Језекиљ 24
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Потом године девете, десетог месеца, десетог дана, дође ми реч Господња говорећи:
1De novo, no nono ano, no décimo mês, no décimo dia do mês, a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
2Сине човечји, запиши име овог дана, овог истог дана; у тај дан дође цар вавилонски на Јерусалим.
2“Filho do homem, escreva o nome do dia, deste exato dia. O rei da Babilônia se aproximou de Jerusalém neste exato dia.
3И кажи причу том дому одметничком, и реци им: Овако вели Господ Господ: пристави лонац, пристави, и налиј у њ воде.
3Proponha uma parábola à casa rebelde, e diga-lhes: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Ponha o caldeirão no fogo. Ponha-o, e também derrame água nele.
4Сложи у њ делове, све добре делове, стегно и плеће, и напуни га најбољих костију.
4Ajunte os seus pedaços nele, todos os pedaços bons: a coxa e a espádua. Encha-o com os ossos escolhidos.
5Узми најбоље из стада, и наложи кости испод њега, и узвари добро да се и кости раскувају у њему.
5Pegue o melhor do rebanho, e também empilhe lenha para os ossos debaixo do caldeirão. Faça-o ferver bem. Sim, que os seus ossos sejam cozidos dentro dele.”
6Јер овако вели Господ Господ: Тешко граду крвничком, лонцу, на коме стоји загорел, с ког неће да сиђе загорел; повади део по део; жреб да се не баци за њ.
6“‘Portanto, assim diz o Senhor DEUS: “Ai da cidade sanguinária, do caldeirão cuja ferrugem está nele, e cuja ferrugem não saiu dele! Tire dele pedaço por pedaço sem lançar sortes sobre ele.
7Јер је крв његова усред њега; на го камен метну је, не проли је на земљу да се покрије прахом.
7“‘“Pois o sangue que ela derramou está no meio dela. Ela o colocou sobre a rocha nua. Ela não o derramou no chão, para cobri-lo com pó.
8Распаливши гнев да учиним освету, метнућу крв његову на го камен да се не покрије.
8Para fazer subir a ira para tomar vingança, eu coloquei o seu sangue sobre a rocha nua, para que não fosse coberto.”
9Зато овако говори Господ Господ: Тешко граду крвничком! И ја ћу наложити велик огањ.
9“‘Portanto, assim diz o Senhor DEUS: “Ai da cidade sanguinária! Eu também farei grande a fogueira.
10Нанеси дрва, и распали огањ, нека се страши месо, зачини корењем, и кости нека изгоре.
10Amontoe a lenha. Aumente o fogo. Cozinhe bem a carne. Engrosse o caldo, e deixe os ossos queimarem.
11Метни га празног на живо угљевље да се угреје и изгори бронза његова и да се стопи у њему нечистота његова и да нестане загорели његове.
11Então coloque-o vazio sobre as suas brasas, para que aqueça, e o seu bronze queime, e para que a sua imundície se derreta nele, para que a sua ferrugem seja consumida.
12Лажима досадио ми је; зато неће изаћи из њега многа загорел његова; у огањ ће загорел његова.
12Ela está exausta de tanto trabalho; contudo a sua grande ferrugem, nem mesmo pelo fogo a deixa.
13У нечистоти је твојој грдило твоје; јер сам те чистио, али се ти не очисти; нећеш се више чистити од нечистоте своје, докле не намирим гнев свој над тобом.
13“‘“Na sua imundície há lascívia. Porque eu a purifiquei e você não foi purificada, você não será mais purificada da sua imundície, até que eu tenha feito a minha ira repousar sobre você.
14Ја Господ говорих; доћи ће, и извршићу; нећу одустати нити ћу жалити нити ћу се раскајати, по путевима твојим и по делима твојим судиће ти, говори Господ Господ.
