2 พงศาวดาร 25
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1อามาสิยาห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 25 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 29 ปี มารดาชื่อเยโฮอัดดานชาวเยรูซาเล็ม
1مَلَكَ أَمَصْيَا وَهُوَ ٱبْنُ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ سَنَةً، وَمَلَكَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ سَنَةً فِي أُورُشَلِيمَ، وَٱسْمُ أُمِّهِ يَهُوعَدَّانُ مِنْ أُورُشَلِيمَ.
2เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ แต่ไม่ได้ทำด้วยใจซื่อตรงอย่างสมบูรณ์
2وَعَمِلَ ٱلْمُسْتَقِيمَ فِي عَيْنَيِ ٱلرَّبِّ، وَلَكِنْ لَيْسَ بِقَلْبٍ كَامِلٍ.
3เมื่ออำนาจปกครองมั่นคงแล้ว เขาประหารคนรับใช้ที่ฆ่าบิดาของเขาซึ่งเป็นกษัตริย์
3وَلَمَّا تَثَبَّتَتِ ٱلْمَمْلَكَةُ عَلَيْهِ قَتَلَ عَبِيدَهُ ٱلَّذِينَ قَتَلُوا ٱلْمَلِكَ أَبَاهُ.
4แต่ไม่ได้ประหารบุตรของคนเหล่านั้น เขาทำตามที่เขียนไว้ในกฎหมายของโมเสส ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ว่า “บิดาไม่ต้องตายเพราะบาปของบุตร และบุตรไม่ต้องตายเพราะบาปของบิดา แต่ทุกคนต้องตายเพราะบาปของตนเอง”
4وَأَمَّا بَنُوهُمْ فَلَمْ يَقْتُلْهُمْ، بَلْ كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي ٱلشَّرِيعَةِ فِي سِفْرِ مُوسَى حَيْثُ أَمَرَ ٱلرَّبُّ قَائِلًا: «لَا تَمُوتُ ٱلْآبَاءُ لِأَجْلِ ٱلْبَنِينَ، وَلَا ٱلْبَنُونَ يَمُوتُونَ لِأَجْلِ ٱلْآبَاءِ، بَلْ كُلُّ وَاحِدٍ يَمُوتُ لِأَجْلِ خَطِيَّتِهِ».
5อามาสิยาห์เรียกระดมชาวยูดาห์และเบนยามิน จัดคนตามวงศ์วานให้อยู่ใต้ผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย เมื่อนับคนอายุ 20 ปีขึ้นไป พบชายที่คัดเลือกแล้วพร้อมออกรบ ถือหอกกับโล่ได้ 300,000 คน
5وَجَمَعَ أَمَصْيَا يَهُوذَا وَأَقَامَهُمْ حَسَبَ بُيُوتِ ٱلْآبَاءِ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ فِي كُلِّ يَهُوذَا وَبَنْيَامِينَ، وَأَحْصَاهُمْ مِنِ ٱبْنِ عِشْرِينَ سَنَةً فَمَا فَوْقُ، فَوَجَدَهُمْ ثَلَاثَ مِئَةِ أَلْفِ مُخْتَارٍ خَارِجٍ لِلْحَرْبِ حَامِلِ رُمْحٍ وَتُرْسٍ.
6เขายังจ้างนักรบกล้าหาญจากอิสราเอล 100,000 คน ด้วยเงิน 100 ตะลันต์
6وَٱسْتَأْجَرَ مِنْ إِسْرَائِيلَ مِئَةَ أَلْفِ جَبَّارِ بَأْسٍ بِمِئَةِ وَزْنَةٍ مِنَ ٱلْفِضَّةِ.
7คนของพระเจ้าคนหนึ่งมาเตือนว่า “ข้าแต่กษัตริย์ อย่าให้กองทัพอิสราเอลไปกับฝ่าพระบาท เพราะพระยาห์เวห์ไม่ได้ทรงอยู่กับอิสราเอล กับชาวเอฟราอิมเหล่านี้
7وَجَاءَ إِلَيْهِ رَجُلُ ٱللهِ قَائِلًا: «أَيُّهَا ٱلْمَلِكُ، لَا يَأْتِي مَعَكَ جَيْشُ إِسْرَائِيلَ، لِأَنَّ ٱلرَّبَّ لَيْسَ مَعَ إِسْرَائِيلَ، مَعَ كُلِّ بَنِي أَفْرَايِمَ.
