2 พงศาวดาร 23
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ปีที่ 7 เยโฮยาดาเริ่มลงมืออย่างเด็ดเดี่ยว เขาทำพันธสัญญากับผู้บังคับบัญชาหน่วยร้อย 5 คน ได้แก่ อาซาริยาห์บุตรเยโรฮัม อิชมาเอลบุตรเยโฮฮานัน อาซาริยาห์บุตรโอเบด มาอาเสอาห์บุตรอาดายาห์ และเอลีชาฟัทบุตรศิครี
1וּבַשָּׁנָ֨ה הַשְּׁבִעִ֜ית הִתְחַזַּ֣ק יְהוֹיָדָ֗ע וַיִּקַּ֣ח אֶת־שָׂרֵ֣י הַמֵּא֡וֹת לַעֲזַרְיָ֣הוּ בֶן־יְרֹחָ֡ם וּלְיִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן־יְ֠הוֹחָנָן וְלַֽעֲזַרְיָ֨הוּ בֶן־עוֹבֵ֜ד וְאֶת־מַעֲשֵׂיָ֧הוּ בֶן־עֲדָיָ֛הוּ וְאֶת־אֱלִישָׁפָ֥ט בֶּן־זִכְרִ֖י עִמּ֥וֹ בַבְּרִֽית׃
2พวกเขาเดินทางทั่วยูดาห์ เรียกชาวเลวีจากทุกเมืองของยูดาห์และหัวหน้าวงศ์วานอิสราเอลมาชุมนุมกันในเยรูซาเล็ม
2וַיָּסֹ֙בּוּ֙ בִּֽיהוּדָ֔ה וַיִּקְבְּצ֤וּ אֶת־הַלְוִיִּם֙ מִכָּל־עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וְרָאשֵׁ֥י הָאָב֖וֹת לְיִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּבֹ֖אוּ אֶל־יְרוּשָׁלִָֽם׃
3ที่ประชุมทั้งหมดทำพันธสัญญากับกษัตริย์ในพระวิหารของพระเจ้า เยโฮยาดา กล่าวกับพวกเขาว่า “บุตรชายของกษัตริย์จะต้องขึ้นครองราชย์ตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์เกี่ยวกับลูกหลานดาวิด
3וַיִּכְרֹ֨ת כָּל־הַקָּהָ֥ל בְּרִ֛ית בְּבֵ֥ית הָאֱלֹהִ֖ים עִם־הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם הִנֵּ֤ה בֶן־הַמֶּ֙לֶךְ֙ יִמְלֹ֔ךְ כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה עַל־בְּנֵ֥י דָוִֽיד׃
4พวกท่านจงทำดังนี้ ปุโรหิตและชาวเลวีที่เข้าเวรวันสะบาโตหนึ่งในสามให้เฝ้าธรณีประตู
4זֶ֥ה הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁ֣ר תַּעֲשׂ֑וּ הַשְּׁלִשִׁ֨ית מִכֶּ֜ם בָּאֵ֣י הַשַּׁבָּ֗ת לַכֹּֽהֲנִים֙ וְלַלְוִיִּ֔ם לְשֹֽׁעֲרֵ֖י הַסִּפִּֽים׃
5อีกหนึ่งในสามให้ประจำวังกษัตริย์ และอีกหนึ่งในสามให้ประจำประตูฐานราก ส่วนประชาชนทั้งหมดให้อยู่ในลานพระวิหารของพระยาห์เวห์
5וְהַשְּׁלִשִׁית֙ בְּבֵ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְהַשְּׁלִשִׁ֖ית בְּשַׁ֣עַר הַיְס֑וֹד וְכָל־הָעָ֔ם בְּחַצְר֖וֹת בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
