2 Crônicas
Chapter 24
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Joás tinha sete anos de idade quando começou a reinar, e reinou quarenta anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zíbia, de Berseba.
1Naʻe fitu taʻu ʻae motuʻa ʻo Soasi ʻi heʻene kamata ʻene pule, pea naʻe pule ia ʻi he taʻu ʻe fāngofulu ʻi Selūsalema. Pea ko e hingoa ʻo ʻene faʻē ko Sipia mei Peasipa.
2Joás fez o que era reto aos olhos do SENHOR todos os dias do sacerdote Joiada.
2Pea naʻe fai ʻe Soasi ʻaia naʻe lelei ʻi he ʻao ʻo Sihova ʻi he ngaahi ʻaho kotoa pē ʻo Sihoiata ko e taulaʻeiki.
3Joiada tomou para ele duas esposas, e ele teve filhos e filhas.
3Pea naʻe ʻomi moʻona ʻe Sihoiata ʻae uaifi ʻe ua: pea naʻe tupu ʻiate ia ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine.
4Depois disso, Joás decidiu restaurar a casa do SENHOR.
4¶ Pea hili ʻae meʻa ni naʻe hoko ʻo pehē, naʻe loto ʻa Soasi ke teuteuʻi foʻou ʻae fale ʻo Sihova.
5Ele reuniu os sacerdotes e os levitas, e lhes disse: “Saiam pelas cidades de Judá e arrecadem dinheiro de todo o Israel para reparar a casa do seu Deus, de ano em ano. Certifiquem-se de apressar este assunto.” No entanto, os levitas não o fizeram imediatamente.
5Pea naʻa ne tānaki fakataha ʻae kau taulaʻeiki mo e kau Livai, ʻo ne pehē kiate kinautolu, ʻAlu kituaʻā ki he ngaahi kolo kotoa pē ʻo Siuta, pea tānaki ʻae paʻanga mei ʻIsileli kotoa pē ke ngaohi ʻo fakalelei ai ʻae fale ʻo homou ʻOtua ʻi he taʻu tuku fakaholo, pea vakai ʻo fakavavevave ia. Ka naʻe ʻikai fakavavevave ia ʻe he kau Livai.
6O rei chamou Joiada, o chefe, e lhe disse: “Por que você não exigiu dos levitas que trouxessem de Judá e de Jerusalém o imposto de Moisés, o servo do SENHOR, e da congregação de Israel, para a Tenda do Testemunho?”
6Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi ke haʻu ʻa Sihoiata ko e tuʻukimuʻa, ʻo ne pehē kiate ia, “Ko e hā naʻe ʻikai te ke fekau ki he kau Livai ke fetuku mei Siuta mo Selūsalema ʻae koloa tānaki, ʻo fakatatau ki he fekau ʻa Mōsese ko e tamaioʻeiki ʻa Sihova, pea mo e fakataha kātoa ʻo ʻIsileli, maʻae fale nofoʻanga ʻoe fakamoʻoni?”
7Pois os filhos de Atalia, aquela mulher ímpia, haviam danificado a casa de Deus; e também deram todas as coisas consagradas da casa do SENHOR aos baalins.
7He ko e ngaahi tama ʻae fefine angakovi ko ia, ko ʻAtalia, naʻa nau maumauʻi ʻae fale ʻoe ʻOtua: pea ko e ngaahi meʻa fakatapui foki ʻoe fale ʻo Sihova naʻa nau foaki kia Peali.
8Então o rei ordenou, e eles fizeram uma arca, e a colocaram do lado de fora, à porta da casa do SENHOR.
8Pea ʻi he fekau ʻae tuʻi naʻa nau ngaohi ʻae puha, ʻonau tuku ia ʻituʻa ʻi he matapā ʻoe fale ʻo Sihova,
9Eles fizeram uma proclamação por Judá e Jerusalém, para trazerem ao SENHOR o imposto que Moisés, o servo de Deus, impôs a Israel no deserto.
9Pea naʻa nau fai ʻae fono ki Siuta kotoa pē mo Selūsalema, ke ʻomi kia Sihova ʻae koloa tukuhau ʻaia naʻe fekau ʻe Mōsese ko e tamaioʻeiki ʻae ʻOtua ki ʻIsileli ʻi he toafa:
10Todos os príncipes e todo o povo se alegraram, e trouxeram o dinheiro, e o lançaram na arca, até que a encheram.
10Pea naʻe fiefia ʻae houʻeiki kotoa pē mo e kakai kotoa pē, ʻonau ʻomi ki loto ʻosi ki he puha, ʻonau fai ai pe ke ʻosi.
11Sempre que a arca era trazida aos oficiais do rei pelas mãos dos levitas, e quando viam que havia muito dinheiro, o escriba do rei e o oficial do sumo sacerdote vinham e esvaziavam a arca, a pegavam, e a levavam de volta ao seu lugar. Assim faziam dia após dia, e arrecadaram dinheiro em abundância.
11Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻilonga ʻae ʻaho naʻe ʻomi ai ʻae puha ki he fale ʻoe tuʻi ʻi he nima ʻoe kau Livai, pea nau mamata ʻoku lahi ʻae paʻanga, naʻe haʻu ai ʻae tangata tohi ʻae tuʻi mo e matāpule ʻoe taulaʻeiki lahi pea lilingi ke maha ʻae puha, pea naʻe ʻave ia, ʻo haʻamo ki hono potu. Naʻe pehē ʻenau hokohoko fai ʻi he ʻaho kotoa pē, pea naʻe tānaki ʻae paʻanga lahi ʻaupito.
12O rei e Joiada o davam àqueles que faziam a obra do serviço da casa do SENHOR. Eles contrataram pedreiros e carpinteiros para restaurar a casa do SENHOR, e também os que trabalhavam com ferro e bronze para reparar a casa do SENHOR.
12Pea naʻe ʻatu ia ʻe he tuʻi mo Sihoiata kiate kinautolu naʻe fai ʻae ngāue ʻi he ngāue ki he fale ʻo Sihova, ʻonau totongi ki he kau tufunga maka, mo e kau tufunga ʻakau ke fakalelei ʻae fale ʻo Sihova, pea mo e niʻihi foki naʻe ngāue ʻi he ukamea mo e palasa ke ngaohi ke lelei ʻae fale ʻo Sihova.
13Assim os trabalhadores trabalharam, e a obra de reparação avançou em suas mãos. Eles restauraram a casa de Deus conforme o seu projeto, e a fortaleceram.
13Ko ia naʻe ngāue ʻae kau tangata ngāue, pea naʻe fakaʻosi lelei ʻae ngāue ʻekinautolu, pea naʻa nau teuʻi ʻae fale ʻoe ʻOtua ʻi hono anga ʻo ia, pea fakamālohiʻi ia.
14Quando terminaram, trouxeram o resto do dinheiro perante o rei e Joiada, do qual foram feitos utensílios para a casa do SENHOR, utensílios para ministrar e para oferecer, incluindo colheres e utensílios de ouro e de prata. Eles ofereceram holocaustos na casa do SENHOR continuamente, todos os dias de Joiada.
14Pea hili ʻa hono fakaʻosi, naʻa nau ʻomi hono toe ʻoe paʻanga ki he ʻao ʻoe tuʻi mo Sihoiata, pea naʻe ngaohi ʻaki ia ʻae ngaahi ipu ki he fale ʻo Sihova, ʻio ʻoe ngaahi ipu ke ngāueʻaki, pea ke fai ʻi ai ʻae ʻatu meʻa , mo e ngaahi sēpuni, mo e ngaahi ipu koula mo e siliva. Pea naʻa nau ʻatu ʻae ngaahi feilaulau tutu maʻuaipē ʻi he fale ʻo Sihova ʻi he ngaahi ʻaho kotoa pē ʻo Sihoiata.
15Mas Joiada envelheceu e, cheio de dias, morreu. Ele tinha cento e trinta anos de idade quando morreu.
15¶ Ka naʻe fakaʻaʻau ʻo motuʻa ʻa Sihoiata, pea naʻe lahi hono ʻaho ʻi heʻene pekia: ko e taʻu ʻe teau ma tolungofulu hono motuʻa pea ne toki pekia.
16Eles o sepultaram na cidade de Davi entre os reis, porque ele havia feito o bem em Israel, e para com Deus e sua casa.
16Pea naʻa nau tanu ia ʻi he Kolo ʻo Tevita fakataha mo e ngaahi tuʻi, ko e meʻa ʻi heʻene fai lelei ʻi ʻIsileli, ki he ʻOtua, pea ki hono fale.
17Ora, depois da morte de Joiada, os príncipes de Judá vieram e se prostraram diante do rei. Então o rei os ouviu.
17Pea hili ʻae pekia ʻa Sihoiata naʻe haʻu ʻae houʻeiki ʻo Siuta, ʻonau fai ʻae hū ki he tuʻi. Pea naʻe tokanga ʻae tuʻi kiate kinautolu.
18Eles abandonaram a casa do SENHOR, o Deus de seus pais, e serviram aos postes de Aserá e aos ídolos; por isso a ira veio sobre Judá e Jerusalém por esta sua culpa.
18Pea naʻa nau liʻaki ʻae fale ʻo Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai, ke tauhi ʻae ngaahi vaotapu mo e ngaahi ʻotua loi: pea naʻe hoko ai ʻae houhau ki Siuta mo Selūsalema, ʻi heʻenau angahala ni.
19Contudo, ele lhes enviou profetas para trazê-los de volta ao SENHOR, e eles testemunharam contra eles; mas eles não quiseram ouvir.
19Ka naʻa ne fekau ʻae kau palōfita kiate kinautolu, ke toe ʻomi ʻakinautolu kia Sihova: pea naʻa nau lea valoki kiate kinautolu: ka naʻe ʻikai te nau loto ke tokanga ki ai.
