2 พงศาวดาร 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1โยอาชขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 7 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 40 ปี มารดาชื่อศิบิยาห์ชาวเบเออร์เชบา
1בֶּן־שֶׁ֤בַע שָׁנִים֙ יֹאָ֣שׁ בְּמָלְכ֔וֹ וְאַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּֽירוּשָׁלִָ֑ם וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ צִבְיָ֖ה מִבְּאֵ֥ר שָֽׁבַע׃
2โยอาชทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ตลอดช่วงที่เยโฮยาดาปุโรหิตยังมีชีวิต
2וַיַּ֧עַשׂ יוֹאָ֛שׁ הַיָּשָׁ֖ר בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה כָּל־יְמֵ֖י יְהוֹיָדָ֥ע הַכֹּהֵֽן׃
3เยโฮยาดาหาภรรยาให้เขา 2 คน โยอาชมีบุตรชายและบุตรสาว
3וַיִּשָּׂא־ל֥וֹ יְהוֹיָדָ֖ע נָשִׁ֣ים שְׁתָּ֑יִם וַיּ֖וֹלֶד בָּנִ֥ים וּבָנֽוֹת׃
4ต่อมาโยอาชตั้งใจซ่อมแซมพระวิหารของพระยาห์เวห์
4וַיְהִ֖י אַחֲרֵיכֵ֑ן הָיָה֙ עִם־לֵ֣ב יוֹאָ֔שׁ לְחַדֵּ֖שׁ אֶת־בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
5เขาเรียกปุโรหิตกับชาวเลวีมาและสั่งว่า “จงไปตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ เก็บเงินจากชาวอิสราเอลทั้งหมดทุกปีเพื่อนำมาซ่อมพระวิหารของพระเจ้าของพวกท่าน จงรีบทำเรื่องนี้” แต่ชาวเลวีไม่ได้ลงมือทันที
5וַיִּקְבֹּץ֮ אֶת־הַכֹּהֲנִ֣ים וְהַלְוִיִּם֒ וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֡ם צְא֣וּ לְעָרֵ֪י יְהוּדָ֟ה וְקִבְצוּ֩ מִכָּל־יִשְׂרָאֵ֨ל כֶּ֜סֶף לְחַזֵּ֣ק׀ אֶת־בֵּ֣ית אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם מִדֵּ֤י שָׁנָה֙ בְּשָׁנָ֔ה וְאַתֶּ֖ם תְּמַהֲר֣וּ לַדָּבָ֑ר וְלֹ֥א מִֽהֲר֖וּ הַֽלְוִיִּֽם׃
6กษัตริย์จึงเรียกเยโฮยาดาหัวหน้าปุโรหิตมาถามว่า “ทำไมท่านไม่ให้ชาวเลวีเก็บภาษีจากยูดาห์กับเยรูซาเล็มตามที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์และที่ประชุมอิสราเอลกำหนดไว้สำหรับกระโจมแห่งคำพยานซึ่งเก็บแผ่นจารึกพระบัญญัติ”