6อย่าให้ใครเข้าพระวิหารของพระยาห์เวห์ นอกจากปุโรหิตและชาวเลวีที่ปฏิบัติหน้าที่ พวกเขาเข้าได้เพราะเป็นผู้บริสุทธิ์ ส่วนประชาชนทั้งหมดจงทำตามคำสั่งของพระยาห์เวห์
6וְאַל־יָב֣וֹא בֵית־יְהוָ֗ה כִּ֤י אִם־הַכֹּֽהֲנִים֙ וְהַמְשָׁרְתִ֣ים לַלְוִיִּ֔ם הֵ֥מָּה יָבֹ֖אוּ כִּי־קֹ֣דֶשׁ הֵ֑מָּה וְכָל־הָעָ֔ם יִשְׁמְר֖וּ מִשְׁמֶ֥רֶת יְהוָֽה׃
7ชาวเลวีจงล้อมกษัตริย์ไว้ ทุกคนถืออาวุธ ใครฝ่าฝืนเข้าพระวิหารให้ฆ่าเสีย จงอยู่กับกษัตริย์ทั้งเวลาเสด็จเข้าและเสด็จออก”
7וְהִקִּיפוּ֩ הַלְוִיִּ֨ם אֶת־הַמֶּ֜לֶךְ סָבִ֗יב אִ֚ישׁ וְכֵלָ֣יו בְּיָד֔וֹ וְהַבָּ֥א אֶל־הַבַּ֖יִת יוּמָ֑ת וִֽהְי֥וּ אֶת־הַמֶּ֖לֶךְ בְּבֹא֥וֹ וּבְצֵאתֽוֹ׃
8ชาวเลวีกับชาวยูดาห์ทั้งหมดทำตามคำสั่งของเยโฮยาดาปุโรหิต ทุกคนพาคนของตนมาทั้งกลุ่มที่เข้าเวรวันสะบาโตและกลุ่มที่ออกเวร เพราะเยโฮยาดาไม่ได้ให้กลุ่มที่ออกเวรกลับไป
8וַיַּעֲשׂ֨וּ הַלְוִיִּ֜ם וְכָל־יְהוּדָ֗ה כְּכֹ֣ל אֲשֶׁר־צִוָּה֮ יְהוֹיָדָ֣ע הַכֹּהֵן֒ וַיִּקְחוּ֙ אִ֣ישׁ אֶת־אֲנָשָׁ֔יו בָּאֵ֣י הַשַּׁבָּ֔ת עִ֖ם יוֹצְאֵ֣י הַשַּׁבָּ֑ת כִּ֣י לֹ֥א פָטַ֛ר יְהוֹיָדָ֥ע הַכֹּהֵ֖ן אֶת־הַֽמַּחְלְקֽוֹת׃
9เยโฮยาดาปุโรหิตมอบหอก โล่เล็ก และโล่ใหญ่ของกษัตริย์ดาวิดซึ่งเก็บในพระวิหารของพระเจ้าให้ผู้บังคับบัญชาหน่วยร้อย
9וַיִּתֵּן֩ יְהוֹיָדָ֨ע הַכֹּהֵ֜ן לְשָׂרֵ֣י הַמֵּא֗וֹת אֶת־הַֽחֲנִיתִים֙ וְאֶת־הַמָּגִנּוֹת֙ וְאֶת־הַשְּׁלָטִ֔ים אֲשֶׁ֖ר לַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑יד אֲשֶׁ֖ר בֵּ֥ית הָאֱלֹהִֽים׃
10เขาให้ประชาชนทุกคนถืออาวุธ ตั้งแถวจากด้านขวาถึงด้านซ้ายของพระวิหาร ใกล้แท่นบูชาและตัวพระวิหาร ล้อมกษัตริย์ไว้
10וַיַּעֲמֵ֨ד אֶת־כָּל־הָעָ֜ם וְאִ֣ישׁ׀ שִׁלְח֣וֹ בְיָד֗וֹ מִכֶּ֨תֶף הַבַּ֤יִת הַיְמָנִית֙ עַד־כֶּ֤תֶף הַבַּ֙יִת֙ הַשְּׂמָאלִ֔ית לַמִּזְבֵּ֖חַ וְלַבָּ֑יִת עַל־הַמֶּ֖לֶךְ סָבִֽיב׃
11แล้วพวกเขานำบุตรชายกษัตริย์ออกมา สวมมงกุฎ มอบพันธสัญญาให้ และตั้งเป็นกษัตริย์ เยโฮยาดากับบุตรชายทำพิธีเจิมเขา ทุกคนร้องว่า “กษัตริย์จงทรงพระเจริญ”
