2 พงศาวดาร 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1โยอาชขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 7 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 40 ปี มารดาชื่อศิบิยาห์ชาวเบเออร์เชบา
1Naʻe fitu taʻu ʻae motuʻa ʻo Soasi ʻi heʻene kamata ʻene pule, pea naʻe pule ia ʻi he taʻu ʻe fāngofulu ʻi Selūsalema. Pea ko e hingoa ʻo ʻene faʻē ko Sipia mei Peasipa.
2โยอาชทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ตลอดช่วงที่เยโฮยาดาปุโรหิตยังมีชีวิต
2Pea naʻe fai ʻe Soasi ʻaia naʻe lelei ʻi he ʻao ʻo Sihova ʻi he ngaahi ʻaho kotoa pē ʻo Sihoiata ko e taulaʻeiki.
3เยโฮยาดาหาภรรยาให้เขา 2 คน โยอาชมีบุตรชายและบุตรสาว
3Pea naʻe ʻomi moʻona ʻe Sihoiata ʻae uaifi ʻe ua: pea naʻe tupu ʻiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
4ต่อมาโยอาชตั้งใจซ่อมแซมพระวิหารของพระยาห์เวห์
4¶ Pea hili ʻae meʻa ni naʻe hoko ʻo pehē, naʻe loto ʻa Soasi ke teuteuʻi foʻou ʻae fale ʻo Sihova.
5เขาเรียกปุโรหิตกับชาวเลวีมาและสั่งว่า “จงไปตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ เก็บเงินจากชาวอิสราเอลทั้งหมดทุกปีเพื่อนำมาซ่อมพระวิหารของพระเจ้าของพวกท่าน จงรีบทำเรื่องนี้” แต่ชาวเลวีไม่ได้ลงมือทันที
5Pea naʻa ne tānaki fakataha ʻae kau taulaʻeiki mo e kau Livai, ʻo ne pehē kiate kinautolu, ʻAlu kituaʻā ki he ngaahi kolo kotoa pē ʻo Siuta, pea tānaki ʻae paʻanga mei ʻIsileli kotoa pē ke ngaohi ʻo fakalelei ai ʻae fale ʻo homou ʻOtua ʻi he taʻu tuku fakaholo, pea vakai ʻo fakavavevave ia. Ka naʻe ʻikai fakavavevave ia ʻe he kau Livai.
6กษัตริย์จึงเรียกเยโฮยาดาหัวหน้าปุโรหิตมาถามว่า “ทำไมท่านไม่ให้ชาวเลวีเก็บภาษีจากยูดาห์กับเยรูซาเล็มตามที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์และที่ประชุมอิสราเอลกำหนดไว้สำหรับกระโจมแห่งคำพยานซึ่งเก็บแผ่นจารึกพระบัญญัติ”
6Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi ke haʻu ʻa Sihoiata ko e tuʻukimuʻa, ʻo ne pehē kiate ia, “Ko e hā naʻe ʻikai te ke fekau ki he kau Livai ke fetuku mei Siuta mo Selūsalema ʻae koloa tānaki, ʻo fakatatau ki he fekau ʻa Mōsese ko e tamaioʻeiki ʻa Sihova, pea mo e fakataha kātoa ʻo ʻIsileli, maʻae fale nofoʻanga ʻoe fakamoʻoni?”
7เพราะบุตรชายของอาธาลิยาห์หญิงชั่วคนนั้นได้ทำลายพระวิหารของพระเจ้า และนำสิ่งของที่ถวายแยกไว้สำหรับพระวิหารของพระยาห์เวห์ไปถวายพระบาอัลทั้งหลาย
7He ko e ngaahi tama ʻae fefine angakovi ko ia, ko ʻAtalia, naʻa nau maumauʻi ʻae fale ʻoe ʻOtua: pea ko e ngaahi meʻa fakatapui foki ʻoe fale ʻo Sihova naʻa nau foaki kia Peali.