6וַיִּקְרָ֣א הַמֶּלֶךְ֮ לִֽיהוֹיָדָ֣ע הָרֹאשׁ֒ וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ מַדּ֙וּעַ֙ לֹֽא־דָרַ֣שְׁתָּ עַל־הַלְוִיִּ֔ם לְהָבִ֞יא מִֽיהוּדָ֣ה וּמִֽירוּשָׁלִַ֗ם אֶת־מַשְׂאַת֙ מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד־יְהוָ֔ה וְהַקָּהָ֖ל לְיִשְׂרָאֵ֑ל לְאֹ֖הֶל הָעֵדֽוּת׃
7เพราะบุตรชายของอาธาลิยาห์หญิงชั่วคนนั้นได้ทำลายพระวิหารของพระเจ้า และนำสิ่งของที่ถวายแยกไว้สำหรับพระวิหารของพระยาห์เวห์ไปถวายพระบาอัลทั้งหลาย
7כִּ֤י עֲתַלְיָ֙הוּ֙ הַמִּרְשַׁ֔עַת בָּנֶ֥יהָ פָרְצ֖וּ אֶת־בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים וְגַם֙ כָּל־קָדְשֵׁ֣י בֵית־יְהוָ֔ה עָשׂ֖וּ לַבְּעָלִֽים׃
8กษัตริย์จึงสั่งให้ทำหีบใบหนึ่ง ตั้งไว้นอกประตูพระวิหารของพระยาห์เวห์
8וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ וַֽיַּעֲשׂ֖וּ אֲר֣וֹן אֶחָ֑ד וַֽיִּתְּנֻ֛הוּ בְּשַׁ֥עַר בֵּית־יְהוָ֖ה חֽוּצָה׃
9พวกเขาประกาศทั่วยูดาห์และเยรูซาเล็ม ให้ประชาชนนำภาษีที่โมเสสผู้รับใช้ของพระเจ้ากำหนดให้ชาวอิสราเอลจ่ายในถิ่นทุรกันดารมาถวายพระยาห์เวห์
9וַיִּתְּנוּ־ק֞וֹל בִּֽיהוּדָ֣ה וּבִֽירוּשָׁלִַ֗ם לְהָבִ֤יא לַֽיהוָה֙ מַשְׂאַ֞ת מֹשֶׁ֧ה עֶֽבֶד־הָאֱלֹהִ֛ים עַל־יִשְׂרָאֵ֖ל בַּמִּדְבָּֽר׃
10ผู้นำกับประชาชนทั้งหมดต่างยินดี นำเงินมาใส่หีบจนเต็ม
10וַיִּשְׂמְח֥וּ כָל־הַשָּׂרִ֖ים וְכָל־הָעָ֑ם וַיָּבִ֛יאוּ וַיַּשְׁלִ֥יכוּ לָאָר֖וֹן עַד־לְכַלֵּֽה׃
11เมื่อชาวเลวีนำหีบมาให้เจ้าหน้าที่กษัตริย์ และเห็นว่ามีเงินมาก เลขานุการของกษัตริย์กับเจ้าหน้าที่ของปุโรหิตใหญ่จะมาเทเงินออก แล้วยกหีบกลับไปตั้งที่เดิม พวกเขาทำเช่นนี้ทุกวัน จึงรวบรวมเงินได้มาก
11וַיְהִ֡י בְּעֵת֩ יָבִ֨יא אֶת־הָֽאָר֜וֹן אֶל־פְּקֻדַּ֣ת הַמֶּלֶךְ֮ בְּיַ֣ד הַלְוִיִּם֒ וְכִרְאוֹתָ֞ם כִּי־רַ֣ב הַכֶּ֗סֶף וּבָ֨א סוֹפֵ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ וּפְקִיד֙ כֹּהֵ֣ן הָרֹ֔אשׁ וִיעָ֙רוּ֙ אֶת־הָ֣אָר֔וֹן וְיִשָּׂאֻ֖הוּ וִֽישִׁיבֻ֣הוּ אֶל־מְקֹמ֑וֹ כֹּ֤ה עָשׂוּ֙ לְי֣וֹם׀ בְּי֔וֹם וַיַּֽאַסְפוּ־כֶ֖סֶף לָרֹֽב׃