11וַיּוֹצִ֣יאוּ אֶת־בֶּן־הַמֶּ֗לֶךְ וַיִּתְּנ֤וּ עָלָיו֙ אֶת־הַנֵּ֙זֶר֙ וְאֶת־הָ֣עֵד֔וּת וַיַּמְלִ֖יכוּ אֹת֑וֹ וַיִּמְשָׁחֻ֙הוּ֙ יְהוֹיָדָ֣ע וּבָנָ֔יו וַיֹּאמְר֖וּ יְחִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃ ס
12อาธาลิยาห์ได้ยินเสียงประชาชนวิ่งและร้องสรรเสริญกษัตริย์ จึงเข้าไปหาพวกเขาในพระวิหารของพระยาห์เวห์
12וַתִּשְׁמַ֣ע עֲתַלְיָ֗הוּ אֶת־ק֤וֹל הָעָם֙ הָֽרָצִ֔ים וְהַֽמְהַֽלְלִ֖ים אֶת־הַמֶּ֑לֶךְ וַתָּב֥וֹא אֶל־הָעָ֖ם בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
13นางเห็นกษัตริย์ยืนอยู่ข้างเสาประจำพระองค์ตรงทางเข้า มีผู้บังคับบัญชากับคนเป่าแตรอยู่ข้าง ๆ ประชาชนทั่วแผ่นดินชื่นชมยินดีและเป่าแตร นักร้องบรรเลงเครื่องดนตรีนำเพลงสรรเสริญ อาธาลิยาห์จึงฉีกเสื้อของตนร้องว่า “กบฏ! กบฏ!”
13וַתֵּ֡רֶא וְהִנֵּ֣ה הַמֶּלֶךְ֩ עוֹמֵ֨ד עַֽל־עַמּוּד֜וֹ בַּמָּב֗וֹא וְהַשָּׂרִ֣ים וְהַחֲצֹצְרוֹת֮ עַל־הַמֶּלֶךְ֒ וְכָל־עַ֨ם הָאָ֜רֶץ שָׂמֵ֗חַ וְתוֹקֵ֙עַ֙ בַּחֲצֹ֣צְר֔וֹת וְהַמְשֽׁוֹרֲרִים֙ בִּכְלֵ֣י הַשִּׁ֔יר וּמוֹדִיעִ֖ים לְהַלֵּ֑ל וַתִּקְרַ֤ע עֲתַלְיָ֙הוּ֙ אֶת־בְּגָדֶ֔יהָ וַתֹּ֖אמֶר קֶ֥שֶׁר קָֽשֶׁר׃ ס
14เยโฮยาดาปุโรหิตเรียกผู้บังคับบัญชาหน่วยร้อยที่คุมทหารมา สั่งว่า “นำตัวนางออกไประหว่างแถวทหาร ใครติดตามนางให้ฆ่าด้วยดาบ” เพราะเขากำชับไว้ว่า “อย่าฆ่านางในพระวิหารของพระยาห์เวห์”
14וַיּוֹצֵא֩ יְהוֹיָדָ֨ע הַכֹּהֵ֜ן אֶת־שָׂרֵ֥י הַמֵּא֣וֹת׀ פְּקוּדֵ֣י הַחַ֗יִל וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ הֽוֹצִיא֙וּהָ֙ אֶל־מִבֵּ֣ית הַשְּׂדֵר֔וֹת וְהַבָּ֥א אַחֲרֶ֖יהָ יוּמַ֣ת בֶּחָ֑רֶב כִּ֚י אָמַ֣ר הַכֹּהֵ֔ן לֹ֥א תְמִית֖וּהָ בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
15พวกเขาเปิดทางให้นางออกไปถึงทางเข้าประตูม้าที่วัง แล้วฆ่านางที่นั่น
15וַיָּשִׂ֤ימוּ לָהּ֙ יָדַ֔יִם וַתָּב֛וֹא אֶל־מְב֥וֹא שַֽׁעַר־הַסּוּסִ֖ים בֵּ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַיְמִית֖וּהָ שָֽׁם׃ פ
16เยโฮยาดาทำพันธสัญญาระหว่างตน ประชาชนทั้งหมด และกษัตริย์ ให้พวกเขาเป็นประชาชนของพระยาห์เวห์
