2 Crônicas
Chapter 35
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Tongan Bible, Revi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Tongan Bible, Revised West Version
1Josias celebrou a Páscoa ao SENHOR em Jerusalém. Eles mataram o cordeiro da Páscoa no décimo quarto dia do primeiro mês.
1Pea naʻe fai foki ʻe Sosaia ʻa e kātoanga ʻoe Lakaatu kia Sihova ʻi Selūsalema: pea naʻa nau tāmateʻi ʻae Lakaatu ʻi hono ʻaho hongofulu ma fā ʻoe ʻuluaki māhina.
2Ele estabeleceu os sacerdotes em seus cargos e os encorajou no serviço da casa do SENHOR.
2Pea naʻa ne fokotuʻu ʻae kau taulaʻeiki ʻi honau ngaahi lakanga, ʻo ne tokoni ʻakinautolu ʻi he ngāue ʻi he fale ʻo Sihova.
3Ele disse aos levitas que ensinavam a todo o Israel e que eram santos ao SENHOR: “Coloquem a arca santa na casa que Salomão, filho de Davi, rei de Israel, construiu. Ela não será mais um peso sobre os seus ombros. Agora sirvam ao SENHOR, seu Deus, e ao seu povo Israel.
3Pea naʻe pehē ʻe ia ki he kau Livai ʻaia naʻe akonakiʻi ʻa ʻIsileli kotoa pē, ʻakinautolu naʻe māʻoniʻoni kia Sihova, “Mou ʻai ʻae puha māʻoniʻoni ʻi he fale naʻe langa ʻe Solomone ko e foha ʻo Tevita ko e tuʻi ʻo ʻIsileli: ʻe ʻikai ʻai ia ko e kavenga ki homou uma: ko eni mou tauhi ʻa Sihova ko homou ʻOtua, mo hono kakai ko ʻIsileli,
4Preparem-se segundo as suas casas paternas, por suas divisões, de acordo com o que escreveu Davi, rei de Israel, e de acordo com o que escreveu Salomão, seu filho.
4Pea teuteu ʻakimoutolu ʻi he ngaahi fale ʻo hoʻomou ngaahi tamai, ʻo fakatatau ki homou lakanga, ʻo taau mo e tohi ʻa Tevita ko e tuʻi ʻo ʻIsileli, pea hangē ko e tohi ʻa Solomone ko hono foha.
5Fiquem no lugar santo de acordo com as divisões das casas paternas de seus irmãos, os filhos do povo, e que haja para cada um uma porção de uma casa paterna dos levitas.
5Pea mou tuʻu ʻi he potu māʻoniʻoni ʻo fakatatau mo e vahe ʻoe ngaahi fale ʻoe ngaahi tamai ʻo homou kāinga ko e kakai, pea taau mo e vahe ʻoe ngaahi fale ʻoe kau Livai.
6Matem o cordeiro da Páscoa, santifiquem-se e preparem-no para os seus irmãos, para fazerem de acordo com a palavra do SENHOR por meio de Moisés.”
6Ko ia mou tāmateʻi ʻae Lakaatu, pea fakamāʻoniʻoni ʻakimoutolu, pea teuteu homou ngaahi kāinga, koeʻuhi ke nau fai ʻo hangē ko e folofola ʻa Sihova ʻi he nima ʻo Mōsese.”
7Josias deu aos filhos do povo, do rebanho, cordeiros e cabritos, todos eles para as ofertas da Páscoa, a todos os que estavam presentes, no total de trinta mil, e três mil novilhos. Estes eram dos bens do rei.
7Pea naʻe foaki ʻe Sosaia ki he kakai, ʻi he fanga manu, ko e fanga lami mo e ʻuhikiʻi kosi, ko e meʻa foaki kotoa pē ki he kātoanga ʻoe Lakaatu, maʻae kakai naʻe kātoa, ko e tolu mano, mo e fanga pulu ʻe tolu afe: naʻe ʻomi ʻae meʻa ni mei he koloa ʻae tuʻi.