8กษัตริย์จึงสั่งให้ทำหีบใบหนึ่ง ตั้งไว้นอกประตูพระวิหารของพระยาห์เวห์
8Pea ʻi he fekau ʻae tuʻi naʻa nau ngaohi ʻae puha, ʻonau tuku ia ʻituʻa ʻi he matapā ʻoe fale ʻo Sihova,
9พวกเขาประกาศทั่วยูดาห์และเยรูซาเล็ม ให้ประชาชนนำภาษีที่โมเสสผู้รับใช้ของพระเจ้ากำหนดให้ชาวอิสราเอลจ่ายในถิ่นทุรกันดารมาถวายพระยาห์เวห์
9Pea naʻa nau fai ʻae fono ki Siuta kotoa pē mo Selūsalema, ke ʻomi kia Sihova ʻae koloa tukuhau ʻaia naʻe fekau ʻe Mōsese ko e tamaioʻeiki ʻae ʻOtua ki ʻIsileli ʻi he toafa:
10ผู้นำกับประชาชนทั้งหมดต่างยินดี นำเงินมาใส่หีบจนเต็ม
10Pea naʻe fiefia ʻae houʻeiki kotoa pē mo e kakai kotoa pē, ʻonau ʻomi ki loto ʻosi ki he puha, ʻonau fai ai pe ke ʻosi.
11เมื่อชาวเลวีนำหีบมาให้เจ้าหน้าที่กษัตริย์ และเห็นว่ามีเงินมาก เลขานุการของกษัตริย์กับเจ้าหน้าที่ของปุโรหิตใหญ่จะมาเทเงินออก แล้วยกหีบกลับไปตั้งที่เดิม พวกเขาทำเช่นนี้ทุกวัน จึงรวบรวมเงินได้มาก
11Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻilonga ʻae ʻaho naʻe ʻomi ai ʻae puha ki he fale ʻoe tuʻi ʻi he nima ʻoe kau Livai, pea nau mamata ʻoku lahi ʻae paʻanga, naʻe haʻu ai ʻae tangata tohi ʻae tuʻi mo e matāpule ʻoe taulaʻeiki lahi pea lilingi ke maha ʻae puha, pea naʻe ʻave ia, ʻo haʻamo ki hono potu. Naʻe pehē ʻenau hokohoko fai ʻi he ʻaho kotoa pē, pea naʻe tānaki ʻae paʻanga lahi ʻaupito.
12กษัตริย์กับเยโฮยาดามอบเงินให้ผู้ดูแลงานพระวิหารของพระยาห์เวห์ เพื่อจ้างช่างก่อหิน ช่างไม้ ช่างเหล็ก และช่างทองสัมฤทธิ์ซ่อมแซมพระวิหาร
12Pea naʻe ʻatu ia ʻe he tuʻi mo Sihoiata kiate kinautolu naʻe fai ʻae ngāue ʻi he ngāue ki he fale ʻo Sihova, ʻonau totongi ki he kau tufunga maka, mo e kau tufunga ʻakau ke fakalelei ʻae fale ʻo Sihova, pea mo e niʻihi foki naʻe ngāue ʻi he ukamea mo e palasa ke ngaohi ke lelei ʻae fale ʻo Sihova.
13ช่างลงมือทำงาน การซ่อมแซมก็คืบหน้า พวกเขาซ่อมพระวิหารของพระเจ้าตามแบบเดิมและเสริมให้แข็งแรง
13Ko ia naʻe ngāue ʻae kau tangata ngāue, pea naʻe fakaʻosi lelei ʻae ngāue ʻekinautolu, pea naʻa nau teuʻi ʻae fale ʻoe ʻOtua ʻi hono anga ʻo ia, pea fakamālohiʻi ia.
14เมื่อเสร็จงาน พวกเขานำเงินที่เหลือมาให้กษัตริย์กับเยโฮยาดา เงินนั้นใช้ทำเครื่องใช้ในพระวิหารของพระยาห์เวห์ ทั้งเครื่องใช้ในงานรับใช้และการถวายบูชา ช้อน และภาชนะทองคำกับเงิน มีการถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวในพระวิหารของพระยาห์เวห์อยู่เสมอตลอดชีวิตเยโฮยาดา
14Pea hili ʻa hono fakaʻosi, naʻa nau ʻomi hono toe ʻoe paʻanga ki he ʻao ʻoe tuʻi mo Sihoiata, pea naʻe ngaohi ʻaki ia ʻae ngaahi ipu ki he fale ʻo Sihova, ʻio ʻoe ngaahi ipu ke ngāueʻaki, pea ke fai ʻi ai ʻae ʻatu meʻa , mo e ngaahi sēpuni, mo e ngaahi ipu koula mo e siliva. Pea naʻa nau ʻatu ʻae ngaahi feilaulau tutu maʻuaipē ʻi he fale ʻo Sihova ʻi he ngaahi ʻaho kotoa pē ʻo Sihoiata.
