Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Depois disso, Tobias seguiu seu caminho, bendizendo a Deus porque havia feito prosperar sua viagem; e bendisse Raguel e Edna, sua esposa. Então continuou viagem até chegarem perto de Nínive.
1Cumque reverterentur, pervenerunt ad Charan, quæ est in medio itinere contra Niniven, undecimo die.
2Rafael disse a Tobias: “Você não se lembra, irmão, de como deixou seu pai?
2Dixitque angelus: Tobia frater, scis quemadmodum reliquisti patrem tuum.
3Vamos nos adiantar à sua esposa e preparar a casa.
3Si placet itaque tibi, præcedamus, et lento gradu sequantur iter nostrum familiæ, simul cum conjuge tua, et cum animalibus.
4Mas leve consigo a bile do peixe.” Assim, seguiram viagem, e o cachorro foi atrás deles.
4Cumque hoc placuisset ut irent, dixit Raphaël ad Tobiam: Tolle tecum ex felle piscis: erit enim necessarium. Tulit itaque Tobias ex felle illo, et abierunt.
5Ana estava sentada, olhando atentamente para o caminho por onde seu filho viria.
5Anna autem sedebat secus viam quotidie in supercilio montis, unde respicere poterat de longinquo.
6Ela o viu chegando e disse ao pai dele: “Veja, seu filho está chegando com o homem que foi com ele!”
6Et dum ex eodem loco specularetur adventum ejus, vidit a longe, et illico agnovit venientem filium suum: currensque nuntiavit viro suo, dicens: Ecce venit filius tuus.
7Rafael disse: “Eu sei, Tobias, que seu pai abrirá os olhos.
7Dixitque Raphaël ad Tobiam: At ubi introieris domum tuam, statim adora Dominum Deum tuum: et gratias agens ei, accede ad patrem tuum, et osculare eum.
8Portanto, unte os olhos dele com a bile. Ela os fará arder; então ele os esfregará, as películas brancas cairão, e ele verá você.”
8Statimque lini super oculos ejus ex felle isto piscis, quod portas tecum: scias enim quoniam mox aperientur oculi ejus, et videbit pater tuus lumen cæli, et in aspectu tuo gaudebit.
9Ana correu até ele, abraçou seu filho pelo pescoço e disse: “Agora que vi você, meu filho, posso morrer.” Os dois choraram.
9Tunc præcucurrit canis, qui simul fuerat in via: et quasi nuntius adveniens, blandimento suæ caudæ gaudebat.
10Tobit foi em direção à porta e tropeçou, mas seu filho correu até ele,
10Et consurgens cæcus pater ejus, cœpit offendens pedibus currere: et data manu puero, occurrit obviam filio suo.
11segurou o pai e passou a bile nos olhos dele, dizendo: “Coragem, pai.”
11Et suscipiens osculatus est eum cum uxore sua, et cœperunt ambo flere præ gaudio.
12Quando os olhos começaram a arder, ele os esfregou.
12Cumque adorassent Deum, et gratias egissent, consederunt.
13Então as películas brancas se desprenderam dos cantos dos olhos. Tobit viu seu filho e o abraçou pelo pescoço.
13Tunc sumens Tobias de felle piscis, linivit oculos patris sui.
14Ele chorou e disse: “Bendito és tu, ó Deus, e bendito é o teu nome para sempre! Benditos são todos os teus santos anjos!
14Et sustinuit quasi dimidiam fere horam: et cœpit albugo ex oculis ejus, quasi membrana ovi, egredi.
15Pois me castigaste e tiveste misericórdia de mim. Agora vejo meu filho Tobias.” Seu filho entrou cheio de alegria e contou ao pai as grandes coisas que lhe haviam acontecido na Média.
15Quam apprehendens Tobias, traxit ab oculis ejus: statimque visum recepit.
16Tobit saiu ao encontro de sua nora no portão de Nínive, cheio de alegria e bendizendo a Deus. Os que o viram andar ficaram admirados porque ele havia recuperado a visão.
16Et glorificabant Deum, ipse videlicet et uxor ejus, et omnes qui sciebant eum.
17Diante deles, Tobit deu graças porque Deus havia tido misericórdia dele. Quando se aproximou de Sara, sua nora, ele a abençoou, dizendo: “Bem-vinda, filha! Bendito seja Deus, que trouxe você até nós, e benditos sejam seu pai e sua mãe.” Houve alegria entre todos os seus parentes que estavam em Nínive.
17Dicebatque Tobias: Benedico te, Domine Deus Israël, quia tu castigasti me, et tu salvasti me: et ecce ego video Tobiam filium meum.
18Aquiacharo e Nasbas, filho de seu irmão, vieram.
18Ingressa est etiam post septem dies Sara uxor filii ejus et omnis familia sana, et pecora, et cameli, et pecunia multa uxoris; sed et illa pecunia, quam receperat a Gabelo.
19A festa de casamento de Tobias foi celebrada durante sete dias com grande alegria.
19Et narravit parentibus suis omnia beneficia Dei, quæ fecisset circa eum per hominem qui eum duxerat.
no verse 20 in this text
20Veneruntque Achior et Nabath consobrini Tobiæ gaudentes ad Tobiam, et congratulantes ei de omnibus bonis quæ circa illum ostenderat Deus.
no verse 21 in this text
21Et per septem dies epulantes, omnes cum gaudio magno gavisi sunt.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.