Numbers 10
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1And the LORD spoke unto Moses, saying:
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
2'Make thee two trumpets of silver; of beaten work shalt thou make them; and they shall be unto thee for the calling of the congregation, and for causing the camps to set forward.
2«برای خود دو کرنای نقره بساز، آنهارا از چرخکاری درست کن، و آنها را بجهت خواندن جماعت و کوچیدن اردو بکار ببر.
3And when they shall blow with them, all the congregation shall gather themselves unto thee at the door of the tent of meeting.
3وچون آنها را بنوازند تمامی جماعت نزد تو به درخیمه اجتماع جمع شوند.
4And if they blow but with one, then the princes, the heads of the thousands of Israel, shall gather themselves unto thee.
4و چون یکی رابنوازند، سروران و روسای هزاره های اسرائیل نزد تو جمع شوند.
5And when ye blow an alarm, the camps that lie on the east side shall take their journey.
5و چون تیز آهنگ بنوازیدمحله هایی که به طرف مشرق جا دارند، کوچ بکنند.
6And when ye blow an alarm the second time, the camps that lie on the south side shall set forward; they shall blow an alarm for their journeys.
6و چون مرتبه دوم تیز آهنگ بنوازید، محله هایی که به طرف جنوب جا دارند کوچ کنند؛ بجهت کوچ دادن ایشان تیز آهنگ بنوازند.
7But when the assembly is to be gathered together, ye shall blow, but ye shall not sound an alarm.
7و بجهت جمع کردن جماعت بنوازید، لیکن تیزآهنگ منوازید.
8And the sons of Aaron, the priests, shall blow with the trumpets; and they shall be to you for a statute for ever throughout your generations.
8«و بنی هارون کهنه، کرناها را بنوازند. این برای شما در نسلهای شما فریضه ابدی باشد.
9And when ye go to war in your land against the adversary that oppresseth you, then ye shall sound an alarm with the trumpets; and ye shall be remembered before the LORD your God, and ye shall be saved from your enemies.
9وچون در زمین خود برای مقاتله با دشمنی که برشما تعدی می‌نمایند می‌روید، کرناها را تیزآهنگ بنوازید، پس به حضور یهوه خدای خودبیاد آورده خواهید شد، و از دشمنان خود نجات خواهید یافت.
10Also in the day of your gladness, and in your appointed seasons, and in your new moons, ye shall blow with the trumpets over your burnt-offerings, and over the sacrifices of your peace-offerings; and they shall be to you for a memorial before your God: I am the LORD your God.'
10و در روز شادی خود و درعیدها و در اول ماه های خود کرناها را برقربانی های سوختنی و ذبایح سلامتی خودبنوازید، تا برای شما به حضور خدای شمایادگاری باشد. من یهوه خدای شما هستم.»
11And it came to pass in the second year, in the second month, on the twentieth day of the month, that the cloud was taken up from over the tabernacle of the testimony.
11و واقع شد در روز بیستم ماه دوم سال دوم که ابر از بالای خیمه شهادت برداشته شد،
12And the children of Israel set forward by their stages out of the wilderness of Sinai; and the cloud abode in the wilderness of Paran. —
12وبنی‌اسرائیل به مراحل خود از صحرای سینا کوچ کردند، و ابر در صحرای فاران ساکن شد،
13And they took their first journey, according to the commandment of the LORD by the hand of Moses.
13وایشان اول به فرمان خداوند به واسطه موسی کوچ کردند.
14And in the first place the standard of the camp of the children of Judah set forward according to their hosts; and over his host was Nahshon the son of Amminadab.
14و علم محله بنی یهودا، اول با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او نحشون بن عمیناداب بود.
15And over the host of the tribe of the children of Issachar was Nethanel the son of Zuar.
15و بر فوج سبط بنی یساکار، نتنائیل بن صوغر.
16And over the host of the tribe of the children of Zebulun was Eliab the son of Helon.
16و بر فوج سبط بنی زبولون، الیاب بن حیلون.
17And the tabernacle was taken down; and the sons of Gershon and the sons of Merari, who bore the tabernacle, set forward.
17پس مسکن را پایین آوردند و بنی جرشون وبنی مراری که حاملان مسکن بودند، کوچ کردند.
18And the standard of the camp of Reuben set forward according to their hosts; and over his host was Elizur the son of Shedeur.
18و علم محله روبین با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیصور بن شدیئور بود.
