2 พงศาวดาร
Chapter 25
Freedom Bible (Thai)
vs Judson Burmese Bib…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 พงศาวดาร 25

Freedom Bible (Thai)
Judson Burmese Bible (1840)
1อา​มา​สิยาห์​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 25 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 29 ปี มารดาชื่อเยโฮอัดดาน​ชาว​เยรูซาเล็ม
1အာမဇိ သည် အသက် နှစ်ဆယ် ငါး နှစ်ရှိသော်နန်းထိုင် ၍ ယေရုရှလင် မြို့၌ နှစ်ဆယ် ကိုး နှစ် စိုးစံ ၏။ မယ်တော် ကား ၊ ယေရုရှလင် မြို့သူယုဒ္ဒန် အမည် ရှိ၏။
2เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์ แต่​ไม่​ได้​ทำ​ด้วย​ใจซื่อตรงอย่างสมบูรณ์
2ထိုမင်းသည် ထာဝရဘုရား ရှေ့ တော်၌ တရား သောအမှုကို ပြု သော်လည်း ၊ စိတ်နှလုံး မ စုံလင်။
3เมื่อ​อำนาจปกครองมั่นคง​แล้ว เขา​ประหาร​คนรับใช้​ที่​ฆ่าบิดา​ของ​เขา​ซึ่ง​เป็น​กษัตริย์
3အာမဇိ သည်မင်း အာဏာတည် သောအခါ ၊ ခမည်းတော် မင်းကြီး ကိုသတ် သောကျွန် တို့ကိုသတ် လေ၏။
4แต่​ไม่​ได้​ประหาร​บุตร​ของ​คน​เหล่า​นั้น เขา​ทำ​ตาม​ที่​เขียนไว้​ใน​กฎหมาย​ของ​โมเสส ตามพระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​ว่า “บิดา​ไม่​ต้องตาย​เพราะ​บาป​ของ​บุตร และ​บุตร​ไม่​ต้องตาย​เพราะ​บาป​ของ​บิดา แต่​ทุก​คน​ต้องตาย​เพราะ​บาป​ของ​ตนเอง”
4သား အတွက် အဘ သည် အသေ မ ခံရ။ အဘ အတွက် သား သည်အသေ မ ခံရ။ လူ တိုင်း မိမိ အပြစ် ကြောင့် အသေ ခံရ၏ဟုမောရှေ ပညတ္တိ ကျမ်းစာ ၌ ရေးထား လျက်ရှိသော ထာဝရဘုရား ၏ပညတ် တော်ကိုစောင့်ရှောက်၍၊ ထိုကျွန်တို့၏သား များကိုမ သတ် ဘဲနေ၏။
5อา​มา​สิยาห์เรียกระดม​ชาว​ยูดาห์​และ​เบนยามิน จัด​คน​ตาม​วงศ์วาน​ให้​อยู่​ใต้ผู้บังคับบัญชาหน่วยพัน​และ​หน่วยร้อย เมื่อ​นับ​คน​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป พบชาย​ที่​คัดเลือก​แล้ว​พร้อม​ออก​รบ ถือหอก​กับ​โล่​ได้ 300,000 คน
5အာမဇိ မင်းသည် ယုဒ လူတို့ကိုစုဝေး စေ၍ ယုဒ လူနှင့် ဗင်္ယာမိန် လူတို့တွင်၊ အဆွေ အမျိုးအလိုက် လူ တထောင် အုပ်၊ တရာ အုပ် တို့ကို ခန့်ထား ၏။ အသက် နှစ်ဆယ် လွန်၍၊ လှံ နှင့် ဒိုင်း ကို ကိုင် တတ်သောစစ်သူရဲကောင်းတို့သည်၊ စာရင်းဝင်သည်အတိုင်း သုံး သိန်းရှိ ကြ ၏။
6เขา​ยัง​จ้างนักรบกล้าหาญ​จาก​อิสราเอล 100,000 คน ด้วย​เงิน 100 ตะลันต์
