَّمُوكَ قَائِلِينَ: إِنَّ أَبَاكَ ثَقَّلَ نِيرَنَا وَأَمَّا أَنْتَ فَخَفِّفْ عَنَّا، هَكَذَا تَقُولُ لَهُمْ: إِنَّ خِنْصَرِي أَغْلَظُ مِنْ مَتْنَيْ أَبِي.
11บิดาข้า​ให้​พวก​เจ้าแบกภาระหนัก ข้า​จะ​เพิ่ม​ให้​หนัก​ขึ้น​อีก บิดาข้าลงโทษ​พวก​เจ้า​ด้วย​แส้ ส่วน​ข้า​จะ​ลงโทษ​ด้วย​แส้แมงป่อง’”
11وَٱلْآنَ أَبِي حَمَّلَكُمْ نِيرًا ثَقِيلًا وَأَنَا أَزِيدُ عَلَى نِيرِكُمْ. أَبِي أَدَّبَكُمْ بِٱلسِّيَاطِ وَأَمَّا أَنَا فَبِٱلْعَقَارِبِ».
12ครบ 3 วัน เยโรโบอัม​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​กลับ​มา​หาเรโหโบอัม​ตาม​ที่​กษัตริย์​นัดไว้
12فَجَاءَ يَرُبْعَامُ وَجَمِيعُ ٱلشَّعْبِ إِلَى رَحُبْعَامَ فِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّالِثِ كَمَا تَكَلَّمَ ٱلْمَلِكُ قَائِلًا: «ٱرْجِعُوا إِلَيَّ فِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّالِثِ».
13กษัตริย์​ตอบ​พวกเขา​อย่างแข็งกร้าว ไม่​ฟังคำแนะนำ​ของ​ผู้อาวุโส
13فَأَجَابَهُمُ ٱلْمَلِكُ بِقَسَاوَةٍ، وَتَرَكَ ٱلْمَلِكُ رَحُبْعَامُ مَشُورَةَ ٱلشُّيُوخِ،
14แต่​ทำ​ตาม​คำแนะนำ​ของ​ชายหนุ่ม​ว่า “บิดาข้า​ให้​พวก​เจ้าแบกภาระหนัก ข้า​จะ​เพิ่ม​ให้​หนัก​ขึ้น บิดาข้าลงโทษ​ด้วย​แส้ ส่วน​ข้า​จะ​ลงโทษ​ด้วย​แส้แมงป่อง”
14وَكَلَّمَهُمْ حَسَبَ مَشُورَةِ ٱلْأَحْدَاثِ قَائِلًا: «أَبِي ثَقَّلَ نِيرَكُمْ وَأَنَا أَزِيدُ عَلَيْهِ. أَبِي أَدَّبَكُمْ بِٱلسِّيَاطِ وَأَمَّا أَنَا فَبِالْعَقَارِبِ».
15กษัตริย์​จึง​ไม่​ฟัง​ประชาชน เหตุการณ์​นี้​เกิด​ขึ้น​โดย​พระเจ้า​ทรง​จัด​ให้​เป็น​ไป เพื่อ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำ​ตามพระดำรัส​ที่​ตรัสผ่านอาหิยาห์​ชาว​ชิโลห์​แก่​เยโรโบอัม​บุตร​เนบัท
15وَلَمْ يَسْمَعِ ٱلْمَلِكُ لِلشَّعْبِ، لِأَنَّ ٱلسَّبَبَ كَانَ مِنْ قِبَلِ ٱللهِ، لِكَيْ يُقِيمَ ٱلرَّبُّ كَلَامَهُ ٱلَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ عَنْ يَدِ أَخِيَّا ٱلشِّيلُونِيِّ إِلَى يَرُبْعَامَ بْنِ نَبَاطَ.
16เมื่อ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​เห็น​ว่า​กษัตริย์​ไม่​ฟัง จึง​ตอบ​ว่า “เรา​มี​ส่วน​อะไร​กับ​ดาวิด เราไม่มีมรดก​ใน​วงศ์​บุตร​เจสซี! ชาว​อิสราเอลเอ๋ย ต่าง​คน​ต่าง​กลับ​บ้านเถิด! ส่วน​ดาวิด​ก็​จงดูแลวงศ์วาน​ของ​ตนเอง!” แล้ว​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ก็​กลับ​บ้าน
16فَلَمَّا رَأَى كُلُّ إِسْرَائِيلَ أَنَّ ٱلْمَلِكَ لَمْ يَسْمَعْ لَهُمْ، جَاوَبَ ٱلشَّعْبُ ٱلْمَلِكَ قَائِلِينَ: «أَيُّ قِسْمٍ لَنَا فِي دَاوُدَ؟ وَلَا نَصِيبَ لَنَا فِي ٱبْنِ يَسَّى! كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى خَيْمَتِهِ يَا إِسْرَائِيلُ. ٱلْآنَ ٱنْظُرْ إِلَى بَيْتِكَ يَادَاوُدُ». وَذَهَبَ كُلُّ إِسْرَائِيلَ إِلَى خِيَامِهِمْ.
17แต่​เรโหโบอัม​ยัง​ปกครอง​ชาว​อิสราเอล​ที่​อาศัย​อยู่​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์
17وَأَمَّا بَنُو إِسْرَائِيلَ ٱلسَّاكِنُونَ فِي مُدُنِ يَهُوذَا فَمَلَكَ عَلَيْهِمْ رَحُبْعَامُ.
18กษัตริย์​เรโหโบอัม​ส่ง​ฮาโดรัมผู้คุมแรงงานบังคับ​ไป ชาว​อิสราเอลเอาหินขว้าง​เขา​จน​ตาย เรโหโบอัมรีบ​ขึ้น​รถรบหนี​ไป​เยรูซาเล็ม
18ثُمَّ أَرْسَلَ ٱلْمَلِكُ رَحُبْعَامُ هَدُورَامَ ٱلَّذِي عَلَى ٱلتَّسْخِيرِ، فَرَجَمَهُ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِٱلْحِجَارَةِ فَمَاتَ. فَبَادَرَ ٱلْمَلِكُ رَحُبْعَامُ وَصَعِدَ إِلَى ٱلْمَرْكَبَةِ لِيَهْرُبَ إِلَى أُورُشَلِيمَ،
19อิสราเอล​จึง​กบฏ​ต่อ​ราชวงศ์ดาวิด​มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้
19فَعَصَى إِسْرَائِيلُ بَيْتَ دَاوُدَ إِلَى هَذَا ٱلْيَوْمِ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.