19And over the host of the tribe of the children of Simeon was Shelumiel the son of Zurishaddai.
19و بر فوج سبط بنی شمعون، شلومیئیل بن صوریشدای.
20And over the host of the tribe of the children of Gad was Eliasaph the son of Deuel.
20و بر فوج سبط بنی جاد، الیاساف بن دعوئیل.
21And the Kohathites the bearers of the sanctuary set forward, that the tabernacle might be set up against their coming.
21پس قهاتیان که حاملان قدس بودند، کوچ کردند و پیش از رسیدن ایشان، آنها مسکن را برپاداشتند.
22And the standard of the camp of the children of Ephraim set forward according to their hosts; and over his host was Elishama the son of Ammihud.
22پس علم محله بنی افرایم با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیشمع بن عمیهود بود.
23And over the host of the tribe of the children of Manasseh was Gamaliel the son of Pedahzur.
23و بر فوج سبط بنی منسی، جملیئیل بن فدهصور.
24And over the host of the tribe of the children of Benjamin was Abidan the son of Gideoni.
24و بر فوج سبط بنی بنیامین، ابیدان بن جدعونی.
25And the standard of the camp of the children of Dan, which was the rearward of all the camps, set forward according to their hosts; and over his host was Ahiezer the son of Ammishaddai.
25پس علم محله بنی دان که موخر همه محله‌ها بود با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج اواخیعزر بن عمیشدای بود.
26And over the host of the tribe of the children of Asher was Pagiel the son of Ochran.
26و بر فوج سبطبنی اشیر، فجعیئیل بن عکران.
27And over the host of the tribe of the children of Naphtali was Ahira the son of Enan.
27و بر فوج سبطبنی نفتالی، اخیرع بن عینان.
28Thus were the journeyings of the children of Israel according to their hosts. — And they set forward.
28این بود مراحل بنی‌اسرائیل با افواج ایشان. پس کوچ کردند.
29And Moses said unto Hobab, the son of Reuel the Midianite, Moses' father-in-law: 'We are journeying unto the place of which the LORD said: I will give it you; come thou with us, and we will do thee good; for the LORD hath spoken good concerning Israel.'
29و موسی به حوباب بن رعوئیل مدیانی که برادرزن موسی بود، گفت: «ما به مکانی که خداوند درباره آن گفته است که آن را به شماخواهم بخشید کوچ می‌کنیم، همراه ما بیا و بتواحسان خواهیم نمود، چونکه خداوند درباره اسرائیل نیکو گفته است.»
30And he said unto him: 'I will not go; but I will depart to mine own land, and to my kindred.'
30او وی را گفت: «نمی آیم، بلکه به زمین و به خاندان خود خواهم رفت.»
31And he said: 'Leave us not, I pray thee; forasmuch as thou knowest how we are to encamp in the wilderness, and thou shalt be to us instead of eyes.
31گفت: «ما را ترک مکن زیرا چونکه تو منازل ما را در صحرا می‌دانی، بجهت ما مثل چشم خواهی بود.
32And it shall be, if thou go with us, yea, it shall be, that what good soever the LORD shall do unto us, the same will we do unto thee.'
32و اگر همراه ما بیایی، هر احسانی که خداوند بر ما بنماید، همان را بر تو خواهیم نمود.»
33And they set forward from the mount of the LORD three days' journey; and the ark of the covenant of the LORD went before them three days' journey, to seek out a resting-place for them.
33و از کوه خداوند سفر سه روزه کوچ کردند، و تابوت عهد خداوند سفر سه روزه پیش روی ایشان رفت تا آرامگاهی برای ایشان بطلبد.
34And the cloud of the LORD was over them by day, when they set forward from the camp.
34و ابر خداوند در روز بالای سر ایشان بود، و وقتی که از لشکرگاه روانه می‌شدند.
35And it came to pass, when the ark set forward, that Moses said: 'Rise up, O LORD, and let Thine enemies be scattered; and let them that hate Thee flee before Thee.'
35و چون تابوت روانه می‌شد، موسی می‌گفت: «ای خداوند برخیز و دشمنانت پراکنده شوند و مبغضانت از حضور تو منهزم گردند.»
36And when it rested, he said: 'Return, O LORD, unto the ten thousands of the families of Israel.'
36و چون فرود می‌آمد، می‌گفت: «ای خداوند نزد هزاران هزار اسرائیل رجوع نما.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.