12กษัตริย์กับเยโฮยาดามอบเงินให้ผู้ดูแลงานพระวิหารของพระยาห์เวห์ เพื่อจ้างช่างก่อหิน ช่างไม้ ช่างเหล็ก และช่างทองสัมฤทธิ์ซ่อมแซมพระวิหาร
12וַיִּתְּנֵ֨הוּ הַמֶּ֜לֶךְ וִֽיהוֹיָדָ֗ע אֶל־עוֹשֵׂה֙ מְלֶ֙אכֶת֙ עֲבוֹדַ֣ת בֵּית־יְהוָ֔ה וַיִּֽהְי֤וּ שֹׂכְרִים֙ חֹצְבִ֣ים וְחָרָשִׁ֔ים לְחַדֵּ֖שׁ בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וְ֠גַם לְחָרָשֵׁ֤י בַרְזֶל֙ וּנְחֹ֔שֶׁת לְחַזֵּ֖ק אֶת־בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
13ช่างลงมือทำงาน การซ่อมแซมก็คืบหน้า พวกเขาซ่อมพระวิหารของพระเจ้าตามแบบเดิมและเสริมให้แข็งแรง
13וַֽיַּעֲשׂוּ֙ עֹשֵׂ֣י הַמְּלָאכָ֔ה וַתַּ֧עַל אֲרוּכָ֛ה לַמְּלָאכָ֖ה בְּיָדָ֑ם וַֽיַּעֲמִ֜ידוּ אֶת־בֵּ֧ית הָֽאֱלֹהִ֛ים עַל־מַתְכֻּנְתּ֖וֹ וַֽיְאַמְּצֻֽהוּ׃
14เมื่อเสร็จงาน พวกเขานำเงินที่เหลือมาให้กษัตริย์กับเยโฮยาดา เงินนั้นใช้ทำเครื่องใช้ในพระวิหารของพระยาห์เวห์ ทั้งเครื่องใช้ในงานรับใช้และการถวายบูชา ช้อน และภาชนะทองคำกับเงิน มีการถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวในพระวิหารของพระยาห์เวห์อยู่เสมอตลอดชีวิตเยโฮยาดา
14וּֽכְכַלּוֹתָ֡ם הֵבִ֣יאוּ לִפְנֵי֩ הַמֶּ֨לֶךְ וִֽיהוֹיָדָ֜ע אֶת־שְׁאָ֣ר הַכֶּ֗סֶף וַיַּעֲשֵׂ֨הוּ כֵלִ֤ים לְבֵית־יְהוָה֙ כְּלֵ֣י שָׁרֵ֔ת וְהַעֲל֣וֹת וְכַפּ֔וֹת וּכְלֵ֥י זָהָ֖ב וָכָ֑סֶף וַ֠יִּֽהְיוּ מַעֲלִ֨ים עֹל֤וֹת בְּבֵית־יְהוָה֙ תָּמִ֔יד כֹּ֖ל יְמֵ֥י יְהוֹיָדָֽע׃ פ
15เยโฮยาดาชราภาพและมีอายุยืนถึง 130 ปีจึงสิ้นชีวิต
15וַיִּזְקַ֧ן יְהוֹיָדָ֛ע וַיִּשְׂבַּ֥ע יָמִ֖ים וַיָּמֹ֑ת בֶּן־מֵאָ֧ה וּשְׁלֹשִׁ֛ים שָׁנָ֖ה בְּמוֹתֽוֹ׃
16พวกเขาฝังเขาในนครดาวิดท่ามกลางสุสานกษัตริย์ เพราะเขาทำดีต่ออิสราเอล ต่อพระเจ้า และต่อพระวิหารของพระองค์
16וַיִּקְבְּרֻ֥הוּ בְעִיר־דָּוִ֖יד עִם־הַמְּלָכִ֑ים כִּֽי־עָשָׂ֤ה טוֹבָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וְעִ֥ם הָאֱלֹהִ֖ים וּבֵיתֽוֹ׃ ס
17หลังเยโฮยาดาสิ้นชีวิต ผู้นำยูดาห์มาเข้าเฝ้าและหมอบกราบกษัตริย์ แล้วกษัตริย์ก็ฟังพวกเขา
17וְאַֽחֲרֵ֥י מוֹת֙ יְה֣וֹיָדָ֔ע בָּ֚אוּ שָׂרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וַיִּֽשְׁתַּחֲו֖וּ לַמֶּ֑לֶךְ אָ֛ז שָׁמַ֥ע הַמֶּ֖לֶךְ אֲלֵיהֶֽם׃
