Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Então Tobias lhe respondeu: “Pai, farei tudo o que você me ordenou.
1Tunc respondit Tobias patri suo, et dixit: Omnia quæcumque præcepisti mihi faciam, pater.
2Mas como poderei receber o dinheiro, se não conheço esse homem?”
2Quomodo autem pecuniam hanc requiram, ignoro: ille me nescit, et ego eum ignoro: quod signum dabo ei? sed neque viam per quam pergatur illuc aliquando cognovi.
3Tobit lhe entregou o documento e disse: “Procure um homem que viaje com você, e eu lhe pagarei o salário enquanto ainda estiver vivo. Vá e receba o dinheiro.”
3Tunc pater suus respondit illi, et dixit: Chirographum quidem illius penes me habeo: quod dum illi ostenderis, statim restituet.
4Tobias saiu para procurar alguém e encontrou Rafael, que era um anjo,
4Sed perge nunc, et inquire tibi aliquem fidelem virum, qui eat tecum salva mercede sua, ut dum adhuc vivo, recipias eam.
5mas não sabia disso. Disse-lhe: “Você pode ir comigo a Rages da Média? Conhece bem aqueles lugares?”
5Tunc egressus Tobias, invenit juvenem splendidum stantem præcinctum, et quasi paratum ad ambulandum.
6O anjo respondeu: “Irei com você. Conheço bem o caminho. Já me hospedei com nosso irmão Gabael.”
6Et ignorans quod angelus Dei esset, salutavit eum, et dixit: Unde te habemus, bone juvenis?
7Tobias lhe disse: “Espere por mim enquanto vou contar ao meu pai.”
7At ille respondit: Ex filiis Israël. Et Tobias dixit ei: Nosti viam quæ ducit in regionem Medorum?
8Ele respondeu: “Vá, e não demore.” Tobias entrou e disse ao pai: “Encontrei alguém que irá comigo.” Mas Tobit disse: “Chame-o para que venha até mim, para eu saber de que tribo ele é e se é um homem de confiança para viajar com você.”
8Cui respondit: Novi: et omnia itinera ejus frequenter ambulavi, et mansi apud Gabelum fratrem nostrum, qui moratur in Rages civitate Medorum, quæ posita est in monte Ecbatanis.
9Tobias o chamou. Ele entrou, e os dois se cumprimentaram.
9Cui Tobias ait: Sustine me obsecro, donec hæc ipsa nuntiem patri meo.
10Tobit lhe perguntou: “Irmão, de que tribo e de que família você é? Diga-me.”
10Tunc ingressus Tobias, indicavit universa hæc patri suo. Super quæ admiratus pater, rogavit ut introiret ad eum.
11Ele respondeu: “O senhor procura saber minha tribo e minha família, ou procura um homem contratado para viajar com seu filho?” Tobit lhe disse: “Quero conhecer, irmão, sua parentela e seu nome.”
11Ingressus itaque salutavit eum, et dixit: Gaudium tibi sit semper.
12Ele respondeu: “Sou Azarias, filho de Ananias, o Grande, um dos seus parentes.”
12Et ait Tobias: Quale gaudium mihi erit, qui in tenebris sedeo, et lumen cæli non video?
13Tobit lhe disse: “Seja bem-vindo, irmão. Não fique zangado comigo por eu ter procurado saber sua tribo e sua família. Você é meu parente, de linhagem honrada e boa. Conheci Ananias e Jatã, filhos de Semaías, o Grande, quando fomos juntos a Jerusalém adorar e oferecemos os primogênitos e os dízimos da nossa produção. Eles não se desviaram no erro dos nossos parentes. Meu irmão, você vem de uma família excelente.
13Cui ait juvenis: Forti animo esto: in proximo est ut a Deo cureris.
14Mas diga-me: que salário lhe darei? Uma dracma por dia, além do que for necessário para você, assim como para meu filho?
14Dixit itaque illi Tobias: Numquid poteris perducere filium meum ad Gabelum in Rages civitatem Medorum? et cum redieris, restituam tibi mercedem tuam.
15E, além disso, se vocês dois voltarem sãos e salvos, acrescentarei algo ao seu salário.”
15Et dixit ei angelus: Ego ducam, et reducam eum ad te.
16Assim eles chegaram a um acordo. Tobit disse a Tobias: “Prepare-se para a viagem. Que Deus lhe dê bom êxito.” Então seu filho preparou tudo o que era necessário para a viagem, e seu pai lhe disse: “Vá com este homem. Deus, que habita no céu, fará sua viagem prosperar. Que o anjo dele acompanhe vocês.” Então os dois partiram, e o cachorro do jovem foi com eles.
16Cui Tobias respondit: Rogo te, indica mihi de qua domo aut de qua tribu es tu.
17Ana, sua mãe, chorou e disse a Tobit: “Por que você mandou nosso filho embora? Não é ele o apoio das nossas mãos em tudo o que fazemos?
17Cui Raphaël angelus dixit: Genus quæris mercenarii, an ipsum mercenarium qui cum filio tuo eat?
18Não seja ganancioso querendo juntar dinheiro a dinheiro. Que o dinheiro seja como lixo em comparação com nosso filho.
18sed ne forte sollicitum te reddam, ego sum Azarias Ananiæ magni filius.
19O que o Senhor nos deu para vivermos é suficiente para nós.”
19Et Tobias respondit: Ex magno genere es tu. Sed peto ne irascaris quod voluerim cognoscere genus tuum.
20Tobit lhe disse: “Não se preocupe, minha irmã. Ele voltará são e salvo, e seus olhos o verão.
20Dixit autem illi angelus: Ego sanum ducam, et sanum tibi reducam filium tuum.
21Pois um bom anjo irá com ele. Sua viagem será bem-sucedida, e ele voltará são e salvo.”
21Respondens autem Tobias, ait: Bene ambuletis, et sit Deus in itinere vestro, et angelus ejus comitetur vobiscum.
22Então ela parou de chorar.
22Tunc paratis omnibus quæ erant in via portanda, fecit Tobias vale patri suo et matri suæ, et ambulaverunt ambo simul.
no verse 23 in this text
23Cumque profecti essent, cœpit mater ejus flere, et dicere: Baculum senectutis nostræ tulisti, et transmisisti a nobis.
no verse 24 in this text
24Numquam fuisset ipsa pecunia, pro qua misisti eum:
no verse 25 in this text
25sufficiebat enim nobis paupertas nostra, ut divitias computaremus hoc, quod videbamus filium nostrum.
no verse 26 in this text
26Dixitque ei Tobias: Noli flere: salvus perveniet filius noster, et salvus revertetur ad nos, et oculi tui videbunt illum.
no verse 27 in this text
27Credo enim quod angelus Dei bonus comitetur ei, et bene disponat omnia quæ circa eum geruntur, ita ut cum gaudio revertatur ad nos.
no verse 28 in this text
28Ad hanc vocem cessavit mater ejus flere, et tacuit.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.