Исаија 41
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Умукните преда мном, острва; и народи нека се поткрепе, нека приступе, и тада нека кажу: Хајдемо да се судимо.
1“Calem-se diante de mim, ilhas, e que os povos renovem as suas forças. Que eles se aproximem, e então falem. Vamos nos reunir para o julgamento.
2Ко је подигао правду с истока? Ко је дозвао да иде за њим устопце? Ко јој је покорио народе и дао јој власт над царевима и учинио те су као прах мачу њеном и као развејана плева луку њеном?
2Quem levantou alguém do oriente? Quem o chamou aos seus pés em justiça? Ele lhe entrega as nações e o faz reinar sobre os reis. Ele os entrega como pó à sua espada, como palha levada pelo vento ao seu arco.
3Погна их, прође мирно путем, којим не беше ходао ногама својим.
3Ele os persegue e passa em segurança, por um caminho pelo qual seus pés nunca haviam passado.
4Ко је урадио и учинио то? И зове нараштаје од искона? Ја, Господ, први и последњи, ја исти.
4Quem operou e fez isso, chamando as gerações desde o princípio? Eu, o SENHOR, o primeiro, e com os últimos, eu sou.”
5Видеше острва и уплашише се, крајеви земаљски задрхташе, приближише се и дођоше.
5As ilhas viram, e temem. Os confins da terra tremem. Eles se aproximam, e vêm.
6Један другом помагаше, и брату свом говораше: Буди храбар.
6Cada um ajuda o seu próximo. Eles dizem aos seus irmãos: “Seja forte!”
7Дрводеља храбраше златара: који клепље храбраше оног који кује на наковњу, говорећи: Добро је за спајање. И притврђиваше клинцима да се не помиче.
7Assim o carpinteiro encoraja o ourives. Aquele que alisa com o martelo encoraja o que bate na bigorna, dizendo da soldagem: “Está boa;” e ele o fixa com pregos, para que não tombe.
8Али ти, Израиљу, слуго мој; Јакове, кога изабрах, семе Аврама пријатеља мог;
8“Mas você, Israel, meu servo, Jacó, a quem escolhi, descendência de Abraão, meu amigo,
9Ти, кога узех с крајева земаљских, и између изабраних њених дозвах те, и рекох ти: Ти си мој слуга, ја те изабрах, и не одбацих тебе;
9você, a quem tomei dos confins da terra, e chamei dos seus cantos, e lhe disse: ‘Você é meu servo. Eu o escolhi e não o rejeitei.’
10Не бој се, јер сам ја с тобом; не плаши се, јер сам ја Бог твој; укрепићу те и помоћи ћу ти, и подупрећу те десницом правде своје.
10Não tenha medo, pois eu estou com você. Não se apavore, pois eu sou o seu Deus. Eu o fortalecerei. Sim, eu o ajudarei. Sim, eu o sustentarei com a destra da minha justiça.
11Гле, постидеће се и посрамиће сви који се љуте на тебе; биће као ништа и изгинуће противници твоји.
11Eis que todos os que se enfurecem contra você ficarão envergonhados e confundidos. Aqueles que lutam contra você serão como nada, e perecerão.
12Потражићеш супарнике своје, али их нећеш наћи, биће као ништа, и који војују на те, нестаће их.
12Você os procurará, e não os encontrará, mesmo aqueles que contendem com você. Aqueles que guerreiam contra você serão como nada, como uma coisa que não existe.
13Јер ја Господ Бог твој држим те за десницу, и кажем ти: Не бој се, ја ћу ти помагати.
13Pois eu, o SENHOR, o seu Deus, segurarei a sua mão direita, dizendo a você: ‘Não tenha medo. Eu o ajudarei.’
14Не бој се, црвићу Јаковљев, народићу Израиљев, ја ћу ти помагати, говори Господ и Избавитељ твој, Светац Израиљев.
14Não tenha medo, verme de Jacó, e vocês, homens de Israel. Eu o ajudarei”, diz o SENHOR. “O seu Redentor é o Santo de Israel.
15Гле, учинићу те да будеш као справа за вршење нова са зупцима: врећи ћеш горе и сатрћеш их, и брда ћеш обратити у плеву.