8แต่หากฝ่าพระบาทจะไปรบ ก็จงลงมือและเข้มแข็ง ถึงอย่างนั้นพระเจ้าจะทรงทำให้ฝ่าพระบาทพ่ายแพ้ต่อศัตรู เพราะพระเจ้าทรงช่วยหรือทำให้พ่ายแพ้ก็ได้”
8وَإِنْ ذَهَبْتَ أَنْتَ فَٱعْمَلْ وَتَشَدَّدْ لِلْقِتَالِ، لِأَنَّ ٱللهَ يُسْقِطُكَ أَمَامَ ٱلْعَدُوِّ، لِأَنَّ عِنْدَ ٱللهِ قُوَّةً لِلْمُسَاعَدَةِ وَلِلْإِسْقَاطِ».
9อามาสิยาห์ถามคนของพระเจ้าว่า “แล้วเงิน 100 ตะลันต์ ที่ข้าจ่ายให้กองทัพอิสราเอลจะทำอย่างไร” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ประทานให้ฝ่าพระบาทมากกว่านั้นได้”
9فَقَالَ أَمَصْيَا لِرَجُلِ ٱللهِ: «فَمَاذَا يُعْمَلُ لِأَجْلِ ٱلْمِئَةِ ٱلْوَزْنَةِ ٱلَّتِي أَعْطَيْتُهَا لِغُزَاةِ إِسْرَائِيلَ؟» فَقَالَ رَجُلُ ٱللهِ: «إِنَّ ٱلرَّبَّ قَادِرٌ أَنْ يُعْطِيَكَ أَكْثَرَ مِنْ هَذِهِ».
10อามาสิยาห์จึงให้กองทัพจากเอฟราอิมแยกตัวกลับบ้าน พวกเขาโกรธยูดาห์มากและกลับไปด้วยความเดือดดาล
10فَأَفْرَزَ أَمَصْيَا ٱلْغُزَاةَ ٱلَّذِينَ جَاءُوا إِلَيْهِ مِنْ أَفْرَايِمَ لِكَيْ يَنْطَلِقُوا إِلَى مَكَانِهِمْ، فَحَمِيَ غَضَبُهُمْ جِدًّا عَلَى يَهُوذَا وَرَجَعُوا إِلَى مَكَانِهِمْ بِحُمُوِّ ٱلْغَضَبِ.
11อามาสิยาห์รวบรวมความกล้า นำทหารไปยังหุบเขาเกลือและฆ่าชาวเสอีร์ 10,000 คน
11وَأَمَّا أَمَصْيَا فَتَشَدَّدَ وَٱقْتَادَ شَعْبَهُ وَذَهَبَ إِلَى وَادِي ٱلْمِلْحِ، وَضَرَبَ مِنْ بَنِي سَاعِيرَ عَشَرَةَ آلَافٍ،
12ทหารยูดาห์จับเป็นอีก 10,000 คน พาไปบนยอดผาสูงแล้วผลักตกลงมาจนร่างแตกกระจายทั้งหมด
12وَعَشَرَةَ آلَافٍ أَحْيَاءَ سَبَاهُمْ بَنُو يَهُوذَا وَأَتَوْا بِهِمْ إِلَى رَأْسِ سَالِعَ وَطَرَحُوهُمْ عَنْ رَأْسِ سَالِعَ فَتَكَسَّرُوا أَجْمَعُونَ.
13ส่วนทหารที่อามาสิยาห์ส่งกลับ ไม่ให้ร่วมรบ บุกโจมตีเมืองยูดาห์ตั้งแต่สะมาเรียถึงเบธโฮโรน ฆ่าคน 3,000 คนและปล้นทรัพย์สินมากมาย
13وَأَمَّا ٱلرِّجَالُ ٱلْغُزَاةُ ٱلَّذِينَ أَرْجَعَهُمْ أَمَصْيَا عَنِ ٱلذَّهَابِ مَعَهُ إِلَى ٱلْقِتَالِ فَٱقْتَحَمُوا مُدُنَ يَهُوذَا مِنَ ٱلسَّامِرَةِ إِلَى بَيْتِ حُورُونَ، وَضَرَبُوا مِنْهُمْ ثَلَاثَةَ آلَافٍ وَنَهَبُوا نَهْبًا كَثِيرًا.
14เมื่ออามาสิยาห์กลับจากฆ่าชาวเอโดม เขานำรูปเทพเจ้าของชาวเสอีร์มาตั้งเป็นเทพเจ้าของตน ก้มกราบและเผาเครื่องหอมถวาย
14ثُمَّ بَعْدَ مَجِيءِ أَمَصْيَا مِنْ ضَرْبِ ٱلْأَدُومِيِّينَ أَتَى بِآلِهَةِ بَنِي سَاعِيرَ وَأَقَامَهُمْ لَهُ آلِهَةً، وَسَجَدَ أَمَامَهُمْ وَأَوْقَدَ لَهُمْ.
15พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอามาสิยาห์ จึงส่งผู้เผยพระวจนะมาตักเตือนว่า “ทำไมฝ่าพระบาทจึงแสวงหาเทพเจ้าของชนชาตินี้ ในเมื่อเทพเจ้าเหล่านั้นช่วยประชาชนของตนให้พ้นมือฝ่าพระบาทยังไม่ได้”
15فَحَمِيَ غَضَبُ ٱلرَّبِّ عَلَى أَمَصْيَا وَأَرْسَلَ إِلَيْهِ نَبِيًّا فَقَالَ لَهُ: «لِمَاذَا طَلَبْتَ آلِهَةَ ٱلشَّعْبِ ٱلَّذِينَ لَمْ يُنْقِذُوا شَعْبَهُمْ مِنْ يَدِكَ؟»
16ระหว่างที่เขาพูด กษัตริย์ขัดว่า “ข้าตั้งเจ้าเป็นที่ปรึกษาของกษัตริย์หรือ หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นจะถูกฆ่า” ผู้เผยพระวจนะจึงหยุด แล้วกล่าวว่า “ข้ารู้ว่าพระเจ้าทรงตัดสินจะทำลายฝ่าพระบาท เพราะฝ่าพระบาททรงทำเช่นนี้และไม่ฟังคำเตือนของข้า”
16وَفِيمَا هُوَ يُكَلِّمُهُ قَالَ لَهُ: «هَلْ جَعَلُوكَ مُشِيرًا لِلْمَلِكِ؟ كُفَّ! لِمَاذَا يَقْتُلُونَكَ؟» فَكَفَّ ٱلنَّبِيُّ وَقَالَ: «قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ ٱللهَ قَدْ قَضَى بِهَلَاكِكَ لِأَنَّكَ عَمِلْتَ هَذَا وَلَمْ تَسْمَعْ لِمَشُورَتِي».
17อามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ปรึกษาที่ปรึกษา แล้วส่งสารถึงโยอาชบุตรเยโฮอาหัส ผู้เป็นบุตรเยฮู กษัตริย์อิสราเอลว่า “มาประจันหน้ากัน”
17فَٱسْتَشَارَ أَمَصْيَا مَلِكُ يَهُوذَا، وَأَرْسَلَ إِلَى يُوآشَ بْنِ يَهُوآحَازَ بْنِ يَاهُو مَلِكِ إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: «هَلُمَّ نَتَرَاءَ مُواجَهَةً».
18โยอาชกษัตริย์อิสราเอลส่งคำตอบถึงอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ว่า “ต้นหนามในเลบานอนส่งสารถึงต้นสนซีดาร์ในเลบานอนว่า ‘ยกลูกสาวของท่านให้ลูกชายข้าแต่งงานด้วย’ แต่สัตว์ป่าตัวหนึ่งเดินผ่านมาเหยียบต้นหนามแหลก
18فَأَرْسَلَ يُوآشُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ إِلَى أَمَصْيَا مَلِكِ يَهُوذَا قَائِلًا: «ٱلْعَوْسَجُ ٱلَّذِي فِي لُبْنَانَ أَرْسَلَ إِلَى ٱلْأَرْزِ ٱلَّذِي فِي لُبْنَانَ يَقُولُ: أَعْطِ ٱبْنَتَكَ لِٱبْنِي ٱمْرَأَةً. فَعَبَرَ حَيَوَانٌ بَرِّيٌّ كَانَ فِي لُبْنَانَ وَدَاسَ ٱلْعَوْسَجَ.
19ท่านคิดว่าตนชนะเอโดม จึงทะนงตัวและโอ้อวด อยู่บ้านเสียเถิด จะหาเรื่องใส่ตัวทำไม ให้ทั้งท่านและยูดาห์ล้มไปด้วย”
19تَقُولُ: هَأَنَذَا قَدْ ضَرَبْتُ أَدُومَ، فَرَفَّعَكَ قَلْبُكَ لِلتَّمَجُّدِ! فَٱلْآنَ أَقِمْ فِي بَيْتِكَ. لِمَاذَا تَهْجُمُ عَلَى ٱلشَّرِّ فَتَسْقُطَ أَنْتَ وَيَهُوذَا مَعَكَ؟».
20แต่อามาสิยาห์ไม่ฟัง เพราะพระเจ้าทรงให้เหตุการณ์เป็นไปเช่นนั้น เพื่อมอบพวกเขาไว้ในมือศัตรู เนื่องจากพวกเขาแสวงหาเทพเจ้าของเอโดม
20فَلَمْ يَسْمَعْ أَمَصْيَا لِأَنَّهُ كَانَ مِنْ قِبَلِ ٱللهِ أَنْ يُسَلِّمَهُمْ، لِأَنَّهُمْ طَلَبُوا آلِهَةَ أَدُومَ.
