Первое послание к Коринфянам

Old Testament

New Testament

Chapter 2

Первое послание к Коринфянам

Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Первое послание к Коринфянам 2

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1И когда я приходил к вам, братия, приходил возвещать вам свидетельство Божие не в превосходстве слова или мудрости,
1Et ego, cum venissem ad vos, fratres, veni non in sublimitate sermonis, aut sapientiæ, annuntians vobis testimonium Christi.
2ибо я рассудил быть у вас не знающим ничего, кроме Иисуса Христа, и притом распятого,
2Non enim judicavi me scire aliquid inter vos, nisi Jesum Christum, et hunc crucifixum.
3и был я у вас в немощи и в страхе и в великом трепете.
3Et ego in infirmitate, et timore, et tremore multo fui apud vos:
4И слово мое и проповедь моя не в убедительных словах человеческой мудрости, но в явлении духа и силы,
4et sermo meus, et prædicatio mea non in persuasibilibus humanæ sapientiæ verbis, sed in ostensione spiritus et virtutis:
5чтобы вера ваша утверждалась не на мудрости человеческой, но на силе Божией.
5ut fides vestra non sit in sapientia hominum, sed in virtute Dei.
6Мудрость же мы проповедуем между совершенными, но мудрость не века сего и не властей века сего преходящих,
6Sapientiam autem loquimur inter perfectos: sapientiam vero non hujus sæculi, neque principum hujus sæculi, qui destruuntur:
7но проповедуем премудрость Божию, тайную, сокровенную, которую предназначил Бог прежде веков к славе нашей,
7sed loquimur Dei sapientiam in mysterio, quæ abscondita est, quam prædestinavit Deus ante sæcula in gloriam nostram,
8которой никто из властей века сего не познал; ибо если бы познали, то не распяли бы Господа славы.
8quam nemo principum hujus sæculi cognovit: si enim cognovissent, numquam Dominum gloriæ crucifixissent.
9Но, как написано: не видел того глаз, не слышало ухо, и не приходило то на сердце человеку, что приготовил Бог любящим Его.
9Sed sicut scriptum est: Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quæ præparavit Deus iis qui diligunt illum:
10А нам Бог открыл это Духом Своим; ибо Дух все проницает, и глубины Божии.
10nobis autem revelavit Deus per Spiritum suum: Spiritus enim omnia scrutatur, etiam profunda Dei.
11Ибо кто из человеков знает, что в человеке, кроме духа человеческого, живущего в нем? Так и Божьего никто не знает, кроме Духа Божия.
11Quis enim hominum scit quæ sunt hominis, nisi spiritus hominis, qui in ipso est? ita et quæ Dei sunt, nemo cognovit, nisi Spiritus Dei.
12Но мы приняли не духа мира сего, а Духа от Бога, дабы знать дарованное нам от Бога,
12Nos autem non spiritum hujus mundi accepimus, sed Spiritum qui ex Deo est, ut sciamus quæ a Deo donata sunt nobis:
13что и возвещаем не от человеческой мудрости изученными словами, но изученными от Духа Святаго, соображая духовное с духовным.
13quæ et loquimur non in doctis humanæ sapientiæ verbis, sed in doctrina Spiritus, spiritualibus spiritualia comparantes.
14Душевный человек не принимает того, что от Духа Божия, потому что он почитает это безумием; и не может разуметь, потому что о сем надобно судить духовно.
14Animalis autem homo non percipit ea quæ sunt Spiritus Dei: stultitia enim est illi, et non potest intelligere: quia spiritualiter examinatur.
15Но духовный судит о всем, а о нем судить никто не может.
15Spiritualis autem judicat omnia: et ipse a nemine judicatur.
16Ибо кто познал ум Господень, чтобы мог судить его? А мы имеем ум Христов.
16Quis enim cognovit sensum Domini, qui instruat eum? nos autem sensum Christi habemus.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.