Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Fiquei profundamente triste, chorei e orei com aflição, dizendo:
1Tunc Tobias ingemuit, et cœpit orare cum lacrimis,
2“Ó Senhor, tu és justo, e todas as tuas obras e todos os teus caminhos são misericórdia e verdade. Tu julgas com juízo verdadeiro e justo para sempre.
2dicens: [Justus es, Domine, et omnia judicia tua justa sunt, et omnes viæ tuæ, misericordia, et veritas, et judicium.
3Lembra-te de mim e olha para mim. Não te vingues de mim por causa dos meus pecados e das minhas faltas cometidas por ignorância, nem pelos pecados de meus antepassados, que pecaram diante de ti.
3Et nunc Domine, memor esto mei, et ne vindictam sumas de peccatis meis, neque reminiscaris delicta mea, vel parentum meorum.
4Pois eles desobedeceram aos teus mandamentos. Tu nos entregaste ao saque, ao cativeiro e à morte, e fizeste de nós motivo de desprezo entre todas as nações pelas quais fomos dispersos.
4Quoniam non obedivimus præceptis tuis, ideo traditi sumus in direptionem, et captivitatem, et mortem, et in fabulam, et in improperium omnibus nationibus in quibus dispersisti nos.
5Agora, teus muitos juízos são verdadeiros ao tratares comigo segundo os meus pecados e os pecados de meus antepassados, porque não guardamos teus mandamentos nem andamos na verdade diante de ti.
5Et nunc Domine, magna judicia tua, quia non egimus secundum præcepta tua, et non ambulavimus sinceriter coram te.
6Agora, faz comigo o que for agradável aos teus olhos. Ordena que meu espírito seja tirado de mim, para que eu seja libertado e volte ao pó. Para mim é melhor morrer do que viver, porque tenho ouvido insultos injustos e há grande tristeza dentro de mim. Ordena que eu seja libertado desta aflição e vá agora para o lugar eterno. Não desvies de mim o teu rosto.”
6Et nunc Domine, secundum voluntatem tuam fac mecum, et præcipe in pace recipi spiritum meum: expedit enim mihi mori magis quam vivere.]
7Naquele mesmo dia, Sara, filha de Raguel, em Ecbátana da Média, também foi insultada pelas servas de seu pai,
7Eadem itaque die, contigit ut Sara filia Raguelis in Rages civitate Medorum et ipsa audiret improperium ab una ex ancillis patris sui,
8porque havia sido dada em casamento a sete homens, e Asmodeu, o espírito maligno, os havia matado antes que tivessem relações com ela. As servas lhe diziam: “Você não percebe que é você quem estrangula seus maridos? Já teve sete maridos e nem sequer chegou a levar o nome de nenhum deles.
8quoniam tradita fuerat septem viris, et dæmonium nomine Asmodæus occiderat eos, mox ut ingressi fuissent ad eam.
9Por que nos maltrata? Se eles estão mortos, vá com eles! Que nunca vejamos de você nem filho nem filha!”
9Ergo cum pro culpa sua increparet puellam, respondit ei, dicens: Amplius ex te non videamus filium aut filiam super terram, interfectrix virorum tuorum.
10Ao ouvir isso, ela ficou tão profundamente triste que pensou em se enforcar. Mas disse consigo mesma: “Sou a única filha de meu pai. Se eu fizer isso, trarei vergonha sobre ele e levarei sua velhice, em tristeza, à sepultura.”
10Numquid et occidere me vis, sicut jam occidisti septem viros? Ad hanc vocem perrexit in superius cubiculum domus suæ: et tribus diebus, et tribus noctibus non manducavit, neque bibit:
11Então ela orou junto à janela, dizendo: “Bendito és tu, ó Senhor, meu Deus, e bendito é o teu santo e honrado nome para sempre! Que todas as tuas obras te louvem para sempre!
11sed in oratione persistens cum lacrimis deprecabatur Deum, ut ab isto improperio liberaret eam.
12E agora, Senhor, volto meus olhos e meu rosto para ti.
12Factum est autem die tertia, dum compleret orationem, benedicens Dominum
13Ordena que eu seja libertada desta terra e que não precise mais ouvir insultos.
13dixit: Benedictum est nomen tuum, Deus patrum nostrorum: qui cum iratus fueris, misericordiam facies, et in tempore tribulationis peccata dimittis his qui invocant te.
14Tu sabes, Senhor, que nunca pequei com homem algum
14Ad te, Domine, faciem meam converto; ad te oculos meos dirigo.
15e que jamais desonrei meu nome nem o nome de meu pai na terra do meu cativeiro. Sou a única filha de meu pai, e ele não tem outro filho que possa ser seu herdeiro, nem irmão próximo dele, nem filho de algum irmão, para quem eu devesse me reservar como esposa. Meus sete maridos já estão mortos. Por que devo continuar vivendo? Se não te agrada tirar minha vida, ordena que alguém se lembre de mim, que tenha compaixão de mim e que eu não ouça mais insultos.”
15Peto, Domine, ut de vinculo improperii hujus absolvas me, aut certe desuper terram eripias me.
16A oração dos dois foi ouvida diante da glória do grande Deus.
16Tu scis, Domine, quia numquam concupivi virum, et mundam servavi animam meam ab omni concupiscentia.
17Rafael foi enviado para curar a ambos: para retirar as películas brancas dos olhos de Tobit, dar Sara, filha de Raguel, por esposa a Tobias, filho de Tobit, e amarrar Asmodeu, o espírito maligno, pois cabia a Tobias recebê-la por herança. Naquele mesmo momento, Tobit voltou e entrou em sua casa, e Sara, filha de Raguel, desceu do aposento superior.
17Numquam cum ludentibus miscui me, neque cum his qui in levitate ambulant, participem me præbui.
no verse 18 in this text
18Virum autem cum timore tuo, non cum libidine mea, consensi suscipere.
no verse 19 in this text
19Et, aut ego indigna fui illis, aut illi forsitan me non fuerunt digni, quia forsitan viro alii conservasti me.
no verse 20 in this text
20Non est enim in hominis potestate consilium tuum.
no verse 21 in this text
21Hoc autem pro certo habet omnis qui te colit: quod vita ejus, si in probatione fuerit, coronabitur; si autem in tribulatione fuerit, liberabitur; et si in correptione fuerit, ad misericordiam tuam venire licebit.
no verse 22 in this text
22Non enim delectaris in perditionibus nostris: quia post tempestatem tranquillum facis, et post lacrimationem et fletum, exultationem infundis.
no verse 23 in this text
23Sit nomen tuum, Deus Israël, benedictum in sæcula.
no verse 24 in this text
24In illo tempore exauditæ sunt preces amborum in conspectu gloriæ summi Dei:
no verse 25 in this text
25et missus est angelus Domini sanctus Raphaël ut curaret eos ambos, quorum uno tempore sunt orationes in conspectu Domini recitatæ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.