8Seus líderes deram uma oferta voluntária ao povo, aos sacerdotes e aos levitas. Hilquias, Zacarias e Jeiel, os governantes da casa de Deus, deram aos sacerdotes, para as ofertas da Páscoa, dois mil e seiscentos animais do rebanho miúdo e trezentas cabeças de gado.
8Pea naʻe foaki fiemālie pe ʻe hono houʻeiki ki he kakai, pea ki he kau taulaʻeiki, mo e kau Livai: ko Hilikia mo Sakalia mo Sehieli, ko e kau pule ki he fale ʻoe ʻOtua, naʻa nau foaki ki he kau taulaʻeiki ko e feilaulau ʻi he kātoanga ʻoe Lakaatu, ko e fanga manu siʻi ko e ua afe mo e onongeau, mo e fanga pulu ʻe tolungeau.
9Conanias também, e Semaías e Natanael, seus irmãos, e Hasabias, Jeiel e Jozabade, os chefes dos levitas, deram aos levitas, para as ofertas da Páscoa, cinco mil animais do rebanho miúdo e quinhentas cabeças de gado.
9Pea ko Kononaia foki, mo Simaia mo Netanili, ko hono kāinga, mo Hesapaia mo Sehieli mo Sosapati, ko e kau tuʻukimuʻa ʻoe kau Livai, naʻa nau foaki ki he kau Livai ko e feilaulau ki he kātoanga ʻoe Lakaatu, ko e fanga manu siʻi ʻe nima afe, mo e fanga pulu ʻe nimangeau.
10Assim o serviço foi preparado, e os sacerdotes ficaram em seus lugares, e os levitas em suas divisões, de acordo com a ordem do rei.
10Ko ia naʻe teuteu ʻae ngāue, pea naʻe tuʻu ʻae kau taulaʻeiki ʻi honau potu, mo e kau Livai ʻi honau lakanga, ʻo fakatatau ki he fekau ʻae tuʻi.
11Eles mataram os cordeiros da Páscoa, e os sacerdotes aspergiram o sangue que receberam das mãos deles, e os levitas os esfolaram.
11Pea naʻa nau tāmateʻi ʻae Lakaatu, pea naʻe luluku ʻe he kau taulaʻeiki ʻae toto mei honau nima, pea naʻe fohifohiʻi ʻae ngaahi manu ʻe he kau Livai.
12Eles retiraram os holocaustos, para que pudessem distribuí-los de acordo com as divisões das casas paternas dos filhos do povo, para oferecerem ao SENHOR, como está escrito no livro de Moisés. Eles fizeram o mesmo com o gado.
12Pea naʻa nau hiki ʻae ngaahi feilaulau tutu, koeʻuhi ke nau foaki ʻo fakatatau ki he ngaahi vahe ʻoe ngaahi fale nofoʻanga ʻoe kakai, ke ʻatu kia Sihova, ʻo hangē ko ia kuo tohi ʻi he tohi ʻa Mōsese. Pea naʻa nau fai pehē pe ki he fanga pulu.
13Eles assaram a Páscoa no fogo, de acordo com a ordenança. Eles cozinharam as ofertas santas em panelas, em caldeirões e em frigideiras, e as levaram rapidamente a todos os filhos do povo.
13Pea naʻa nau tunu ʻa e feilaulau ʻoe Lakaatu ʻaki ʻae afi ʻo fakatatau ki he tuʻutuʻuni: ka ko hono ngaahi meʻa māʻoniʻoni niʻihi naʻa nau haka ʻi he ngaahi kulo, mo e kulo lahi, mo e ngaahi ipu, pea tufa leva ia ki he kakai kotoa pē.
14Depois, eles prepararam para si mesmos e para os sacerdotes, porque os sacerdotes, os filhos de Arão, estavam ocupados oferecendo os holocaustos e a gordura até a noite. Portanto, os levitas prepararam para si mesmos e para os sacerdotes, os filhos de Arão.
