4. Мојсијева 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Још рече Господ Мојсију говорећи:
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
2Начини себи две трубе од сребра, коване да буду; њима ћеш сазивати збор и заповедати да полази војска.
2«برای خود دو کرنای نقره بساز، آنهارا از چرخکاری درست کن، و آنها را بجهت خواندن جماعت و کوچیدن اردو بکار ببر.
3Кад обе затрубе, тада нека се скупља к теби сав збор на врата шатора од састанка.
3وچون آنها را بنوازند تمامی جماعت نزد تو به درخیمه اجتماع جمع شوند.
4А кад једна затруби, тада нека се скупљају к теби кнезови, главари од хиљада Израиљевих.
4و چون یکی رابنوازند، سروران و روسای هزاره های اسرائیل نزد تو جمع شوند.
5А кад затрубе потресајући, тада нека се креће логор који лежи према истоку.
5و چون تیز آهنگ بنوازیدمحله هایی که به طرف مشرق جا دارند، کوچ بکنند.
6А кад затрубите други пут потресајући, онда нека се креће логор који је на југу; потресајући нека се труби кад треба да пођу.
6و چون مرتبه دوم تیز آهنگ بنوازید، محله هایی که به طرف جنوب جا دارند کوچ کنند؛ بجهت کوچ دادن ایشان تیز آهنگ بنوازند.
7А кад сазивате збор, трубите, али не потресајући.
7و بجهت جمع کردن جماعت بنوازید، لیکن تیزآهنگ منوازید.
8А нека трубе у трубе синови Аронови свештеници; то да вам је уредба вечна од колена до колена.
8«و بنی هارون کهنه، کرناها را بنوازند. این برای شما در نسلهای شما فریضه ابدی باشد.
9И кад пођете на војску у земљи својој на непријатеља који удари на вас, трубите у трубе потресајући; и Господ Бог ваш опоменуће вас се, и сачуваћете се од непријатеља својих.
9وچون در زمین خود برای مقاتله با دشمنی که برشما تعدی می‌نمایند می‌روید، کرناها را تیزآهنگ بنوازید، پس به حضور یهوه خدای خودبیاد آورده خواهید شد، و از دشمنان خود نجات خواهید یافت.
10Тако и у дан весеља свог и на празнике своје и почетке месеца својих трубите у трубе приносећи жртве своје паљенице и жртве своје захвалне, и биће вам спомен пред Богом вашим. Ја сам Господ Бог ваш.
10و در روز شادی خود و درعیدها و در اول ماه های خود کرناها را برقربانی های سوختنی و ذبایح سلامتی خودبنوازید، تا برای شما به حضور خدای شمایادگاری باشد. من یهوه خدای شما هستم.»
11И у двадесети дан другог месеца друге године подиже се облак изнад шатора од сведочанства.
11و واقع شد در روز بیستم ماه دوم سال دوم که ابر از بالای خیمه شهادت برداشته شد،
12И пођоше синови Израиљеви својим редом из пустиње синајске, и устави се облак у пустињи фаранској.
12وبنی‌اسرائیل به مراحل خود از صحرای سینا کوچ کردند، و ابر در صحرای فاران ساکن شد،
13Тако пођоше први пут, као што Господ заповеди преко Мојсија.
13وایشان اول به فرمان خداوند به واسطه موسی کوچ کردند.
14И пође напред застава војске синова Јудиних у четама својим; и над војском њиховом беше Насон, син Аминадавов;
14و علم محله بنی یهودا، اول با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او نحشون بن عمیناداب بود.
15а над војском племена синова Исахарових Натанаило, син Согаров;
15و بر فوج سبط بنی یساکار، نتنائیل بن صوغر.
16а над војском племена синова Завулонових Елијав, син Хелонов.
16و بر فوج سبط بنی زبولون، الیاب بن حیلون.
17И сложише шатор, па пођоше синови Гирсонови и синови Мераријеви носећи шатор.
17پس مسکن را پایین آوردند و بنی جرشون وبنی مراری که حاملان مسکن بودند، کوچ کردند.
18Потом пође застава војске синова Рувимових, а над њиховом војском беше Елисур, син Седијуров,
18و علم محله روبین با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیصور بن شدیئور بود.