14“‘“Eu, o SENHOR, falei. Isso acontecerá, e eu o farei. Não voltarei atrás. Não pouparei. Não me arrependerei. De acordo com os seus caminhos e de acordo com as suas ações, eles a julgarão”, diz o Senhor DEUS.’”
15Опет ми дође реч Господња говорећи:
15A palavra do SENHOR também veio a mim, dizendo:
16Сине човечји, ево ја ћу ти узети жељу очију твојих злом, али не тужи ни плачи, нити суза рони.
16“Filho do homem, eis que tirarei de você o desejo dos seus olhos com um só golpe; contudo você não deverá lamentar nem chorar, nem deixar que as suas lágrimas escorram.
17Немој уздисати, не жали како бива за мртвим, метни капу на главу, и обућу своју обуј на ноге, и уста својих немој покрити и хлеба ничијег не једи.
17Suspire, mas não em voz alta. Não faça luto pelos mortos. Amarre o seu turbante, e ponha as suas sandálias nos pés. Não cubra os seus lábios, e não coma o pão dos pranteadores.”
18И говорих ујутру народу, а увече ми умре жена; и сутрадан учиних како ми беше заповеђено.
18Então eu falei ao povo pela manhã, e à tarde a minha esposa morreu. E na manhã seguinte fiz como me foi ordenado.
19И рече ми народ: Хоћеш ли нам казати шта нам је то што радиш?
19O povo me perguntou: “Você não vai nos dizer o que essas coisas significam para nós, para que você aja dessa maneira?”
20И одговорих им: Дође ми реч Господња говорећи:
20Então eu lhes disse: “A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
21Реци дому Израиљевом: Овако вели Господ Господ: ево, ја ћу оскврнити светињу своју, величанство силе ваше, жељу очију ваших и шта је мило души вашој; и синови ће ваши и кћери ваше које остависте пасти од мача.
21‘Diga à casa de Israel: “Assim diz o Senhor DEUS: ‘Eis que profanarei o meu santuário, o orgulho do poder de vocês, o desejo dos seus olhos, e aquilo de que a sua alma tem compaixão; e os seus filhos e as suas filhas que vocês deixaram para trás cairão à espada.
22И чинићете како ја чиним: уста нећете покрити и хлеба ничијег нећете јести;
22Vocês farão como eu fiz. Vocês não cobrirão os lábios nem comerão o pão dos pranteadores.
23и капе ће вам бити на главама и обућа на ногама; нећете тужити ни плакати, него ћете са безакоња својих чилети и уздисаћете један с другим.
23Os seus turbantes estarão nas suas cabeças, e as suas sandálias nos seus pés. Vocês não lamentarão nem chorarão; mas definharão nas suas iniquidades, e gemerão uns com os outros.
24И Језекиљ ће вам бити знак: чинићете све што он чини; кад то дође, познаћете да сам ја Господ Господ.
24Assim Ezequiel será um sinal para vocês; de acordo com tudo o que ele fez, vocês farão. Quando isso acontecer, então vocês saberão que eu sou o Senhor DEUS.’”’”
25А ти, сине човечји, у онај дан кад им узмем силу њихову, радост славе њихове, жељу очију њихових и за чим тежи душа њихова, синове њихове и кћери њихове,
25“Você, filho do homem, não será no dia em que eu tirar deles a sua força, a alegria da sua glória, o desejo dos seus olhos, e aquilo em que colocaram o seu coração — os seus filhos e as suas filhas —
26у тај дан ко побегне, неће ли доћи к теби да ти донесе глас?
26que naquele dia aquele que escapar virá a você, para fazer com que você ouça isso com os seus ouvidos?
27У тај ће се дан отворити уста твоја према оном ко побегне, и говорићеш и нећеш више бити нем; и бићеш им знак, и они ће познати да сам ја Господ.
27Naquele dia a sua boca se abrirá para aquele que escapou, e você falará e não será mais mudo. Assim você será um sinal para eles. Então eles saberão que eu sou o SENHOR.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.