21โยอาชกษัตริย์อิสราเอลจึงยกทัพขึ้นมา ทั้งเขาและอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์เผชิญหน้ากันที่เบธเชเมชในยูดาห์
21وَصَعِدَ يُوآشُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ فَتَرَاءَيَا مُواجَهَةً، هُوَ وَأَمَصْيَا مَلِكُ يَهُوذَا، فِي بَيْتِ شَمْسٍ ٱلَّتِي لِيَهُوذَا.
22ยูดาห์แพ้อิสราเอล ทุกคนต่างหนีกลับบ้าน
22فَٱنْهَزَمَ يَهُوذَا أَمَامَ إِسْرَائِيلَ وَهَرَبُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى خَيْمَتِهِ.
23โยอาชกษัตริย์อิสราเอลจับอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ บุตรโยอาช ผู้เป็นบุตรเยโฮอาหัส ที่เบธเชเมช แล้วพาไปเยรูซาเล็ม เขาทลายกำแพงเมืองตั้งแต่ประตูเอฟราอิมถึงประตูมุม เป็นระยะ 400 ศอก
23وَأَمَّا أَمَصْيَا مَلِكُ يَهُوذَا ٱبْنُ يُوآشَ بْنِ يَهُوآحَازَ فَأَمْسَكَهُ يُوآشُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ فِي بَيْتِ شَمْسٍ وَجَاءَ بِهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ، وَهَدَمَ سُورَ أُورُشَلِيمَ مِنْ بَابِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَابِ ٱلزَّاوِيَةِ، أَرْبَعَ مِئَةِ ذِرَاعٍ.
24เขาเอาทองคำ เงิน และเครื่องใช้ทั้งหมดในพระวิหารของพระเจ้าที่โอเบดเอโดมดูแล รวมทั้งทรัพย์สินในวังและตัวประกัน แล้วกลับสะมาเรีย
24وَأَخَذَ كُلَّ ٱلذَّهَبِ وَٱلْفِضَّةِ وَكُلَّ ٱلْآنِيَةِ ٱلْمَوْجُودَةِ فِي بَيْتِ ٱللهِ مَعَ عُوبِيدَ أَدُومَ وَخَزَائِنِ بَيْتِ ٱلْمَلِكِ وَٱلرُّهَنَاءَ وَرَجَعَ إِلَى ٱلسَّامِرَةِ.
25อามาสิยาห์บุตรโยอาชกษัตริย์ยูดาห์มีชีวิตอยู่อีก 15 ปีหลังโยอาชบุตรเยโฮอาหัสกษัตริย์อิสราเอลสิ้นชีวิต
25وَعَاشَ أَمَصْيَا بْنُ يُوآشَ مَلِكُ يَهُوذَا بَعْدَ مَوْتِ يُوآشَ بْنِ يَهُوآحَازَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ خَمْسَ عَشَرَةَ سَنَةً.
26เรื่องอื่น ๆ ของอามาสิยาห์ตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์ยูดาห์และอิสราเอล มิใช่หรือ
26وَبَقِيَّةُ أُمُورِ أَمَصْيَا ٱلْأُولَى وَٱلْأَخِيرَةِ، أَمَا هِيَ مَكْتُوبَةٌ فِي سِفْرِ مُلُوكِ يَهُوذَا وَإِسْرَائِيلَ.؟
27ตั้งแต่อามาสิยาห์หันไปจากพระยาห์เวห์ มีคนวางแผนฆ่าเขาในเยรูซาเล็ม เขาหนีไปลาคีช แต่พวกนั้นส่งคนตามไปฆ่าเขาที่นั่น
27وَمِنْ حِينَ حَادَ أَمَصْيَا مِنْ وَرَاءِ ٱلرَّبِّ فَتَنُوا عَلَيْهِ فِي أُورُشَلِيمَ، فَهَرَبَ إِلَى لَخِيشَ، فَأَرْسَلُوا وَرَاءَهُ إِلَى لَخِيشَ وَقَتَلُوهُ هُنَاكَ،
28พวกเขานำร่างเขากลับมาบนหลังม้า แล้วฝังกับบรรพบุรุษในเมืองยูดาห์
28وَحَمَلُوهُ عَلَى ٱلْخَيْلِ وَدَفَنُوهُ مَعَ آبَائِهِ فِي مَدِينَةِ يَهُوذَا.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.