18พวกเขาทอดทิ้งพระวิหารของพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ ไปรับใช้เสาอาเชราห์กับรูปเคารพ ความผิดนี้ทำให้พระพิโรธตกแก่ยูดาห์และเยรูซาเล็ม
18וַיַּֽעַזְב֗וּ אֶת־בֵּ֤ית יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵיהֶ֔ם וַיַּֽעַבְד֥וּ אֶת־הָאֲשֵׁרִ֖ים וְאֶת־הָֽעֲצַבִּ֑ים וַֽיְהִי־קֶ֗צֶף עַל־יְהוּדָה֙ וִיר֣וּשָׁלִַ֔ם בְּאַשְׁמָתָ֖ם זֹֽאת׃
19ถึงอย่างนั้นพระองค์ยังส่งผู้เผยพระวจนะมาเตือนให้กลับมาหาพระยาห์เวห์ แต่พวกเขาไม่ฟัง
19וַיִּשְׁלַ֤ח בָּהֶם֙ נְבִאִ֔ים לַהֲשִׁיבָ֖ם אֶל־יְהוָ֑ה וַיָּעִ֥ידוּ בָ֖ם וְלֹ֥א הֶאֱזִֽינוּ׃ ס
20พระวิญญาณของพระเจ้ามาสู่เศคาริยาห์บุตรเยโฮยาดาปุโรหิต เขายืนอยู่สูงกว่าประชาชนแล้วประกาศว่า “พระเจ้าตรัสว่า ‘เหตุใดพวกเจ้าจึงฝ่าฝืนพระบัญญัติของพระยาห์เวห์ ทั้งที่ทำเช่นนั้นแล้วจะไม่มีทางเจริญรุ่งเรือง พวกเจ้าทอดทิ้งพระยาห์เวห์ พระองค์จึงทอดทิ้งพวกเจ้า’”
20וְר֣וּחַ אֱלֹהִ֗ים לָֽבְשָׁה֙ אֶת־זְכַרְיָה֙ בֶּן־יְהוֹיָדָ֣ע הַכֹּהֵ֔ן וַֽיַּעֲמֹ֖ד מֵעַ֣ל לָעָ֑ם וַיֹּ֨אמֶר לָהֶ֜ם כֹּ֣ה׀ אָמַ֣ר הָאֱלֹהִ֗ים לָמָה֩ אַתֶּ֨ם עֹבְרִ֜ים אֶת־מִצְוֹ֤ת יְהוָה֙ וְלֹ֣א תַצְלִ֔יחוּ כִּֽי־עֲזַבְתֶּ֥ם אֶת־יְהוָ֖ה וַיַּֽעֲזֹ֥ב אֶתְכֶֽם׃
21พวกเขาร่วมกันวางแผนฆ่าเศคาริยาห์ และเอาหินขว้างเขาจนตายในลานพระวิหารของพระยาห์เวห์ตามคำสั่งกษัตริย์
21וַיִּקְשְׁר֣וּ עָלָ֔יו וַיִּרְגְּמֻ֥הוּ אֶ֖בֶן בְּמִצְוַ֣ת הַמֶּ֑לֶךְ בַּחֲצַ֖ר בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
22กษัตริย์โยอาชไม่ระลึกถึงความเมตตาที่เยโฮยาดาบิดาของเศคาริยาห์เคยมีต่อเขา กลับฆ่าบุตรชายของเยโฮยาดา ขณะสิ้นใจเศคาริยาห์กล่าวว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงเห็นและทรงตอบแทน”
22וְלֹא־זָכַ֞ר יוֹאָ֣שׁ הַמֶּ֗לֶךְ הַחֶ֙סֶד֙ אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה יְהוֹיָדָ֤ע אָבִיו֙ עִמּ֔וֹ וַֽיַּהֲרֹ֖ג אֶת־בְּנ֑וֹ וּכְמוֹת֣וֹ אָמַ֔ר יֵ֥רֶא יְהוָ֖ה וְיִדְרֹֽשׁ׃ פ
