2 พงศาวดาร 25
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1อามาสิยาห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 25 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 29 ปี มารดาชื่อเยโฮอัดดานชาวเยรูซาเล็ม
1Amatsia devint roi à l’âge de vingt-cinq ans, et il régna vingt-neuf ans à Jérusalem. Sa mère s’appelait Joaddan, de Jérusalem.
2เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ แต่ไม่ได้ทำด้วยใจซื่อตรงอย่างสมบูรณ์
2Il fit ce qui est droit aux yeux de l’Éternel, mais avec un cœur qui n’était pas entièrement dévoué.
3เมื่ออำนาจปกครองมั่นคงแล้ว เขาประหารคนรับใช้ที่ฆ่าบิดาของเขาซึ่งเป็นกษัตริย์
3Lorsque la royauté fut affermie entre ses mains, il fit périr ses serviteurs qui avaient tué le roi son père.
4แต่ไม่ได้ประหารบุตรของคนเหล่านั้น เขาทำตามที่เขียนไว้ในกฎหมายของโมเสส ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ว่า “บิดาไม่ต้องตายเพราะบาปของบุตร และบุตรไม่ต้องตายเพราะบาปของบิดา แต่ทุกคนต้องตายเพราะบาปของตนเอง”
4Mais il ne fit pas mourir leurs fils, car il agit selon ce qui est écrit dans la loi, dans le livre de Moïse, où l’Éternel donne ce commandement: On ne fera point mourir les pères pour les enfants, et l’on ne fera point mourir les enfants pour les pères; mais on fera mourir chacun pour son péché.
5อามาสิยาห์เรียกระดมชาวยูดาห์และเบนยามิน จัดคนตามวงศ์วานให้อยู่ใต้ผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย เมื่อนับคนอายุ 20 ปีขึ้นไป พบชายที่คัดเลือกแล้วพร้อมออกรบ ถือหอกกับโล่ได้ 300,000 คน
5Amatsia rassembla les hommes de Juda et les plaça d’après les maisons paternelles, les chefs de milliers et les chefs de centaines, pour tout Juda et Benjamin; il en fit le dénombrement depuis l’âge de vingt ans et au-dessus, et il trouva trois cent mille hommes d’élite, en état de porter les armes, maniant la lance et le bouclier.
6เขายังจ้างนักรบกล้าหาญจากอิสราเอล 100,000 คน ด้วยเงิน 100 ตะลันต์
6Il prit encore à sa solde dans Israël cent mille vaillants hommes pour cent talents d’argent.
7คนของพระเจ้าคนหนึ่งมาเตือนว่า “ข้าแต่กษัตริย์ อย่าให้กองทัพอิสราเอลไปกับฝ่าพระบาท เพราะพระยาห์เวห์ไม่ได้ทรงอยู่กับอิสราเอล กับชาวเอฟราอิมเหล่านี้
7Un homme de Dieu vint auprès de lui, et dit: O roi, qu’une armée d’Israël ne marche point avec toi, car l’Éternel n’est pas avec Israël, avec tous ces fils d’Éphraïm.
8แต่หากฝ่าพระบาทจะไปรบ ก็จงลงมือและเข้มแข็ง ถึงอย่างนั้นพระเจ้าจะทรงทำให้ฝ่าพระบาทพ่ายแพ้ต่อศัตรู เพราะพระเจ้าทรงช่วยหรือทำให้พ่ายแพ้ก็ได้”
8Si tu vas avec eux, quand même tu ferais au combat des actes de vaillance, Dieu te fera tomber devant l’ennemi, car Dieu a le pouvoir d’aider et de faire tomber.
9อามาสิยาห์ถามคนของพระเจ้าว่า “แล้วเงิน 100 ตะลันต์ ที่ข้าจ่ายให้กองทัพอิสราเอลจะทำอย่างไร” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ประทานให้ฝ่าพระบาทมากกว่านั้นได้”
9Amatsia dit à l’homme de Dieu: Et comment agir à l’égard des cent talents que j’ai donnés à la troupe d’Israël? L’homme de Dieu répondit: L’Éternel peut te donner bien plus que cela.
