Исаија 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Године које умре цар Озија видех Господа где седи на престолу високом и издигнутом, и скут Му испуњаваше цркву.
1No ano em que o rei Uzias morreu, eu vi o Senhor assentado sobre um trono alto e exaltado; e a orla do seu manto enchia o templo.
2Серафими стајаху више Њега, сваки их имаше шест крила: двема заклањаше лице своје и двема заклањаше ноге своје, а двема летеше.
2Acima dele estavam os serafins. Cada um tinha seis asas. Com duas cobria o rosto. Com duas cobria os pés. Com duas voava.
3И викаху један другом говорећи: Свет, свет, свет је Господ над војскама; пуна је сва земља славе Његове.
3Um clamava ao outro, e dizia: “Santo, santo, santo é o SENHOR dos Exércitos! Toda a terra está cheia da sua glória!”
4И задрмаше се прагови на вратима од гласа којим викаху, и дом се напуни дима.
4Os fundamentos das soleiras tremeram à voz daquele que clamava, e a casa se encheu de fumaça.
5И рекох: Јао мени! Погибох, јер сам човек нечистих усана, и живим усред народа нечистих усана, јер Цара Господа над војскама видех својим очима.
5Então eu disse: “Ai de mim! Pois estou perdido, porque sou um homem de lábios impuros e moro no meio de um povo de lábios impuros, pois os meus olhos viram o Rei, o SENHOR dos Exércitos!”
6А један од серафима долете к мени држећи у руци жив угљен, који узе с олтара клештима,
6Então um dos serafins voou até mim, trazendo uma brasa viva na mão, que ele havia tirado do altar com uma tenaz.
7и дотаче се уста мојих, и рече: Ево, ово се дотаче уста твојих, и безакоње твоје узе се, и грех твој очисти се.
7Ele tocou a minha boca com ela, e disse: “Eis que isto tocou os seus lábios; e a sua iniquidade foi tirada, e o seu pecado perdoado.”
8Потом чух глас Господњи где рече: Кога ћу послати? И ко ће нам ићи? А ја рекох: Ево мене, пошаљи мене.
8Eu ouvi a voz do Senhor, dizendo: “A quem enviarei, e quem irá por nós?” Então eu disse: “Eis-me aqui. Envie-me!”
9А Он рече: Иди, и реци том народу: Слушајте али нећете разумети, гледајте али нећете познати.
9Ele disse: “Vá, e diga a este povo: 'Vocês ouvem de fato, mas não entendem. Vocês veem de fato, mas não percebem.'
10Учини да одебља срце том народу и уши да им отежају, и очи им затвори, да не виде очима својим и ушима својим да не чују и срцем својим да не разумеју и не обрате се и не исцеле.
10Torne gordo o coração deste povo. Torne pesados os seus ouvidos, e feche os seus olhos; para que não vejam com os seus olhos, não ouçam com os seus ouvidos, não entendam com o seu coração, e não se voltem, e sejam curados.”
11А ја рекох: Докле, Господе? А Он рече: Докле не опусте градови да буду без становника и куће да буду без људи, и земља докле сасвим не опусти,
11Então eu disse: “Senhor, até quando?” Ele respondeu: “Até que as cidades fiquem devastadas e sem habitantes, as casas fiquem sem pessoas, a terra se torne totalmente devastada,
12И докле Господ оправи далеко људе и буде сама пустош у земљи.
12e o SENHOR tenha levado os homens para longe, e os lugares abandonados sejam muitos no meio da terra.
13Али ће још бити у њој десетина, па ће се и она затрти; али као храст или брест, којима и кад збаце лишће остаје стабло, тако ће свето семе бити њено стабло.
13Se ainda restar a décima parte nela, esta também será, por sua vez, consumida, como um terebinto e como um carvalho cujo toco permanece quando são cortados, assim a santa semente é o seu toco.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.