23พอสิ้นปี กองทัพซีเรียยกมาโจมตีโยอาช บุกยูดาห์กับเยรูซาเล็ม ฆ่าผู้นำประชาชนทั้งหมด และส่งทรัพย์สินที่ปล้นได้ไปให้กษัตริย์ดามัสกัส
23וַיְהִ֣י׀ לִתְקוּפַ֣ת הַשָּׁנָ֗ה עָלָ֣ה עָלָיו֮ חֵ֣יל אֲרָם֒ וַיָּבֹ֗אוּ אֶל־יְהוּדָה֙ וִיר֣וּשָׁלִַ֔ם וַיַּשְׁחִ֛יתוּ אֶת־כָּל־שָׂרֵ֥י הָעָ֖ם מֵעָ֑ם וְכָל־שְׁלָלָ֥ם שִׁלְּח֖וּ לְמֶ֥לֶךְ דַּרְמָֽשֶׂק׃
24กองทัพซีเรียมีกำลังน้อย แต่พระยาห์เวห์ทรงมอบกองทัพใหญ่มากไว้ในมือพวกเขา เพราะชาวยูดาห์ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ ชาวซีเรียจึงลงโทษโยอาช
24כִּי֩ בְמִצְעַ֨ר אֲנָשִׁ֜ים בָּ֣אוּ׀ חֵ֣יל אֲרָ֗ם וַֽיהוָה֙ נָתַ֨ן בְּיָדָ֥ם חַ֙יִל֙ לָרֹ֣ב מְאֹ֔ד כִּ֣י עָֽזְב֔וּ אֶת־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵיהֶ֑ם וְאֶת־יוֹאָ֖שׁ עָשׂ֥וּ שְׁפָטִֽים׃
25เมื่อชาวซีเรียถอนทัพไป พวกเขาทิ้งโยอาชไว้ในสภาพบาดเจ็บสาหัส คนรับใช้ของเขาจึงวางแผนฆ่าเขาเพื่อล้างแค้นให้บุตรชายทั้งหลายของเยโฮยาดาปุโรหิต พวกเขาฆ่าโยอาชบนเตียง พวกเขาฝังเขาในนครดาวิด แต่ไม่ได้ฝังในสุสานกษัตริย์
25וּבְלֶכְתָּ֣ם מִמֶּ֗נּוּ כִּֽי־עָזְב֣וּ אֹתוֹ֮ בְּמַחֲלוּיִ֣ם רַבִּים֒ הִתְקַשְּׁר֨וּ עָלָ֜יו עֲבָדָ֗יו בִּדְמֵי֙ בְּנֵי֙ יְהוֹיָדָ֣ע הַכֹּהֵ֔ן וַיַּֽהַרְגֻ֥הוּ עַל־מִטָּת֖וֹ וַיָּמֹ֑ת וַֽיִּקְבְּרֻ֙הוּ֙ בְּעִ֣יר דָּוִ֔יד וְלֹ֥א קְבָרֻ֖הוּ בְּקִבְר֥וֹת הַמְּלָכִֽים׃ ס
26ผู้วางแผนฆ่าเขาคือศาบาดบุตรชิเมอัทหญิงชาวอัมโมน และเยโฮศาบาดบุตรชิมริทหญิงชาวโมอับ
26וְאֵ֖לֶּה הַמִּתְקַשְּׁרִ֣ים עָלָ֑יו זָבָ֗ד בֶּן־שִׁמְעָת֙ הָֽעַמּוֹנִ֔ית וִיה֣וֹזָבָ֔ד בֶּן־שִׁמְרִ֖ית הַמּוֹאָבִֽית׃
27เรื่องบุตรชายของโยอาช ภาระหนักที่วางบนเขา และการซ่อมแซมพระวิหารของพระเจ้า มีบันทึกไว้ในคำอธิบายของหนังสือพงศาวดารกษัตริย์ อามาสิยาห์บุตรชายขึ้นครองราชย์แทน
27וּבָנָ֞יו יִ֧רֶ֞ב הַמַּשָּׂ֣א עָלָ֗יו וִיסוֹד֙ בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֔ים עַל־מִדְרַ֖שׁ סֵ֣פֶר הַמְּלָכִ֑ים וַיִּמְלֹ֛ךְ אֲמַצְיָ֥הוּ בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.