Tobit 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Eles chegaram a Ecbátana e foram à casa de Raguel. Sara veio ao encontro deles. Ela os cumprimentou, e eles a cumprimentaram. Então ela os levou para dentro da casa.
1Ingressi sunt autem ad Raguelem, et suscepit eos Raguel cum gaudio.
2Raguel disse a Edna, sua esposa: “Este jovem realmente se parece com meu parente Tobit!”
2Intuensque Tobiam Raguel, dixit Annæ uxori suæ: Quam similis est juvenis iste consobrino meo !
3Raguel lhes perguntou: “Parentes, de onde vocês são?” Eles responderam: “Somos dos filhos de Naftali, que estão cativos em Nínive.”
3Et cum hæc dixisset, ait: Unde estis juvenes fratres nostri? At illi dixerunt: Ex tribu Nephthali sumus, ex captivitate Ninive.
4Ele lhes perguntou: “Vocês conhecem nosso irmão Tobit?” Eles responderam: “Nós o conhecemos.” Então ele perguntou: “Ele está bem?”
4Dixitque illis Raguel: Nostis Tobiam fratrem meum? Qui dixerunt: Novimus.
5Eles responderam: “Está vivo e passa bem.” Tobias acrescentou: “Ele é meu pai.”
5Cumque multa bona loqueretur de eo, dixit angelus ad Raguelem: Tobias, de quo interrogas, pater istius est.
6Raguel se levantou depressa, beijou-o e chorou.
6Et misit se Raguel, et cum lacrimis osculatus est eum, et plorans supra collum ejus
7Depois o abençoou e disse: “Você é filho de um homem honrado e bom.” Quando soube que Tobit havia perdido a visão, ficou triste e chorou.
7dixit: Benedictio sit tibi, fili mi, quia boni et optimi viri filius es.
8Edna, sua esposa, e Sara, sua filha, também choraram. Eles os receberam com alegria, mataram um carneiro do rebanho e lhes serviram carne. Tobias, porém, disse a Rafael: “Irmão Azarias, fale sobre aquilo de que tratamos no caminho e resolva este assunto.”
8Et Anna uxor ejus, et Sara ipsorum filia, lacrimatæ sunt.
9Então ele expôs o assunto a Raguel. Raguel disse a Tobias: “Coma, beba e alegre-se,
9Postquam autem locuti sunt, præcepit Raguel occidi arietem, et parari convivium. Cumque hortaretur eos discumbere ad prandium,
10pois cabe a você tomar minha filha por esposa. Contudo, vou lhe contar a verdade.
10Tobias dixit: Hic ego hodie non manducabo neque bibam, nisi prius petitionem meam confirmes, et promittas mihi dare Saram filiam tuam.
11Já dei minha filha em casamento a sete homens dos nossos parentes, e cada vez que entravam para ficar com ela, morriam naquela noite. Mas, por enquanto, alegre-se.” Tobias respondeu: “Não provarei nada aqui até que vocês façam uma aliança e a firmem comigo.”
11Quo audito verbo Raguel expavit, sciens quid evenerit illis septem viris qui ingressi sunt ad eam: et timere cœpit ne forte et hunc similiter contingeret. Et cum nutaret, et non daret petenti ullum responsum,
12Raguel disse: “Tome-a por esposa desde agora, conforme o costume. Você é parente dela, e ela é sua. O Deus misericordioso fará com que tudo lhes vá bem.”
12dixit ei angelus: Noli timere dare eam isti, quoniam huic timenti Deum debetur conjux filia tua: propterea alius non potuit habere illam.
13Então chamou sua filha Sara, tomou-a pela mão e a deu a Tobias por esposa, dizendo: “Aqui está ela. Tome-a por esposa segundo a lei de Moisés e leve-a para a casa de seu pai.” E os abençoou.
13Tunc dixit Raguel: Non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit.
14Depois chamou sua esposa Edna, pegou um documento, redigiu o contrato e o selou.
14Et credo quoniam ideo fecit vos venire ad me, ut ista conjungeretur cognationi suæ secundum legem Moysi: et nunc noli dubium gerere quod tibi eam tradam.
15Então começaram a comer.
15Et apprehendens dexteram filiæ suæ, dexteræ Tobiæ tradidit, dicens: Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob vobiscum sit, et ipse conjungat vos, impleatque benedictionem suam in vobis.
16Raguel chamou sua esposa Edna e lhe disse: “Minha irmã, prepare o outro quarto e leve Sara para lá.”
16Et accepta carta, fecerunt conscriptionem conjugii.
17Ela fez como ele havia pedido e levou Sara para o quarto. Edna chorou, acolheu as lágrimas da filha e lhe disse:
17Et post hæc epulati sunt, benedicentes Deum.
18“Coragem, minha filha. Que o Senhor do céu e da terra lhe conceda favor nesta sua tristeza. Coragem, minha filha.”
18Vocavitque Raguel ad se Annam uxorem suam, et præcepit ei ut præpararet alterum cubiculum.
no verse 19 in this text
19Et introduxit illuc Saram filiam suam, et lacrimata est.
no verse 20 in this text
20Dixitque ei: Forti animo esto, filia mea: Dominus cæli det tibi gaudium pro tædio quod perpessa es.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.