20O Espírito de Deus veio sobre Zacarias, filho do sacerdote Joiada; e ele se pôs em pé acima do povo, e lhes disse: “Assim diz Deus: ‘Por que vocês desobedecem aos mandamentos do SENHOR, de modo que não podem prosperar? Porque vocês abandonaram o SENHOR, ele também os abandonou.’”
20Pea naʻe hoko ʻae Laumālie ʻae ʻOtua kia Sakalia ko e foha ʻo Sihoiata ko e taulaʻeiki, pea tuʻu ki ʻolunga ia ʻi he kakai, ʻo ne pehē kiate kinautolu, “ʻOku pehē mai ʻe he ʻOtua, Koeʻumaʻā hoʻomou fai talangataʻa ki he ngaahi fekau ʻa Sihova, ko ia ʻoku ʻikai ai te mou faʻa monūʻia? Ko e meʻa ʻi hoʻomou liʻaki ʻa Sihova, kuo ne liʻaki ai ʻakimoutolu foki.”
21Eles conspiraram contra ele, e o apedrejaram por ordem do rei, no pátio da casa do SENHOR.
21Pea naʻa nau alea fakataha ʻo tuʻu kiate ia ʻo tolongaki ia ʻaki ʻae maka ʻi he fekau ʻae tuʻi, ʻi he lotoʻā ʻoe fale ʻo Sihova.
22Assim o rei Joás não se lembrou da bondade que Joiada, pai dele, lhe havia feito, mas matou o seu filho. Quando ele estava morrendo, disse: “Que o SENHOR veja isso, e o retribua.”
22Ko ia naʻe ʻikai manatuʻi ʻe he tuʻi ko Soasi ki he angalelei ʻaia naʻe fai ʻe Sihoiata kiate ia, ka naʻa ne tāmateʻi hono foha. Pea ʻi heʻene pekia, naʻe pehē ʻe ia, “Ke ʻafio ki ai ʻa Sihova, pea totongi ki ai.”
23No final do ano, o exército dos sírios subiu contra ele. Eles vieram a Judá e a Jerusalém, e destruíram todos os príncipes do povo dentre o povo, e enviaram todo o seu despojo ao rei de Damasco.
23¶ Pea ʻi he ngataʻanga ʻoe taʻu naʻe hoko ʻo pehē, naʻe haʻu ʻae tau mei Silia ke tauʻi ia: pea naʻa nau ʻomi ki Siuta mo Selūsalema, ʻonau tāmateʻi ʻae houʻeiki kotoa pē mei he lotolotonga ʻoe kakai, ʻonau foaki ʻae koloa vete kotoa pē ʻanautolu ki he tuʻi ʻo Tamasikusi.
24Pois o exército dos sírios veio com um pequeno grupo de homens; e o SENHOR entregou um exército muito grande nas mãos deles, porque haviam abandonado o SENHOR, o Deus de seus pais. Assim eles executaram juízo sobre Joás.
24He naʻe haʻu ʻae tau ʻae kakai Silia mo e kau tangata tau tokosiʻi, pea naʻe tuku ʻe Sihova ʻae fuʻu tau lahi ki honau nima, ko e meʻa ʻi heʻenau liʻaki ʻa Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai. Naʻe pehē ʻenau fai ʻae tautea kia Soasi.
25Quando eles se retiraram dele (pois o deixaram gravemente ferido), seus próprios servos conspiraram contra ele por causa do sangue dos filhos do sacerdote Joiada, e o mataram em sua cama, e ele morreu. Eles o sepultaram na cidade de Davi, mas não o sepultaram nos túmulos dos reis.
25Pea ʻi heʻenau ʻalu ʻiate ia, (he naʻa nau tuku ia kuo ne mahaki lahi,) naʻe lapasi ia ʻe heʻene kau tamaioʻeiki koeʻuhi ko e toto ʻoe ngaahi foha ʻo Sihoiata ko e taulaʻeiki, ʻonau tāmateʻi ia ʻi hono mohenga, pea naʻe pekia ia: pea naʻa nau tanu ia ʻi he kolo ʻa Tevita, ka naʻe ʻikai te nau tanu ia ʻi he faʻitoka ʻoe ngaahi tuʻi.
26Estes são os que conspiraram contra ele: Zabade, filho de Simeate, a amonita, e Jeozabade, filho de Sinrite, a moabita.
26Pea ko kinautolu eni, naʻe fai ʻae lapa kiate ia: ko Sapati ko e tama ʻa Simiati ko e fefine ʻAmoni, mo Sihosapati ko e tama ʻa Similiti ko e fefine Moape.
27Ora, quanto aos seus filhos, à grandeza dos fardos impostos a ele, e à reconstrução da casa de Deus, eis que estão escritos nos comentários do livro dos reis. Amazias, seu filho, reinou em seu lugar.
27¶ Pea ko e meʻa ki hono ngaahi foha, mo hono lahi ʻoe ngaahi kavenga naʻe hili kiate ia, mo hono fakalelei ʻoe fale ʻoe ʻOtua, vakai, kuo tohi ia ʻi he tohi fakamatala ʻoe ngaahi tuʻi. Pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe ʻAmasia ko hono foha.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.