14Pea hili ia naʻa nau teuteu maʻanautolu, pea maʻae kau taulaʻeiki: koeʻuhi naʻe moʻua ʻae kau taulaʻeiki ko e ngaahi foha ʻo ʻElone ʻi he ʻatu ʻae ngaahi feilaulau tutu mo e ngako, ʻo feʻunga mo e poʻuli: ko ia naʻe teuteu ai maʻanautolu ʻe he kau Livai, pea maʻae kau taulaʻeiki ko e ngaahi foha ʻo ʻElone.
15Os cantores, os filhos de Asafe, estavam em seus lugares, de acordo com o mandamento de Davi, Asafe, Hemã e Jedutum, o vidente do rei; e os porteiros estavam em cada porta. Eles não precisaram se afastar de seu serviço, porque seus irmãos, os levitas, prepararam para eles.
15Pea naʻe ʻi honau potu ʻae kau hiva ko e ngaahi foha ʻo ʻAsafi, ʻo fakatatau ki he fekau ʻa Tevita, mo ʻAsafi, mo Hemoni, mo Situtuni ko e tangata kikite ʻae tuʻi: pea naʻe tali ʻi he matapā ʻae kau leʻo matapā: koeʻuhi ke ʻoua naʻa nau ʻalu mei heʻenau ngāue: he naʻe teuteuʻi maʻanautolu ʻe honau kāinga ko e kau Livai.
16Assim, todo o serviço do SENHOR foi preparado no mesmo dia, para celebrar a Páscoa e para oferecer holocaustos no altar do SENHOR, de acordo com a ordem do rei Josias.
16Pea pehē, naʻe teu ʻae ngāue kotoa pē ʻa Sihova ʻi he ʻaho kātoanga ʻoe Lakaatu, pea ke ʻatu ʻae ngaahi feilaulau tutu ki he feilaulauʻanga ʻo Sihova, ʻo fakatatau ki he fekau ʻae tuʻi ko Sosaia.
17Os filhos de Israel que estavam presentes celebraram a Páscoa naquele tempo, e a festa dos pães asmos por sete dias.
17Pea naʻe fai ʻa e kātoanga ʻoe Lakaatu ʻi he kuonga ko ia ʻe he fānau ʻa ʻIsileli naʻe ʻi ai, mo e kātoanga ʻoe mā taʻelēvani ʻi he ʻaho ʻe fitu.
18Não houve nenhuma Páscoa como essa celebrada em Israel desde os dias do profeta Samuel, nem nenhum dos reis de Israel celebrou uma Páscoa como a que Josias celebrou — com os sacerdotes, os levitas e todo o Judá e Israel que estavam presentes, e os habitantes de Jerusalém.
18Pea naʻe ʻikai ha kātoanga ʻoe Lakaatu ʻe fai ʻi ʻIsileli ʻo hangē ko ia talu ʻae ngaahi ʻaho ʻo Samuela ko e palōfita: pea naʻe ʻikai fai ha kātoanga ʻoe Lakaatu ʻe he ngaahi tuʻi kotoa pē ʻo ʻIsileli ʻo hangē ko ia naʻe fai ʻe Sosaia, mo e kau taulaʻeiki, mo e kau Livai, mo Siuta kotoa pē mo ʻIsileli ʻaia naʻe kātoa, mo e kakai ʻo Selūsalema.
19Esta Páscoa foi celebrada no décimo oitavo ano do reinado de Josias.
19Naʻe fai ʻa e kātoanga ʻoe Lakaatu ni ʻi hono hongofulu ma valu ʻoe taʻu ʻae pule ʻa Sosaia.
20Depois de tudo isso, quando Josias havia preparado o templo, Neco, rei do Egito, subiu para lutar contra Carquemis, junto ao Eufrates, e Josias saiu contra ele.
20¶ Pea hili ʻae meʻa ni kotoa pē, pea ʻosi hono teuʻi ʻae faletapu ʻe Sosaia, naʻe ui hake ʻa Niko ko e tuʻi ʻo ʻIsipite ke tauʻi ʻa Kalikimisi ʻaia ʻoku ofi ki he ʻIufaletisi: pea naʻe ʻalu kituaʻā ʻa Sosaia ke tauʻi ia.