15Eis que fiz de você um instrumento de debulhar novo e afiado, com dentes. Você debulhará os montes, e os triturará, e fará as colinas como palha.
16Вијаћеш их, и ветар ће их однети и вихор ће их расути, а ти ћеш се веселити у Господу и хвалићеш се Свецем Израиљевим.
16Você os padejará, e o vento os levará, e o redemoinho os espalhará. Você se alegrará no SENHOR. Você se gloriará no Santo de Israel.
17Сиромахе и убоге, који траже воде а ње нема, којима се језик осушио од жеђи, њих ћу услишити ја Господ, ја Бог Израиљев нећу их оставити.
17Os pobres e necessitados buscam água, e não há nenhuma. A língua deles seca de sede. Eu, o SENHOR, lhes responderei. Eu, o Deus de Israel, não os desampararei.
18Отворићу реке на висовима, и изворе усред долина, пустињу ћу обратити у језеро водено, и суву земљу у изворе водене.
18Abrirei rios nas colinas áridas, e fontes no meio dos vales. Farei do deserto um lago de água, e da terra seca, mananciais de água.
19Посадићу у пустињи кедар, ситим, мирту и маслину; посадићу у пустој земљи јелу, брест и шимшир,
19Plantarei no deserto o cedro, a acácia, a murta e a oliveira. Colocarei juntos no ermo o cipreste, o pinheiro e o buxo;
20Да виде и познају и да промисле и разумеју да је то урадила рука Господња, и Светац Израиљев да је то створио.
20para que vejam, saibam, considerem e compreendam juntos, que a mão do SENHOR fez isso, e o Santo de Israel o criou.
21Изнесите парбу своју, вели Господ, покажите разлоге своје, вели цар Јаковљев.
21Apresentem a sua causa”, diz o SENHOR. “Tragam os seus fortes argumentos!”, diz o Rei de Jacó.
22Нека дођу и нека нам објаве шта ће бити; објавите нам шта је прво било, да промислимо и познамо шта ће бити иза тога; или кажите нам шта ће бити унапредак.
22“Que eles anunciem e nos declarem o que vai acontecer! Declarem as coisas passadas, o que são, para que as consideremos, e saibamos o seu fim; ou nos mostrem as coisas que hão de vir.
23Кажите шта ће бити после, и познаћемо да сте богови; или учините шта добро или зло, и дивићемо се и гледати сви.
23Declarem as coisas que hão de vir depois, para que saibamos que vocês são deuses. Sim, façam o bem, ou façam o mal, para que fiquemos assombrados, e o vejamos juntos.
24Гле, ви нисте ништа, и дело ваше није ништа; који вас избира, гад је.
24Eis que vocês não são nada, e a obra de vocês não é nada. Aquele que os escolhe é uma abominação.
25Подигох једног са севера, и доћи ће; од истока сунчаног призваће име моје, ступаће по главарима као по калу и као што лончар гази блато.
25“Levantei um do norte, e ele veio, do nascente do sol, um que invoca o meu nome, e ele virá sobre os governantes como sobre a argamassa, e como o oleiro pisa o barro.
26Ко је објавио од искона, да бисмо знали, или од старина, да бисмо рекли: Истина је? Али нема никога да би објавио, нити има кога да је напред казао, нити има кога да би чуо речи ваше.
26Quem declarou isso desde o princípio, para que saibamos? e antes, para que digamos: ‘Ele está certo’? Certamente, não há ninguém que declare. Certamente, não há ninguém que mostre. Certamente, não há ninguém que ouça as palavras de vocês.
27Ја први Сиону кажем: Ето, ето тога. У Јерусалиму ћу дати ко ће јављати добре гласове.
27Eu sou o primeiro a dizer a Sião: ‘Eis, olhem para eles;’ e darei a Jerusalém um mensageiro de boas-novas.
28Јер погледам, али нема никога, нема међу њима ниједнога ко би саветовао; питам их, али не одговарају ни речи.
28Quando eu olho, não há homem algum, nem mesmo entre eles há conselheiro que, quando eu pergunto, possa responder uma palavra.
29Гле, сви су таштина, ништа су дела њихова; ливени су ликови њихови ветар и ништавило.
29Eis que todas as suas obras são vaidade e nada. Suas imagens de fundição são vento e confusão.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.