6ခွန်အား ကြီးသော ဣသရေလ သူရဲ တသိန်း ကိုလည်း ငွေ အခွက် တထောင် နှင့် ငှါး ၏။
7คน​ของ​พระเจ้า​คน​หนึ่ง​มา​เตือน​ว่า “ข้า​แต่​กษัตริย์ อย่า​ให้​กองทัพอิสราเอล​ไป​กับ​ฝ่าพระบาท เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​อยู่​กับ​อิสราเอล กับ​ชาว​เอฟราอิมเหล่า​นี้
7သို့ရာတွင် ဘုရားသခင် ၏လူ တယောက်သည် လာ ၍ အိုမင်းကြီး ၊ ဣသရေလ တပ် ကိုမ လိုက် စေနှင့်။ ထာဝရဘုရား သည် ဣသရေလ လူတည်းဟူသောဧဖရိမ် အမျိုးသား အပေါင်း တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မ မူ။
8แต่​หากฝ่าพระบาท​จะ​ไป​รบ ก็​จงลงมือ​และ​เข้มแข็ง ถึง​อย่าง​นั้น​พระเจ้า​จะ​ทรง​ทำให้ฝ่าพระบาทพ่ายแพ้​ต่อ​ศัตรู เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ช่วย​หรือ​ทำให้พ่ายแพ้ก็ได้”
8မင်းကြီးသွားလိုလျှင်သွား၍ စစ်တိုက် ခြင်းငှါ ခိုင်ခံ့ သော်လည်း ၊ ရန်သူ ရှေ့ မှာ ဘုရားသခင် ရှုံး စေတော်မူမည်။ ဘုရားသခင် သည် မစ ခြင်းငှါ ၎င်း၊ နှိမ့်ချခြင်းငှါ၎င်း တတ်နိုင်တော်မူ၏ဟု ပြောဆိုလျှင်၊
9อา​มา​สิยาห์​ถาม​คน​ของ​พระเจ้า​ว่า “แล้ว​เงิน 100 ตะลันต์ ที่​ข้าจ่าย​ให้​กองทัพอิสราเอล​จะ​ทำ​อย่างไร” เขา​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์ประทาน​ให้​ฝ่าพระบาทมากกว่า​นั้น​ได้”
9အာမဇိ က၊ ဣသရေလ တပ် ကိုငှါး၍ ငွေအခွက် တထောင် ကိုပေး မိသောကြောင့် ၊ အဘယ်သို့ ပြု ရမည်နည်းဟု ဘုရားသခင် ၏လူ ကို မေးမြန်း သော် ၊ ဘုရားသခင် ၏လူ က၊ ထိုမျှမက ထာဝရဘုရား သည် သာ၍ပေး နိုင်တော်မူသည်ဟု ပြန်ပြော ၏။
10อา​มา​สิยาห์​จึง​ให้​กองทัพ​จาก​เอฟราอิมแยกตัว​กลับ​บ้าน พวกเขา​โกรธยูดาห์​มาก​และ​กลับ​ไป​ด้วย​ความเดือดดาล
10ထိုအခါ အာမဇိ သည် ဧဖရိမ် ပြည်မှ ရောက် လာသော စစ်သူရဲ တို့ ကိုခွဲထား ၍၊ မိမိ တို့နေရာ သို့ ပြန်သွား စေခြင်းငှါ လွှတ်လိုက်သဖြင့်၊ သူတို့သည် အလွန် အမျက်ထွက်၍ ယုဒ ပြည်သားတို့၌ အငြိုးထားလျက်၊ မိမိ တို့ နေရာ သို့ပြန် သွားကြ၏။
11อา​มา​สิยาห์รวบรวมความกล้า นำ​ทหาร​ไป​ยัง​หุบเขาเกลือ​และ​ฆ่า​ชาว​เสอีร์ 10,000 คน
11အာမဇိ သည်လည်း ကိုယ်ကိုခိုင်ခံ့ စေ၍ ဆား ချိုင့် ကို တပ်ချီ သဖြင့် ၊ စိရ တောင်သား တသောင်း ကို လုပ်ကြံ လေ၏။
12ทหารยูดาห์จับ​เป็น​อีก 10,000 คน พา​ไป​บนยอดผาสูง​แล้ว​ผลักตกลง​มา​จน​ร่างแตกกระจายทั้งหมด