16וַיִּכְרֹ֤ת יְהוֹיָדָע֙ בְּרִ֔ית בֵּינ֕וֹ וּבֵ֥ין כָּל־הָעָ֖ם וּבֵ֣ין הַמֶּ֑לֶךְ לִהְי֥וֹת לְעָ֖ם לַיהוָֽה׃
17ประชาชนทั้งหมดไปทำลายวิหารของบาอัล ทุบแท่นบูชาและรูปเคารพของเขา แล้วฆ่ามัททันปุโรหิตของบาอัลต่อหน้าแท่นบูชา
17וַיָּבֹ֨אוּ כָל־הָעָ֤ם בֵּית־הַבַּ֙עַל֙ וַֽיִּתְּצֻ֔הוּ וְאֶת־מִזְבְּחֹתָ֥יו וְאֶת־צְלָמָ֖יו שִׁבֵּ֑רוּ וְאֵ֗ת מַתָּן֙ כֹּהֵ֣ן הַבַּ֔עַל הָרְג֖וּ לִפְנֵ֥י הַֽמִּזְבְּחֽוֹת׃
18เยโฮยาดาตั้งเจ้าหน้าที่ดูแลพระวิหารของพระยาห์เวห์ภายใต้ปุโรหิตชาวเลวีที่ดาวิดเคยจัดให้รับใช้ในพระวิหาร เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ตามที่เขียนไว้ในกฎหมายของโมเสส พร้อมความชื่นชมยินดีและเสียงเพลงตามคำสั่งของดาวิด
18וַיָּשֶׂם֩ יְהוֹיָדָ֨ע פְּקֻדֹּ֜ת בֵּ֣ית יְהוָ֗ה בְּיַ֨ד הַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּם֮ אֲשֶׁ֣ר חָלַ֣ק דָּוִיד֮ עַל־בֵּ֣ית יְהוָה֒ לְֽהַעֲל֞וֹת עֹל֣וֹת יְהוָ֗ה כַּכָּת֛וּב בְּתוֹרַ֥ת מֹשֶׁ֖ה בְּשִׂמְחָ֣ה וּבְשִׁ֑יר עַ֖ל יְדֵ֥י דָוִֽיד׃
19เขาตั้งคนเฝ้าประตูพระวิหารของพระยาห์เวห์ ไม่ให้คนที่เป็นมลทินไม่ว่าด้วยเหตุใดเข้าไป
19וַֽיַּעֲמֵד֙ הַשּׁ֣וֹעֲרִ֔ים עַֽל־שַׁעֲרֵ֖י בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וְלֹֽא־יָבֹ֥א טָמֵ֖א לְכָל־דָּבָֽר׃
20เขาพาผู้บังคับบัญชาหน่วยร้อย ขุนนาง ผู้ปกครองประชาชน และประชาชนทั่วแผ่นดิน นำกษัตริย์ลงจากพระวิหารของพระยาห์เวห์ ผ่านประตูบนไปยังวัง และให้กษัตริย์ประทับบนบัลลังก์
20וַיִּקַּ֣ח אֶת־שָׂרֵ֣י הַמֵּא֡וֹת וְאֶת־הָֽאַדִּירִים֩ וְאֶת־הַמּֽוֹשְׁלִ֨ים בָּעָ֜ם וְאֵ֣ת׀ כָּל־עַ֣ם הָאָ֗רֶץ וַיּ֤וֹרֶד אֶת־הַמֶּ֙לֶךְ֙ מִבֵּ֣ית יְהוָ֔ה וַיָּבֹ֛אוּ בְּתֽוֹךְ־שַׁ֥עַר הָֽעֶלְי֖וֹן בֵּ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַיּוֹשִׁ֙יבוּ֙ אֶת־הַמֶּ֔לֶךְ עַ֖ל כִּסֵּ֥א הַמַּמְלָכָֽה׃
21ประชาชนทั่วแผ่นดินชื่นชมยินดี เมืองก็สงบ หลังจากพวกเขาฆ่าอาธาลิยาห์ด้วยดาบ
21וַיִּשְׂמְח֥וּ כָל־עַם־הָאָ֖רֶץ וְהָעִ֣יר שָׁקָ֑טָה וְאֶת־עֲתַלְיָ֖הוּ הֵמִ֥יתוּ בֶחָֽרֶב׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.