15เยโฮยาดาชราภาพและมีอายุยืนถึง 130 ปีจึงสิ้นชีวิต
15¶ Ka naʻe fakaʻaʻau ʻo motuʻa ʻa Sihoiata, pea naʻe lahi hono ʻaho ʻi heʻene pekia: ko e taʻu ʻe teau ma tolungofulu hono motuʻa pea ne toki pekia.
16พวกเขาฝังเขาในนครดาวิดท่ามกลางสุสานกษัตริย์ เพราะเขาทำดีต่ออิสราเอล ต่อพระเจ้า และต่อพระวิหารของพระองค์
16Pea naʻa nau tanu ia ʻi he Kolo ʻo Tevita fakataha mo e ngaahi tuʻi, ko e meʻa ʻi heʻene fai lelei ʻi ʻIsileli, ki he ʻOtua, pea ki hono fale.
17หลังเยโฮยาดาสิ้นชีวิต ผู้นำยูดาห์มาเข้าเฝ้าและหมอบกราบกษัตริย์ แล้วกษัตริย์ก็ฟังพวกเขา
17Pea hili ʻae pekia ʻa Sihoiata naʻe haʻu ʻae houʻeiki ʻo Siuta, ʻonau fai ʻae hū ki he tuʻi. Pea naʻe tokanga ʻae tuʻi kiate kinautolu.
18พวกเขาทอดทิ้งพระวิหารของพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ ไปรับใช้เสาอาเชราห์กับรูปเคารพ ความผิดนี้ทำให้พระพิโรธตกแก่ยูดาห์และเยรูซาเล็ม
18Pea naʻa nau liʻaki ʻae fale ʻo Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai, ke tauhi ʻae ngaahi vaotapu mo e ngaahi ʻotua loi: pea naʻe hoko ai ʻae houhau ki Siuta mo Selūsalema, ʻi heʻenau angahala ni.
19ถึงอย่างนั้นพระองค์ยังส่งผู้เผยพระวจนะมาเตือนให้กลับมาหาพระยาห์เวห์ แต่พวกเขาไม่ฟัง
19Ka naʻa ne fekau ʻae kau palōfita kiate kinautolu, ke toe ʻomi ʻakinautolu kia Sihova: pea naʻa nau lea valoki kiate kinautolu: ka naʻe ʻikai te nau loto ke tokanga ki ai.
20พระวิญญาณของพระเจ้ามาสู่เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดาปุโรหิต เขายืนอยู่สูงกว่าประชาชนแล้วประกาศว่า “พระเจ้าตรัสว่า ‘เหตุใดพวกเจ้าจึงฝ่าฝืนพระบัญญัติของพระยาห์เวห์ ทั้งที่ทำเช่นนั้นแล้วจะไม่มีทางเจริญรุ่งเรือง พวกเจ้าทอดทิ้งพระยาห์เวห์ พระองค์จึงทอดทิ้งพวกเจ้า’”
20Pea naʻe hoko ʻae Laumālie ʻae ʻOtua kia Sakalia ko e foha ʻo Sihoiata ko e taulaʻeiki, pea tuʻu ki ʻolunga ia ʻi he kakai, ʻo ne pehē kiate kinautolu, “ʻOku pehē mai ʻe he ʻOtua, Koeʻumaʻā hoʻomou fai talangataʻa ki he ngaahi fekau ʻa Sihova, ko ia ʻoku ʻikai ai te mou faʻa monūʻia? Ko e meʻa ʻi hoʻomou liʻaki ʻa Sihova, kuo ne liʻaki ai ʻakimoutolu foki.”
21พวกเขาร่วมกันวางแผนฆ่าเศคาริยาห์ และเอาหินขว้างเขาจนตายในลานพระวิหารของพระยาห์เวห์ตามคำสั่งกษัตริย์
21Pea naʻa nau alea fakataha ʻo tuʻu kiate ia ʻo tolongaki ia ʻaki ʻae maka ʻi he fekau ʻae tuʻi, ʻi he lotoʻā ʻoe fale ʻo Sihova.