12ယုဒ အမျိုးသား တို့သည် လူတသောင်း ကို အရှင် ဘမ်း ပြီးလျှင် ၊ ကျောက် တောင်ထိပ် သို့ ဆောင် သွား၍ ၊ ကျိုးပဲ့ စေခြင်းငှါအောက် သို့ တွန်းချ ကြ၏။
13ส่วน​ทหาร​ที่​อา​มา​สิยาห์​ส่ง​กลับ ไม่​ให้​ร่วมรบ บุกโจมตี​เมือง​ยูดาห์ตั้งแต่สะ​มา​เรีย​ถึง​เบธโฮโรน ฆ่า​คน 3,000 คน​และ​ปล้นทรัพย์สินมากมาย
13ဝိုင်း၍တိုက်ရသောအခွင့်ကို အာမဇိ မပေး၊ လွှတ် လိုက်သော စစ်သူရဲ တို့မူကား ၊ ရှမာရိ မြို့မှစ၍ ဗေသောရုန် မြို့တိုင်အောင် ၊ ယုဒ မြို့ တို့ကို တိုက် သဖြင့် ၊ လူသုံး ထောင် ကိုသတ် ၍ ၊ လက်ရ ဥစ္စာအများ ကို သိမ်းသွား ကြ၏။
14เมื่อ​อา​มา​สิยาห์​กลับ​จาก​ฆ่า​ชาว​เอโดม เขา​นำ​รูปเทพเจ้า​ของ​ชาว​เสอีร์​มา​ตั้ง​เป็น​เทพเจ้า​ของ​ตน ก้มกราบ​และ​เผาเครื่องหอม​ถวาย
14အာမဇိ သည် ဧဒုံ အမျိုးသားတို့ကို လုပ်ကြံ ရာမှ ပြန်လာ သောအခါ ၊ စိရ တောင်သား ကိုးကွယ်သော ဘုရား တို့ကိုဆောင် ခဲ့၍ ၊ ကိုယ်တိုင် ကိုးကွယ်ရာဘုရား ဖြစ်စေ ခြင်းငှါ၊ တည်ထောင် လျက် သူ တို့ရှေ့ မှာ ဦးညွှတ် ချ၍ နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ လေ၏။
15พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้วอา​มา​สิยาห์ จึง​ส่ง​ผู้เผยพระวจนะ​มา​ตักเตือน​ว่า “ทำไมฝ่าพระบาท​จึง​แสวงหาเทพเจ้า​ของ​ชนชาติ​นี้ ใน​เมื่อ​เทพเจ้าเหล่า​นั้น​ช่วย​ประชาชน​ของ​ตน​ให้​พ้นมือฝ่าพระบาท​ยัง​ไม่​ได้”
15ထာဝရဘုရား သည် အာမဇိ ကို အမျက် ထွက် ၍ ၊ ပရောဖက် ကို စေလွှတ် တော်မူသည်ကား ၊ မိမိ လူ တို့ကို ရန်သူ လက် မှ မ ကယ်နိုင် သော တပါး အမျိုးသားဘုရား တို့ကို အဘယ်ကြောင့် ဆည်းကပ် သနည်းဟုပြောဆို လျှင်၊
16ระหว่าง​ที่​เขา​พูด กษัตริย์​ขัด​ว่า “ข้าตั้งเจ้า​เป็น​ที่​ปรึกษา​ของ​กษัตริย์​หรือ หยุดเดี๋ยว​นี้ ไม่​เช่น​นั้น​จะ​ถูกฆ่า” ผู้เผยพระวจนะ​จึง​หยุด แล้ว​กล่าว​ว่า “ข้ารู้​ว่า​พระเจ้า​ทรง​ตัดสิน​จะ​ทำลายฝ่าพระบาท เพราะ​ฝ่าพระบาท​ทรง​ทำ​เช่น​นี้​และ​ไม่​ฟังคำเตือน​ของ​ข้า”
16ရှင် ဘုရင်က၊ သင်သည်တိုင်ပင် မှုးမတ်ဖြစ် သလော ။တိတ်ဆိတ်စွာနေလော့။ အဘယ်ကြောင့် ရာဇဝတ်ခံချင်သနည်းဟုဆိုသော်၊ ပရောဖက် က၊ မင်းကြီးသည် ငါ ပေးသောသတိ စကားကို နား မ ထောင်၊ ဤ အမှုကို ပြု မိသောကြောင့် ၊ ဘုရားသခင် သည် မင်းကြီး ကို ဖျက်ဆီး မည် ကြံ တော်မူသည် ကို ငါသိ မြင်သည်ဟု ပြောဆို ပြီးလျှင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေလေ၏။