10อามาสิยาห์จึงให้กองทัพจากเอฟราอิมแยกตัวกลับบ้าน พวกเขาโกรธยูดาห์มากและกลับไปด้วยความเดือดดาล
10Alors Amatsia sépara la troupe qui lui était venue d’Éphraïm, afin que ces gens retournassent chez eux. Mais ils furent très irrités contre Juda, et ils s’en allèrent chez eux avec une ardente colère.
11อามาสิยาห์รวบรวมความกล้า นำทหารไปยังหุบเขาเกลือและฆ่าชาวเสอีร์ 10,000 คน
11Amatsia prit courage, et conduisit son peuple. Il alla dans la vallée du sel, et il battit dix mille hommes des fils de Séir.
12ทหารยูดาห์จับเป็นอีก 10,000 คน พาไปบนยอดผาสูงแล้วผลักตกลงมาจนร่างแตกกระจายทั้งหมด
12Et les fils de Juda en saisirent dix mille vivants, qu’ils menèrent au sommet d’un rocher, d’où ils les précipitèrent; et tous furent écrasés.
13ส่วนทหารที่อามาสิยาห์ส่งกลับ ไม่ให้ร่วมรบ บุกโจมตีเมืองยูดาห์ตั้งแต่สะมาเรียถึงเบธโฮโรน ฆ่าคน 3,000 คนและปล้นทรัพย์สินมากมาย
13Cependant, les gens de la troupe qu’Amatsia avait renvoyés pour qu’ils n’allassent pas à la guerre avec lui firent une invasion dans les villes de Juda depuis Samarie jusqu’à Beth-Horon, y tuèrent trois mille personnes, et enlevèrent de nombreuses dépouilles.
14เมื่ออามาสิยาห์กลับจากฆ่าชาวเอโดม เขานำรูปเทพเจ้าของชาวเสอีร์มาตั้งเป็นเทพเจ้าของตน ก้มกราบและเผาเครื่องหอมถวาย
14Lorsqu’Amatsia fut de retour après la défaite des Édomites, il fit venir les dieux des fils de Séir, et se les établit pour dieux; il se prosterna devant eux, et leur offrit des parfums.
15พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอามาสิยาห์ จึงส่งผู้เผยพระวจนะมาตักเตือนว่า “ทำไมฝ่าพระบาทจึงแสวงหาเทพเจ้าของชนชาตินี้ ในเมื่อเทพเจ้าเหล่านั้นช่วยประชาชนของตนให้พ้นมือฝ่าพระบาทยังไม่ได้”
15Alors la colère de l’Éternel s’enflamma contre Amatsia, et il envoya vers lui un prophète, qui lui dit: Pourquoi as-tu recherché les dieux de ce peuple, quand ils n’ont pu délivrer leur peuple de ta main?
16ระหว่างที่เขาพูด กษัตริย์ขัดว่า “ข้าตั้งเจ้าเป็นที่ปรึกษาของกษัตริย์หรือ หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นจะถูกฆ่า” ผู้เผยพระวจนะจึงหยุด แล้วกล่าวว่า “ข้ารู้ว่าพระเจ้าทรงตัดสินจะทำลายฝ่าพระบาท เพราะฝ่าพระบาททรงทำเช่นนี้และไม่ฟังคำเตือนของข้า”
16Comme il parlait, Amatsia lui dit: Est-ce que nous t’avons fait conseiller du roi? Retire-toi! Pourquoi veux-tu qu’on te frappe? Le prophète se retira, en disant: Je sais que Dieu a résolu de te détruire, parce que tu as fait cela et que tu n’as pas écouté mon conseil.
17อามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ปรึกษาที่ปรึกษา แล้วส่งสารถึงโยอาชบุตรเยโฮอาหัส ผู้เป็นบุตรเยฮู กษัตริย์อิสราเอลว่า “มาประจันหน้ากัน”
17Après s’être consulté, Amatsia, roi de Juda, envoya dire à Joas, fils de Joachaz, fils de Jéhu, roi d’Israël: Viens, voyons-nous en face!
18โยอาชกษัตริย์อิสราเอลส่งคำตอบถึงอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ว่า “ต้นหนามในเลบานอนส่งสารถึงต้นสนซีดาร์ในเลบานอนว่า ‘ยกลูกสาวของท่านให้ลูกชายข้าแต่งงานด้วย’ แต่สัตว์ป่าตัวหนึ่งเดินผ่านมาเหยียบต้นหนามแหลก
18Et Joas, roi d’Israël, fit dire à Amatsia, roi de Juda: L’épine du Liban envoya dire au cèdre du Liban: Donne ta fille pour femme à mon fils! Et les bêtes sauvages qui sont au Liban passèrent et foulèrent l’épine.
