Первое послание к Коринфянам

Old Testament

New Testament

Chapter 4

Первое послание к Коринфянам

Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Первое послание к Коринфянам 4

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Итак каждый должен разуметь нас, как служителей Христовых и домостроителей таин Божиих.
1Sic nos existimet homo ut ministros Christi, et dispensatores mysteriorum Dei.
2От домостроителей же требуется, чтобы каждый оказался верным.
2Hic jam quæritur inter dispensatores ut fidelis quis inveniatur.
3Для меня очень мало значит, как судите обо мне вы или как судят другие люди; я и сам не сужу о себе.
3Mihi autem pro minimo est ut a vobis judicer, aut ab humano die: sed neque meipsum judico.
4Ибо хотя я ничего не знаю за собою, но тем не оправдываюсь; судия же мне Господь.
4Nihil enim mihi conscius sum, sed non in hoc justificatus sum: qui autem judicat me, Dominus est.
5Посему не судите никак прежде времени, пока не придет Господь, Который и осветит скрытое во мраке и обнаружит сердечные намерения, и тогда каждому будет похвала от Бога.
5Itaque nolite ante tempus judicare, quoadusque veniat Dominus: qui et illuminabit abscondita tenebrarum, et manifestabit consilia cordium: et tunc laus erit unicuique a Deo.
6Это, братия, приложил я к себе и Аполлосу ради вас, чтобы вы научились от нас не мудрствовать сверх того, что написано, и не превозносились один перед другим.
6Hæc autem, fratres, transfiguravi in me et Apollo, propter vos: ut in nobis discatis, ne supra quam scriptum est, unus adversus alterum infletur pro alio.
7Ибо кто отличает тебя? Что ты имеешь, чего бы не получил? А если получил, что хвалишься, как будто не получил?
7Quis enim te discernit? quid autem habes quod non accepisti? si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis?
8Вы уже пресытились, вы уже обогатились, вы стали царствовать без нас. О, если бы вы и в самом деле царствовали, чтобы и нам с вами царствовать!
8Jam saturati estis, jam divites facti estis: sine nobis regnatis: et utinam regnetis, ut et nos vobiscum regnemus.
9Ибо я думаю, что нам, последним посланникам, Бог судил быть как бы приговоренными к смерти, потому что мы сделались позорищем для мира, для Ангелов и человеков.
9Puto enim quod Deus nos Apostolos novissimos ostendit, tamquam morti destinatos: quia spectaculum facti sumus mundo, et angelis, et hominibus.
10Мы безумны Христа ради, а вы мудры во Христе; мы немощны, а вы крепки; вы в славе, а мы в бесчестии.
10Nos stulti propter Christum, vos autem prudentes in Christo: nos infirmi, vos autem fortes: vos nobiles, nos autem ignobiles.
11Даже доныне терпим голод и жажду, и наготу и побои, и скитаемся,
11Usque in hanc horam et esurimus, et sitimus, et nudi sumus, et colaphis cædimur, et instabiles sumus,
12и трудимся, работая своими руками. Злословят нас, мы благословляем; гонят нас, мы терпим;
12et laboramus operantes manibus nostris: maledicimur, et benedicimus: persecutionem patimur, et sustinemus:
13хулят нас, мы молим; мы как сор для мира, как прах, всеми попираемый доныне.
13blasphemamur, et obsecramus: tamquam purgamenta hujus mundi facti sumus, omnium peripsema usque adhuc.
14Не к постыжению вашему пишу сие, но вразумляю вас, как возлюбленных детей моих.
14Non ut confundam vos, hæc scribo, sed ut filios meos carissimos moneo.
15Ибо, хотя у вас тысячи наставников во Христе, но не много отцов; я родил вас во Христе Иисусе благовествованием.
15Nam si decem millia pædagogorum habeatis in Christo, sed non multos patres. Nam in Christo Jesu per Evangelium ego vos genui.
16Посему умоляю вас: подражайте мне, как я Христу.
16Rogo ergo vos, imitatores mei estote, sicut et ego Christi.
17Для сего я послал к вам Тимофея, моего возлюбленного и верного в Господе сына, который напомнит вам о путях моих во Христе, как я учу везде во всякой церкви.
17Ideo misi ad vos Timotheum, qui est filius meus carissimus, et fidelis in Domino: qui vos commonefaciet vias meas, quæ sunt in Christo Jesu, sicut ubique in omni ecclesia doceo.
18Как я не иду к вам, то некоторые у вас возгордились;
18Tamquam non venturus sim ad vos, sic inflati sunt quidam.
19но я скоро приду к вам, если угодно будет Господу, и испытаю не слова возгордившихся, а силу,
19Veniam autem ad vos cito, si Dominus voluerit: et cognoscam non sermonem eorum qui inflati sunt, sed virtutem.
20ибо Царство Божие не в слове, а в силе.
20Non enim in sermone est regnum Dei, sed in virtute.
21Чего вы хотите? c жезлом придти к вам или с любовью и духом кротости?
21Quid vultis? in virga veniam ad vos, an in caritate, et spiritu mansuetudinis?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.