17อา​มา​สิยาห์​กษัตริย์​ยูดาห์ปรึกษา​ที่​ปรึกษา แล้ว​ส่ง​สาร​ถึง​โยอาช​บุตร​เยโฮอาหัส ผู้​เป็น​บุตร​เยฮู กษัตริย์​อิสราเอล​ว่า “มา​ประจันหน้ากัน”
17ထိုနောက် ၊ အာမဇိ သည်တိုင်ပင် ပြီးမှ၊ ဣသရေလ ရှင်ဘုရင် ယေဟု သား ဖြစ်သော ယောခတ် ၏သား ယဟောရှ ထံ သို့ သံတမန်ကို စေလွှတ် ၍ ၊ ငါတို့သည် မျက်နှာချင်း ဆိုင်မိ ကြကုန်အံ့ဟု မှာ လိုက်လျှင်၊
18โยอาชกษัตริย์อิสราเอล​ส่ง​คำ​ตอบ​ถึง​อา​มา​สิยาห์​กษัตริย์​ยูดาห์​ว่า “ต้นหนาม​ใน​เลบานอน​ส่ง​สาร​ถึง​ต้นสนซีดาร์​ใน​เลบานอน​ว่า ‘ยกลูกสาว​ของ​ท่าน​ให้​ลูกชายข้าแต่งงาน​ด้วย’ แต่​สัตว์ป่าตัวหนึ่งเดินผ่าน​มา​เหยียบต้นหนามแหลก
18ဣသရေလ ရှင်ဘုရင် ယဟောရှ က၊ လေဗနုန် ဆူး ပင်သည် လေဗနုန် အာရဇ် ပင်ထံသို့ စေလွှတ် ၍၊ သင့် သမီး ကို ငါ့ သား နှင့်ပေးစားပါဟု ဆို စဉ်တွင်၊ လေဗနုန် သားရဲ တကောင်သည် ရှောက်သွား ၍ ဆူး ပင်ကို နင်း မိ၏။
19ท่านคิด​ว่า​ตนชนะเอโดม จึง​ทะนงตัว​และ​โอ้อวด อยู่​บ้านเสียเถิด จะ​หาเรื่องใส่ตัวทำไม ให้​ทั้ง​ท่าน​และ​ยูดาห์ล้ม​ไป​ด้วย”
19သင်ကငါသည် ဧဒုံ လူတို့ကို လုပ်ကြံ ပြီဟု ဆို လျက် ၊ ဝါကြွား ချင်သောစိတ် မြင့် လှ၏။ သို့ရာတွင်ကိုယ် နေရာ ၌ နေ လော့။ သင့်ကိုယ်တိုင်နှင့် ယုဒ ပြည်သည် ဘေး ရောက် ၍ ဆုံးရှုံးစေခြင်းငှါ၊ အဘယ်ကြောင့် အမှု ရှာသနည်းဟု ယုဒရှင်ဘုရင်အာမဇိကို ပြန်၍မှာလိုက် လေ၏။
20แต่​อา​มา​สิยาห์​ไม่​ฟัง เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ให้​เหตุการณ์​เป็น​ไป​เช่น​นั้น เพื่อ​มอบ​พวกเขา​ไว้​ใน​มือศัตรู เนื่องจาก​พวกเขา​แสวงหาเทพเจ้า​ของ​เอโดม
20ထို စကားကို အာမဇိ သည် နား မ ထောင်။ အကြောင်း မူကား၊ ဧဒုံ ပြည်ဘုရား တို့ကို ဆည်းကပ် သောကြောင့် ၊ ရန်သူ လက် သို့ အပ် ခြင်းငှါ ၊ ဘုရားသခင် စီရင်တော်မူ၏။
21โยอาชกษัตริย์อิสราเอล​จึง​ยกทัพ​ขึ้น​มา ทั้ง​เขา​และ​อา​มา​สิยาห์​กษัตริย์​ยูดาห์เผชิญหน้ากัน​ที่​เบธเชเมช​ใน​ยูดาห์
21ဣသရေလ ရှင် ဘုရင်သည် စစ်ချီ ၍ ၊ ရှင်ဘုရင် နှစ်ပါးတို့သည် ယုဒ ပြည်ဗက်ရှေမက် မြို့၌ မျက်နှာချင်း ဆိုင် မိကြသဖြင့်၊
22ยูดาห์แพ้อิสราเอล ทุก​คน​ต่างหนี​กลับ​บ้าน
22ဣသရေလ အမျိုးသားရှေ့ မှာ ယုဒ အမျိုးသားရှုံး ၍ ၊ အသီးအသီး တို့သည် မိမိ တို့နေရာ သို့ ပြေး ကြ၏။