22กษัตริย์โยอาชไม่ระลึกถึงความเมตตาที่เยโฮยาดาบิดาของเศคาริยาห์เคยมีต่อเขา กลับฆ่าบุตรชายของเยโฮยาดา ขณะสิ้นใจเศคาริยาห์กล่าวว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงเห็นและทรงตอบแทน”
22Ko ia naʻe ʻikai manatuʻi ʻe he tuʻi ko Soasi ki he angalelei ʻaia naʻe fai ʻe Sihoiata kiate ia, ka naʻa ne tāmateʻi hono foha. Pea ʻi heʻene pekia, naʻe pehē ʻe ia, “Ke ʻafio ki ai ʻa Sihova, pea totongi ki ai.”
23พอสิ้นปี กองทัพซีเรียยกมาโจมตีโยอาช บุกยูดาห์กับเยรูซาเล็ม ฆ่าผู้นำประชาชนทั้งหมด และส่งทรัพย์สินที่ปล้นได้ไปให้กษัตริย์ดามัสกัส
23¶ Pea ʻi he ngataʻanga ʻoe taʻu naʻe hoko ʻo pehē, naʻe haʻu ʻae tau mei Silia ke tauʻi ia: pea naʻa nau ʻomi ki Siuta mo Selūsalema, ʻonau tāmateʻi ʻae houʻeiki kotoa pē mei he lotolotonga ʻoe kakai, ʻonau foaki ʻae koloa vete kotoa pē ʻanautolu ki he tuʻi ʻo Tamasikusi.
24กองทัพซีเรียมีกำลังน้อย แต่พระยาห์เวห์ทรงมอบกองทัพใหญ่มากไว้ในมือพวกเขา เพราะชาวยูดาห์ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ ชาวซีเรียจึงลงโทษโยอาช
24He naʻe haʻu ʻae tau ʻae kakai Silia mo e kau tangata tau tokosiʻi, pea naʻe tuku ʻe Sihova ʻae fuʻu tau lahi ki honau nima, ko e meʻa ʻi heʻenau liʻaki ʻa Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai. Naʻe pehē ʻenau fai ʻae tautea kia Soasi.
25เมื่อชาวซีเรียถอนทัพไป พวกเขาทิ้งโยอาชไว้ในสภาพบาดเจ็บสาหัส คนรับใช้ของเขาจึงวางแผนฆ่าเขาเพื่อล้างแค้นให้บุตรชายทั้งหลายของเยโฮยาดาปุโรหิต พวกเขาฆ่าโยอาชบนเตียง พวกเขาฝังเขาในนครดาวิด แต่ไม่ได้ฝังในสุสานกษัตริย์
25Pea ʻi heʻenau ʻalu ʻiate ia, (he naʻa nau tuku ia kuo ne mahaki lahi,) naʻe lapasi ia ʻe heʻene kau tamaioʻeiki koeʻuhi ko e toto ʻoe ngaahi foha ʻo Sihoiata ko e taulaʻeiki, ʻonau tāmateʻi ia ʻi hono mohenga, pea naʻe pekia ia: pea naʻa nau tanu ia ʻi he kolo ʻa Tevita, ka naʻe ʻikai te nau tanu ia ʻi he faʻitoka ʻoe ngaahi tuʻi.
26ผู้วางแผนฆ่าเขาคือศาบาดบุตรชิเมอัทหญิงชาวอัมโมน และเยโฮศาบาดบุตรชิมริทหญิงชาวโมอับ
26Pea ko kinautolu eni, naʻe fai ʻae lapa kiate ia: ko Sapati ko e tama ʻa Simiati ko e fefine ʻAmoni, mo Sihosapati ko e tama ʻa Similiti ko e fefine Moape.
27เรื่องบุตรชายของโยอาช ภาระหนักที่วางบนเขา และการซ่อมแซมพระวิหารของพระเจ้า มีบันทึกไว้ในคำอธิบายของหนังสือพงศาวดารกษัตริย์ อามาสิยาห์บุตรชายขึ้นครองราชย์แทน
27¶ Pea ko e meʻa ki hono ngaahi foha, mo hono lahi ʻoe ngaahi kavenga naʻe hili kiate ia, mo hono fakalelei ʻoe fale ʻoe ʻOtua, vakai, kuo tohi ia ʻi he tohi fakamatala ʻoe ngaahi tuʻi. Pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe ʻAmasia ko hono foha.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.