19ท่านคิดว่าตนชนะเอโดม จึงทะนงตัวและโอ้อวด อยู่บ้านเสียเถิด จะหาเรื่องใส่ตัวทำไม ให้ทั้งท่านและยูดาห์ล้มไปด้วย”
19Tu as battu les Édomites, penses-tu, et ton cœur s’élève pour te glorifier. Reste maintenant chez toi. Pourquoi t’engager dans une malheureuse entreprise, qui amènerait ta ruine et celle de Juda?
20แต่อามาสิยาห์ไม่ฟัง เพราะพระเจ้าทรงให้เหตุการณ์เป็นไปเช่นนั้น เพื่อมอบพวกเขาไว้ในมือศัตรู เนื่องจากพวกเขาแสวงหาเทพเจ้าของเอโดม
20Mais Amatsia ne l’écouta pas, car Dieu avait résolu de les livrer entre les mains de l’ennemi, parce qu’ils avaient recherché les dieux d’Édom.
21โยอาชกษัตริย์อิสราเอลจึงยกทัพขึ้นมา ทั้งเขาและอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์เผชิญหน้ากันที่เบธเชเมชในยูดาห์
21Et Joas, roi d’Israël, monta; et ils se virent en face, lui et Amatsia, roi de Juda, à Beth-Schémesch, qui est à Juda.
22ยูดาห์แพ้อิสราเอล ทุกคนต่างหนีกลับบ้าน
22Juda fut battu par Israël, et chacun s’enfuit dans sa tente.
23โยอาชกษัตริย์อิสราเอลจับอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ บุตรโยอาช ผู้เป็นบุตรเยโฮอาหัส ที่เบธเชเมช แล้วพาไปเยรูซาเล็ม เขาทลายกำแพงเมืองตั้งแต่ประตูเอฟราอิมถึงประตูมุม เป็นระยะ 400 ศอก
23Joas, roi d’Israël, prit à Beth-Schémesch Amatsia, roi de Juda, fils de Joas, fils de Joachaz. Il l’emmena à Jérusalem, et il fit une brèche de quatre cents coudées dans la muraille de Jérusalem, depuis la porte d’Éphraïm jusqu’à la porte de l’angle.
24เขาเอาทองคำ เงิน และเครื่องใช้ทั้งหมดในพระวิหารของพระเจ้าที่โอเบดเอโดมดูแล รวมทั้งทรัพย์สินในวังและตัวประกัน แล้วกลับสะมาเรีย
24Il prit tout l’or et l’argent et tous les vases qui se trouvaient dans la maison de Dieu, chez Obed-Édom, et les trésors de la maison du roi; il prit aussi des otages, et il retourna à Samarie.
25อามาสิยาห์บุตรโยอาชกษัตริย์ยูดาห์มีชีวิตอยู่อีก 15 ปีหลังโยอาชบุตรเยโฮอาหัสกษัตริย์อิสราเอลสิ้นชีวิต
25Amatsia, fils de Joas, roi de Juda, vécut quinze ans après la mort de Joas, fils de Joachaz, roi d’Israël.
26เรื่องอื่น ๆ ของอามาสิยาห์ตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์ยูดาห์และอิสราเอล มิใช่หรือ
26Le reste des actions d’Amatsia, les premières et les dernières, cela n’est-il pas écrit dans le livre des rois de Juda et d’Israël?
27ตั้งแต่อามาสิยาห์หันไปจากพระยาห์เวห์ มีคนวางแผนฆ่าเขาในเยรูซาเล็ม เขาหนีไปลาคีช แต่พวกนั้นส่งคนตามไปฆ่าเขาที่นั่น
27Depuis qu’Amatsia se fut détourné de l’Éternel, il se forma contre lui une conspiration à Jérusalem, et il s’enfuit à Lakis; mais on le poursuivit à Lakis, où on le fit mourir.
28พวกเขานำร่างเขากลับมาบนหลังม้า แล้วฝังกับบรรพบุรุษในเมืองยูดาห์
28On le transporta sur des chevaux, et on l’enterra avec ses pères dans la ville de Juda.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.