23โยอาชกษัตริย์อิสราเอลจับอา​มา​สิยาห์​กษัตริย์​ยูดาห์ บุตร​โยอาช ผู้​เป็น​บุตร​เยโฮอาหัส ที่​เบธเชเมช แล้ว​พา​ไป​เยรูซาเล็ม เขา​ทลายกำแพง​เมือง​ตั้งแต่ประตูเอฟราอิม​ถึง​ประตูมุม เป็น​ระยะ 400 ศอก
23ဣသရေလ ရှင်ဘုရင် ယဟောရှ သည် ယုဒ ရှင်ဘုရင် အာခဇိသားဖြစ်သော ယောရှ ၏သား အာမဇိ ကို ဗက်ရှေမက် မြို့မှာ ဘမ်းမိ ၍ ၊ ယေရုရှလင် မြို့သို့ သွားပြီးလျှင်၊ ယေရုရှလင် မြို့ရိုး အတောင် လေးရာ ကို၊ ဧဖရိမ် တံခါး မှ သည် ထောင့် တံခါး တိုင်အောင် ဖြိုဖျက် လေ၏။
24เขา​เอาทองคำ เงิน และ​เครื่องใช้ทั้งหมด​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ที่​โอเบดเอโดมดูแล รวม​ทั้ง​ทรัพย์สิน​ใน​วัง​และ​ตัวประกัน แล้วกลับสะ​มา​เรีย
24ဩဗဒေဒုံ လက်တွင်၊ ဗိမာန် တော်၌ ရှိသမျှ သော ရွှေ ငွေ မှစ၍ ၊ တန်ဆာ အလုံးစုံ နှင့် နန်းတော် ဘဏ္ဍာ အလုံးစုံကို၎င်း၊ အာမခံ သော သူ အချို့တို့ကို၎င်း ၊ ယူ၍ ရှမာရိ မြို့သို့ပြန် သွား၏။
25อา​มา​สิยาห์​บุตร​โยอาชกษัตริย์ยูดาห์​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 15 ปี​หลัง​โยอาช​บุตร​เยโฮอาหัส​กษัตริย์​อิสราเอลสิ้นชีวิต
25ဣသရေလ ရှင်ဘုရင် ယောခတ် သား ယဟောရှ သေ သောနောက် ၊ ယုဒ ရှင်ဘုရင် ယောရှ သား အာမဇိ သည် တဆယ် ငါး နှစ် အသက်ရှင် သေး၏။
26เรื่องอื่น ๆ ของ​อา​มา​สิยาห์ตั้งแต่ต้น​จน​จบ​มี​บันทึกไว้​ใน​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์​ยูดาห์​และ​อิสราเอล มิใช่​หรือ
26အာမဇိ ပြုမူသော အမှုအရာ ကြွင်း သမျှ အစ အဆုံး တို့သည်၊ ယုဒ ရာဇဝင်နှင့် ဣသရေလ ရာဇဝင် ၌ ရေးထား လျက်ရှိ၏။
27ตั้งแต่อา​มา​สิยาห์หัน​ไป​จาก​พระยาห์เวห์ มี​คน​วางแผนฆ่า​เขา​ใน​เยรูซาเล็ม เขา​หนี​ไป​ลาคีช แต่​พวก​นั้น​ส่ง​คน​ตาม​ไป​ฆ่า​เขา​ที่​นั่น
27အာမဇိ သည် ထာဝရဘုရား နောက် တော်သို့ လိုက်ရာမှလွှဲ သွားသော နောက်၊ သူ ၏တစ်ဘက် ၊ ယေရုရှလင် မြို့၌ သင်းဖွဲ့ ကြ၍ ၊ သူ သည်လာခိရှ မြို့သို့ ပြေး သည်တွင် ၊ ထို မြို့သို့ စေလွှတ် ၍ သတ် စေပြီးမှ၊
28พวกเขา​นำ​ร่าง​เขา​กลับ​มา​บน​หลัง​ม้า แล้ว​ฝัง​กับ​บรรพบุรุษ​ใน​เมือง​ยูดาห์
28မြင်း ပေါ် ၌ တင် လျက် ၊ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဆောင်ခဲ့၍၊ ဘိုးဘေး တို့နှင့်အတူ ဒါဝိဒ်မြို့ ၌ သင်္ဂြိုဟ် ကြ၏။

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.