2 Crônicas 14
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Então Abias dormiu com seus pais, e eles o sepultaram na cidade de Davi; e Asa, seu filho, reinou em seu lugar. Em seus dias, a terra esteve em paz por dez anos.
1Pea naʻe mohe ʻa ʻApisa mo ʻene ngaahi tamai, pea naʻa nau tanu ia ʻi he kolo ʻa Tevita: pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe hono foha ko ʻAsa. Naʻe melino pe ʻae fonua ʻi hono ngaahi ʻaho ʻoʻona ʻi ha taʻu ʻe hongofulu.
2Asa fez o que era bom e reto aos olhos do SENHOR, seu Deus,
2Pea naʻe fai ʻe ʻAsa ʻaia naʻe lelei ʻi he ʻao ʻo Sihova ko hono ʻOtua:
3pois removeu os altares estrangeiros e os altos, quebrou as colunas sagradas e cortou os postes de Aserá,
3He naʻa ne fetuku ʻo ʻave ke mamaʻo ʻae ngaahi feilaulauʻanga ʻoe ngaahi ʻotua kehe, mo e ngaahi potu māʻolunga: ʻo ne fesiʻi hifo ʻae ngaahi meʻa fakatātā, pea ne tā hifo ʻae ngaahi vao tapu:
4e ordenou a Judá que buscasse ao SENHOR, o Deus de seus pais, e que obedecesse à sua lei e ao seu mandamento.
4Pea naʻa ne fekau ki Siuta ke kumi kia Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai, pea ke fai ki he fono mo e fekau.
5Ele também removeu de todas as cidades de Judá os altos e as imagens do sol; e o reino esteve em paz diante dele.
5Pea naʻa ne liʻaki foki mei he ngaahi kolo kotoa pē ʻo Siuta ʻae ngaahi potu māʻolunga mo e ngaahi meʻa fakatātā: pea naʻe anga fakamelino pe ʻae puleʻanga ʻi hono ʻao.
6Ele construiu cidades fortificadas em Judá; pois a terra estava em paz, e ele não teve guerra naqueles anos, porque o SENHOR lhe tinha dado descanso.
6¶ Pea naʻe langa ʻe ia ʻae ngaahi kolotau ʻi Siuta: he naʻe anga fakamelino pe ʻae fonua, pea naʻe ʻikai ha tau kiate ia ʻi he ngaahi taʻu ko ia: koeʻuhi naʻe foaki ʻe Sihova ʻae fiemālie kiate ia.
7Pois ele disse a Judá: “Vamos construir estas cidades e fazer muros ao redor delas, com torres, portões e trancas. A terra ainda está diante de nós, porque buscamos ao SENHOR, nosso Deus. Nós o buscamos, e ele nos deu descanso de todos os lados.” Então eles construíram e prosperaram.
7Ko ia naʻe pehē ai ʻe ia ki Siuta, “Ke tau langa ʻae ngaahi kolo ni maʻatautolu, pea langa ki ai ʻae ngaahi ā, mo e ngaahi fale māʻolunga, mo e ngaahi matapā, mo e ngaahi ʻakau fakalava, ʻi he kei ʻi hotau ʻao ʻae fonua: ko e meʻa ʻi heʻetau kumi ʻa Sihova ko hotau ʻOtua, naʻa tau kumi ia, pea kuo ne tuku ʻae fiemālie kiate kitautolu ʻi he potu kotoa pē.” Ko ia naʻa nau langa pea monūʻia.
8Asa tinha um exército de trezentos mil homens de Judá que portavam broquéis e lanças, e duzentos e oitenta mil de Benjamim que portavam escudos e atiravam com arcos. Todos estes eram guerreiros valentes.
8Pea naʻe ʻia ʻAsa ʻae kau tangata tau, naʻe fua ʻae ngaahi pā mo e ngaahi tao, ko e toko tolu afe mei Siuta: pea ko e toko ua kilu mo e toko valu mano meia Penisimani naʻe fua pā pea teke ʻae kaufana: ko e kau tangata toʻa mo mālohi ʻakinautolu ni kotoa pē.