21Mas ele lhe enviou embaixadores, dizendo: “O que eu tenho a ver com você, rei de Judá? Eu não venho contra você hoje, mas contra a casa com a qual estou em guerra. Deus me ordenou que me apressasse. Cuidado, pois é Deus quem está comigo, para que ele não o destrua.”
21Ka naʻa ne fekau ʻae kau tangata fekau kiate ia, ʻo pehē, “Ko e hā ʻeku kau kiate koe, ʻa koe ko e tuʻi ʻo Siuta? ʻOku ʻikai te u haʻu ke tauʻi koe he ʻaho ni, ka ki he fale ʻaia ʻoku ou tauʻi: he naʻe fekau au ʻe he ʻOtua ke u fakatoʻotoʻo: ke ke taʻofi koe ke ʻoua naʻa ke fie kau ki he ʻOtua, ʻaia ʻoku ʻiate au, telia naʻa ne tāmateʻi koe.”
22No entanto, Josias não quis desviar o seu rosto dele, mas disfarçou-se, para poder lutar com ele, e não deu ouvidos às palavras de Neco, que vieram da boca de Deus, e foi lutar no vale de Megido.
22Ka naʻe ʻikai fie kalofaki ʻe Sosaia hono mata meiate ia, ka naʻa ne fakapuli ia, koeʻuhi ke na fai mo ia, pea naʻe ʻikai te ne tokanga ki he ngaahi lea ʻa Niko mei he fofonga ʻoe ʻOtua, ka naʻe haʻu ke tauʻi ia ʻi he teleʻa ʻo Mekito.
23Os arqueiros atiraram no rei Josias; e o rei disse aos seus servos: “Tirem-me daqui, porque estou gravemente ferido!”
23Pea naʻe fana ʻe he kau fana ki he tuʻi ko Sosaia: pea naʻe pehē ʻe he tuʻi ki heʻene kau tamaioʻeiki, “ʻAve au mei heni: he kuo u lavea lahi.”
24Então seus servos o tiraram do carro, e o colocaram no segundo carro que ele tinha, e o levaram para Jerusalém; e ele morreu, e foi sepultado nos túmulos de seus pais. Todo o Judá e Jerusalém lamentaram por Josias.
24Ko ia naʻe ʻave ai ia ʻe heʻene kau tamaioʻeiki mei he saliote ko ia, pea naʻe tuku ia ki hono ua ʻo ʻene saliote naʻa ne maʻu: pea naʻa nau ʻomi ia ki Selūsalema, pea pekia ia: pea nau tanu ia ʻi he tanuʻanga ʻe taha ʻo ʻene ngaahi tamai. Pea naʻe tangi mamahi ʻa Siuta mo Selūsalema koeʻuhi ko Sosaia.
25Jeremias lamentou por Josias, e todos os cantores e cantoras falaram de Josias em suas lamentações até o dia de hoje; e eles fizeram disso uma ordenança em Israel. Eis que estão escritas nas lamentações.
25¶ Pea naʻe tangilāulau ʻa Selemaia koeʻuhi ko Sosaia: pea naʻe kau kia Sosaia ʻae lea ʻae kau tangata hiva kotoa pē mo e kau fefine hiva ʻi heʻenau ngaahi lea tangi ʻo aʻu ki he ʻaho ni, pea naʻa nau fokotuʻu ia ko e meʻa fai maʻu ʻi ʻIsileli: pea vakai, kuo tohi ia ʻi he ngaahi tangilāulau.
26Ora, o restante dos atos de Josias e as suas boas obras, de acordo com o que está escrito na lei do SENHOR,
26Pea ko eni, ko hono toe ʻoe ngāue ʻa Sosaia, mo ʻene angalelei, ʻo fakatatau ki ne meʻa naʻe tohi ʻi he fono ʻa Sihova,
27e os seus atos, do primeiro ao último, eis que estão escritos no livro dos reis de Israel e de Judá.
27Pea mo ʻene ngaahi ngāue, ko e ʻuluaki mo e kimui, kuo tohi ia ʻi he tohi ki he ngaahi tuʻi ʻo ʻIsileli mo Siuta.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.