19а над војском племена синова Симеунових Саламило, син Сурисадајев,
19و بر فوج سبط بنی شمعون، شلومیئیل بن صوریشدای.
20а над војском племена синова Гадових Елисаф син Рагуилов.
20و بر فوج سبط بنی جاد، الیاساف بن دعوئیل.
21И пођоше синови Катови носећи светињу, да би они подигли шатор докле ови дођу.
21پس قهاتیان که حاملان قدس بودند، کوچ کردند و پیش از رسیدن ایشان، آنها مسکن را برپاداشتند.
22Потом пође застава војске синова Јефремових у четама својим, а над војском њиховом беше Елисама, син Емијудов,
22پس علم محله بنی افرایم با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیشمع بن عمیهود بود.
23а над војском племена синова Манасијиних Гамалило син Фадасуров,
23و بر فوج سبط بنی منسی، جملیئیل بن فدهصور.
24а над војском племена синова Венијаминових Авидан син Гадеонијев.
24و بر فوج سبط بنی بنیامین، ابیدان بن جدعونی.
25Најпосле пође застава војске синова Данових у четама својим, задња војска, и над војском њиховом беше Ахијезер, син Амисадајев,
25پس علم محله بنی دان که موخر همه محله‌ها بود با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج اواخیعزر بن عمیشدای بود.
26а над војском племена синова Асирових Фагаило, син Ехранов,
26و بر فوج سبطبنی اشیر، فجعیئیل بن عکران.
27а над војском племена синова Нефталимових Ахиреј, син Енанов.
27و بر فوج سبطبنی نفتالی، اخیرع بن عینان.
28Тим редом пођоше синови Израиљеви у четама својим, и тако иђаху.
28این بود مراحل بنی‌اسرائیل با افواج ایشان. پس کوچ کردند.
29А Мојсије рече Јоваву, сину Рагуиловом Мадијанину тасту свом: Идемо на место за које рече Господ: Вама ћу га дати. Хајде с нама, и добро ћемо ти учинити, јер је Господ обећао Израиљу много добра.
29و موسی به حوباب بن رعوئیل مدیانی که برادرزن موسی بود، گفت: «ما به مکانی که خداوند درباره آن گفته است که آن را به شماخواهم بخشید کوچ می‌کنیم، همراه ما بیا و بتواحسان خواهیم نمود، چونکه خداوند درباره اسرائیل نیکو گفته است.»
30А он му рече: Нећу ићи, него идем у своју земљу и у род свој.
30او وی را گفت: «نمی آیم، بلکه به زمین و به خاندان خود خواهم رفت.»
31А Мојсије рече: Немој нас оставити, јер знаш места у пустињи где бисмо могли стајати, па нам буди вођ.
31گفت: «ما را ترک مکن زیرا چونکه تو منازل ما را در صحرا می‌دانی، بجهت ما مثل چشم خواهی بود.
32И ако пођеш с нама кад дође добро које ће нам учинити Господ, учинићемо ти добро.
32و اگر همراه ما بیایی، هر احسانی که خداوند بر ما بنماید، همان را بر تو خواهیم نمود.»
33И тако пођоше од горе Господње, и иђаху три дана, и ковчег завета Господњег иђаше пред њима три дана тражећи место где би починули.
33و از کوه خداوند سفر سه روزه کوچ کردند، و تابوت عهد خداوند سفر سه روزه پیش روی ایشان رفت تا آرامگاهی برای ایشان بطلبد.
34И облак Господњи беше над њима сваки дан кад полажаху с места, где беху у логору.
34و ابر خداوند در روز بالای سر ایشان بود، و وقتی که از لشکرگاه روانه می‌شدند.
35И кад полажаше ковчег, говораше Мојсије: Устани Господе, и нека се разаспу непријатељи Твоји, и нека беже испред Тебе који мрзе на Те.
35و چون تابوت روانه می‌شد، موسی می‌گفت: «ای خداوند برخیز و دشمنانت پراکنده شوند و مبغضانت از حضور تو منهزم گردند.»
36А кад се устављаше, говораше: Уврати се, Господе, к мноштву хиљада Израиљевих.
36و چون فرود می‌آمد، می‌گفت: «ای خداوند نزد هزاران هزار اسرائیل رجوع نما.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.