9Zerá, o etíope, saiu contra eles com um exército de um milhão de soldados e trezentos carros de guerra, e chegou até Maressa.
9¶ Pea naʻe haʻu ke tauʻi ʻakinautolu ʻa Sela ko e tangata ʻItiopea mo e fuʻu tau ko e taha miliona, mo e saliote ʻe tolungeau: pea naʻa nau hoko ki Malesa.
10Então Asa saiu ao seu encontro, e eles se posicionaram para a batalha no vale de Zefatá, em Maressa.
10Pea naʻe toki ʻalu kituaʻā ʻa ʻAsa ko hono tali, pea naʻa nau teuteu ke fai ʻae tau ʻi he potu talalo ʻo Sefata ʻi Malesa.
11Asa clamou ao SENHOR, seu Deus, e disse: “SENHOR, não há ninguém além de ti para ajudar, entre o poderoso e aquele que não tem força. Ajuda-nos, SENHOR, nosso Deus; pois confiamos em ti, e em teu nome viemos contra esta multidão. SENHOR, tu és o nosso Deus. Não deixes que o homem prevaleça contra ti.”
11Pea naʻe tangi ʻa ʻAsa kia Sihova ko hono ʻOtua, ʻo ne pehē, “ʻE Sihova, ko e meʻa noa pe kiate koe ke tokoni, ki he tokolahi, pe kiate kinautolu ʻoku ʻikai hanau mālohi: ʻE Sihova ko homau ʻOtua, ke ke tokoni kiate kimautolu: he ʻoku mau falala kiate koe, pea ʻi ho huafa ʻoku mau ʻalu atu ki he fuʻu kakai ni. ʻE Sihova, ko koe pe ko homau ʻOtua ʻoua naʻa mālohi ʻae tangata kiate koe.”
12Então o SENHOR feriu os etíopes diante de Asa e diante de Judá; e os etíopes fugiram.
12Ko ia naʻe taaʻi ʻe Sihova ʻae kakai ʻItiopea ʻi he ʻao ʻo ʻAsa, mo e ʻao ʻo Siuta pea naʻe hola ʻae kakai ʻItiopea.
13Asa e o povo que estava com ele os perseguiram até Gerar. Caíram tantos dos etíopes que eles não puderam se recuperar, pois foram destruídos diante do SENHOR e diante do seu exército. O exército de Judá levou muitíssimos despojos.
13Pea naʻe tuli ʻakinautolu ʻe ʻAsa mo e kakai naʻe ʻiate ia ʻo aʻu ki Kela: pea ʻi he maveuveu ʻae kakai ʻItiopea, naʻe ʻikai te nau mafai ke toe fakahaofi ʻakinautolu he naʻe fakaʻauha ʻakinautolu ʻi he ʻao ʻo Sihova pea ʻi he ʻao ʻo ʻene tau: pea naʻa nau fetuku ʻo ʻave ʻae vete lahi.
14Eles atacaram todas as cidades ao redor de Gerar, pois o temor do SENHOR veio sobre elas. Eles saquearam todas as cidades, pois havia muito despojo nelas.
14Pea naʻa nau teʻia ʻae ngaahi kolo kotoa pē naʻe tuʻu takatakai ʻi Kela: he naʻe tō ʻae manavahē kia Sihova kiate kinautolu: pea naʻa nau maumau ʻae ngaahi kolo kotoa pē: he naʻe lahi ʻaupito ʻae koloa ʻi ai.
15Eles também atacaram as tendas daqueles que tinham rebanhos, e levaram ovelhas e camelos em abundância, e então retornaram para Jerusalém.
15Pea naʻa nau teʻia foki ʻae ngaahi fale ʻoe fanga manu lalahi: pea naʻe fetuku ʻo ʻave ʻae fanga sipi mo e fanga kāmeli ke lahi ʻaupito ʻonau liu mai ki Selūsalema.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.